środa, 3 października 2012
AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 3 października 2012
A jak byłam w Koszalinie, to tam mamy śniadania i przy śniadaniu jest włączony ekran (podobnie zresztą jak i w paru innych strategicznych miejscach). Na tym ekranie mamy przeważnie kryminały i filmy psychologiczne takie, że spomiędzy nieugięcie ujmowanych przez operatora kamery aut niekiedy wyskakują znienacka ludzie i przechodzą niknąc za drugą stroną ekranu nie ukazując twarzy, a my, uczestnicy szkolenia, próbujemy odgadnąć, który z nich za chwilę zginie.
poniedziałek, 1 października 2012
Myth, Dziennik Superbohatera 1.10.2012 Poniedziałek
-Mniamciu mniamciu mniam ... Dobre, kurde dobre - pomyślałem jedząc kotleta zrobionego przez babcię. W ogóle, dzień zapowiadał się standardowo, jakiś psychopata pewnie by uciekł z więzienia czy coś - czyli kolejny spokojny weekend pełen luzu i spokoju. Położyłem się w swoim wygodnym łóżeczku i wypoczywałem, lecz w powietrzu czuć było niebezpieczeństwo i owe niebezpieczeństwo nadeszło :<bam bam bma pamparam pam bam bam pam> - sms ! :
Hej ! Cześć ! Mam informacje o które prosiłeś, spotkajmy się pod botanikiem o 15:00Widziałem że to nie będzie kolejne nudne popołudnie ! Szybko ubrałem kostium i niczym Spidi Gonzales na metaamfetaminie popędziłem do botanika ... Autobusem. Jak każdy wie w botaniku są tajemne, mityczne wrota do świata rożnych duchów i potworów, a najtrudniejszymi do pokonania i najliczniejszymi są trole ! A jak każdy wie paskudne troliska boją się czerwonego i gerber, więc skoczyłem do kwiaciarni, kupiłem czerwoną gerberę i oczekiwałem na Ciasteczkową Evę.
sobota, 29 września 2012
Pamiętnik Geniusza Zła, 29 września 2012
Rozwiązałam problem tabelki na PP wpisując w celach na rok, pięć, 'PRZEJĄĆ ŚWIAT'. Podziałało całkiem nieźle, a raczej podziałałoby, gdyby ktokolwiek pofatygował się, żeby to sprawdzić.
Jestem zachwycona szybkością, z jaką empik.com wysyła powiadomienia. Dzisiaj o szóstej trzynaście dostałam informację, że książka, którą się interesowałam, jest już do kupienia. Ta sama książka, która stoi u mnie na półce od jakiegoś miesiąca, przysłana... z empiku. Jak widać nie tylko ja nie potrafię wywiązać się z obowiązków.
Jestem zachwycona szybkością, z jaką empik.com wysyła powiadomienia. Dzisiaj o szóstej trzynaście dostałam informację, że książka, którą się interesowałam, jest już do kupienia. Ta sama książka, która stoi u mnie na półce od jakiegoś miesiąca, przysłana... z empiku. Jak widać nie tylko ja nie potrafię wywiązać się z obowiązków.
Artoooooor, Dziennik Superbohatera, 29.09.2012
Witam...<puka w monitor>. Jest tu kto? O, świerszcz na widowni jeszcze czekał na wpis, więc niech powie pozostałym, że już jest :) Przepraszam za tak długą przerwę, następny wpis na pewno będzie szybciej. A co zdarzyło się przez ten czas? W sumie niewiele...najwyżej 5 razy uratowałem świat (przez dobiegnięcie do patelni, zanim obiad zaczął mi się przypalać) i stwierdziłem, że N nie może być równe NP, bo to pierwsze ma jedną literkę, a to drugie dwie. Poza tym ocaliłem linię tramwajową numer 10 w Szczecinie...ale po kolei.
AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 28 września 2012
Na początek tradycyjnie wprowadzenie do wczorajszej akcji nie mające związku ze wczorajszą akcją - słyszeliście o Facepalmiarnii? Być może nie, bo serwis właśnie kończy miesięczną "rocznicę" powstania (to jaka to będzie - wafelkowa..?). Za to każdemu pewnie zdarzyło się słyszeć lub widzieć różne ekscentryzmy w ramach podkładki do angielskiego oryginału filmu, tudzież spolszczenia tekstu piosenki lub jeszcze czego innego - wtedy właśnie należy czym prędzej udać się na stronę tego serwisu i się pochwalić.
czwartek, 27 września 2012
AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 27 września 2012
Pomimo radości z odnalezienia jako tako optymalnej częstotliwości wstawiania postów (1 per 2,5 dnia) nie umknęło mojej uwadze, że pisanie dzień w dzień również miało wiele niepowtarzalnych zalet. Dajmy na to, gdyby w początkach wiosny uraczył mnie wiadomością tajemniczy złoczyńca informując, że jego przeznaczeniem jest stanąć do walki z najpotężniejszą, najbardziej niepokonaną i najseksowniejszą pogromczynią zła i dlatego właśnie pisze do mnie, to bym z miejsca zafundowała Wam rozgorączkowany wpis pełen domysłów, w jakiż to sposób ów niecny gość ma zamiar osiągnąć cel, jaką mocą lub tzw. gadżetami włada oraz jaką ma on fryzurę. I generalnie byłoby OK. Wpis tryskałby zapałem, entuzjazmem i superbohaterskim zacieszem i nie miałby prawa brać pod uwagę szczegółu, że następnego dnia przyjdzie listonosz, który dnia poprzedniego wręczył polecony, i serdecznie przeprosi za pomyłkę 8<
No ale przynajmniej przepraszając wręczył niesamowitą pocztówkę od niesamowitego Mytha :) Pozdrowienia intergalaktyczne ultraniesamowite międzygwiezdne...
Zastanowienie jedynie budzi wielkie pisakowe Bad Wolf - czyżby kolejny wyczyn Poczty Polskiej..?
Myth, Dziennik Superbohatera 27.09.12r Czwartek
Nie,
NIE nie nienieine ,błędem jest myślenie że dałem sobie spokój z poszukiwaniami Amelii. Szukam jej ze zdwojoną siłą, na chwilę obecną przebywam w pełnej podwójnej konspiracji. Próbuje dotrzeć do półświatka przestępczego bo szukam pewnych ludzi. Ludzi którzy zlecili Amelii zabójstwo znalezionej jakiś czas temu kobiety pociętej na plastry.
Jakiś dzieciak nagrywał swojego pijanego kolegę jadącego na rowerze a R.O.M.A.N. przeanalizował nagranie i dostrzegł że w jednej ze szprych jego roweru odbija się światło telewizora odbitego od rejestracji samochodu. Ale co w związku z tym ? No w telewizorze był obraz z kamery na żywo pokazującej przechodniów patrzących na wystawę. Nie, kamera nie była ustawiona bezpośrednio na bar. Otóż kobieta która patrzyła na kamerę miała okulary od których odbijał się obraz z przejeżdżającej furgonetki. Teraz wszystko jasne muszę znaleźć gościa (karoseria furgonetki odbijała obraz od obiektywu aparatu jakiegoś fotografa który fotografował bar).
No więc niedawno odwiedziłem fotografa o ile skok z latarni na samochód którym jechał można nazwać odwiedzeniem. Po gwałtownym hamowaniu samochód się zatrzymał, podniosłem głowę i spojrzałem w kierunku fotografa. Efektownie zeskoczyłem z wgniecionej maski auta i podszedłem do drzwi kierowcy. Fotograf patrzył z monstrualnym przerażeniem w oczach, chwyciłem za drzwi i wyrwałem je. Odrzuciłem na bok, chwyciłem fotografa i wydarłem go z zapiętych pasów i cisnąłem go kilka metrów dalej. Uderzył z ogromną siłą o ścianę. W przeciągu kilku sekund doskoczyłem do niego niczym spragniona wiewióreczka do wodopoju albo jak najdziksza z bestii atakująca swoją ofiarę.
NIE nie nienieine ,błędem jest myślenie że dałem sobie spokój z poszukiwaniami Amelii. Szukam jej ze zdwojoną siłą, na chwilę obecną przebywam w pełnej podwójnej konspiracji. Próbuje dotrzeć do półświatka przestępczego bo szukam pewnych ludzi. Ludzi którzy zlecili Amelii zabójstwo znalezionej jakiś czas temu kobiety pociętej na plastry.
Jakiś dzieciak nagrywał swojego pijanego kolegę jadącego na rowerze a R.O.M.A.N. przeanalizował nagranie i dostrzegł że w jednej ze szprych jego roweru odbija się światło telewizora odbitego od rejestracji samochodu. Ale co w związku z tym ? No w telewizorze był obraz z kamery na żywo pokazującej przechodniów patrzących na wystawę. Nie, kamera nie była ustawiona bezpośrednio na bar. Otóż kobieta która patrzyła na kamerę miała okulary od których odbijał się obraz z przejeżdżającej furgonetki. Teraz wszystko jasne muszę znaleźć gościa (karoseria furgonetki odbijała obraz od obiektywu aparatu jakiegoś fotografa który fotografował bar). No więc niedawno odwiedziłem fotografa o ile skok z latarni na samochód którym jechał można nazwać odwiedzeniem. Po gwałtownym hamowaniu samochód się zatrzymał, podniosłem głowę i spojrzałem w kierunku fotografa. Efektownie zeskoczyłem z wgniecionej maski auta i podszedłem do drzwi kierowcy. Fotograf patrzył z monstrualnym przerażeniem w oczach, chwyciłem za drzwi i wyrwałem je. Odrzuciłem na bok, chwyciłem fotografa i wydarłem go z zapiętych pasów i cisnąłem go kilka metrów dalej. Uderzył z ogromną siłą o ścianę. W przeciągu kilku sekund doskoczyłem do niego niczym spragniona wiewióreczka do wodopoju albo jak najdziksza z bestii atakująca swoją ofiarę.
środa, 26 września 2012
Ksena Wojowniczka, Dziennik Superbohaterki 26.09.2012 Środa
Jak to większość uczniów byłam dzisiaj w szkole od rana ( no nie dokładnie bo zaczynałam od 8.40), lekcje jako tako były w porządku bo udało się jakoś nie usnąć. A najważniejsze dzisiaj deklaracje do matury podpisywaliśmy i oto mój temat na maturę ustną: Postaci z innych światów. Jaką funkcję pełnią one w wybranych utworach literackich? Temat sama sobie wymyśliłam :D. I w szkole to więcej ciekawych rzeczy się nie wydarzyło.
wtorek, 25 września 2012
Cnotliwa Rozalinda, Świadectwo Jaszczura.
Obudziłam się i czułam
się jakbym długo spała. Wokół nie było już czuć
charakterystycznego smrodu sera ani nie było słychać tej dziwnej
żabojadzkiej mowy. Na 100% nie byłam we Francji. Otworzyłam powoli
oczy. Byłam w czyimś łóżku... Nagle usłyszałam, jak ktoś
mówi:
- No tak, ona tu już
leży czwarty dzień, dziura w brzuchu zagojona, ale dalej śpi. Ja
nie wiem, może jaszczurki mają jakieś inne metody regeneracji.- To
na pewno był głos Mytha... - No dobra idziemy, niech śpi -
powiedział jeszcze i usłyszałam, jak dwie osoby wychodzą i
zamykają drzwi.
Cisza, ciemno, a ja w
łóżku w Tajnej Bazie jakiegoś samozwańczego superbohatera.
Wstałam, otrząsnęłam się i postanowiłam stamtąd uciec. Sama
nie widziałam dlaczego, ale wydawało mi się to najlepszą z
możliwych opcji. Przeszłam przez całe pomieszczenie, szukając
wyjścia, otwierając po kolei wszystkie drzwi. Za pierwszymi była
sterta niebieskich cosiów, które gwizdały cichutko jakąś
spokojną melodyjkę, za drugimi drzwiami mieszkało stado chomików,
ze 129! Po jakiejś godzinie udało mi się je zagonić z powrotem,
więc ostrożnie otworzyłam następne drzwi. Wolność! Wyszłam na
zewnątrz budynku i postanowiłam dojść gdziekolwiek, najlepiej na
dworzec. Udało mi się złapać tramwaj i (na gapę o zgrozo!)
dotarłam na dworzec PKP.
poniedziałek, 24 września 2012
AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 23 września 2012
Super Informatyk walczy z MineCraftem, Kitina lata po Scaro z własnoręcznie podkręconym sonic screwdriverem, Myth ratuje Amelię za pomocą statku, który czeka na niego pod Giewontem, a ja tylko ciągle ten Dukaj i Dukaj, i straszę ludzi definicjami monady (bo jednak to była monada, a nie mod, niemniej mi się skojarzyło), że taki myślowy twór telepaty i tak dalej.
Poza tym z ciekawszych rzeczy, które robiłam przez ostatnie parę dni, mogę wyliczyć przeglądanie ofert pracy, opracowanie nowej metody pisania a la Gallifrey oraz ukrojenie się w palec. Oczywiście wszystkie te czynności okazały się jednako korzystne i przydatne w dorosłym życiu.
niedziela, 23 września 2012
Sektencja, Dziennik Superdetektywa 23 IX 2012
Salut!
Znamy imię blondynka! Oktawian! Może to coś pomoże w dowiedzeniu się, czego chce Tony. Trzeba poszukać osoby o imieniu Oktawian, gorzej, że takich pewnie jest sporo. I to 'Sporo' przez duże 'S'! Ciekawe, czy was również zastanawia, co robił blondynek w moim mieście? W dodatku na cmentarzu! Nadal nie wiem co stało się dwudziestego października 2010 roku. Znaczy się, trochę wiem, ale nie mam bladego pojęcia, co ma do tego Tony.Pamiętacie o balu? Idę w Halloween na bal! Nie chcę, ale tam są będą złole, więc może kogoś usidlę? Postaram się wkrótce wstawić zaproszenia na wspomniane wydarzenie. Wczoraj była premiera czwartego odcinka siódmego sezonu nowych serii Doctora who! :D
sobota, 22 września 2012
Myth, Dziennik Superbohatera 22.09.12r Sobota
Łopata, no łopata, jak łopata zbudowana każdy wie, a jak ktoś nie wie to budowa łopaty jest tak prosta jak budowa cepa tylko że zupełnie inna. A w razie jak ktoś by nie wiedział to po lewej jest rysunek poglądowy. No czyli tak jak po lewej tylko inaczej. Taka łopata to poważne urządzenie, można zostać poważnie uderzonym w twarz i poważnie stracić przytomność. To właśnie spotkało mnie zaraz po wejściu do ładowni statku dyplomatycznego klasy Naigatio dryfującym wokół orbity Europy. Ocknąłem się siedząc oparty o jedną z wewnętrznych kolumn, ze związanymi z tyłu rekami i nogami z przodu. Nagle stanęła przede mną dziwna ruda dziewczyna trzymająca tą złowieszczą łopatę z której uprzednio zostałem ogłuszony.- Qui estis? - Zapytała po łacinie ruda dziewczyna, machając przy tym swoją niezwykle niebezpieczną i nikczemną łopatą.
Sektencja, Dziennik Superdetektywa 22 IX 2012
Witajcie!
Byłam wczoraj na spotkaniu mangowców. Było bardzo śmiesznie, chodziliśmy po mieście z kartką z dumnie brzmiącym napisem 'mango głupole - do mnie!' [Napis ocenzurowałam.]. Później byliśmy na karuzeli i w bodajże biedronce. Tak, wszyscy przyszliśmy tylko po środek na ból głowy :) [Było na dwanaścioro.] Potem ja się odłączyłam, żeby pójść na autobus. Zostało jednak trochę czasu do niego.
Byłam wczoraj na spotkaniu mangowców. Było bardzo śmiesznie, chodziliśmy po mieście z kartką z dumnie brzmiącym napisem 'mango głupole - do mnie!' [Napis ocenzurowałam.]. Później byliśmy na karuzeli i w bodajże biedronce. Tak, wszyscy przyszliśmy tylko po środek na ból głowy :) [Było na dwanaścioro.] Potem ja się odłączyłam, żeby pójść na autobus. Zostało jednak trochę czasu do niego.
Death Bride, Cyrograf Zemsty 22 IX 2012
- Cóż, - zagaiłam po około pięciu minutach wolnego maszerowania w ciszy - czym właściwie jest ta cała Aletheia? Gdzie ja jestem?
- Aletheia to kraj. Królestwo - odparł Derek, zerkając na mnie z ukosa. - Jesteś na planecie Cras, w świecie uchodźców. - Westchnął. - W niegdysiejszej utopii prześladowanych.
- Czy wampiry były prześladowane?
- Też. Tak jak czarownice i kobiety, które o magię posądzano. Tak jak rzekomych heretyków, jak tych, którzy akurat nie pasowali do ziemskiego świata... Wielu uciekło tutaj. Ziemianie i tak przelali wiele krwi.
- Ale... Jak uciekło? - To pytanie mnie przygniotło. Palenie czarownic. Inkwizycja... I wiele, wiele innych. Jak mały procent uciekł...? Jak uciekł?
- Aletheia to kraj. Królestwo - odparł Derek, zerkając na mnie z ukosa. - Jesteś na planecie Cras, w świecie uchodźców. - Westchnął. - W niegdysiejszej utopii prześladowanych.
- Czy wampiry były prześladowane?
- Też. Tak jak czarownice i kobiety, które o magię posądzano. Tak jak rzekomych heretyków, jak tych, którzy akurat nie pasowali do ziemskiego świata... Wielu uciekło tutaj. Ziemianie i tak przelali wiele krwi.
- Ale... Jak uciekło? - To pytanie mnie przygniotło. Palenie czarownic. Inkwizycja... I wiele, wiele innych. Jak mały procent uciekł...? Jak uciekł?
AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 21 września 2012
No to sobie polatałam dzisiaj... Nie, tym razem nie na wysokościach okołogeostacjonarnych, żeby wyłapać lepszy zasięg i płatności w Simplusie (bo tak naprawdę jednak wcale nie są tam takie lepsze i jeszcze nie ma na czym usiąść). Ale tak o, po Internecie. Nadrabiawszy co bardziej ciekawe zaległości czytelnicze właziłam w coraz bardziejsze meandry...

stąd
Meandry (szczerze mówiąc fajnie się wreszcie mimochodem dowiedzieć, co to takiego jest).
Subskrybuj:
Posty (Atom)