Artoooooor, Dziennik Superbohatera, 14.04.2012, Sobota

Pisałem, że nie dodam wpisu w piątek - chyba, że zaimplementuję w zeszycie logowanie do Google i publikację wpisu. Dlaczego? A no komputer miał mnie dosyć (w odróżnieniu od przeziębienia, które polubiło mnie bardzo), więc postanowiłem skorzystać z edytora zeszytowego. Wiecie, że nawet wygodny? Ale kiedy postanowiłem opublikować, przesyłał tylko 1 kratkę na minutę:

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 13 kwietnia 2012

No i proszę, znowu piątek 13! Od kiedy prowadzimy naszego bloga, jest więcej piąków 13 niż kiedykolwiek. Proste, nasza dewiza: dostarczymy ci tyle piątków 13, ile tylko zapragniesz, albo albo zwrot pieniędzy.
W końcu piątek 13 to jednak nadal piątek

Co dzisiaj się wydarzyło... Po namyśle można powiedzieć, że jestem w zgodzie z samą sobą, bo oficjalnie przyjęłam (jak także podpowiadało mi to stałe tego dnia poczucie wewnętrznego niezadowolenia), że nic a nic tego dnia nie zrobiłam. Jedynie odpowiedziałam na dwa PW i jednego maila. Natomiast nieoficjalnie... Tak, dobrze Wam się wydaje, też nic.
Nie licząc kontynuowania znajomości z książkowym Dirkiem Gently, stwierdzenia, że druga część jest lepsza niż pierwsza (tak, tylko serial miał taki dar, że potrafił uplasować się w mojej klasyfikacji niżej), a także zauważenia, że tutaj niespodziewanie to właśnie Dirk robi za osobę "oprowadzającą" (w co tutaj nie mogłam uwierzyć) O.o Więcej nie powiem, bo nie mogę się zdecydować co, ale zakończę tylko, że jestem zachwycona.

Ale jak już przeczytałam sobie ten piąty rozdział z telefonu (a właściwie 3/4, bo miał linijkowe 8 stron, no a po sześciu było zimno), to chyba przejęłam połowę nastroju i podejścia do życia od samego zainteresowanego, a połowę od tych białoszarych kłębków, które namotały się na niebie, bo jakaś taka się czułam niedopasowana do niczego i nie wiedziałam, co zrobić ze sobą, żeby było dobrze.

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki 13.04.12 Piątek

Piątek trzynastego mówią, że to pechowy dzień, ale ja jakoś dzisiejszego dnia tego nie popieram ponieważ najpierw miałam na 8.40 do szkoły bo nie mięliśmy matematyki i geodezji więc rozpoczęliśmy lekcje od 2 godzin wf-u i mieliśmy luzy bo byłyśmy tylko we 4 bo czwarta klasa pisała próbne matury z rozszerzonej matematyki. Dalej mięliśmy angielski zwykły, informatykę, angielski zawodowy i niemiecki na których także były luzy.

Po lekcjach poszłam do domu i po drodze spotkałam moich rodziców, którzy nie są superbohaterami lecz zachowali się jakby czytali mi w myślach bo byłam głodna i kupili mi batonika :) ( Góralki :D mój ulubiony ). Następnie kupiłam dropsy czekoladowe dla mojego chomiczka, który chciał zjeść je nawet z opakowaniem :) ( mój kochany słodziak :* ) hmm a tak się zastanawiam w tej chwili jak to jest być chomikiem, może ktoś podejmie się wyzwania skonstruowania maszyny zmieniającej w chomiki :) bo ja niestety jestem typową artystko-gimnastyczką no i jeszcze ostatnio dowiedziałam się, że jestem typową matematyczką ale to co innego po prostu przez to muszę chodzić na wszystkie konkursy jakie są z matmy ( dzisiaj w grupowym konkursie zajęliśmy pierwsze miejsce :D )

Artoooooor, Dziennik Superbohatera, 13.04.2012, Piątek

Lord Error, ujęcie drugie:

Lord Error postanowił się zemścić za to, że pokrzyżowałem mu plany w Poznaniu. Tym razem postanowił zaatakować z zaskoczenia. Kiedy ja skierowałem główne siły, kierowane przez gen. Potffora, Który Robi „Uuuuuuuu!” do obrony twierdz MGR i Krzyżówka (opowiem o nich niżej), prawie niechroniony wybrałem się do Szczecina. To był błąd! Lord nauczony poprzednim starciem nie zaatakował nawet w pracy, ale dopiero na dworcu, podczas powrotu do domu. Kiedy spodziewając się najwyżej ataku Daleków wypłacałem pieniądze z bankomatu, ten hyc! wskoczył na kartę. Bankomat wyświetlił reklamy, a potem, jak zwykle, zmienił się w modelkę, która zapytała, czy chcę wypłatę gotówki, czy może masaż. Ale zamiast wręczyć mi pieniądze ta zmieniła się w urzędnika, który stwierdził, że ta operacja nie jest dozwolona na tej karcie. Za drugim i trzecim razem to samo. Zrezygnowany wziąłem kartę i zacząłem iść w kierunku drugiego bankomatu.

Tymczasem Lord Error zeskoczył z karty i powiedział „Znowu się spotykamyE$^%&#** Yyyyyyy!\0”. A ja do niego „Wiem o czymś, o czym ty nie wiesz!” To tylko rozzłościło Errora… zaczął rzucać mallocami (jeden był na 500 MB, prawie oberwałem nim w stopę). To groziło segmentation faultem dworca, trzeba było ratować ludzi! Zrobiłem szybki memmove() kolejek przed kasami do poczekalni, a sam ruszyłem do walki… a właściwie zamierzałem ruszyć, bo Lord Error nie sprawdzał, czy malloc, który właśnie rzucił, roztrzaska się na mnie czy na ścianie. Jaki był tego skutek?

Pozostało już tylko ponownie wczytać i uruchomić dworzec, co też zrobiłem (panie w kasie jeszcze przez najbliższe 5 minut działały wolniej, bo musiały doczytywać procedury sprzedawania biletów) i przekonać się, że pociąg mi uciekł.

A właśnie, nawet się nie przedstawiłem… jestem Artoooooor (oryginalny tylko z sześcioma ‘o’), z rasy Władców Pętli, a także, od niedawna, Rycerz Pętli. Widzieliście już moje zdjęcie, kiedy zaprzyjaźniałem się z przedstawicielem gąbczaków klaviaturos niepospolitos, ale wtedy byłem niewyspany. Zwykle wyglądam tak:

Mam dwie twierdze – MGR na Ziemiach Afinicznych i Zamek Krzyżówek na Ziemiach Algorytmicznych. No dooobra, pierwszej jeszcze nie mam, ale zdobędę. Mam plan, zaimplementowałem część broni, więc pokonam poddanych Lorda Errora!

Zamek Krzyżówek składa się z wieeelu dziwnie poprzecinanych wieżyczek i ścian. Wielu już próbowało go zbudować, ale oni mieli do dyspozycji duuużo elementów, które sobie po prostu wybierali. A mi dano tylko kilkanaście elementów do wyboru i ograniczony czas. Zamek stoi mimo ataków Errorystów i czasowego braku kawy!

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 12 kwietnia 2012

W zasadzie, z ciekawych rzeczy czy nawet jakichkolwiek rzeczy, nic się dzisiaj nie zdarzyło. Nie licząc oczywiście akcji z serii Ręce, które leczą, kiedy trzaśnięciem drzwi naprawiłam rodzicom telewizor. Dodam dla uzupełnienia, że nie trzaskam drzwiami na codzień i każdego wieczora. W tym przypadku nastąpiło jednak wyjątkowo irytujące zapchanie się dostępu do zasobów - mówiąc po ludzku: niesuperbohaterska część mojej rodziny zapragnęła oglądać telewizję (tj. korzystać z pasma fal radiowych) akurat wtedy, kiedy ja pisałam z Mythem na gg (dokładniej AQQ - nie obrażajmy gg). Co dawało niesamowite efekty akustycznowizualne, które w połączeniu z dostępnymi już wcześniej lekkiego śnieżenia i szumienia owocowało doprawdy niezapomnianymi (i niechcianymi) wrażeniami. Ma się rozumieć u nich, nie u mnie.
Co prawda jestem superbohaterką cierpliwą i ustąpienie własnej rodzinie było ostatnią rzeczą, która mogłaby wpłynąć na mnie negatywnie, jednakże to, że ów niecny komunikator przywłaszcza sobie całe łącze pomimo faktycznego wysyłania jednego sygnału na sekundę, było dla mnie nowością, która nieuchronnie wyprowadziła mnie z równowagi. I żeby z powrotem tę równowagę złapać, musiałam surowiej potraktować drzwi.
Ale jaki efekt! Jak dowiedziałam się po filmie, kicanie obrazu ustało naturalną koleją rzeczy po odłączeniu telefonomodemu. Pozostałoby jeszcze śnieżenie, ale wtedy niespodziewanie trzasnęłam i... śnieżenie przeszło XD

Naprawić telewizor trzaśnięciem drzwi - nie ma co, naprawdę wszystkie rzeczy we Wszechświecie są ze sobą połączone.


Tak więc, ponieważ nic nie zdarzyło się dzisiaj, opowiem o tym, co zdarzyło się wczoraj. Ponieważ była okazja, spędzałam ten dzień z Super Informatykiem w mieście. Pomijając wszystko, co działo się wtedy w związku z pierwszą połową zdania, wyjaśnię, że z byciem w mieście w przypadku, gdy się w nim nie mieszka, jest tak, że generalnie wszystko jest normalnie z wyjątkiem momentów, kiedy robi się przejście wieś-miasto albo miasto-wieś. (Pamiętając oczywiście, że jak się chce wylądować między ludźmi, a nie naprzeciwko jakiegoś nawiedzonego antybohatera, to trzeba też wyglądać i zachowywać się jak człowiek, czyli latanie, peleryna i te rzeczy odpadają.)
Ta pierwsza faza jakoś tam się udała (jeden autobus, 20 minut czekania, drugi autobus i voila!). Z drugim było o wiele trudniej, ponieważ na mnie i na Super Informatyka czekał na stacji...
Przerażający Automat do Biletów!
W skrócie... PAB!
No dobra, to drugie nie wyszło tak przerażająco jak chciałam. Ale przyznacie, że pełna nazwa robi wrażenie?

No wiecie - tam, gdzie zawsze siedziały sobie te miłe panie za szybami i rozdawały żółte karteczki, była teraz karteczka (biała :( ), że nieczynne do odwołania i kierowała pasażerowiczów do podobnej do Daleka maszynki, która rzekomo wydawała bilety.


stąd

Myth , Dziennik Superbohatera 12.04.12 Czwartek

A ja pochwalę się najpierw 8000 wyświetleń zanim zrobi to Astrogirl :)
No więc dobiliśmy do 8000 wyświetleń ! :D

A teraz pora na życzenia dla Super Informatyka :
Drogi Arturze oby ta wszechobecna superautostrada zwana "Internet" oraz wszelkie errorowe zło z którym masz przyjemność walczyć nie sprawiało za wielu problemów. Życzę też abyś jak najdłużej i jak najśmieszniej miał czas walczyć z niegodziwymi skryptami, krzyżówkami i algorytmami. A z całego serca mojego życzę Ci spełnienia marzeń i szczęścia :


















A co u mnie ? No oprócz półczłowieka-półkangura który montował nowy wysoce technol...... nienienieien nie ! nie jest wysoce technologicznie zaawansowany poprzedni był taki sam. Ale tak naprawdę ciekawy to był Człowiek-kangur z wąsem montujący liczniki. Ciągle coś mamrał pod nosem i podskakiwał. I co chwilę zbiegał po coś do samochodu robiąc takie wielkie głośne ciężkie kroki, aż wszystko się trzęsło. Moja półka z kolekcją 1000 noży z nad łóżka spadła na mnie... tzn nie na mnie bo zdążyłem się podnieść ale sam fakt że półka przykręcona na 12' tytanowe śruby spadła. A potem sobie uciekł ....

Piosenka dnia :

Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 11 kwietnia 2012

A dzisiaj, proszę Państwa, będzie wpis całkowicie i jedynie poświęcony Super Informatykowi! Gdyż ma on dzisiaj urodziny!
Jak zawsze w takich chwilach jestem tak zakłopotana i onieśmielona, że aż nie wiem, czego życzyć. Na szczęście trafiła się okazja, że mogę się dorzucić do życzeń jego znajomych:



Dokładnie! Wiele wyjątków, for'ów i atrakcji, najlepiej razy n^ó

Zajrzałam także z ciekawości, jacy jeszcze informatycy, fani komputera i (ewentualnie) wojownicy Pingwina urodzili się jeszcze tego dnia. I nie zawiodłam się:

• 146 – Septymiusz Sewer, cesarz rzymski. Jak można łatwo odgadnąć, gość zbudował pierwszy serwer (to r to od nazwy Rzymu, no bo w końcu trzeba się jakoś pochwalić korzeniami). Serwer, który wykonał, znajdował się w samym centrum Rzymu, na wprost Koloseum (gdziekolwiek Koloseum ma przód), wykonany był z marmuru i kości słoniowej i przesyłał dane na temat ostatnich wydarzeń przy pomocy akweduktów z prędkością pół uncji na klepsydrę.
• 1357 – Jan I Dobry, król Portugalii. Jego przydomek wziął się stąd, że był naprawdę dobry - podczas przygotowań do jednego z podbojów opracował rozwiązanie do problemu niedeterministycznie wielomianowego i dowiódł go przez indukcję wykorzystując jako jednostki liczbę żołnierzy. Ponieważ do wynalezienia sudoku brakowało jeszcze parę wieków, dowiódł przez indukcję także prawdziwość samej indukcji i tego, że kura zawsze przechodzi na drugą stronę. Jednakże tylko dwa ostatnie odkrycia zostały docenione, ponieważ ludzie nie wiedzieli wtedy jeszcze, co to jest problem niedeterministycznie wielomianowy.
• 1769 – Jean Lannes, marszałek Francji. Pracował dla Napoleona udając, że jest tylko jego wojskowym. Wynalazł jeden z pierwszych historii języków programowania, jednakże o tak dziwnej francuskiej nazwie, że nawet Napoleon ledwo ją oganiał. Podpijał kolejne miasta i kraje włamując się do ich sieci komputerowych i nadpisując wszystko, co znalazł, własnymi funkcjami (które prawdę mówiąc były jeszcze gorsze niż nazwa). Skutkiem czego, kiedy jego cesarz przechodził do otwartego natarcia, ich programy alarmowe, zamiast podnieść alarm, wypisywały komunikat Bonjour le monde.
• 1827 – James Augustus Grant, szkocki podróżnik. Przemierzył pół świata spisując i katalogując nieznane dotąd okazy takie jak przeciążone operatory, niezapełnione tablice oraz dziko żyjące metody wywoływane bezpośrednio na ciągach znaków. Był pierwszym człowiekiem, który nawiązał bliższy kontakt z metodą niepubliczną, a także przywiózł do Europy wirusa MyDoom, który za półtora wieku zapchał cały Internet.
• 1977 – DJ Deszczu Strugi, polski DJ, producent muzyczny. A właściwie: DJ Deszczu Stringu - ksywkę przekręciły jakieś laiki nie pojmujące istoty sprawy i, w przeciwieństwie do jego fanów, niezauważające, że każdy z jego tekstów składał się ze ściśle harmonicznych układów bitów i kończył eleganckim NULLem, a na samym końcu każego koncertu artysta wywoływał Garbage Collector'a, który rozwalał mu mikser. Nic zatem dziwnego, że gość w 2000 roku nie wytrzymał i nagrał mixtape'a Deszczu Strugi Bitów, żeby już nikt nie miał wątpliwości co do tego, co naprawdę kręci.

Uff... Wymienienie wszystkich nazwisk, których właściciele położyli kamienie milowe w dziejach matematyki byłoby niemożliwe, w każdym razie cieszę się, że mogłam przypomnieć te najważniejsze :)

Tak więc, Arturze, raz jeszcze: WSZYSTKEGO NAJLEPSZEGO

Myth , Dziennik Superbohatera 10.04.12 Wtorek 11.04.12 Środa

Byłem chory ... potwornie chory, nie mogę powiedzieć co robiłem bo takie słowo (np. wymioty) może wam obrzydzić resztę tego wpisu i dlatego zamiast tego słowa będę używał zwrotu "*ocenzurowane słowo*". Zaczęło się od dziwnego snu z Laurą, czyli wszystko było w jak najlepszym porządku a o 5:00 nad ranem zaczęły się *ocenzurowane słowo*. Rano już było troszkę lepiej i pojechałem na korepetycje. niestety w autobusie prawie bym *ocenzurowane słowo* ale zdołałem się powstrzymać, po wyjściu z autobusu straciłem ostrość widzenia, kręciło mi się w głowie i pociłem się lodem. Od 14:00 już było dobrze, pojechałem(czyt. zostałem zmuszony)jechać na zakupy z koleżankami, nigdy więcej !!! po jakimś czasie dokonały rytualnego samookaleczenia !

Tzn zrobiły sobie dodatkowe dziurki w uszach ale "rytualne samookaleczenie" brzmi lepiej, potem poczułem się gorzej i wróciłem do domu. Lecz od momentu powrotu do domu opiekowała się mną Laura i dość szybko mi przeszło :) potem znów gorzej ale znów pomogła mi Laura i już było całkiem lepiej. Potem w nocy gdy nie było Laury to było gorzej... więc nie wstawałem z łóżka przed 14:00 - zęby sytuacja się nie pogorszyła. Potem znów Laura pojawiła się by nie leczyć i jestem już zdrowy (prawie). Potem w końcu założyłem sobie konto w banku. Istnieje prawdopodobieństwo że założę fundację "Myth&Astrogirl" i będize można wpłacać na cele dobroczynne (tzn na sprzęt dla superbohaterów).

Aha i tak ogólnie to chciałbym podziękować kochanej Laurze w akcji przywracania nie do zdrowia a więc: LAURO DZIĘKUJE nie ma takiej emotikony którą wyraziłbym jak bardzo mi pomogłaś.

Piosenka dnia :

dobranoc :)

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki 11.04.12 Środa

10.04.12

Wczoraj nie napisałam ponieważ nie miałam dostępu do komputera jedynie koło 12 weszłam na jakieś 20 min, więc opiszę go w skrócie.

Wstałam po 11, następnie zaczęłam robić zadania z matematyki, które były zadane niby na święta, ale w święta nie miałam czasu je robić więc dopiero we wtorek je robiłam ( 40 zadań!! ). O ok 12 włączyłam komputer ( oczywiście jeszcze nie zrobiłam tych zadań do końca ) i weszłam na TeamSpeaka, ale miałam jakieś problemy lecz i tak musiałam za chwilę kończyć bo brat miał robić jakąś pracę a ja zamiast robić zadania bo nie chciało mi się ich robić poszłam na dwór.

Na dworze spotkałam się z przyjaciółkami o przeszłyśmy się po osiedlu ( pierwszy raz nie poszłyśmy do sklepu :D ), następnie znowu patrolowałam moje miasto wraz z Burkiem. Po wszystkim wróciłam do domu po 19 i dokończyłam robienie zadań ( oczywiście i tak nie zrobiłam wszystkich bo zrobiłam tylko 13 ), spakowałam się do szkoły i poszłam spać po 23 lecz zanim zasnęłam i tak trochę minęło.

I chyba tyle o dniu wczorajszym :)


11.04.12

Dzisiejszy dzień był dość luźny ponieważ do szkoły miałam na 8.40 a okazało się, że pierwszy mamy angielski na którym prawie nie robiliśmy nic poza pisaniem ogłoszenia o zagubionym przedmiocie. Następnie mięliśmy angielski zawodowy na którym mięliśmy lekcję o Wielkiej Brytanii ogólnie i wszystkich jej częściach osobno czyli Walii, Szkocji i Anglii, ale najwięcej o Szkocji bo taki temat był w podręczniku. Po zawodowym mięliśmy 2 godziny geodezji inżynieryjnej ( przedmiot zawodowy ) i później mięliśmy fotogrametrię ( także przedmiot zawodowy ).

I było po lekcjach więc poszłam do sklepu, lecz zakupić coś nie dla mnie lecz dla mojego chomika otóż musiałam kupić mu sianko na wyściółkę i wapienko do gryzienia. Po zakupach poszłam do domu lecz nic niezwykłego się nie wydarzyło.

I chyba tyle na dzisiaj do opowiedzenia papa :*

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 10 kwietnia 2012

Dzień zaczął się zdecydowanie nerwowo i chaotycznie, bo od TeamSpeaka. No bo przecież pomimo iż od tygodnia co najmniej było wiadomo, że robimy sobie drugi "zlot na Skype" i jak sama nazwa tematu wskazuje, potrzebny będzie do tego komunikator TeamSpeak, to ja oczywiście musiałam przypomnieć/uświadomić to sobie w nocy z poniedziałku na wtorek (gdzieś pomiędzy kończeniem montowania wpisu, a próbą ściągnięcia nowszej Mozarelli, bo przecież starsza nie wie, co to WebGL). Postanowiłam wtedy, że wstanę wcześniej (w wolnym tłumaczeniu: dużo przed 12, o której mieliśmy się spotkać, a przynajmniej myślałam, że o tej właśnie mieliśmy się spotkać) i jakoś znajdę te dwie godziny dla tych nieszczęsnych 28 coś MB.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 9 kwietnia 2012

A dzisiaj - święto wzajemnego olewania się :) Znaczy: w sensie mokro-wiaderkowym. W dodatku na dworze było tak zimno (a przynajmniej nie-ciepło), że parę razy zdarzyło mi się wspomnieć o rzucaniu się śnieżkami zamiast podejmowania czynności tradycyjnych (w końcu też H₂O) i wręcz punktem honoru powinno być zadbanie, żeby przynajmniej w dzisiejszym poście nie zabrakło lania wody.

Myth , Dziennik Superbohatera 09.04.12 Poniedziałek

Ksena Wojowniczka miała niezwykle interesujący dzień, Pikaczu, Dyngusowy potwór .... tak, Dyngusowy potwór... raczył też pojawić się w moim rejonie działań, niestety nie dysponowałem żadnym Pokemonem bo wszystkie moje Pokemony wysłałem na Urlop Pokemon do Centrum Pokemon w Świecie Pokemon. Więc musiałem zrobić to po mojemu, sięgnąłem po stary dobry Protonowy Anihilator Cząsteczek Wodoru i oddałem błyskawiczną salwę w jego kierunku. Natychmiast się spłoszył i pobiegł w kierunku Szczecina, obawiam się że Astrogirl pokona go statecznie lub poczęstuje ciastem. Ja natomiast Śmigus-Dyngus obchodzę zostając w domu, czyli ... olewam wszystkich :) Muszę się przygotować na świętowanie Wielkiego Wtorku :)

Piosenka dnia :

dobranoc

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki 9.04.12 Poniedziałek

Dzisiaj jako, że lany poniedziałek nie trzeba było iść do szkoły, więc wstałam koło 9, umówiłam się z przyjaciółkami i wyszłam na dwór aby zlać paru chłopców :D

Lanie chłopaków jednak przerodziło się w coś innego otóż do miasta przybył mokry Dyngusowy potwór i nie dawał ludziom spokoju. Więc zareagowałam i natychmiast przebrałam się z mój strój i wyruszyłam na potwora lecz przed wyjściem zastanawiałam się jaka będzie najlepsza broń na tego stwora i wybrałam pomoc mojego małego znajomego Pikachu ( niedawno przyjechał do miasta i chciała poznać okolice więc przyjechała do mnie bym mu pomogła rozejrzeć się ), który pozdrawia was słowami tu zacytuję: "pika pikaaa".

Gdy ruszyliśmy na potwora Dyngusowego on zaczął uciekać lecz ja z Pikachu byłam szybsza i zaatakowaliśmy go i nim się zorientował rozpoczął się atak piorunami. Jak myślałam, że wszystko już skończone potwór wstał i powiedział tylko te słowa:
- znam twoich przyjaciół superbohaterów oni nie mają takich małych szczurzych znajomych i ich na pewno pokonam hahahahahaha

Wątpię czy mu się to uda bo najwyraźniej nie zna siły Mytha i AstroGirl więc nieźle się zdziwi :) ale i tak moi kochani towarzysze miejcie się dzisiaj na baczności :D

Gdy już przegoniłam tego stwora przyjechała do mnie moja kuzynka ze swoim narzeczonym ( w wakacje maja ślub ) trochę posiedziała, złożyła życzenia i wróciła do siebie

I chyba tyle niezwykłych i dziwnych wydarzeń na dzisiaj papa :*

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 8 kwietnia 2012

Wielkanoc! Jak wspaniale! Po pierwsze - swoim starym nieśmiertelnym zwyczajem życzę wszystkim kolorowego dyngusa, mokrego mazurka, wesołego jajka i smacznego kurczaczka :D

Jak wiadomo święta te różnią się skrajnie wręcz od przyrównywanych z nimi często Świętami Bożego Narodzenia - uroczyste śniadanie a uroczysta kolacja, wiosna a jesień, śmierć a narodziny, prezenty a brak prezentów... Oraz oczywiście śnieg i brak śniegu - w Wigilię go nie było, a teraz jest!
Rano przywitał mnie dokładnie taki widok:

Myth , Dziennik Superbohatera 08.04.12 Niedizela

Wesołych Świąt !
Mam dziś wolne :) przestępcy też :)

I wszystkiego najlepszego z okazji urodzin dla Astrogirl !