Nie mogłem zasnąć całą noc a w dodatku nigdzie nikogo nie było . Cały dzisiejszy dzień był też jakoś taki byle jaki , no poza faktem że szambo koło mojego bloku wywaliło .... i teraz śmierdzi . Widziałem całą eskadrę wyspecjalizowanych szambonurków który ta wskakiwał żeby załagodzić kryzys . Nie udało im się , ciągle śmierdzi (tzn udało im się odkorkować zakorkowane cośtam ale i tak śmierdzi). Nie chciał bym się chwalić ale chyba wiem czemu się zatkało i wybiło, podejrzewam że złowrodzy sąsiedzi z dołu mają w domu hodowlę owcokrów (wygląda jak mała krowa z futrem owcy i daje mleko) .
Podejrzewam że gdy golili owcokrowy z futra to futro spuszczali w kibelku :) i to spowodowało zatamowanie odpływu ścieków . W sumie powinienem coś z tym zrobić , ale pracuję nad filmem i nic mi się nie chce a poza tym mają całą eskadrę wyspecjalizowanych szambonurków więc oni się tym zajmą. A ja zajmę się zwykłym ratowaniem świata . Lecz poza tym że odkurzając wnętrze jednego z komputerów w Centrum Dowodzenia znalazłem widelec nie stało się nic ciekawego , ale ostatnio wspomniałem o Radiogłowych to może o nich opowiem .
"Radiogłowi Łupieżcy" Jakoś w październiku zeszłego roku gdy rzadko dodawałem posty, wraz z Mickiem i Jasiem posilaliśmy się w KFC , robiliśmy zawody kto więcej wypije z kubeczków z dolewki . Nagle s klepie z gadżetami obok pojawiła się zgraja Radiogłowych (zdjęcie obok), rozglądali się po sklepie i nagle wyciągnęli broń i sterroryzowali sprzedawców, zabrali elektronikę i zaczęli uciekać, a my jak to na praworządnych obywateli przystało ruszyliśmy za nimi (dodam że 11 kubeczków pepsi robi swoje, na szczęście mieliśmy tylko 3 postoje w ubikacji [byliśmy ja bolidy F1 zjeżdżające do pitstopu , tylko że oni tam tankują a my się pozbywaliśmy płynów ]), gdy w końcu ich dopadliśmy tzn. gdy skończyła im się amunicja i musieli przejść do walki wręcz wtedy przyparli nas do muru (ale się liczy że ich dopadliśmy). I zaczęła się bójka , Jasió pochwycił dwóch za głowy i cisnął nimi w dwóch następnych, w tym czasie Micek wykończył trzech innych stosując metody walki kijem hokejowym a ja pochwyciłem coś co miałem pod ręką i ruszyłem na herszta bandy Radiogłowych , już miałem zadać cios lecz okazało się że to kot ...
więc go wypuściłem zrobiłem unik przed ciosem maczetą, wyrwałem maczetę i rzuciłem nią w jednego z uciekających Radiogłowych . Wtedy Wódz Radiogłowych wyprowadził swój śmiercionośny cios w moim kierunku ale na szczęście Micek sparował jego atak swoim kijem hokejowym a Jasió rzucił innym Radiogłowym w wodza Radiogłowych. Gdy Herszt Radiogłowych był zdezorientowany udało mi się przekręcić przełącznik włączenia/wyłączenia na jego głowie i dzięki temu dało nam się go pojmać ... a potem wróciliśmy do KFC.
Rano miałem nieprzyjemną sprzeczkę z mieszkającym w pobliskich kanałach Aligatorostrusiem (zdjęcie obok), paskudne stworzenia, głowa i nogi Aligatora a reszta strusia . Z pokonaniem go nie było najmniejszego problemu, jako iż jest po części strusiem a strusie jak się je przestraszy to chowają głowę w piasek , a że po sylwestrze została mi jeszcze jedna petarda to jej użyłem , zetknąłem się z Aligatorostrusiem na betonowym chodniku, no cóż ... piasku tam nie i odgłos wybuchu spowodował odruch bezwarunkowy u Aligatorostrusia i stworek sam siebie ogłuszył. Niby wygrałem ale nadwyrężyłem rękę , tę w której coś mi strzeliło wczoraj . Więc zostałem w domciu , ponicnierobiłem , obejrzałem jakiś film , posłuchałem muzyki i tak mi zleciał cały dzień . aha ! Astrogirl wysłała mi trochę informacji o włamywaniu się na strony internetowe i przejmowaniu kont administratorów . A potem zająłem się pracą nad nowym filmem i robieniem jakichś mało ciekawych rzeczy bo już ich nie pamiętam .
"Keczupowy Szmugiel"
Byłem też dzisiaj na niezwykle tajnej misji ... nie mogę powiedzieć gdzie , ale mogę powiedzieć że Słowacki Ruch Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) próbował przerzucać przez granicę nielegalne rzeczy, nie mogę powiedzieć jakie ale mogę powiedzieć jaki mieli plan . Brali nielegalny towar i dla niepoznaki przerzucali go do Polski, tzn. najpierw przemycali go do Finlandii, z Finlandii do Szwecji , ze Szwecji do Polski i z Polski do Czech ... tak , też zauważyłem że ten podstępny plan musiał wykreować jakiś podstępny kryminalista z Słowackiego Ruchu Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) , jak na razie udało mi się powstrzymać przemyt nielegalnych rzeczy które w przyszłości mogły spowodować ZŁE rzeczy . Większość przemytników z organizacji Słowackiego Ruchu Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) została pojmana i została deportowana na Słowację gdzie oczekuje na skazanie . Czyli sprawa zamknięta .
piosenka dnia :
Nie żeby coś ale osobiście znam Jamesa i Żuka Rewolwerowca . A z Radiogłowymi to walczyłem dawno temu i poprzysięgli mi zemstę :)
Śmieszny początek dnia. Od samego rana szukałam Mythowi... kodu wirusów. Bo mu potrzebny program włamujący się do komputera. Jak się dopytałam, czy chodzi o złamanie hasła, czy SQL injection bardziej i przetrzepanie bazy, czy przejęcie praw administratora, czy zrobienia z komputera posłusznego zombie, to mówi, że wszystko na raz. Że niby nagrywa filmik i potrzebuje kawałek kodu, który będzie na ekranie imitował włamanie do systemu. Ta, wszyscy superbohaterowie tak mówią.
W każdym razie całkiem ciekawe strony można było znaleźć. Poza odświerzeniem sobie Niebezpiecznika i takiego jednego, chętnie w wolnej chwili poczytam sobie jeszcze to. Kociej Rózi, która lubi opierać się futrem o otwory, którymi wentylatorki laptopowe wypychają ciepłe powietrze, też się podobało.
A w starym Metrze (z 20 grudnia 2011) znalazłam ciekawy ranking o zdjęciach najczęściej wyszukiwanych w Internecie. Moją uwagę przyciągnął jednak nie Justin Bibier i pewien Bogu ducha winny policjant, ale... 241543903. Nie, nie jest to telefon do gosposi Bibiera, ale pewien kod, którym pewna grupa ludzi umyśliła sobie podpisywać zdjęcia ilustrujące... jak wkładają głowę do lodówki. Nic, tylko uruchomić Google Images i sprawdzić. Niesamowite, prawda?
Tylko jednego nie mogę pojąć z tymi lodówkami - po co oni te głowy stamtąd wyjmowali..?
A do posłuchania, zwłaszcza śniesznie reagujące z pierwszym tematem:
Dzisiaj cały dzień byłam od separowana od mojego ukochanego Czarusia, nie muszę więc tłumaczyć dlaczego dopiero teraz. Siostra (ona nie jest superbohaterką) potrzebowała mojego laptopa, bo nie chciało jej się kopiować tego, co już na nim zapisała, na jeden z tych nieszczęsnych gratów, które niestety nadal nie działały lepiej niż wczoraj (ale na szczęście również nie gorzej). Teraz mam go już ze sobą z jakieś pół godziny i z lekkim smutkiem uświadomiłam sobie, że NetMeter mi się wyzerował :( Najpierw, zaraz po uruchomieniu Windowsa wyskoczył dziwny komunikat, że NetMeter ma coś z jakimś handlerem z logami. Patrzę do niego - a on nie ma już żadnych informacji o dokonanych dotychczas przesyłach i poborach internetowych bitów! Niby nic, w końcu do niczego nie były mi potrzebne i raczej jeśli już to interesowałam się wyłącznie tym, co mi się przesłało dzisiaj, ale... Te informacje zbierały się już ponad dwa lata, mogłam zerknąć, jak wiele giga już mi się przewinęło przez ten czas, ile udawało mi się ściągnąć np. na praktykach w Warszawie, kiedy napadło mnie na ściąganie trzeciej i czwartej serii ukochanego Doctora Who i tak... smutno jakoś :(
Chyba jestem jeszcze bardziej sentymentalna niż Myth. A siostra mówi, że nic a nic nie wie. No co jak co, ale ona na pewno nie jest superbohaterką Xq
No dobra, teraz coś na bardziej wesoło - patrzcie, co kiedyś znalazłam w TeleŚwiecie Cyfrowym (z dni 16.12.2011 - 29.12.2011):
Konkurs! Nie ma to jak konkurs na zbadanie swojego ilorazu inteligencji! Jednakże, o ileż pasjonujące jest sprawdzanie, czy nasz numer telefonu wykazuje odpowiednie relacje, o tyle ja proponuję zadanie znalezienia numeru telefonu (polskiego), który do danej tabelki pasować nie będzie.
Bo zgodnie z moją wiedzą, to chyba tylko Rumuni mieliby na to szansę - ich numery potrafią zaczynać się od jedynki. No ale Rumuni pewnie mają własne sposoby na defraudowanie pieniędzy :)
A rano znów do ucha przypałętało mi się radio. I co ciekawego usłyszałam? Że ludzie rozpływają się nad delikatnością i słodyczą niejakiej Adele, a tymczasem ona niedawno dawała koncert. No i wyszło szydło z worka, że klnie już na powitanie, wrzeszczy i robi pomiędzy piosenkami monologii dłuższe niż same piosenki. Boże... Owszem, wychodziła mi bokiem cała ta jej cukierkowość i nie lubiłam jej osoby już za samo takie ubóstwiające podejście innych, ale że to tylko tani zabieg marketingowy i tak naprawdę na scenie zachowuje się jak jakiś przysłowiowy wieśniak Jednak się nie spodziewałam. Najwyraźniej ku ogólnemu poklaskowi rośnie nam kolejna Amy Winehouse, której prowadzenie się i podejście do fanów będzie cacy, bo przecież ona ma talent, tylko towarzystwo źle na nią wpływa...
Tu jedyna znana piosenka samej zainteresowanej (jako że nic nie mam do samej piosenki):
Od samego rana czułem sobotę... ale to nie sobota ! to jest niedziela ! to niemożliwe żebym jutro szedł do szkoły , nie odzyskałem sił po starciu z robo-centaurem . Ucierpiał także mój Pancerz Bojowy wykonany z aerożelu połączonego z włóknem węglowym , ale teraz mam nowy :) całkowicie nowy zrobiony z włókna Kotareżyńskiego (ściśle tajny metal syntetyczny oparty o budowę atomową rubinów ) . oto filmik prezentujący wygląd pancerza :
A tak poza tym moi rodzice robili Definitywny Porządek ze "starymi pierdołami" ! to nie są stare pierdoły ! to jest moje dzieciństwo ! moje zabawki !moje książki ! moje karty pokemon ! moje rysunki ! zdjęcia mojej byłej dziewczyny ! to do cholery nie są stare pierdoły ! to są miliardy wspomnień , dobrych wspomnień . Jak oni mogli chcieć się tego pozbyć , to jak wyrzucić część mnie . udało mi się uratować te najcenniejsze rzeczy ... ale spora cześć trafiła na makulaturę albo do śmieci . :(
Podczas transportu jednej z szafek coś strzeliło mi w ręce i boli , ale jako że jestem superbohaterem to się nie poddaje :) trzymam się kupy jak żuk gnojarz swojej okrągłej kupy kupy .
Dzisiaj, jak Boga kocham, chyba równe pół dnia (czyli tej jaśniejszej części doby) poświęciłam na przeglądanie posiadanych przez siebie odcinków MacGyvera. Aż dziwne ile tych z pierwszej serii nie pamiętam! Chyba z dziesięciu! Z jedenastu przejrzanych. Nieźle.
Potem obchodziliśmy urodziny mamy - ciasto smakowało, wino od taty nawet słodkie, a książka, którą kupiłam, podobała się :)
Niestety, impreza szybko się skończyła - mama nie lubi balowania, a poza tym moja siostra (ona nie jest superbohaterką) zwierzyła mi się z problemu. Otóż, ja się niedawno cieszę na blogu, że jej chłopak zamienia wodę w wino sprawiając, że działają komputery, które ludzie z własnej nieprzymuszonej woli wynosili na złom, a tu się okazuje, że on już wszystkie trzy (jeden od nas/jej + dwa "znalezione") zdążył popsuć i siostra musiała przenieść się z robotą do szkoły na mojego laptopa! Tak więc pozostałe pół dnia przesiedziałam przy tych trzech różnorodnych i jednorodnie rozkręconych komputerach oraz przy nie przypisanych do nich równomiernie pięciu dyskach i próbowałam COŚ zrobić. Po około godzinie irytowania się niezupełnie nieznajomymi komunikatami biosowymi, przeskakiwaniu po jego ustawieniach i zamienianiu co chwilę tego, co wkładałam w dyski, stwierdziłam zdecydowanie, że potrzebuję Mastera (ej, ale nie chodzi mi o tego gościa!). No bo ja mu na wszystkie secendary i slave'y daję None, a on mi przy każdym rodzaju wetknięcia DISK BOOT FAILURE, INSERT SYSTEM DISK AND PRESS ENTER, pomimo że dysk siedzi (naprzemiennie w różnych miejscach w zależności od chwili). Potrzebuję zrobić ze Slave'a Mastera. Zaraz, kurce, jak to się robiło? Coś się przestawiało, przesuwało... Nie, chyba myli mi się z dyskietką. Kojarzy mi się osiem jakichś drucików, punkcików (no ja chyba nie umiem zacząć od innej liczby XD ). Tylko co... Doszłam, że jest jakaś szansa, że niezbędne elementy powodujące przemianę, że tak powiem, Niewolnika we Władcę mogą leżeć gdzieś na podłodze. Problem w tym, że podłoga mieszkającej parę pokojów ode mnie pary to taki kosmos, że się pierścień Saturna chowa (za Jowisza na przykład). Czarnych okruszków wielkości tego, co nazwałam roboczo "zastawką" (bo sobie innej nazwy nie przypomniałam) było całe mrowie i po dziesięciu minutach postanowiłam poszukać ich gdzie indziej - w jednym z tych mniej używanych przeze mnie trzech dyskach (bo siostrze bardzo zależało na uzyskaniu na Pulpicie zawartości jednego z nich, a ja natomiast nie miałam nic przeciwko uruchomieniu takiego z etykietką 500GB). I pomogło! Były, nawet kilka! I podłączyłam, i POMOGŁO! Windows załadował się do końca, działał i uśmiechał się do mnie! Zwyczajnie, jak rzadko coś sobie umyśliłam, zaplanowałam rozwiązanie i to rozwiązanie pomogło! To dopiero święto! Pochwaliłam się nawet już siostrze, która spoglądała zmęczonym wzrokiem zza ekranu Czarusia (zmęczenie brało się zapewne z niedoboru myszki) i wróciłam przekładać "zastawki" do tego dysku, co trzeba. I wiecie, już nawet się BIOS ucieszył, już przepchnął, że nie HDD coś tam failed i nie od razu instert bootable coś tam, press enter and odsuń się, ale...
Verifying DMI Pool Data.............
I tyle go widzieli. Znaczy: stał, nie wyłączał się, ale już nie reagował na pogodne machanie mu ręką przed oczami.
Jak dowiedziałam się z obserwacji na pięciu dyskach i dwóch z trzech komputerach (jeden nie kontaktował i pomimo że buczał, nie ukazywał nic na ekranie) możliwości było kilka: - weryfikacja zacina się (40% ankietowanych); - weryfikacja przechodzi i Windows ładuje się jak Bóg przykazał (20% ankietowanych); - dysk jest failure i trzeba z niego zrobić Mastera, ale wyrzucić przez okno (20% ankietowanych); - dysk z Windowsem nie zawiera Windowsa, czyli Nie znaleziono pliku ntldr - w końcu każdy ma jakieś problemy (20% ankietowanych);
Nie było więc tak, jak sugerowali na większości forów internetowych, które odwiedziłam (#1, #2 i #3), że mamy do czynienia z zepsutym BIOSem, płytą główną, kośćmi jakimiś tam i wystarczy je wyrzucić - przecież inne dyski działały!
Spodobała mi się jednak teoria z reserowaniem BIOSu i danych DMI. Tego drugiego niestety nie udało mi się znaleźć (jak na złość oba komputery miały tego sam rodzaj BIOSu :/ ), ale tego drugiego będę się domagać.
Otrzymałam wczoraj wieści od pannicy, którą uczyłam matematyki (ale tylko pośrednio, bo gadała nie ze mną, a z moją mamą) - niestety, 1. Dzisiaj przyszły do mnie koleżanki, komentując własne wrażenia i spostrzeżenia dotyczące jej małego rozumki i byłyśmy zgodne - jeśli ona ma dostać dwójkę, to najpierw będzie musiała się dostać na studia Xq
Jak się zastanowić, to w sumie zaczęłam dzień (czyli pierwszą godzinę doby 14. stycznia) nie od MacGyvera, ale od Obrachunków fredrowskimi i fragmentu pt. Szczęście Anieli - dokładnie tym, o których wspominałam tutaj. No abstrahując od całej jego bombastyczności - jak ten Żeleński pisze! Jak on cudownie wyłapuje bawole błędy, które robią nawet profesorowie z wiedzy o Fredrze i przedstawia je tak, że się młody człowiek cieszy z nich i facepalma robi (z czego drugiego szanowny krytyk lat lewno powojennych przewidzieć szansy nie miał :D). Się dowiadujemy, że w pierwszej połowie lat xx połowa miłośników teatru uważała Gucia ze Ślubów panieńskich za uosobienie patriotyzmu i wyniosłości, a Anielę za jakiś odpowienik Oleńki sienkiewiczowej czy Zosi mickiewiczowej. I poznajemy inne teatry, francuskich autorów i inne niesamowite rzeczy, jakby to było wczoraj, jakby to Paweł Felis pisał o wczorajszej premierze. I to jeszcze jakim stylem! Rajciu..!
Ale zejdźmy na ziemię. Nie, nie, to nie będzie najlepsze określenie - mam na myśli te meteoryty, które ruscy mieli na nas pozrzucać. Polatałam sobie trochę wczoraj w okolicach stratosfery i nic, dzisiaj i przedwczoraj też nic! Tylko jakaś puszka mi przeleciała przed nosem - jeszcze sobie mogłam krzywdę zrobić. Niepotrzebnie ten kij baseballowy dźwigałam ze sobą. I zmarzłam niepotrzebnie. No ale... Co będzie jak jednak nagle zaczną spadać? Lepiej nie ryzykować - w końcu połowa świata na mnie liczy (druga połowa - na Mytha ;) ).
Pomyślałam sobie, że jest to odpowiedni moment i miejsce na to, aby przypomnieć Super Informatykowi o tym, co sobie niedawno postanowił, a więc... Ej, Artur, i co z tym pisaniem o Javie??? Tak się składa, że koledze spodobała się koncepcja pisania bloga - zamierza szerzyć wiedzę o jedynej i właściwej Javie (zwłaszcza w postaci EE) i, ażeby postanowienie to łatwiej doprowadzić do skutku, wyznaczył sobie deadline'a, dokładnie niedziela 23:59. Ciekawi mnie, na ile jest to deadline symboliczny, żeby się zagonić do roboty, a na ile praktyczny
A teraz piosenka. Nie nadała mi się tak, że mogłabym ją nucić, ale ją lubię.
O, a pod wieczór opowiadałam o swoich wrażeniach, jakie robiły na mnie reklamy, które dostałam od GlobalTestMarkt. Jak tak czytam te swoje uniesienia:
Jest po prostu piękna - wystylizowana, bijąca urodą krajów skandynawskich (o co tak często pytacie), pełna wdzięku i kolorów, nieco dzika, a jednocześnie poważna, chłodna i spokojna. Może ilustrować jednocześnie dzień z życia codziennego, jak i baśniowy obrazek, modelkę, jak i kobietę śpieszącą do pracy. Jest w niej wszystko włącznie z uciekającą chwilą, do tego idealnie wyważone, wręcz chce się na nią patrzeć i poczuć zimno tego jeziora za panią. Kiedy więc wreszcie dociera się myślą do butów, przechodzą na nie wszystkie te skojarzenia i już nie widzimy tylko zwykłych butów.
...to myślę sobie, że chyba za poważnie traktuję ankietę, za którą dostanę jakieś półtora dolara.
No wiec ten jakże piękny lekko ośnieżony poranek nie przyniósł niczego ciekawego poza drobną próbą przejęcia kontroli nad internetem, ale to nawet nie musiałem się z domu tzn Tajnej Siedziby ruszać . Potem pouczyłem się do egzaminu na prawo jazdy i gdy skończyłem miałem sobie obejrzeć jakiś film lecz nagle zostałem poproszony o pomoc , otóż ktoś przeprogramował prototypowego robo-centaura budowlanego i sieje on zniszczenie (dodam że kilka dni temu ktoś nieznajomy ostrzegał mnie przed centaurem): "Bunt Robo-Centaura" Dziś około 14:00 na jednym z placów budowy rozpoczęto ostatnią fazę testów prototypowego modelu robo-centaura budowlanego , były to końcowe próby przed wprowadzeniem go do produkcji masowej . Około godziny 15:34 ktoś przeją kontrolę nad robotem . Robot zaczął niszczyć remontowany stadion i sprzęt budowlany (koparki, betoniarki, Toi-toie, dźwigi itd.) . Wiadomość otrzymałem o 15:45 , na miejscu byłem o 16:00 . Przyznam że spodziewałem się że będzie wielki, ale nie że będzie wielkości 10 piętrowego bloku . Nie naprawiłem jeszcze plecaka odrzutowego więc musiałem poradzić sobie z nim na własnych nogach . Chwyciłem za granaty ukryte w moim płaszczu i biegnąc w kierunku zbuntowanego robota ustawiłem je w tryb wybuchu po kontakcie z obiektem , rzuciłem z całej siły ...
Boooom ! Robo-lachówa lekko powgniatana , ale tak poza tym to nie ruszony . W takich momentach żałuje że nie noszę ze sobą karabinu tylko zwykły pistolecik . Robo-centaur pogalopował w moim kierunku , każdy jego robo-krok powodował silne wstrząsy co utrudniało mi ucieczkę. Wystrzelałem w niego cały magazynek , zanim zdążyłem wymienić na drugi poczułem potężny cios zadany wielkimi i metalowymi robo-szczypcami . Przeleciałem dobre 15 metrów , i wylądowałem na czyimś balkonie . Pukam do drzwi balkonowych jednocześnie odwracając się i sprawdzając gdzie jet to robo-cholerstwo . Do drzwi podeszła starsza Pani , jak mnie zobaczyła to się chyba odrobinkę przestraszyła (kto by się nie zdziwił widząc obitego superbohatera na swoim balkonie [dodam ze balkon był na 8 piętrze], i proszącego o wpuszczenie go do domu) . Ale mnie wpuściła , poczęstowała bigosem własnej produkcji i obejrzeliśmy ostatnie 4 minuty Powrotu Jasia Fasoli . Podziękowałem i ruszyłem dalej walczyć z tym przebrzydłym mechanicznym centaurem .
Oczywiście winda była zepsuta , więc musiałem 8 pięter pieszo iść . Okropna sprawa . Gdy wyszedłem z bloku nagle z za innego bloku wyskoczył robo-centaur przy okazji niszcząc zaparkowane nieopodal mnie auto . Spojrzał na mnie i zastygł na chwilę , zrobiłem krok w jego stronę i powiedziałem "Dobry robocik, chodź położymy cię spać" . Wnet niespotykanie szybkim robo-chwytem złapał mnie robo-szczypcami i rzucił ! Mijając kolejny blok zdołałem złapać się anteny (tzn uderzyłem w nią ) co skutkowało lądowaniem na dachu tego bloku . O mało co nie spadłem, ponieważ droga hamowania skończyła się na krawędzi dachu (przyznam że pierwszy raz w życiu udało mi się zrobić dziesięciokrotne salto w bok). Wstałem , otrzepałem się , zauważyłem że mój metalowy robo-przyjaciel biegnie aby dalej uczyć mnie latać .
Gdy robo-centaur podszedł do bloku i zaczął wdrapywać się na dach na którym stałem ja . Zazwyczaj roboty tak jak kiedyś rycerze mają najsłabsze punkty przy robo-szyi i robo-zgięciach . Wycelowałem w robo-szyję i skoczyłem niczym Tome Cruise w Mission Impossible gdy musiał wykraść tajne danie z rządowego komputera umieszczonego w pokoju nafaszerowanymi czujnikami dźwięku i podłogę która wykrywała minimalny nacisk , skoczyłem tak jak on tylko nie miałem lin, kolegi który trzyma linę , szybu wentylacyjnego i pomieszczenia naszpikowanego sensorami ale za to miałem pod sobą komputer , tylko że taki większy i ma cztery nogi i ogromne mechaniczne szczypce - ale wciąż to komputer i wciąż jestem jak spadający Tom Cruise . Trafiłem prawie idealnie tylko 2 m w bok , na szczęście w robo-ramię a nie gdzieś w powietrze . Wdrapałem się na górę robo-ramienia i podbiegłem do robo-szyi. Wbiłem miecz i odciąłem robo-głowę robo-centaurowi . Robo-cielsko zaczęło się odrywać od bloku i spadać , tuż przed uderzeniem o ziemię odskoczyłem i upadłem prosto w kontener na śmieci ...
Gdy się z tego wszystkiego wygrzebałem , pobiegłem do zniszczonego robota . Na miejscu okazało się że robo-cielsko ulegnie samozniszczeniu ! Miejscowa policja już zaczęła ewakuację ludności , nie zauważyli że opisu autodestrukcji robo-centaura na jego ramieniu , okazało się że robot jest w pełni biodegradowalny , ucieszyłem się :) już miałem się zbierać, ale przypomniało mi się że dysk twardy też ulegnie zniszczeniu , więc pobiegłem znów do robota . Ale ten już zaczął się rozkładać , zdołałem uratować jedynie robo-głowę , niestety dysk twardy znajdował się w robo-klatce piersiowej , Co prawda awaryjny był w głowie ale też uległ poważnym zniszczeniom , jedyne co udało się odzyskać o osobie kontrolującej robo-centaura , to jedna literka : "S" Nic poza tym , nie można wyśledzić sygnału ani nie wiadomo jak w ogóle osobnik ten miał dostęp do robo-centaura . Oficjalnie sprawę buntu robo-centaura uważam za zamkniętą , lecz sprawca pozostaje nieznany . Dodam że straty szacowane są na 1 000 000 zł za robota i 6 000 000 zł za skutki działania robota .
Jak już Astrogirl zauważyła piątek 13, jak dla mnie nie był taki pechowy , od 9:00 do 13:30 kręciłem film do szkoły , poszedłem na polski i nauczycielka źle się czuła więc był luz , potem też był względny spokój . Wróciłem do domu i nic się nie stało , żadne kowadło, żaden koniec świata . No może za niezwykle można uznać zawirowania pogodowe , bo to nagle świeci słońce i potem śnieżyca i potem znów słońce i śnieżyca i słońce i śniegu nie ma tylko deszcz pada ...
Z nudów postanowiłem wykonać pewien eksperyment o którym usłyszałem dawno temu , podobno gdy wypiję się herbatę z kilkunastu torebek jednocześnie to ma jakieś tam skutki powodujące jakieś coś dziwnego a że podobno nie ma po tym skutków ubocznych to postanowiłem spróbować . W razie czego zrobiłem sobie z 20 torebek w moim ulubionym ogromnym kubku odczekałem aż ostygnie , wypiłem i położyłem się w łóżku w Tajnej Siedzibie , odczułem lekki zawrót głowy przez chwilę i potem mózg wrócił do normalnego funkcjonowania .
Ktoś mi ostatnio powiedział że zawsze obrażam ludzi, w sumie racja lecz chciałbym zauważyć że na moim (naszym) blogu staram się nie obrażać innych więc nie obrażam ludzi zawsze ! na pewno nie wszystkich, no może poza Supermenem, ale on to taki jeden wielki pozer jest więc jego to mogę . Nawet o złoczyńcach nie wyrażam się jakoś obelżywie ... no a dlaczego ? bo to ich praca , a żadna praca nie hańbi , w końcu jakoś muszą zarobić na chleb i nowe gadżety śmierci i dlatego ich nie obrażam. Aha i chciałbym obiecać że będę bardziej miły , ale się nie da ... ja się nie zmieniam . Nawet nie wiem po co zacząłem o tym mówić :) bo napotkałem pewien problem , pobrałem sobie grę , dokładnie to cyfrowa wersja jednoosobowej planszówki (!) , tak wiem to dziwne w planszówki gra się na planszach a nie przy użyciu komputera , ale to nic , bo po pobraniu i wypakowaniu pliku moim oczom pojawiły się dwa pliki z rozszerzeniem i za cholerę nie mam pojęcia jak to uruchomić :) ale podejmę kolejne próby jutro .
Te! Wiecie, że dzisiaj trzynasty piątek? I piątek i trzynastego! Nie przyszło by mi to do głowy, gdyby ktoś w kuchni przypadkiem tak nie skonstatował! No nawet Google tego nie zaakcentowało stosownym obrazkiem, to już przesada :o Co prawda ja przesądna nie jestem, a przynajmniej nie w tym sensie co wszyscy - nie mam do trzynastki zupełnie nic (o piątku nie wspominając!), nigdy mi się nic złego w związku z nią nie działo, nawet parę razy miałam taki numer w dzienniku w podstawówce. Moja siostra (ona nie jest superbohaterką) uważa podobnie i kiedyś, bardzo dawno temu, wymyśliłyśmy sobie obie, że to nie liczba 13 przynosi nam pecha, a raczej i częściej... 11. I co na to wszyscy fani Doctora Who? Jak coś - to tylko zbieg okoliczności, ja do Matta Smitha nic nie mam. Poza tym, że Smith to śmieszne nazwisko.
W zasadzie spędziłam dzisiaj cały dzionek na Forum Polska baza fanfiction. Już raz dawałam do niego link z okazji niesamowicie obłędnego rycerza i jego giermka pogramiających smoka, ale jest tam też dużo innych ciekawych rzeczy. No, może dla mnie za dużo mangi, a ani Star Wars ani Star Track nie interesują mnie aż tak bardzo, żeby poświęcać na nie czas, ale czasami pojawi się tam taka perełka, jak to o pierwszym spotkaniu Martego McFly'a z Emmettem Brownem z Powrotu do przyszłości. Nie muszę chyba wiele tłumaczyć co do poziomu opowiadania oprócz przypomnienia, że trylogia ta sama w sobie wzbudza we mnie generalnie dziwne mieszane uczucia, o których opowiadałam tutaj, więc nie skakałam z radości na sam jego widok. Za to zaczęłam (prawie dosłownie) po przeczytaniu - opowiadanie było perfekcyjne po prostu! Psychologia, naturalność, ostrożność... Ah! Co chwilę śmiałam się i mrugałam oczami ze wzruszenia. Jak komuś mało te parę zdań zachwytu, to link kryje oprócz samego opowiadania jeszcze szerszy komentarz z mojej strony.
A do tego wczoraj odpisał mi Capitano Senseschi znów z paroma stronami swojego opowiadania! Czytałam sobie na telefonie, już po północy i prawie bolał mnie brzuch z ekscytacji każdym słowem! Jejciu! Już dopracował do perfekcji style odzywek każdego z bohaterów, powagę głównego bohatera, akcja była mocno fantastycznonaukowa, lekko tajemnicza i już nic nie stawało mi na przeszkodzie czystego zachwycania się opisywanym przez niego Władcą Czasu i dziwnymi relacjami łączącymi go z podopieczną... Przepraszam, że nie podam linka, no ale... czy ja wiem, czy chce to upubliczniać? Nie wiem, przepraszam!
Kiedyś myślałam, że piekło dla mnie to by było miejsce, gdzie nie wolno by było słuchać muzyki (a przynajmniej takiej w stylu Pet Shop Boys). A teraz do tego widzę, że niebo dla mnie to byłoby miejsce, gdzie na każdy dzień miała bym takie opowiadanie jak te dwa!
Rano zasłyszałam w radiu niejakie Win again w wykonaniu niejakiego Davida Fostera. Win again co prawda nie znalazło się nawet na YouTube (!), ale inne piosenki - i owszem:
Każdy wie że Czwartek Dwunastego to ciężki dzień ... chociaż miałem szczęście gdyż miało padać a nie padało , ale za to w szkole się potwornie wykończyłem . Najgorszy był Wf ... graliśmy w dwa ognie , głupia nazwa , głupia gra . Wróciłem do domu i rozpocząłem prace nad kolejnym filmem i grałem w grę LIMBO - fantastyczna gra ! i w dodatku utrzymana w tonacji moich ulubionych kolorów .
Nagle rozpadało się ! Potężna burza , deszcz z gradem , grałem sobie nie przejmując się tym faktem lecz ni stąd ni zowąd "Wziuuuuuuuuum !" , monitory zrobiły się ciemne , światła zgasły , beatlesi w radiu ucichli, mrok i cisza - wysiadło zasilanie !!! W całej Tajnej Siedzibie i pobliskich domach nie było prądu . Czym prędzej popędziłem do windy ! o nie, nie ma prądu, widą nie pojadę :/ ale zaraz zaraz ja nie mam windy ! - czyli nie mam problemu z tym że winda nie pojedzie bo nie ma prądu . Zbiegłem po schodach do piwnicy aby uruchomić awaryjny generator , tzn nie zbiegłem do piwnicy bo zanim wyszedłem z domu przypomniało mi się że nie mam awaryjnego generatora ... Wróciłem do ciemnego, smutnego, pozbawionego prądu Centrum Dowodzenia , strasznie się nudziłem , zgłodniałem poszedłem do kuchni, otwieram lodówkę a tam ciemno ! światełko się nie świeci - a tak nie ma prądu ! zrobiłem sobie kanapki , kładę je do mikrofalówki , duszę przycisk włączenia a mikrofalówka nie działa - a tak ... nie ma prądu ! zimną musiałem jeść :(
Wróciłem do Centrum Dowodzenia , odpaliłem awaryjnego laptopa i pouczyłem się na egzamin na prawo jazdy , co prawda 25 minut tylko bo oczywiście bateria wysiadła a prądu nie ma żeby naładować ! oczywiście Sześcian Muzyczny też się rozładował a podładować nie mogę bo prądu nie ma ! poszedłem się wykąpać i oczywiście prądu nie było więc woda z każdą chwilą coraz chłodniejsza leciała - bo nie ma prądu ! Potem już miałem iść spać aż tu nagle energia wróciła ! Moje emocje można wyrazić słowami mojej koleżanki , cytuję : YEEEEY ! No więc przystąpiłem do powrotu do swoich Superbohaterystycznych spraw :)
A teraz jak zwykle wielkie i soczyste "Dobranoc" : DOBRANOC :)
Dzisiaj - dzień w mieście. Najpierw do sklepu z wełenką (szalik robię :]) i dowiedzenie się, że otwierają dopiero od 10 (a była dziewiąta coś), w związku z tym pójście do książkowego po prezent dla mamy (która co prawda nie jest superbohaterką) i dowiedzenie się, że mogłam pójść najpierw właśnie tutaj, bo było od 9 (a było około 10:20). Potem pogapiłam się z kolegą Super Informatykiem na zegarki koperty w Carrefourze (sprawy superbohaterów, nie pytajcie XD), aż wreszcie bohatersko ruszyłam w drogę powrotną, tj. na stację autobusem 75. Gdzie oczywiście też musiałam zrobić trasę podobną do krzywej Coriolisa, zanim zdecydowałam, czy jadę pociągiem czy autobusem.
A, jeszcze w tym Carrefourze zaopatrzyłam się bardziej na mamine urodziny za dwa dni - masło, jajka, cytryna, banany i sok z banana (całkiem jak z tym ogórkiem), bo będę robić krem do ciasta. Zrobiły furorę w ostatnie święta (tak, tamte święta, ale nic nie wspominałam, bo zajęłam się robieniem kremów). Mama zażyczyła sobie czekoladowy, ale to już jest, więc zrobimy jeszcze bananananowy (na podstawie anananasowego). Dziękuję wszystkim, którzy zamieścili te cuda w Internecie! Inaczej nikt nigdy by mnie nie nauczył, bo mama nie lubi eksperymentowania z takimi delikatnymi rzeczami :)
Wełenki natomiast nie udało mi się kupić - nawet nie próbowałam wracać już do tamtego sklepu, bo nie dopatrzyłam, ile mam w portfelu i ledwo starczyło mi na pociąg (tak, ostatecznie to był pociąg). Nie wiem, co tak przeciążyło: karta do Simplusa kosztowała 10zł, książka - tylko 32... Chyba że to ten bilet na koncert Thomasa Andersa za 90zł, ale nie uprzedzajmy faktów. I żartowałam z tym szalikiem - włóczka potrzebna mi do czego innego. Jak to, do czego? Wy myślicie, że ja ten swój kostium z lateksu mam? :p
Istna eksplozja skojarzeń z Doctorem Who! Najpierw jakiś koleś kojarzący mi się z Rassilonem, potem nazwa Orbis, w której ja upatruję imię planety, na której chciał zamieszkać Ósmy w 1 i 2 epizodzie trzeciej audioserii, a którą normalni ludzie kojarzą z jakimś biurem turystycznym (ej! TRADIS ma to samo - uwzieliście wy się ). Perełką okazał się natomiast... fragment jednej z recenzji Tomasza Żeleńskiego (zwanego samego przez się Boyem):
Bombastycznych! A większość fanów rzeczonego serialu dałoby sobie ręce poobcinać, że słowo to pierwszy raz poszło w eter jako tłumaczenie angielskiego bomboloo (czy jakoś tak), które palnął Jedenasty w 2011 (nomen omen)! Ależ mi śmiesznie było w pociągu :D
Dodam jeszcze tylko, że oryginalne wydanie Obrachunków Fredrowskich pochodzi z 1956r. Po prostu więcej słów nie trzeba.
Co tam jeszcze... Mówią w telewizji o kłótniach lekarzy i aptekarzy z politykami - doprawdy, jak ponad trzydziestoletni ludzie mogą się tak zachowywać? Kiedy podobny cyrk zdarza się na poziomie wydziału, to już jest paranoja, a tak, jak potrzebujący ludzie nie mogą dostać leków..? Dalej: Małysz znowu się połamał... O! Super! Niech wraca do Polski i weźmie sobie jakieś leki na receptę! Tylko patrzeć, jak szybko by się wszystko naprawiło, żeby celebryta nie musiał czekać :/ O, jest coś ciekawego! Jakiś ruski statek nie doleciał do Marsa i właśnie ulega rozpadowi nad naszą planetą - jazda, Myth, trzeba sobie przypomnieć, jak się grało w baseball!
Wieści z matematycznego frontu nadal brak. Poza tym, że to najprawdopodobniej nie była "klasówka", tylko próbny egzamin kończący gimnazjum. Nieeee, to chyba nie możliwe. Przecież do tego nie wystarczą jej same graniaste słupy. Do tego potrzebny jest rozum. Boże, co z tym dzieciakiem będzie? Niech rodzice wyślą ją natychmiast do Anglii! Albo do Ameryki - tam mogłaby nawet od razu iść do koledżu.
A wieczorem słuchałam Roya Orbisona (rozplątywałam przy nim włóczkę, co zajęło mi chyba tyle, ile spędziłam w mieście Xq):
Było co prawda sporo lepszych, ale nie na Wrzucie, a kaseta nie ma łączności z komputerem na tyle dobrej, żeby brać pod uwagę jakieś inne metody prezentowania muzyki.
No tak ! Znowu wpadłem na Dark Lady ! to takie niepokojące ... są dwa wyjścia z autobusu , ja wysiadam przednim ona tylim ale i tak wpadamy na siebie pośrodku ... ciągle . Jak by tego było mało nie poszedłem na WFach gdyż mi się nie chciało i wraz z kumplem siedzieliśmy w bibliotece . Później lekcje z Baronem Zennonnem - spałem ... tzn nie spałem ale bardzo chciało mi się spać . Ogólnie cały dzień czułem się jak telefon i ser .... czyli jakoś nie tak :/
Po lekcjach widziałem "17" i laskę od Led Zeppelin . Wróciłem do Tajnej Siedziby , dalej czułem się jak telefon i ser , zrobiłem szybko opis scenorysu i wraz z Bambusem przeszukujemy internet w poszukiwaniu jakichś śladów działań złoczyńców , póki co nic nie znaleźliśmy ...
Kolega Super Informatyk po przeczytaniu posta o wojnie z Wiskasami pyta się, co z tym kaktusem kalifornijskim i jego ziarnami - sam posiada kaktusa i chciałby poszerzyć doświadczenia. Tak sobie myślę, że skoro Myth ma tego swojego bambusa, to pewnie by się dogadali.
Nie licząc komentowania wydarzeń dnia wczorajszego atrakcje tego dnia zaczęły się od tego, że smażyłam dzisiaj ryby na obiad i tata nazwał mnie smażycielem - całkiem nieźle brzmi.
A potem oglądaliśmy Fanthomasa. Mój protest wzbudziła scena, kiedy około dwudziestu świadków, oglądając proponowane przez policję szkice włosów, ust i nosów, zdecydowanie ustalała Nie, nie takie, krótsze i ciemniejsze, z pewnością, i szersze. W sumie z włosami to się jeszcze mogę zgodzić, ale dokładny opis nosa? ust? Kolejny przykład, że filmowcy uznali coś za oczywiste (tak jak ten słynny motyw otwierania kłódki za pomocą spinki do włosów Xq). Już się przyzwyczaiłam, że nie mają pojęcia o psychologii i prawach prawdopodobieństwa, ale odrobinę wyobraźni i umiejętności wczuwania się mogliby mieć. No sami tak spróbujcie! I to nie z jakimś przypadkowo widzianym przechodniem, ale z kimś kogo dobrze znacie, na przykład z własnym rodzicem. Czy umielibyście z pamięci powiedzieć, czy Wasza mama ma wązki czy szeroki nos? Czy długi czy krótki? Jeśli nie miał jakichś szczególnych znaków rozpoznawczych jak pieprzyk wielkości rodzynka albo trzecia dziurka, to wątpię. Sama rysuję i czasami staram się odtworzyć twarz najdokładniej jak to potrafię, ale raczej nie umiem się obejść bez zerkania na oryginał co 3 sekundy. Wtedy to ja mogę powiedzieć, czy ktoś ma odstające uszy, długie usta czy nietypowe kości policzkowe. Są oczywiście satyrycy i portretowcy - talenty, który namalują wszystko z głowy, ale nie oczekujmy takich rzeczy od przypadkowych ludzi!
Zgodnie z wczorajszym zapewnianiem przyszła do mnie znowu córeczka przyjaciółki mamy i poświęceniu niezbędnych minut farmie naszych kózek i baranków zabrała się nieśpiesznie do skrótowego relacjonowania dzisiejszych przeżyć. No generalnie zrozumiałam, że połowę jakoś tam zrobiła, parę przypominało te z liczeniem pola całkowitego, które robiłyśmy, w tym niestety conajmniej jedno zawierało trójkąt. I, drugie niestety, w jednym zadaniu z rysowaniem figur na osiach współrzędnych, które tak bardzo lubi, na pewno zrobiła błąd, bo mówi, że jej krzywo ten "kopnięty kwadrat" wyszedł. Spodziewam się, że mój wczorajszy post nie zdołał w pełni oddać ogromu, który dzieli moją małą przyjaciółkę od poziomu przypisanej jej szóstej klasy (powinna na początek nauczyć się w czwartej odróżniać równoległobok od deltoidu, a przynajmniej przestać nazywać ten ostatni "latawcem"). W każdym razie nie jestem pewna, czy ta dwója, do której tak tęskno jej i jej mamie, jest w zasięgu jej umysłu. Podsumowując: jeśli ona zaliczy tę klasówkę, to ja od jutra zaczynam leczyć dotykiem.
Wyrwane z czasu, przestrzeni i kontekstu:
Defragmentowałaś kiedyś kota? Super Informatyk o kocie
Hmm, wygląda na to, że wczorajsza akcja miała dla Mytha dużo większe znaczenie niż dla mnie. Wydawało się, że ot, kolejna akcja ujęcia szwarc charakterów, jednak... Whiskasowie mieli najwyraźniej ostro z nim na pieńku.
W sumie mogłam się tego spodziewać już po naszej rozmowie przeprowadzonej dzień wcześniej (znaczy: dziewiątego) przy pomocy popularnego komunikatora:
Myth: cześć wygląda na to że policja namierzyła Whiskasów
AstroGirl: O, to jaki masz plan? Co oni mają ciekawego do obrony?
Myth: no on ma arabów najemników wielkiego robala i siedzi w bunkrze jak zdobyć bunkra ?
AstroGirl: Najlepiej jakimś podstępem, nie? :) Wypłoszyć czy jakoś inaczej zrobić w konia Ja tam preferuję minimalizm Tylko muszę mieć na to pomysł
Myth: a jak chcesz go pojmać ?
AstroGirl:
Myth: ja robię wszystko z rozmachem pojmę go łapiąc go w bunkrze w którym się ufortyfikował
AstroGirl: No bo ja na razie nie mam poglądu na całą sytuację
Myth: możęmy go zabić
AstroGirl: Też jakieś wyjście Ale w więzieniu będzie się źle prezentował wtedy
Myth: ok to ty go zabijesz a ja robala i jego brata
AstroGirl: Ja? Ja tylko kurę umiem oskubać i wypatroszyć
Myth: zobacz to nie będzie wcale takie trudne Przykładowo będą zasłony dymne, aby saperzy mogli blisko podejść pod atakowane obiekty. Do tworzenia przejść w zasiekach będą specjalne materiały wybuchowe. GROM wykorzysta miotacze ognia
AstroGirl: Czyli rozumiem, że ty to wszystko planujesz zwyczajnie roz***?
Myth: rozwalamy główne wejśice obstawiajac przy okazji awaryhne i wbiegamy ja lecę pa
AstroGirl: Ooo
To nie tak, że ja się boję! Znaczy: ja generalnie jestem wyjątkowo tchórzliwą superbohaterką, ale tam miało być tyle ludzi, tyle wojska, tyle wojowania, że uznałam, że raczej nie ogarnę. Co prawda w ogarnianiu byłam już tego dnia nieco wprawiona (patrz: nauka matematyki), ale... No w każdym razie zjawiłam się przy umówionym wejściu, jak to Myth sobie życzył. Myślałam, że szybko dojedzie, bo pomimo chłopak nie potrafi latać, a tego swojego MythMobilu jeszcze nie skończył, to coś wspominał ostatnio o tym odrzutowym plecaku. Co do czego jednak w okolicy zdążyło zrobić się tłoczno od GROMu, militariów i innych posiłków i już miałam wracać pieszo do domu, kiedy brakujący superbohater wreszcie wkroczył. O co chodzi pojęłam jako tako właśnie dostrzegając go jako ciemną strużkę dymu sączącą się z nadjeżdżającego autobusu numer 665,5. Potem robiłam za tło - Myth bawił się elektroniką i jakąś odmianą kaktusa kalifornijsko-tatrzańskiego, robił jeszcze większe ilości dymu swoim plecakiem... Jak tak czytam ten jego wpis, to zdaje mi się, że od momentu przedzierania się przez ścianę o grubości 3m, to coś się Mythowi pogląd na sytuację rozjechał. Ten mur wcale nie miał aż trzech metrów - po prostu kiedy już rozwalił te pustaki to stracił orientację w labiryncie, w efekcie czego musiał rozbijać nie jedną ścianę a z 6, i to była właśnie główna przyczyna całej demolki. W ciągu pierwszej godziny walk? To myśmy tam pół dnia walczyli? Przecież ja jeszcze na film zdążyłam... Prawdziwa jadka? To chyba od momentu, kiedy rozwaliłam lodówkę jednego z Łiskasów. Wszędzie keczup! Przynajmniej wpłyniemy pozytywnie na gospodarkę polską, bo wszystko trzeba będzie produkować jeszcze raz. I nie trafiłam Udasza w głowę, tylko w hotdoga! Czy on myśli, że ja nie mam serca? No dobra, dla hotdoga nie miałam. A wtedy gość się naprawdę wściekł. I wyciągnął... no, ten... no to, z długą nogą na trzech lufach. Czy odwrotnie...
A że Pani Sprzątaczka wrzeszczała, to tak. Też bym tak wrzeszczała, gdybym miała to wszystko posprzątać :( Podejrzewam też jednak, że nie tyle była to sprzątaczka, co zakamuflowany robot T1000 z miotaczem ultraczęstotliwościowym. Na Viście. Masakra.
Z zestrzeleniem tego helikoptera to też była bujda - owszem, wycelowałam, ale sam zainteresowany uprzedził mnie wpadając na druty wysokiego napięcia i spadając niezgrabnie. W sumie co się dziwić? O pustym żałądku prowadzić?
A oto jeden z nielicznych wartych uwagi momentów mojego epickiego wojowania:
W imieniu swoim i Mytha pragnę też przedstawić listę poległych: Żołnierz nr 3 , Żołnierz nr 6 , Żołnierz nr 17 , Żołnierz nr 23 , Żołnierz nr 28 , Żołnierz nr 31
Od strony Łiskasów straty wynoszą 102,67 araba, 57,4 wrogiego żołnierza, 6 wynajętnych pseudosuperbohaterów, jednego insekta, jednego pana z maczugą i oczywiście obu zainteresowanych.
Podsumowując: tak, dzięki AstroDziewczynie i Mythowi wszyscy mogą znów spokojnie żyć, spać i jeść hotdogi. Czego nie mogę zagwarantować, jeśli chodzi o pokarm dla kotów...
Dzisiaj generalnie niewiele się działo - rano pozmywałam, zjadłam jajeczko z makaronem, posprzątałam tacie warsztat, wyściskałam Kocią Rózię, porobiłam sobie parę rysunków, późny obiad...
A nie, zaraz, nie! Nie mogę powiedzieć, żeby się dzisiaj tak kompletnie nic nie działo! Przecież stoczyłam dzisiaj niezłą wojnę! Otóż... udzielałam korepetycji z matematyki!
Dzisiaj wpadła do mnie koleżanka, że moje bohatersko matematyczne zdolności są teraz pilnie koniecznie potrzebne, bo córeczka przyjaciółki mojej mamy. Oficjalnie chodziło o graniastosłupy. Nie mylić z ostrosłupami. A nieoficjalnie...
Zapytałam Mytha, czy jego zdaniem 12-letni dzieciak powinien umieć rozróżniać kolejność wykonywania działań. No bo takowe szydło wyszło z worka, kiedy - już po przekonaniu dziewczynki do pewnych zasad obliczania powierzchni graniastosłupów (Pc dla figur z prostokątem w podstawie liczy się inaczej niż Pc z trójkątem), udowodnieniu, że podstaw jest więcej niż jedna i nieudanych próbach wyjaśnienia, że za pomocą H nie obliczymy pola podstawy - należało pododawać i powymnażać wszystkie cyferki. Niby jestem AstroGirl, ale taki kosmos, to mało kiedy oglądam. Ciesz się że umie liczyć do 100, rzekł. No w sumie... ale dlaczego pisemnie? Nie wiem, jak wy, ale ja jeszcze nie widziałam reprezentanta homo sapiens, który 30 * 2 wykonuje pisemnie :D Mogła nie umieć mówić i pisać, kombinował dalej. No ba - na początku sama spytałam koleżanki, czy mała aby mówi po polsku. Odpowiedź twierdząca, więc jakaś szansa na nawiązanie kontaktu była. No ale jak okazało się, że kwadrat jest dla niej określeniem pasującym jedynie do wolnostojącej figury, to żałowałam, że nie zabrałam do jej domu flagi z napisem Ziemia.
No tak, okrutna jestem. Ale to jest prawie gimnazjum! I ona jutro pisze klasówkę z tego (a właściwie: dzisiaj). Zobaczy dane, że graniastosłup ma w podstawie prostokąt o wymiarach 2 i 3 cm, a także wysokość 4 i wykona Segmentation fault.
Nie, ja nie chcę na to patrzeć :(
Akcentem optymistycznym było skojarzenie z Królem Lwem, kiedy ona nie wiedziała, dlaczego ma w jednym miejscu przepisać znak plus, a nie mnożenie, a ja, niczym stary Rafiki: Przypatrz się...
Wreszcie około 20 pożegnałam się z jej rodzicami, uczesałam się, poleciałam na umówione miejsce, gdzie Myth zamierzał rozgromić braci Łiskasów, potem obejrzałam drugą połowę filmu Oko...
No generalnie nudy... I jak tu bloga pisać?
O, jeszcze jedno... Siadam sobie z tym smażonym jajeczkiem o 11:30 przed Polsatem, a tam kolejne serialowe paskudztwo z chachaniem w tle! No to ja się ledwo nauczyłam wymawiać tę głupią nazwę Panoptikum Roberta Ripleya, a oni już zdejmują! I ja nawet wiem, dlaczego: jak spodziewać się przyzwoitej oglądalności po czymś z takim tytułem? Bo oglądalność by była - rzeczy w stylu Światowe rekordy Guinessa przeważnie fajnie się trzymają. Więc: nie lepiej byłoby zostawić po angielsku, czyli Believe or not?
I teraz nawet trudno mi stwierdzić, czy inteligencja polskiej publiczności została przeceniona (straszenie panoptikami, paroksyzmami i paralotniami) czy niedoceniona (nieznajomość angielskiego).
wyciągnęli broń i sterroryzowali sprzedawców, zabrali elektronikę i zaczęli uciekać, a my jak to na praworządnych obywateli przystało ruszyliśmy za nimi (dodam że 11 kubeczków pepsi robi swoje, na szczęście mieliśmy tylko 3 postoje w ubikacji [byliśmy ja bolidy F1 zjeżdżające do pitstopu , tylko że oni tam tankują a my się pozbywaliśmy płynów ]), gdy w końcu ich dopadliśmy tzn. gdy skończyła im się amunicja i musieli przejść do walki wręcz wtedy przyparli nas do muru (ale się liczy że ich dopadliśmy). I zaczęła się bójka , Jasió pochwycił dwóch za głowy i cisnął nimi w dwóch następnych, w tym czasie Micek wykończył trzech innych stosując metody walki kijem hokejowym a ja pochwyciłem coś co miałem pod ręką i ruszyłem na herszta bandy Radiogłowych , już miałem zadać cios lecz okazało się że to kot ...
