Ksena Wojowniczka. Dziennik superbohaterki 01.05.12 Wtorek

Dzisiejszego dnia z racji święta pracy jest wolne, lecz ja ze względu matur w sumie mam wolny cały tydzień, lecz najwyraźniej złoczyńcy o tym się dowiedzieli i całkowicie zajęli mi mój plan zajęć na dni wolne od szkoły.

Otóż dzisiaj dostałam wiadomość od mojej znajomej, że coś wielkiego właśnie przeszło przez jej ogródek i zniszczyło jej ukochane kwiaty. Gdy przybyłam na miejsce znalazłam wielkie odciski łap jakiegoś zwierzęcia. Zeskanowałam je i wrzuciłam do bazy danych mojego superkomputera w celu porównania ich z innymi odciskami znanych i nieznanych ludzkości zwierząt.

Okazało się, że są to odciski zwykłego kota, lecz z wielkości można powiedzieć, że nie jest to taki zwykły koteczek dachowiec czy kanapowiec. Gdy ruszyłam jego śladami, znalazłam go ( bo nie trudno znaleźć pięciometrowego kota ), zobaczyłam na jego grzbiecie moje alter ego, czyli znaną już wam Czarną Wojowniczkę. Okazało się, że wylała na zwykłego kotka dachowca substancję przyspieszającą wzrost i dlatego właśnie jest taki wielki, a służy jej jako transport dlatego, że tuż przed nosem trzyma mu wielki kawał mięsa. Został zapewne kupiony na stoisku z "Wielkimi stekami specjalnie na polowanie na pterodaktyle tylko dzisiaj przecena 2 w cenie 1", bo tak wyglądały podobnie do tamtych, najwyraźniej steki te nadają się nie tylko do polowań na pterodaktyle :D.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 30 kwietnia 2012

Wpis poniedziałkowy naprawdę miał być w poniedziałek. No, naprawdę miał być. Tyle że dla towarzystwa zaczęłam z tatą siedzieć przy jakimś filmie z Melem Gibsonem (powiedzieć, że zaczęłam oglądać byłoby nadużyciem) i zasnęłam. Jak w końcu pod pretekstem jakiejś reklamy doczłapałam do łóżka, to niezbędność wpisu okazała się być słabym argumentem, żeby mnie powstrzymać.
Dlaczego zamiast takiego Gibsona nie mógł grać, dajmy na to, Eric Roberts, jak ostatnio? Jak się widzi taką zadziornie mroczną twarz, to nie można zasnąć
Albo jeszcze by mogli zrobić w jednym utworze duet Erica i Johna Simma. To byłaby dopiero masakra. Gdyby dawali takie filmy, to by człowiek odchodził od telewizora i zawsze miałby ochotę na wpis, a nie jak z takim Gibsonem - taki film akcji, że zasypiasz na stojąco :q

Jeszcze dwa dni temu myślałam, że z wybuchającym ptaszkiem będzie trudniej, a tymczasem niewiele po wystawieniu "ogłoszenia" o następującej treści:

Ptaszek będzie trudniejszy.
Fiona spaceruje po lesie, nagle zaczyna śpiewać, pojawia się ptaszek, ćwierka razem z nią. Ona przechodzi w wyższe tony, ptaszek też, Fiona coraz bardziej wyciąga, ptaszek nie wytrzymuje, wybucha z cichym PUUU! i tylko piórka latają.

wyzwanie podjął sam Jeden Z Najlepszych Administratorów:

Myth, Dziennik Superbohatera 30.04.12 Poniedziałek

Zacznę od życzeń dla dwóch solenizantek:
Anastazjo, życzę Ci wszystkiego najlepszego, aby spadła Ci gwiazdka z nieba albo od razu kilka, aby życie było tak ładnie, jak twoje rysunki i żebyś zawsze była szczęśliwa :D

Magdaleno, tobie z kolei życzę, aby parkiet taneczny był dla Ciebie tym, czym dla informatyka klawiatura, żebyś znalazła w końcu księcia z bajki i żebyś cieszyła się każdym dniem :)

Doszły mnie słuchy, że w jeziorze nieopodal grasuje potwór z Loch Ness. Zebrałem oddział uderzeniowy i wyruszyliśmy na spotkanie oko w oko z bestią. Jedynym problemem był fakt, że nie było autobusu nad jezioro, a oddział się zgubił w lesie, więc zasuwałem 10 km pieszo, w końcu jednak zebraliśmy się do kupy. Po godzinie skanowania doszliśmy do wniosku, że nie ma sensu szukać dalej, bo pewnie uciekł, no to się rozłożyliśmy na plaży i leżakowaliśmy na przemian z kąpielami. Jestem teraz czerwony jak cegła, wszystko mnie piecze, jak by mnie ktoś przypalił miotaczem ognia. Uważam, że słońce się zepsuło i specjalnie raziło, żeby mnie tak podsmażyć.

Blue Ghost, Dzienniki Superbohatera 30 IV 2012

Dzisiejszy dzień był z lekka nudny.

Tak jak mówiłem, naprawiłem Ostina i Neriana, teraz ta dwójka wraz z Needym i Freedym stoją sobie wyłączeni w bazie i czekają na następny trening.

Dziś dostałem wiadomość z misją, łatwą, ale zawsze coś. Musiałem pokonać 10 robotów pająków. Nie były za duże ani nie za małe, wyglądały na 3 metry każdy. Pierwszą trójkę pokonałem moim ulubionym atakiem, czyli Kamehameha, kolejną trójkę pokonałem moim nowym wynalazkiem, czyli laserowym mieczem (jak pewnie się domyśliliście, skopiowałem pomysł z flmu "Star Wars", miecz oczywiście w kolorze niebieskim). Każdego pozbawiłem nóg, a to co z nich zostało, pociąłem na kawałki. Następne trzy pokonałem siłą moich mięśni, wystarczyło po jednym ciosie na każdego. Został jeszcze jeden, najmniejszy z nich, tego wymęczyłem. Biegał za mną tak długo, aż wybuchł.

Blue Ghost, Dzienniki Superbohatera 29 IV 2012

Dzisiaj nic ciekawego się nie wydarzyło, postanowiłem zwiększyć moje możliwości.

Stworzyłem cztery roboty, nazwałem je kolejno: Needy, Freedy, Ostin i Nerian. Pierwsze dwa byłe szybsze ode mnie, a dwa ostatnie silniejsze, moim zadaniem było pokonanie ich w dwóch konkurencjach. Po pierwsze musiałem wygrać wyścig z Needym i Freedym, a Ostina i Neriana musiałem zniszczyć (później ich odbuduję). Zacząłem od wyścigu z Needym. Musieliśmy przebiec dystans 1 km w jak najkrótszym czasie, robocikowi udało się to w ciągu 30s, mi za to w 35s. Ale włączyłem moją nową maszynę, replikę hali mistrza Roshiego, w której można było zmieniać grawitację. Mój trening w niej trwał 4 godziny z grawitacją 500x większą niż na Ziemi. Na początku było ciężko ruszyć głową, ale po godzinie wszystko wydawało się łatwe :) Nadszedł czas na wyścig z Freedym, mieliśmy okrążyć Ziemię :D Robot wystartował pierwszy, zajęło mu to 5 minut, lecz tym razem ja byłem lepszy - zrobiłem to w 4 minuty. Teraz jestem pewien, że nie ma nikogo szybszego ode mnie.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 29 kwietnia 2012

Dowiedziałam się ostatnio czegoś takiego:

Bezkarność złodziei? Kradzież do 1000 zł nie będzie przestępstwem
Przestępstwo dopiero od kradzieży 1000 złotych

Ale w trochę nietypowych okolicznościach.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 28 kwietnia 2012

Jak Myth pięknie opowiedział o idealnej superbohaterskiej dziewczynie! Awww... Ja też chcę, żeby mój ukochany superbohater kruszył spojrzeniem bezkresny Wszechświat!
Czy jakoś tak.

Kolejny znak wiosny. Pomijając cały dzień, który zleciał tak, jak dzień wypełniony właściwym świętowaniem taty urodzin zlecień powinien, czyli tort, muzyka i orzeszek, a, i oczywiście i balon, owszem, wieczór był taki, że pierwszy raz od długiego dość czasu spałam przy otwartym oknie. I to otwartym tak perfidnie, na oścież :D Ani nie wiało, ani nie szeleściło (co mogłoby zwiastować rychłe dmuchanie), że już o wspaniałej temperaturze powietrza i braku komarów nie wspomnę! Coś niesamowitego.
A to jeszcze nie wszystko! Znad położonego jakieś sto metrów od mojego pokoju stawiku kałużopodobnego zaczęły się wydzierać żaby! Wyobraźcie to sobie: ciemno, ciepłe powietrze, a tu z daleka:

Hhhrrrehhh..! Hrreeehhhrrr... hhhrrreeeh!
[cisza]
Hrrehhr, hrreeeehh! Hreeh, hreereeh! Hreeeh!
Hreeeh, hrreeh, hrreeh, hrreeehheeeh!

Myth, Dziennik Superbohatera, 28.04.12r Sobota

Dziewczyna superbohatera. Jaka powinna być? Jak powinna wyglądać ? Skąd taką wziąć? Na te i inne pytania postaram się udzielić odpowiedzi w dzisiejszym wpisie.

Po pierwsze charakter. Charakter jest najważniejszy, dziewczyna superbohatera musi być inteligentna i uzdolniona, zwykle dziewczynami superbohaterów są dziennikarki, córki generałów którzy chcą ich zabić albo inne superbohaterki, wszystkie dysponują inteligencją, nie są jakimiś księżniczkami albo plastikowymi lalami lub hipsterkami. Dziewczyna superbohatera musi mieć jakieś niezwykłe zainteresowania, może grać na jakimś instrumencie albo świetnie strzelać itp. Superbohater ma sporo na głowie, dziewczyna powinna umieć się obronić, wspierać superbohatera a nawet czasem być zdolna go uratować z opresji. Musi też mieć silną osobowość, w końcu jej facet cały czas może polec w walce ze złem. Ważne jest też aby była wierna i kochała superbohatera.

Myth, Dziennik Superbohatera 27.04.12 Piątek

4:00 ! czwarta rano ! musiałem wstać! taaaaaaak wcześnie, jak nigdy ! Tym razem zostałem poproszony o wsparcie Legionu 501st. Musiałem przedrzeć się przez miasto, ogólnie póki jechałem tramwajem, problemu nie było, tzn. wysiadłem z tramwaju, bo się śpieszyłem. Problemy się zaczęły dopiero, jak musiałem przejść przez plac budowy i skakać między tymi dziurami i po koparkach, spychaczach, śpiących budowlańcach. W końcu dotarłem na dworzec, o mało nie pomyliłem pociągów, bo chciałem wsiadać w pociąg do Szczecina, a miałem wsiąść w pociąg do Witaszyc. No ale wsiadłem w ten dobry. Gdy dojechałem, czekała już na mnie kompania honorowa. Poszliśmy do pałacu, w którym dostaliśmy śniadanie, potem wsiedliśmy do maszyn desantowych i pojechaliśmy do jednostki wojskowej. Przywdziałem mundur szturmowca. Troszkę za duży, ale jakoś się dało chodzić, trochę gorzej było z siadaniem.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 27 kwietnia 2012

Patrzcie na to:

Koniec Szansy na sukces – Wojciech Mann zrezygnował z prowadzenia programu

Wyobrażacie sobie? :/ Nie będzie już Szansy na sukces? Dlaczego takie śmieciowe cudactwa jak Bitwa na głosy i inne mamtalenty zostają, a taki kawał historii nie?
Co jak co, ale Super Informatyk będzie niepocieszony...

A w ogóle to jestem rozczulona. Dopiero co nabrałam pewności i napomknęłam Jednemu Z Najlepszych Administratorów, że w drugiej części książkowej historii Dirka Gently'ego detektywowi nie towarzyszy już (przynajmniej na razie, a jestem dopiero przed połową) poznany przez niego w pierwszej części Richard MacDuff (ani nikt inny), więc to właśnie Dirk "oprowadza" nas po akcji, więc automatycznie widzimy w nim o wiele więcej uczuć, WIĘC teoretycznie mógłby się zakochać (co dopiero co wydawało mi się niemożliwe!), a już trafiam naaa... rozdział dziesiąty.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 26 kwietnia 2012

Jak wszyscy mieli już "przyjemność" zauważyć, Blogger zmienia image. Regres tymczasowo można powstrzymać klikając na kółeczko zębate (symbolizujące Ustawienia) na górze po prawej i wybierając piątą opcję od góry, jednakże jak sam Blogger uprzejmie dołuje nas na stronie domowej, stara wersja zostanie usunięta w nadchodzącym miesiącu.

Wszystko, co o tym myślę, wyraziłam tutaj. A myślę sporo, ponieważ w przeciwieństwie do większości piszących nie demotywuje mnie tutaj jedynie kwestia odnajdywania się w nowej przestrzeni, co "lekkość" ładowania się okienka edytorowego, co wyraża bardzo trafna i efektowna kategoria Something is broken. Pod Operą okienko zwyczajnie NIE CHCE się załadować.
Ponowię więc po polsku moje pytanie - czy naprawdę <sprawdza w Pomocy> Opera 9.64 jest tak przestarzałym śmieciem, że już nic nie może się na niej załadować? No bo, moi kochani, z FaceBookiem jest to samo. Jeszcze nie cały rok temu przemierzałam sobie Internet malutkim niebieskim i wiecznie psującym się IE 6.0 (jak. ja. nie cierpię. kart), a dzisiaj już nawet Opera to za mało? Naprawdę wszystko trzeba robić na Mozzarelli?

Blue Ghost, Dzienniki Superbohatera 26 IV 2012

Przepraszam za opóźnienie, postaram się streścić te 4 dni w jednym poście.

Te dni spędziłem na opanowywaniu techniki Kamehameha, która osiągnęła w moim wykonaniu największe stadium, macie zdjęcie:

Artoooooor, Dziennik Superbohatera, 26.04.2012, Czwartek

Faktycznie, wersje moja i Mytha nieco się różnią. No dobra, nawet bardzo. Ale biorąc pod uwagę to, jak szybko postępowały wydarzenia, jak groźna była Wielka Zła Maszyna Wielkiego Złego Ktosia (zwana inaczej Wielkim Całkodezintegratoroziemiowstrzymywaczem) i jak bardzo się nie wyspaliśmy, można to uznać za błąd statystyczny. Możliwe też, że (oczywiście całkiem niechcący) jednak uruchomiliśmy ten teleport udający 2 fontanny w galerii handlowej, który przeniósł każde z nas do innego alternatywnego Wszechświata i ten blog jest przejściem między nimi...AstroGirl twierdzi, że żadnego Złego Kogoś nie było, a przecież maszyna do zatrzymywania Ziemii sama się nie ustawiła.

W tej kwestii jeszcze długo będziemy ustalać fakty, ale ja zdobyłem informację bardziej pewną. To był już drugi atak Wielkiego Złego Ktosia! W 1974 roku uderzył nieco mniej dyskretnie – konkretnie zwalając ludziom na głowę połowę kosmicznej armii z małej planety. To oczywiście jeszcze nie powód do zmartwień – w końcu mogła na tę planetę dotrzeć informacja, że właśnie rzucili chleb, albo Prince Polo i też chcieli się ustawić w kolejce. Kilka wybuchów...może świętowali urodziny. Ale...sami spójrzcie. Oto film należący do Ministerstwa Obcych i galaretki Cytrynowej:

Myth, Dziennik Superbohatera 26.04.12 Czwartek

Witajcie ! przepraszam za kilkudniową przerwę ale powróciłem z utajnionej misji utajnionej przez utajnione służby ds. utajnionych utajnień. Jako utajniony agent zakradłem się do utajnionej bazy w utajnionym kraju, jedyne co mogę powiedzieć i nie jest utajnione to to że strusiów tam nie było. Gdy błąkałem się po utajnionej bazie o utajnionej lokalizacji usłyszałem dziwne dźwięki utajnionego zwierzęcia (nie były to strusie), podszedłem bliżej korytarzem z utajnionym kolorem wykładziny, pogłaskałem utajnione zwierzę w utajnioną część ciała znajdującą się za utajnianym uchem. Utajnione zwierzę (które w żadnym wypadku nie było strusiem) się uspokoiło i mogłem zmierzać w głąb utajnionej bazy. Gdy zszedłem na dół po utajnionych schodach otrzymałem utajnione uderzenie utajnioną kolbą utajnionego karabinu w utajnioną cześć głowy. Byli to utajnieni strażnicy a nie strusie. Zabrali mnie do utajnionego lochu w utajnionym podziemiu  i torturowali utajnionymi maszynami utajnionych tortur przez wiele dni ...

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki 26.04.12 Czwartek

W szkole dzisiejszego dnia było zamieszanie, ponieważ zabrali nam naszą ukochaną religię ( na której nic nie robimy, tylko idziemy do sklepu lub uczymy się ) na korzyść matematyki, lecz nie narzekam, bo z powodu jutrzejszego zakończenia klas czwartych tylko siedzieliśmy i zostaliśmy puszczeni wcześniej do domu :)

Po szkole, gdy wracałam do domu, nagle usłyszałam czyjś krzyk, więc od razu wskoczyłam w kostium i pobiegłam w miejsce, z którego dochodziło wołanie o pomoc. Gdy dobiegłam na miejsce zobaczyłam ogromnego potwora z... lodów :D. Trochę się zdziwiłam, że ktoś krzyczał z powodu czegoś tak uroczego, lecz gdy potwór zaczął na mnie szarżować, podjęłam ostateczną decyzję - wezwałam moich znajomych i postanowiłam... że go zjemy :). Gdy potwór się zorientował, o co chodzi, pomalutku zaczął się wycofywać, wtedy z mojego niezbędnika wyjęłam łyżki i rozdałam przyjaciołom i rzuciliśmy się na potwora!