- Szybciej! Szybciej ! Pośpiesz się, musimy dotrzeć do kolosa bo inaczej nie wrócisz do siebie ! - krzyknęła wyrocznia przebiegając przez na wpół spalony most. Biegłem za nią trzymając koalę i utykając na nogę. Przebiegliśmy przez most, w tym właśnie momencie most się zawalił.
Podbiegliśmy do kolosa (tak, tego kolosa - Kolosa Rodyjskiego), wspięliśmy się na sam jego szczyt, wszedłem do korony, a wyrocznia nie. wiec zapytałem :
- Co ty robisz ? Dlaczego nie wsiadasz ?
- Nie mogę, chciała bym ale nie mogę.
- Jak to nie możesz ? Oczywiście że możesz ! Nie rób głupstw i wsiadaj! - krzyknąłem do tej wrednej, upartej wiedźmy, ale ona nieeee, nie słuchała mnie. Tylko ustawiała coś na konsoli koło korony.
- Aleksandra ! Co ty tam to cholery robisz ?
- Nie przeszkadzaj, muszę dobrze wycelować żebyś trafił do swojego czasu. - odpowiedziała.
- Nie rób scen, chodź ze mną. Mam dużą Tajną Siedzibę, zamieszkasz ze mną, - Usiłowałem ją przekonać ale ona jest tak niesłychanie uparta że to aż dziwne.
- Nie ! Ja muszę tutaj zostać, nie po tym co zrobiłam. Myślisz że mogła bym uciec i być szczęśliwą? Dobrze pamiętam że przywołałam Lodowe Nocne Hieny które zabiły tak wielu ludzi. Nie mogła bym tak po prostu żyć!