AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 5 sierpnia 2012

Tak więc, jak ostatnio wspomniałam, u pana Cyklopa spędziłam sześć godzin na oględzinach YouTube, co po doliczeniu do tego przerw na popcorn i hamburgery, przeciągnęło się tak, że uznałam za nierozważne wracanie o tej porze do domu. Cóż, może i jestem superbohaterką, ale jak każda kobieta miewam obawy przed samotnym przemieszczaniem się mrocznymi wąskimi ulicami około pierwszej w nocy. Nie bez znaczenia też pozostawał dla mnie mój image, jakoże mogłam się spodziewać, że po tej eskapadzie nieliczni świadkowie mogliby mnie obwołać mianem Błyskawicy. Znaczy: nie że tak szybko, ale... takim wężykiem. Załóżmy, że byłam zmęczona.
Choć nie wiem, czemu ten cały "image" nagle nabrał dla mnie takiego znaczenia, skoro już od dobrego miesiąca ludzie zwracają się per Ta od szyldu...

Myth, Dziennik Superbohatera 05.08.2012r NIedziela

Gdy wszedłem do pokoju w Centrum Dowodzenia, zauważyłem że Amelia się odkryła, gdy poprawiałem kołdrę zauważyłem za łóżkiem książkę. Podniosłem ją, zobaczyłem okładkę, wróciłem do fotela z którego wcześniej wstałem by wyjść z Centrum Dowodzenia a potem wrócić, no więc usiadłem i zająłem się analizą książki. Wewnątrz książki była kartka, dziwna kartka, z dziwnym ciągiem liter :

No więc dedukowałem, dedukowałem, dedukowałem, dedukowałem. dedukowałem. dedukowałem. dedukowałem, dedukowałem i wydedukowałem ! minęło aż 5 minut (aż się spociłem od myślenia)i zrozumiałem co jest na tej kartce napisane, oczywiście wymagało wnikliwej dedukcji i użycia moich niebywałych zdolności, a tekst z karteczki radośnie brzmi :

Death Bride, Cyrograf Zemsty 5 VIII 2012

Światło słońca uderzyło mi w twarz gdy Myth rozsunął zasłony w oknie. Usiadłam na łóżku, przeciągnęłam się. Chłopak bez słowa rzucił mi sukienkę i paski, broń leżała naostrzona i wyczyszczona na stoliku. Patrzyłam na niego krzywo, poczułam lekkie ukłucie frustracji. Wzięłam ubrania i wyszłam do łazienki.


Umyłam twarz. Z lustra zaglądała na mnie inna ja. To nie była ta sama osoba, która patrzyła na mnie w domu Leny. Ta tutaj była świeża, delikatna i ładna, tamta beznamiętna i odrażająca. Jednak była lepszą zabójczynią.


Ubrana, poszłam do pokoiku Mytha. Siedział w fotelu z książką w ręku, zapisywał coś na skrawku kartki, wyglądał na skupionego.


- Co tam masz? - spytałam lekkim głosem, chcąc by wreszcie na mnie spojrzał. I zrobił to. Popatrzył głęboko, z zaciśniętymi wargami...

Sektencja, Dziennik Superdetektywa 4 sierpnia 2012

Dokończenie z 31 VII 2012.

- Ah. Ale dlaczego ja tu jestem? - Spytałam pustkę, bo Bazylego już nie było. Usłyszałam zgrzyt zamka.

   Teraz natomiast siedzę i piszę, bo co mam lepszego do roboty? Nie będę przecież błagać o ratunek, bo wiem, że nikt mnie nie znajdzie, niby jak? Wiem też, że pewien wychudzony blondyn nie nosi zegarka, ponieważ zauważyłam to, gdy niósł koszyk.

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki 04.08.2012 Sobota

Ostatnio bardzo, a wręcz bardzo, bardzo mi się nudziło zaczęłam więc robić sobie bransoletki z muliny ( oto efekty )

a tutaj dzisiaj zaczęta bransoletka

Gdy tak mi się nudziło i nudziło w pewnym momencie usłyszałam krzyki dobiegające gdzieś z centrum. Od razu wskoczyłam w swój kostium i wyruszyłam na miejsce.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 3 sierpnia 2012

Te ostatnie trzy dni przebiegły w sposób dość... mieszany. Ich tematem było przede wszystkim: Jak mam go, do licha, znaleźć?
Może się nie znam, ale jest coś idiotycznego w czymś takim jak szukanie detektywa. To raczej takowy gość powinien ludzi poszukiwać, a nie odwrotnie, nieprawdaż?
I to jeszcze... Nie no, ma ktoś jakieś pomysły, gdzie znaleźć holistycznego detektywa..? Zgodnie z tym, co gadał o sobie w książkach, warto się go spodziewać wszędzie tam, gdzie go być nie powinno.
A jak jeszcze dorzucimy nawigację Zen, czyli leź za tym, kto wie, gdzie idzie, niekoniecznie tam, gdzie ty powinieneś iść...
Zadecydowałam, że boli mnie głowa.

Myth, Dziennik Superbohatera 03.08.2012r Piątek

Gdy szliśmy kanałami Amelia nagle zemdlała, złapałem nim upadła w kupę. Wziąłem ją na ręce i poszedłem w stronę Tajnej Siedziby, nagle przede mną pojawił się ogromny krokodyl i wtedy powiedziałem :
- Stasiek ! Nie teraz ! Nie mam czasu na to, widzisz że sobie samice upolowałem. - rzekłem tak dumnie, żeby zabrzmiało bardzo dumnie i doniośle, krokodyl spojrzał na mnie swoimi smutnymi czerwonymi oczkami i zamruczał, no już nie mogłem wytrzymać no :
- Dobra Stasiek ! ale tylko jeden raz . - krokodyl zaczął się ciszyć, podskakiwać i merdać ogonkiem, otworzył paszczę, wyjąłem z paszczy Staśka jego ulubioną piłkę, krzyknąłem "Stasiek aport !", Stasiek podreptał czym prędzej za piłką i po chwili znów był przede mną z piłką w pyszczku, no więc stwierdziłem że skoro Amelia jest nieprzytomna to mogę się pobawić chwilkę ze Staśkiem, oparłem ją o ścianę i porzucałem piłeczkę Staśkowi, potem znów wziąłem Amelię na ręce i wyruszyłem w kierunku Tajnej Siedziby. Gdy już znalazłem odpowiedni właz zacząłem się na niego wspinać, nagle Amelia wyślizgnęła mi się z ręki i uderzyła o jeden z metalowych prętów imitujących drabinkę. Zeskoczyłem zobaczyć czy wszystko z nią w porządku - obudziła się a poza tym nie było widać jakichś większych zmian

Death Bride, Cyrograf Zemsty 3 VIII 2012

Bolała mnie głowa. Okrutnie. Skronie pulsowały, jakby miały wybuchnąć, miałam wrażenie, że oczy wyskoczą mi z gałek. Oddychałam ciężko. Uchyliłam powieki, jasność dnia uderzyła mnie, jakby słońce postanowiło mnie torturować, wypalając mi oczy, które zaczęły łzawić... Jęknęłam. Nagle zaczął boleć mnie każdy mięsień, za to w głowie przestało mi dudnić...


- Poczekaj sekundę, zaraz się położysz - usłyszałam podenerwowany głos Mytha. Otworzyłam oczy jeszcze raz, uniosłam głowę - chłopak uwijał się, na szybko uprzątając swoje łóżko, jak zaś siedziałam na dywanie oparta o ścianę.


- Myth? - zagadnęłam. Miałam zachrypiały głos.


- Słucham - rzucił przez ramię, rozkładając kolorowy koc na pościeli.


- Kim jest Kruczyca?

Myth, Dziennik Superbohatera 02.08.2012r Czwartek

Słońce już przebijało chmurki, ptaszki ćwierkały, ogólnie wszystko było takie spokojne, nagle nad nami przeleciał biały kruk, sekundę później żuraw budowlany zrzucił betonowy kloc na ziemię odcinając nam drogę, zaczęliśmy biec w przeciwną stronę ale przed nami opadł kolejny kloc... byliśmy uwięzieni między blokami i dwoma betonowymi klocami. Nagle z dachów bloków wystrzelone zostały harpuny i zaczepiły o przeciwne strony bloków. Z bloków zaczęły zeskakiwać dyniogłowi żołnierze, wszyscy dobrze uzbrojeni z dziwnym przekonaniem że zaraz nas rozstrzelają.

Spojrzałem na Amelię usiłując jej przekazać moim wzrokiem "cholera zapomnieliśmy kupić ogórków" ale ona przymrużyła oczy i skinęła głową dodatkowo ściskając mocniej trzymany w ręce rapier, zapomniałem że to chora psychicznie psychopatka, chciałaby pewnie zaatakować od razu bez przemyślenia taktycznego puntu starcia, przewaga wroga 40 do 1, użyłem wrodzonej inteligencji, krzyknąłem :
- Rozbrajamy się ! - krzyknąłem i rzuciłem miecz na ziemię, ona intuicyjnie zrobiła to samo

Death Bride, Cyrograf Zemsty 2 VIII 2012

Z dachów spojrzały na nas dziwaczne stworzenia. Ich głowy przypominały dynie z wyciętymi twarzami, jak na Halloween. Zeskoczyli na dół, trzymając się na linkach przymocowanych do harpunów. Celowali do nas z karabinów i krzyczeli coś niezrozumiale, ni to charcząc, ni skrzecząc.


Mtyh spojrzał na mnie porozumiewawczo. Skinęłam lekko głową. Odczytałam informację, jaką przekazywały mi jego oczy...


- Rozbrajamy się! - krzyknął chłopak. Położył lekko na ziemi miecz, który nosi na plecach. Ja rzuciłam rapier, ten upadł z brzdękiem.


Myth złapał dwa granaty dymne. Szybkim ruchem odbezpieczył je i rzucił na ziemię przed siebie. Kłęby gęstego dymu zaczęły nas spowijać, dojrzałam jeszcze, jak chłopak rzuca się po miecz...

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki, 01.08.2012 Środa

Nudząc się w domu oglądałam telewizję międzywymiarową i nagle zobaczyłam reklamę "Nudzisz się? Złoczyńcy nagle przestali atakować?" Jakby czytali mi w myślach, ale słuchałam dalej "Jeśli jesteś superbohaterem lub superbohaterką to nie czekaj i wyślij do nas zgłoszenie. Czeka na ciebie wielka przygoda, zagadki, adrenalina i wyzwania, a przede wszystkim wielka nagroda na wasze nowe sprzęty" Hmm nowe sprzęty by mi się przydały - pomyślałam - w końcu stare już są zbyt przestarzałe i mogą wszystkiego nie wykrywać.

Sektencja, Dziennik Superdetektywa 31 lipca 2012

Dokończenie z 27 V 2012.

Szłam i szłam, ale wkrótce straciłam ich z oczu.

- Szukasz kogoś? - Odwróciłam się i zobaczyłam Kudkudaka!

- Ha! To ty! A szukam! I znalazłam! Wiem też, gdzie mieszka ten twój Zakapturzony!

- I co z tego, skoro i tak tam nie trafisz?

- Nie trafię? Ja? Ha, zaraz z lupy dostaniesz! - I wyciągnęłam z torby... patelnię. Z wrażenia upuściłam ją na ziemię.

- C-co jest? O co... - Nie skończyłam mówić, bo pewna włochata [Taka misiowa.] łapa wzięła patelnię spod moich nóg i... cóż, więcej nie pamiętam. No, oprócz potwornego bólu z tyłu głowy.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 31 lipca 2012

Książka telefoniczna. Gdzie jest książka telefoniczna.
Problem ten męczy mnie od czasu, kiedy uświadomiłam sobie, że podczas "wielkiego zlotu detektywów" u Magdy Gessler uświadczyłam wszystkich za wyjątkiem Dirka Gently i powraca za każdym razem, gdy sobie o tym przypomnę.

Miałam w zasadzie dwie opcje:

• pomęczyć jeszcze raz tamtego gościa od restauracji, tym razem osobiście;
• poszukać nazwiska mojego ulubionego detektywa na własną rękę

Niby już zbierałam się do tego pierwszego, ale nagle stwierdziłam, że przecież głupotą byłoby się tam fatygować - jeśli sama nie znajdę go w książce telefonicznej, to jak oni mieliby to zrobić?

Skeshwacom: Kroniki Komputerowych Światów Eksperymentalnych - 30.07.12

PS. Uwaga, będzie długie. Długo nic więcej nie będzie. Miłego czytania :)

Poczułam na sobie wiele rak. Nie śmiałam jednak otworzyć oczu. Bałam się, że powrócę do spadającej Lady BOOM.

- Veruco! Już dobrze. Jesteś wśród nas. Nie ma cie tam.

Nadal bałam się otworzyć oczy. Najwyraźniej mój organizm też się bał, gdyż postanowił zemdleć. Tak przynajmniej myślę, bo nie nic nie pamiętam.

Obudziłam się z swojej bagażowni. Byłam tak zdezorientowana, że odruchowo otworzyłam oczy. Nie miałam jak tego powstrzymać.

Obrazu, już nie było. Ucieszyłam się z tego.

- Veruco! Już się obudziłaś! - powiedział Sayer wchodząc do pokoju. Właśnie miałem cię budzić. Czas na coś do jedzonka! Idziemy do stołówki.

I nie czekając na moją odpowiedź, nie pytając jak się czuję wziął mnie pod łokieć i zaczął prowadzić przez korytarze.

- Czy poznam innych, takich jak ja? - odezwałam się w końcu

- Nie ma takich jak ty. Jesteś Jedyną Kompatybilną. Zjesz z naszymi pracownikami. Konserwatorami Machiny Skeshwacom, i innymi takimi.

Przełknęłam nerwowo ślinę.

- Jasne.

Szliśmy jeszcze kilka chwil. W końcu dotarliśmy do drzwi z napisem...

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 29 lipca 2012

Po napisaniu i rzuceniu krytycznym okiem na ten wpis, doszłam do wniosku, że jest to kolejny z tych wpisów, które wyróżniają się gigantycznym stężeniem mojego zgryźliwego ględzenia na nietemat.
O ratowaniu świata nic dzisiaj nie będzie, bo jak na razie świetnie radzi on sobie sam.

Po pierwsze: ankieta. Tak, proszę szanownego Państwa - nasza niezwykła i nieprzeciętna ankieta została parę dni zakończona. Czas na podsumowanie wyników:

Okazało się, że tak samo wielką popularnością cieszyły się propozycje robienia czegoś z jabłkami oraz ze skróconą wartością liczby π - zagłosowało tak po 11 osób, czyli 31%. Czy akcja miała dziać się na jednym talerzu? Tego ankietowaniu nie wyszczególnili. Być może pewien związek idzie stąd, że dotyczące kół π może określać okrągłe jabłko, co mimo starań nie mogłoby udać się ze wtorkiem, oczywiście'm oraz nieforemną głową pana Presleya.