AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 14 listopada 2012

No ładnie - ledwo wyczaiłam, ledwo chciałam się pochwalić odkryciem, że na YouTube'owej setce najchętniej wyświetlanych pojawił się nasz krajowy utwór, porywające niczym tornado, Ona tańczy dla mnie zespołu (o jakże polsko brzmiącej nazwie...) Weekend, a już się dowiedziałam, że z niej wypadł
77 miejsce było to konkretnie. Tydzień wcześniej 91, jak meldują między innymi ci tutaj, a potem na 77. A więc, pamiętając o tym, jak bardzo nasz mały naród cieszy się poważaniem, popularnością i, dajmy na to, rozróżnialnością od Czech ( Xq ), uważam to za osiągnięcie wręcz niewyobrażalne i godne porównania do sukcesu Mydełka Fa

Myth, Dziennik Superobhatera 14.11.12r środa

Podniosłem miecz leżący na ziemi, podszedłem do kulającego się w ogniu cyborga. Poczułem drżenie podłogi, po chwili całe więzienie drżało. Już miałem zadać decydujący cios lecz nagle tuż pod moimi stopami zaczął pękać beton ! Nagle powierzchnię przebiło wielkie wiertło, odrzuciło mnie kilka metrów w tył, straciłem przytomność...

Otwieram oczy, widzę że nadal jestem w więzieniu, mam związane ręce i nogi, rozglądam się lekko i widzę mnóstwo ubranych na czarno ludzi z karabinami, widzę jak podchodzi do mnie Klaun, już go kiedyś widziałem... Pamiętam! Dowodzi obroną zamku Białej Kruczycy! To było wtedy gdy z Amelią obserwowaliśmy zamek. Klaun szyderczo się uśmiechnął i powiedział:
- Oooo, nasza śpiąca królewna się obudziła ! Jak widzisz, Twoi koledzy już się nie obudzą. - zaśmiał się i wskazał na wielką sokowirówkę pełną czerwono białej mazi, domyśliłem się co się stało.
- Ty pierdolony psycholu ! Gwarantuje Ci że wyrwę z Ciebie kręgosłup !
- Już się tak nie rzucaj, oszczędzaj energię na spotkanie z Gorehotem - znów się szyderczo zaśmiał, wziął karabin od jakiegoś z żołnierzy i uderzył mnie nim, znów straciłem przytomność.

Przygody: Czas...

   Popatrzyłam z przestrachem na to co się stało. To co widziałam nie było normalne. Czas nie może tak po prostu stanąć. Samuel już chciał zacisnąć ręce na krtani Roberta, a ja nie wiedziałam co w tej chwili zrobić. Popatrzyłam wkoło, czy nic aby się nie dzieje, a potem...
   O jeny... Słabo mi...


   Otworzyłam z trudem oczy. Wokół śmierdziało siarką i jakby zapalono metal. Ledwo mogłam wstać no i w końcu gdy to zrobiłam, zwymiotowałam na perski dywan. Każdą część mojego ciała rozdzierał przerażający ból, a kości... wydawało mi się, że ich praktycznie nie posiadam. 

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 12 listopada 2012

Zaledwie trzy dni (tak? w piątek to wypadło?) minęły od momentu publikacji najnowszego fragmentu, a dokładniej 1/3 rozdziału, Tego dziwnego uczucia, a już, już zachwycone Ale osochozi?, już prośby o podrzucenie wersji PDFicznych, już te tak szczególnie ulubione przeze mnie groźby pozbawienia życia w razie zwlekania z kolejnym odcinkiem i jeszcze inne niesamowitości, o których jeszcze Wam nic nie powiem :D

Pragnę za te wszystkie sukcesy czyniące mnie wielką podziękować wszystkim i wszystkiemu, którzy wspomogli mnie duchowo ;D W szczególności komentującym, błędy wskazującym, nie-komentującym a też zachwyconym, linkującym, nawiązującym, chwalącym i kicającym

Skeshwacom: Kroniki Komputerowych Światów Eksperymentalnych - 10.11.12

Veruco.
Dlaczego nam to robisz?
Wiesz, że w tej sytuacji nie możemy zrobić nic innego.

Ksena Wojowniczka, Dziennik Superbohaterki 09.11.2012 Piątek

Piątek, wreszcie piąteczek :D i na dodatek urodzinki mojego brata ( który nie jest superbohaterem ) już 22 :) hehe staruszek się z niego robi, ale to nic. Najważniejsze że jest piąteczek i na dodatek skończyliśmy lekcje o 11.15 bo nauczycielka musiała coś załatwić. Jakiż to wspaniały dzień... Do czasu... Można tak powiedzieć... Trochę dziwnie mi to będzie opowiedzieć, lecz postaram się.

Przygody: Blady strach

- Jestem... - szepnął metalicznym głosem. Jakże zimnym, jakże bez cienia dobroci... Nie miałam znowu siły mówić. Chciało mi się wymiotować od tego smrodu. On nie przybył tu przypadkiem. Byłam tego absolutnie pewna.
   Odwróciłam głowę w jego stronę. Był tuż przy mnie. Jego oczy zionęły czerwienią, a raczej to, co z tych oczu zostało. To był mój drogi przyjaciel...

Myth, Dziennik Superbohatera 8.11.12 Czwartek

- Myyyyyyyyth ! Myyyyyyyth ! Wieeeeem żeeeee tuuuuu jeeeesteś ! Maaaaaaaamy straaaaaaażników ! Przyyyyyyyyyyyyjdź tuuuuuu ! Maaaaaasz dzieeeeeeeeeeeeeeeeesięć minuuuuuut, pooooootem iiiich wyyyyypatroszyyyyymy ! - Zabrzmiał z głośnika głos cyborga. No to sytuacja się trochę pokomplikowała, najpierw 50 m korytarza  potem sala pełna więźniów, uzbrojonych i chorych psychicznie.
- Myyyyyyyyyyyyyth ! Maaaaaaaaasz pięęęęęęęęetnaaaaaaaaście minuuuuuuut ! Pooooooooooootem bęęęęędziemy zaaaaaaaaabijać ! - Nienawidzę tego okropnego głosu, jak tylko go dopadnę to z przyjemnością postrzelę go w gardło. Podszedłem do konsoli, nadusiłem przycisk i powiedziałem do mikrofonu :
- Czego chcesz ?
- Cieeeeeeeeeebie ! - wywrzeszczał cyborg chwilę potem podszedł do kamery i ją zniszczył. Czas leciał, drzwi więzienia były podzielone na zamykane elektrycznie i hydraulicznie. Hydrauliczne zostały zamknięte całkowicie ale elektryczne można otworzyć, musiał bym wyłączyć zasilanie w całym kompleksie, w ciemności mógłbym się przedrzeć przez korytarz, lecz zanim dotrę do hali głównej zdążą rozpalić ogień. Muszę mieć coś co da mi przewagę, Rozejrzałem się po pomieszczeniu, nagle na kamerze zauważyłem coś bardzo bardzo dobrze rokującego...

Przygody: Wszystko nie tak jak być powinno

http://dzienniksuperbohaterow.blogspot.com/2012/11/przygody-wszystko-nie-tak-jak-byc.html
Na prośbę
kochanej Sektencji :*


  - Nie mamy sobie czego wyjaśniać! - był w jeszcze większym amoku, ale usiadł na niezwykle miękkiej kremowej kanapie. 
- Mylisz się. - powiedziałam trochę zrezygnowanym tonem. Miałam tysiące pytań do tego chłystka, mimo, iż wyglądał na piętnaście lat.- Po pierwsze. Podaj m swoje imię. Ja powiedziałam ci własne.
- Jestem... Robert.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 7 listopada 2012

Don't pick it up, pick it up, pick it up.
Quick, pass it on, poss it on, poss it on.
You don't want to get caught, get caught, get caught.
Drop it on someone. Who? Who? Anybody.
You better not have it when the big one comes.
I said you better not have it when the big one comes.
It's a Hot Potato.

Piosenka z dirkowego Długiego mrocznego podwieczorka dusz o ziemniaczkach! Akurat niewiele po tym, jak pożegnałam się Dirkiem Gently i obiecałam sobie monitorować jego wybrakowane przygody w celu znalezienia haka na Gessler (która w ostatnim wpisie okazała się być bardziej analogowotelewizyjna niż sztuczki Davida Coperfielda!), pojawił się Makłowicz ze swoją reklamą - cóż za zbieg okoliczności, nie uważacie? Sprawa rozwiązana - kluczem do wszystkiego są ZIEMNIACZKI! Najlepsze, jak mówi Makłowicz, i w pięciu odmianach*.

Myth, Dziennkik Superbohatera 7.11.12r Środa

- Jesteś tego pewien ?
- Tak, jestem.
- No ale wiesz, że to bardzo niebezpieczne i może Ci spalić mózg ?
- Tak, tak. Niech Pani zaczyna bo się rozmyślę.
- Obiecuję, że nie będzie bolało. 3... 2... 1...

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Karadian Potasu ! Szejk ! 46 ! Oktadelta kwadratu ! Paliwo ! Morświn ! Egzekucja ! Wieża ! Tygrys ! Szmaty ! Woda ! Jamajka !

Potężny ból ! A miało nie boleć ! W całej głowie ! BOOOOOOOOOOOLI !!!!! Czuję się, jak by mi ktoś wsadził mózg do mikrofalówki i ustawił na natychmiastowe rozmrażanie ! AAAAAAAAA!!!!!!
- Długo jeszcze ?! - Krzyknąłem z przeraźliwym charczeniem w głosie.
- Jeszcze nie, ale prawie mam - odparła kobieta trzymająca ręce na mojej głowie, a raczej wbijającej swoje pazury w neurony mojego mózgu. Ból był nie do opisania. Zalał mnie pot, zagryzałem zęby, zrobiłem się czerwony na twarzy. Dostałem lekkich drgawek i straciłem czucie w palcach.

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! DaVinci ! Kubek ! Telefon ! Hipopotam ! Hamburger !  0700 884 884 ! Algieria ! Romuald ! Erozja ! Liperstickin ! Gondola ! Lili !

- Szybciej ! Czuję, jak umieram ! - Wrzeszczałem na ubraną na niebiesko złoto kobietę.
- Mam ! Wiem ! - Krzyknęła kobieta, puściła - Wiem, gdzie to jest ! Zaraz Ci narysuje.

Sektencja, Dziennik Superdetektywa 06 XI 2012r.

                                             DOKOŃCZENIE Z 02 XI 2012r.
   Wszyscy wokoło zaczęli panikować.Zakapturzony jednak dopiero się rozkręcał i zdążył zabić lub pokaleczyć jeszcze kilka osób, gdy jedno z ciał spadając wpadło na niego i go wywróciło. Gdy wstał, spadł mu z głowy kaptur. Zobaczyłam twarz Oktawiana.
   Co? Co to ma być? To jest niemożliwe! Przecież... Przecież rozmawiałam z jednym i z drugim! Mają różne głosy! A czy widziałaś ich kiedyś razem? Podsunęło mi coś w głowie. Słusznie. Przecież, pomimo tego, że "Oktawian pracuje dla Tony'ego", nigdy nie widziałam ich razem! A teraz... Tony to Oktawian! Oktawian to Tony! Jak Oktawian może być tym bucem! Właściwie, on też jest bucem! - Moje myśli zaczęły być coraz bardziej chaotyczne. Jedno jest pewne - Oktawian jest mistrzem przebierania się.
- Ej, ty! Bucu!
- Hę? - Zauważył mnie. I od razu jego mina się zmieniła. Z szaleńczego obłędu w... co to do jasnej Anielki ma być? Smutek?
- Oddawaj patelnię! - Wrzasnęłam.
- Hm? - I uciekł.

   No co za typ! Zero kultury! Nie dość, że udaje kogoś innego, to jeszcze się nie odezwie. Co z tego, że dopiero co z nim rozmawiałam! Przecież wtedy nie wiedziałam, kim on jest! Uh! No, żesz! Czemu mój nemesis musi być totalnym idiotą?
   - I widzisz? Twój znajomy poszedł sobie - Uh, a ten tu czego?

Ksena Wojowniczka, Dziennik Superbohaterki 05.11.2012 Poniedziałek

Okropny, okropny dzień w szkole. Miałam wyzwanie z Germanizatorem aż do 16!!! Rozumiecie to? Trzymać nas biednych, strudzonych uczniów mojej grupy ( dzisiaj aż 6 osób ) na tym wyzwaniu, tym bardziej że Germanizator ustawił pułapkę w postaci lekcji wychowawczej więc musieliśmy sprostać temu wyzwaniu ( tak... Germanizator jest naszym wychowawcą ). Ale na szczęście się udało... Chyba... Tak myślę, gdyż aż tak bardzo nie wydzierała się ( tak to Hitler w spódnicy ).

Przygody: Wszystko nie tak jak być powinno

- O mój świecie - padłam na perski dywan znajdujący się na środku obszernego salonu. Miałam szczęście, że nikogo tam nie było, ale huk po przemieszczeniu musiał być na pewno ogromny.

   Leżałam z twarzą wciśniętą w puchowy materiał, nie mogąc poruszyć ani kawałkiem ciała. Na domiar złego zaczął swędzieć mnie czubek nosa.

Skeshwacomm: Kroniki Komputerowych Światów Eksperymentalnych - 04.11.12

CO!!??
Nie... 
Jak śmiałeś pisać w moim zeszycie!
Nic ci do tego, że nie piszę - to moja sprawa! 
Może mi się niektóre rzeczy podobały, niektóre nie... Ale i tak nie masz prawa grzebać w moich rzeczach!