Myth , Dziennik Superbohatera 14.01.12 Sobota

No wiec ten jakże piękny lekko ośnieżony poranek nie przyniósł niczego ciekawego poza drobną próbą przejęcia kontroli nad internetem, ale to nawet nie musiałem się z domu tzn Tajnej Siedziby ruszać . Potem pouczyłem się do egzaminu na prawo jazdy i gdy skończyłem miałem sobie obejrzeć jakiś film lecz nagle zostałem poproszony o pomoc , otóż ktoś przeprogramował prototypowego robo-centaura budowlanego i sieje on zniszczenie (dodam że kilka dni temu ktoś nieznajomy ostrzegał mnie przed centaurem):

"Bunt Robo-Centaura"
Dziś około 14:00 na jednym z placów budowy rozpoczęto ostatnią fazę testów prototypowego modelu robo-centaura budowlanego , były to końcowe próby przed wprowadzeniem go do produkcji masowej . Około godziny 15:34 ktoś przeją kontrolę nad robotem . Robot zaczął niszczyć remontowany stadion i sprzęt budowlany (koparki, betoniarki, Toi-toie, dźwigi itd.) . Wiadomość otrzymałem o 15:45 , na miejscu byłem o 16:00 . Przyznam że spodziewałem się że będzie wielki, ale nie że będzie wielkości 10 piętrowego bloku . Nie naprawiłem jeszcze plecaka odrzutowego więc musiałem poradzić sobie z nim na własnych nogach . Chwyciłem za granaty ukryte w moim płaszczu i biegnąc w kierunku zbuntowanego robota ustawiłem je w tryb wybuchu po kontakcie z obiektem , rzuciłem z całej siły ...

Boooom ! Robo-lachówa lekko powgniatana , ale tak poza tym to nie ruszony . W takich momentach żałuje że nie noszę ze sobą karabinu tylko zwykły pistolecik . Robo-centaur pogalopował w moim kierunku , każdy jego robo-krok powodował silne wstrząsy co utrudniało mi ucieczkę. Wystrzelałem w niego cały magazynek , zanim zdążyłem wymienić na drugi poczułem potężny cios zadany wielkimi i metalowymi robo-szczypcami . Przeleciałem dobre 15 metrów , i wylądowałem na czyimś balkonie . Pukam do drzwi balkonowych jednocześnie odwracając się i sprawdzając gdzie jet to robo-cholerstwo . Do drzwi podeszła starsza Pani , jak mnie zobaczyła to się chyba odrobinkę przestraszyła (kto by się nie zdziwił widząc obitego superbohatera na swoim balkonie [dodam ze balkon był na 8 piętrze], i proszącego o wpuszczenie go do domu) . Ale mnie wpuściła , poczęstowała bigosem własnej produkcji i obejrzeliśmy ostatnie 4 minuty Powrotu Jasia Fasoli . Podziękowałem i ruszyłem dalej walczyć z tym przebrzydłym mechanicznym centaurem .

















Oczywiście winda była zepsuta , więc musiałem 8 pięter pieszo iść . Okropna sprawa . Gdy wyszedłem z bloku nagle z za innego bloku wyskoczył robo-centaur przy okazji niszcząc zaparkowane nieopodal mnie auto . Spojrzał na mnie i zastygł na chwilę , zrobiłem krok w jego stronę i powiedziałem "Dobry robocik, chodź położymy cię spać" . Wnet niespotykanie szybkim robo-chwytem złapał mnie robo-szczypcami i rzucił ! Mijając kolejny blok zdołałem złapać się anteny (tzn uderzyłem w nią ) co skutkowało lądowaniem na dachu tego bloku . O mało co nie spadłem, ponieważ droga hamowania skończyła się na krawędzi dachu (przyznam że pierwszy raz w życiu udało mi się zrobić dziesięciokrotne salto w bok). Wstałem , otrzepałem się , zauważyłem że mój metalowy robo-przyjaciel biegnie aby dalej uczyć mnie latać .

Gdy robo-centaur podszedł do bloku i zaczął wdrapywać się na dach na którym stałem ja . Zazwyczaj roboty tak jak kiedyś rycerze mają najsłabsze punkty przy robo-szyi i robo-zgięciach . Wycelowałem w robo-szyję i skoczyłem niczym Tome Cruise w Mission Impossible gdy musiał wykraść tajne danie z rządowego komputera umieszczonego w pokoju nafaszerowanymi czujnikami dźwięku i podłogę która wykrywała minimalny nacisk , skoczyłem tak jak on tylko nie miałem lin, kolegi który trzyma linę , szybu wentylacyjnego i pomieszczenia naszpikowanego sensorami ale za to miałem pod sobą komputer , tylko że taki większy i ma cztery nogi i ogromne mechaniczne szczypce - ale wciąż to komputer i wciąż jestem jak spadający Tom Cruise . Trafiłem prawie idealnie tylko 2 m w bok , na szczęście w robo-ramię a nie gdzieś w powietrze . Wdrapałem się na górę robo-ramienia i podbiegłem do robo-szyi. Wbiłem miecz i odciąłem robo-głowę robo-centaurowi . Robo-cielsko zaczęło się odrywać od bloku i spadać , tuż przed uderzeniem o ziemię odskoczyłem i upadłem prosto w kontener na śmieci ...

Gdy się z tego wszystkiego wygrzebałem , pobiegłem do zniszczonego robota . Na miejscu okazało się że robo-cielsko ulegnie samozniszczeniu ! Miejscowa policja już zaczęła ewakuację ludności , nie zauważyli że opisu autodestrukcji robo-centaura na jego ramieniu , okazało się że robot jest w pełni biodegradowalny , ucieszyłem się :) już miałem się zbierać, ale przypomniało mi się że dysk twardy też ulegnie zniszczeniu , więc pobiegłem znów do robota . Ale ten już zaczął się rozkładać , zdołałem uratować jedynie robo-głowę , niestety dysk twardy znajdował się w robo-klatce piersiowej , Co prawda awaryjny był w głowie ale też uległ poważnym zniszczeniom , jedyne co udało się odzyskać o osobie kontrolującej robo-centaura , to jedna literka : "S"
Nic poza tym , nie można wyśledzić sygnału ani nie wiadomo jak w ogóle osobnik ten miał dostęp do robo-centaura . Oficjalnie sprawę buntu robo-centaura uważam za zamkniętą , lecz sprawca pozostaje nieznany . Dodam że straty szacowane są na 1 000 000 zł za robota i 6 000 000 zł za skutki działania robota .



Dobranoc .

Myth , Dziennik Superbohatera 13.01.12 Piątek

Jak już Astrogirl zauważyła piątek 13, jak dla mnie nie był taki pechowy , od 9:00 do 13:30 kręciłem film do szkoły , poszedłem na polski i nauczycielka źle się czuła więc był luz , potem też był względny spokój . Wróciłem do domu i nic się nie stało , żadne kowadło, żaden koniec świata .
No może za niezwykle można uznać zawirowania pogodowe , bo to nagle świeci słońce i potem śnieżyca i potem znów słońce i śnieżyca i słońce i śniegu nie ma tylko deszcz pada ...

Z nudów postanowiłem wykonać pewien eksperyment o którym usłyszałem dawno temu , podobno gdy wypiję się herbatę z kilkunastu torebek jednocześnie to ma jakieś tam skutki powodujące jakieś coś dziwnego a że podobno nie ma po tym skutków ubocznych to postanowiłem spróbować . W razie czego zrobiłem sobie z 20 torebek w moim ulubionym ogromnym kubku odczekałem aż ostygnie , wypiłem i położyłem się w łóżku w Tajnej Siedzibie , odczułem lekki zawrót głowy przez chwilę i potem mózg wrócił do normalnego funkcjonowania .

Ktoś mi ostatnio powiedział że zawsze obrażam ludzi, w sumie racja lecz chciałbym zauważyć że na moim (naszym) blogu staram się nie obrażać innych więc nie obrażam ludzi zawsze ! na pewno nie wszystkich, no może poza Supermenem, ale on to taki jeden wielki pozer jest więc jego to mogę . Nawet o złoczyńcach nie wyrażam się jakoś obelżywie ... no a dlaczego ? bo to ich praca , a żadna praca nie hańbi , w końcu jakoś muszą zarobić na chleb i nowe gadżety śmierci i dlatego ich nie obrażam. Aha i chciałbym obiecać że będę bardziej miły , ale się nie da ... ja się nie zmieniam . Nawet nie wiem po co zacząłem o tym mówić :) bo napotkałem pewien problem , pobrałem sobie grę , dokładnie to cyfrowa wersja jednoosobowej planszówki (!) , tak wiem to dziwne w planszówki gra się na planszach a nie przy użyciu komputera , ale to nic , bo po pobraniu i wypakowaniu pliku moim oczom pojawiły się dwa pliki z rozszerzeniem i za cholerę nie mam pojęcia jak to uruchomić :) ale podejmę kolejne próby jutro .


Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 13 stycznia 2012

Te! Wiecie, że dzisiaj trzynasty piątek? I piątek i trzynastego! Nie przyszło by mi to do głowy, gdyby ktoś w kuchni przypadkiem tak nie skonstatował! No nawet Google tego nie zaakcentowało stosownym obrazkiem, to już przesada :o Co prawda ja przesądna nie jestem, a przynajmniej nie w tym sensie co wszyscy - nie mam do trzynastki zupełnie nic (o piątku nie wspominając!), nigdy mi się nic złego w związku z nią nie działo, nawet parę razy miałam taki numer w dzienniku w podstawówce. Moja siostra (ona nie jest superbohaterką) uważa podobnie i kiedyś, bardzo dawno temu, wymyśliłyśmy sobie obie, że to nie liczba 13 przynosi nam pecha, a raczej i częściej... 11. I co na to wszyscy fani Doctora Who?
Jak coś - to tylko zbieg okoliczności, ja do Matta Smitha nic nie mam.
Poza tym, że Smith to śmieszne nazwisko.


stąd

W zasadzie spędziłam dzisiaj cały dzionek na Forum Polska baza fanfiction. Już raz dawałam do niego link z okazji niesamowicie obłędnego rycerza i jego giermka pogramiających smoka, ale jest tam też dużo innych ciekawych rzeczy. No, może dla mnie za dużo mangi, a ani Star Wars ani Star Track nie interesują mnie aż tak bardzo, żeby poświęcać na nie czas, ale czasami pojawi się tam taka perełka, jak to o pierwszym spotkaniu Martego McFly'a z Emmettem Brownem z Powrotu do przyszłości. Nie muszę chyba wiele tłumaczyć co do poziomu opowiadania oprócz przypomnienia, że trylogia ta sama w sobie wzbudza we mnie generalnie dziwne mieszane uczucia, o których opowiadałam tutaj, więc nie skakałam z radości na sam jego widok. Za to zaczęłam (prawie dosłownie) po przeczytaniu - opowiadanie było perfekcyjne po prostu! Psychologia, naturalność, ostrożność... Ah! Co chwilę śmiałam się i mrugałam oczami ze wzruszenia. Jak komuś mało te parę zdań zachwytu, to link kryje oprócz samego opowiadania jeszcze szerszy komentarz z mojej strony.

A do tego wczoraj odpisał mi Capitano Senseschi znów z paroma stronami swojego opowiadania! Czytałam sobie na telefonie, już po północy i prawie bolał mnie brzuch z ekscytacji każdym słowem! Jejciu! Już dopracował do perfekcji style odzywek każdego z bohaterów, powagę głównego bohatera, akcja była mocno fantastycznonaukowa, lekko tajemnicza i już nic nie stawało mi na przeszkodzie czystego zachwycania się opisywanym przez niego Władcą Czasu i dziwnymi relacjami łączącymi go z podopieczną...
Przepraszam, że nie podam linka, no ale... czy ja wiem, czy chce to upubliczniać? Nie wiem, przepraszam!

Kiedyś myślałam, że piekło dla mnie to by było miejsce, gdzie nie wolno by było słuchać muzyki (a przynajmniej takiej w stylu Pet Shop Boys ). A teraz do tego widzę, że niebo dla mnie to byłoby miejsce, gdzie na każdy dzień miała bym takie opowiadanie jak te dwa!

Rano zasłyszałam w radiu niejakie Win again w wykonaniu niejakiego Davida Fostera. Win again co prawda nie znalazło się nawet na YouTube (!), ale inne piosenki - i owszem:

Myth , Dziennik Superbohatera 12.01.12 Czwartek

Każdy wie że Czwartek Dwunastego to ciężki dzień ... chociaż miałem szczęście gdyż miało padać a nie padało , ale za to w szkole się potwornie wykończyłem . Najgorszy był Wf ... graliśmy w dwa ognie , głupia nazwa , głupia gra . Wróciłem do domu i rozpocząłem prace nad kolejnym filmem i grałem w grę LIMBO - fantastyczna gra ! i w dodatku utrzymana w tonacji moich ulubionych kolorów .

Nagle rozpadało się ! Potężna burza , deszcz z gradem , grałem sobie nie przejmując się tym faktem lecz ni stąd ni zowąd "Wziuuuuuuuuum !" , monitory zrobiły się ciemne , światła zgasły , beatlesi w radiu ucichli, mrok i cisza - wysiadło zasilanie !!! W całej Tajnej Siedzibie i pobliskich domach nie było prądu . Czym prędzej popędziłem do windy ! o nie, nie ma prądu, widą nie pojadę :/ ale zaraz zaraz ja nie mam windy ! - czyli nie mam problemu z tym że winda nie pojedzie bo nie ma prądu . Zbiegłem po schodach do piwnicy aby uruchomić awaryjny generator , tzn nie zbiegłem do piwnicy bo zanim wyszedłem z domu przypomniało mi się że nie mam awaryjnego generatora ... Wróciłem do ciemnego, smutnego, pozbawionego prądu Centrum Dowodzenia , strasznie się nudziłem , zgłodniałem poszedłem do kuchni, otwieram lodówkę a tam ciemno ! światełko się nie świeci - a tak nie ma prądu ! zrobiłem sobie kanapki , kładę je do mikrofalówki , duszę przycisk włączenia a mikrofalówka nie działa - a tak ... nie ma prądu ! zimną musiałem jeść :(

Wróciłem do Centrum Dowodzenia , odpaliłem awaryjnego laptopa i pouczyłem się na egzamin na prawo jazdy , co prawda 25 minut tylko bo oczywiście bateria wysiadła a prądu nie ma żeby naładować ! oczywiście Sześcian Muzyczny też się rozładował a podładować nie mogę bo prądu nie ma ! poszedłem się wykąpać i oczywiście prądu nie było więc woda z każdą chwilą coraz chłodniejsza leciała - bo nie ma prądu ! Potem już miałem iść spać aż tu nagle energia wróciła !
Moje emocje można wyrazić słowami mojej koleżanki , cytuję : YEEEEY !
No więc przystąpiłem do powrotu do swoich Superbohaterystycznych spraw :)

A teraz jak zwykle wielkie i soczyste "Dobranoc" :
DOBRANOC :)

aha i piosenka :

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 12 stycznia 2012

Dzisiaj - dzień w mieście. Najpierw do sklepu z wełenką (szalik robię :]) i dowiedzenie się, że otwierają dopiero od 10 (a była dziewiąta coś), w związku z tym pójście do książkowego po prezent dla mamy (która co prawda nie jest superbohaterką) i dowiedzenie się, że mogłam pójść najpierw właśnie tutaj, bo było od 9 (a było około 10:20). Potem pogapiłam się z kolegą Super Informatykiem na zegarki koperty w Carrefourze (sprawy superbohaterów, nie pytajcie XD), aż wreszcie bohatersko ruszyłam w drogę powrotną, tj. na stację autobusem 75. Gdzie oczywiście też musiałam zrobić trasę podobną do krzywej Coriolisa, zanim zdecydowałam, czy jadę pociągiem czy autobusem.

A, jeszcze w tym Carrefourze zaopatrzyłam się bardziej na mamine urodziny za dwa dni - masło, jajka, cytryna, banany i sok z banana (całkiem jak z tym ogórkiem), bo będę robić krem do ciasta. Zrobiły furorę w ostatnie święta (tak, tamte święta, ale nic nie wspominałam, bo zajęłam się robieniem kremów). Mama zażyczyła sobie czekoladowy, ale to już jest, więc zrobimy jeszcze bananananowy (na podstawie anananasowego).
Dziękuję wszystkim, którzy zamieścili te cuda w Internecie! Inaczej nikt nigdy by mnie nie nauczył, bo mama nie lubi eksperymentowania z takimi delikatnymi rzeczami :)

Wełenki natomiast nie udało mi się kupić - nawet nie próbowałam wracać już do tamtego sklepu, bo nie dopatrzyłam, ile mam w portfelu i ledwo starczyło mi na pociąg (tak, ostatecznie to był pociąg). Nie wiem, co tak przeciążyło: karta do Simplusa kosztowała 10zł, książka - tylko 32... Chyba że to ten bilet na koncert Thomasa Andersa za 90zł, ale nie uprzedzajmy faktów.
I żartowałam z tym szalikiem - włóczka potrzebna mi do czego innego. Jak to, do czego? Wy myślicie, że ja ten swój kostium z lateksu mam? :p

Istna eksplozja skojarzeń z Doctorem Who! Najpierw jakiś koleś kojarzący mi się z Rassilonem, potem nazwa Orbis, w której ja upatruję imię planety, na której chciał zamieszkać Ósmy w 1 i 2 epizodzie trzeciej audioserii, a którą normalni ludzie kojarzą z jakimś biurem turystycznym (ej! TRADIS ma to samo - uwzieliście wy się ). Perełką okazał się natomiast... fragment jednej z recenzji Tomasza Żeleńskiego (zwanego samego przez się Boyem):



Bombastycznych! A większość fanów rzeczonego serialu dałoby sobie ręce poobcinać, że słowo to pierwszy raz poszło w eter jako tłumaczenie angielskiego bomboloo (czy jakoś tak), które palnął Jedenasty w 2011 (nomen omen)! Ależ mi śmiesznie było w pociągu :D

Dodam jeszcze tylko, że oryginalne wydanie Obrachunków Fredrowskich pochodzi z 1956r. Po prostu więcej słów nie trzeba.

Co tam jeszcze... Mówią w telewizji o kłótniach lekarzy i aptekarzy z politykami - doprawdy, jak ponad trzydziestoletni ludzie mogą się tak zachowywać? Kiedy podobny cyrk zdarza się na poziomie wydziału, to już jest paranoja, a tak, jak potrzebujący ludzie nie mogą dostać leków..? Dalej: Małysz znowu się połamał... O! Super! Niech wraca do Polski i weźmie sobie jakieś leki na receptę! Tylko patrzeć, jak szybko by się wszystko naprawiło, żeby celebryta nie musiał czekać :/
O, jest coś ciekawego! Jakiś ruski statek nie doleciał do Marsa i właśnie ulega rozpadowi nad naszą planetą - jazda, Myth, trzeba sobie przypomnieć, jak się grało w baseball!

Wieści z matematycznego frontu nadal brak. Poza tym, że to najprawdopodobniej nie była "klasówka", tylko próbny egzamin kończący gimnazjum. Nieeee, to chyba nie możliwe. Przecież do tego nie wystarczą jej same graniaste słupy. Do tego potrzebny jest rozum.
Boże, co z tym dzieciakiem będzie? Niech rodzice wyślą ją natychmiast do Anglii! Albo do Ameryki - tam mogłaby nawet od razu iść do koledżu.

A wieczorem słuchałam Roya Orbisona (rozplątywałam przy nim włóczkę, co zajęło mi chyba tyle, ile spędziłam w mieście Xq):



Było co prawda sporo lepszych, ale nie na Wrzucie, a kaseta nie ma łączności z komputerem na tyle dobrej, żeby brać pod uwagę jakieś inne metody prezentowania muzyki.

Myth , Dziennik Superbohatera 11.01.12 Środa

No tak ! Znowu wpadłem na Dark Lady ! to takie niepokojące ... są dwa wyjścia z autobusu , ja wysiadam przednim ona tylim ale i tak wpadamy na siebie pośrodku ... ciągle . Jak by tego było mało nie poszedłem na WFach gdyż mi się nie chciało i wraz z kumplem siedzieliśmy w bibliotece . Później lekcje z Baronem Zennonnem - spałem ... tzn nie spałem ale bardzo chciało mi się spać . Ogólnie cały dzień czułem się jak telefon i ser .... czyli jakoś nie tak :/

Po lekcjach widziałem "17" i laskę od Led Zeppelin . Wróciłem do Tajnej Siedziby , dalej czułem się jak telefon i ser , zrobiłem szybko opis scenorysu i wraz z Bambusem przeszukujemy internet w poszukiwaniu jakichś śladów działań złoczyńców , póki co nic nie znaleźliśmy ...

Piosenka dnia :


Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 11 stycznia 2012

Kolega Super Informatyk po przeczytaniu posta o wojnie z Wiskasami pyta się, co z tym kaktusem kalifornijskim i jego ziarnami - sam posiada kaktusa i chciałby poszerzyć doświadczenia. Tak sobie myślę, że skoro Myth ma tego swojego bambusa, to pewnie by się dogadali.

Nie licząc komentowania wydarzeń dnia wczorajszego atrakcje tego dnia zaczęły się od tego, że smażyłam dzisiaj ryby na obiad i tata nazwał mnie smażycielem - całkiem nieźle brzmi.

A potem oglądaliśmy Fanthomasa. Mój protest wzbudziła scena, kiedy około dwudziestu świadków, oglądając proponowane przez policję szkice włosów, ust i nosów, zdecydowanie ustalała Nie, nie takie, krótsze i ciemniejsze, z pewnością, i szersze. W sumie z włosami to się jeszcze mogę zgodzić, ale dokładny opis nosa? ust? Kolejny przykład, że filmowcy uznali coś za oczywiste (tak jak ten słynny motyw otwierania kłódki za pomocą spinki do włosów Xq). Już się przyzwyczaiłam, że nie mają pojęcia o psychologii i prawach prawdopodobieństwa, ale odrobinę wyobraźni i umiejętności wczuwania się mogliby mieć. No sami tak spróbujcie! I to nie z jakimś przypadkowo widzianym przechodniem, ale z kimś kogo dobrze znacie, na przykład z własnym rodzicem. Czy umielibyście z pamięci powiedzieć, czy Wasza mama ma wązki czy szeroki nos? Czy długi czy krótki? Jeśli nie miał jakichś szczególnych znaków rozpoznawczych jak pieprzyk wielkości rodzynka albo trzecia dziurka, to wątpię. Sama rysuję i czasami staram się odtworzyć twarz najdokładniej jak to potrafię, ale raczej nie umiem się obejść bez zerkania na oryginał co 3 sekundy. Wtedy to ja mogę powiedzieć, czy ktoś ma odstające uszy, długie usta czy nietypowe kości policzkowe. Są oczywiście satyrycy i portretowcy - talenty, który namalują wszystko z głowy, ale nie oczekujmy takich rzeczy od przypadkowych ludzi!

Zgodnie z wczorajszym zapewnianiem przyszła do mnie znowu córeczka przyjaciółki mamy i poświęceniu niezbędnych minut farmie naszych kózek i baranków zabrała się nieśpiesznie do skrótowego relacjonowania dzisiejszych przeżyć. No generalnie zrozumiałam, że połowę jakoś tam zrobiła, parę przypominało te z liczeniem pola całkowitego, które robiłyśmy, w tym niestety conajmniej jedno zawierało trójkąt. I, drugie niestety, w jednym zadaniu z rysowaniem figur na osiach współrzędnych, które tak bardzo lubi, na pewno zrobiła błąd, bo mówi, że jej krzywo ten "kopnięty kwadrat" wyszedł.
Spodziewam się, że mój wczorajszy post nie zdołał w pełni oddać ogromu, który dzieli moją małą przyjaciółkę od poziomu przypisanej jej szóstej klasy (powinna na początek nauczyć się w czwartej odróżniać równoległobok od deltoidu, a przynajmniej przestać nazywać ten ostatni "latawcem"). W każdym razie nie jestem pewna, czy ta dwója, do której tak tęskno jej i jej mamie, jest w zasięgu jej umysłu.
Podsumowując: jeśli ona zaliczy tę klasówkę, to ja od jutra zaczynam leczyć dotykiem.

Wyrwane z czasu, przestrzeni i kontekstu:

Defragmentowałaś kiedyś kota?
Super Informatyk o kocie

AstroGirl, Bitwa o bunkier Wiskasów

Hmm, wygląda na to, że wczorajsza akcja miała dla Mytha dużo większe znaczenie niż dla mnie. Wydawało się, że ot, kolejna akcja ujęcia szwarc charakterów, jednak... Whiskasowie mieli najwyraźniej ostro z nim na pieńku.

W sumie mogłam się tego spodziewać już po naszej rozmowie przeprowadzonej dzień wcześniej (znaczy: dziewiątego) przy pomocy popularnego komunikatora:


Myth:
cześć
wygląda na to że policja namierzyła Whiskasów

AstroGirl:
O, to jaki masz plan?
Co oni mają ciekawego do obrony?

Myth:
no on ma
arabów najemników
wielkiego robala
i siedzi w bunkrze
jak zdobyć bunkra ?

AstroGirl:
Najlepiej jakimś podstępem, nie? :)
Wypłoszyć czy jakoś inaczej zrobić w konia
Ja tam preferuję minimalizm
Tylko muszę mieć na to pomysł

Myth:
a jak chcesz go pojmać ?

AstroGirl:


Myth:
ja robię wszystko z rozmachem
pojmę go łapiąc go w bunkrze
w którym się ufortyfikował

AstroGirl:
No bo ja na razie nie mam poglądu na całą sytuację

Myth:
możęmy go zabić

AstroGirl:
Też jakieś wyjście
Ale w więzieniu będzie się źle prezentował wtedy

Myth:
ok
to ty go zabijesz
a ja robala i jego brata

AstroGirl:
Ja?
Ja tylko kurę umiem oskubać i wypatroszyć

Myth:
zobacz
to nie będzie wcale takie trudne
Przykładowo będą zasłony dymne, aby saperzy mogli blisko podejść pod atakowane obiekty. Do tworzenia przejść w zasiekach będą specjalne materiały wybuchowe. GROM wykorzysta miotacze ognia

AstroGirl:
Czyli rozumiem, że ty to wszystko planujesz zwyczajnie roz***?

Myth:
rozwalamy główne wejśice
obstawiajac przy okazji awaryhne
i wbiegamy
ja lecę
pa

AstroGirl:
Ooo


To nie tak, że ja się boję! Znaczy: ja generalnie jestem wyjątkowo tchórzliwą superbohaterką, ale tam miało być tyle ludzi, tyle wojska, tyle wojowania, że uznałam, że raczej nie ogarnę. Co prawda w ogarnianiu byłam już tego dnia nieco wprawiona (patrz: nauka matematyki), ale...
No w każdym razie zjawiłam się przy umówionym wejściu, jak to Myth sobie życzył. Myślałam, że szybko dojedzie, bo pomimo chłopak nie potrafi latać, a tego swojego MythMobilu jeszcze nie skończył, to coś wspominał ostatnio o tym odrzutowym plecaku. Co do czego jednak w okolicy zdążyło zrobić się tłoczno od GROMu, militariów i innych posiłków i już miałam wracać pieszo do domu, kiedy brakujący superbohater wreszcie wkroczył. O co chodzi pojęłam jako tako właśnie dostrzegając go jako ciemną strużkę dymu sączącą się z nadjeżdżającego autobusu numer 665,5.
Potem robiłam za tło - Myth bawił się elektroniką i jakąś odmianą kaktusa kalifornijsko-tatrzańskiego, robił jeszcze większe ilości dymu swoim plecakiem...
Jak tak czytam ten jego wpis, to zdaje mi się, że od momentu przedzierania się przez ścianę o grubości 3m, to coś się Mythowi pogląd na sytuację rozjechał. Ten mur wcale nie miał aż trzech metrów - po prostu kiedy już rozwalił te pustaki to stracił orientację w labiryncie, w efekcie czego musiał rozbijać nie jedną ścianę a z 6, i to była właśnie główna przyczyna całej demolki. W ciągu pierwszej godziny walk? To myśmy tam pół dnia walczyli? Przecież ja jeszcze na film zdążyłam... Prawdziwa jadka? To chyba od momentu, kiedy rozwaliłam lodówkę jednego z Łiskasów. Wszędzie keczup! Przynajmniej wpłyniemy pozytywnie na gospodarkę polską, bo wszystko trzeba będzie produkować jeszcze raz. I nie trafiłam Udasza w głowę, tylko w hotdoga! Czy on myśli, że ja nie mam serca? No dobra, dla hotdoga nie miałam. A wtedy gość się naprawdę wściekł. I wyciągnął... no, ten... no to, z długą nogą na trzech lufach. Czy odwrotnie...

A że Pani Sprzątaczka wrzeszczała, to tak. Też bym tak wrzeszczała, gdybym miała to wszystko posprzątać :( Podejrzewam też jednak, że nie tyle była to sprzątaczka, co zakamuflowany robot T1000 z miotaczem ultraczęstotliwościowym. Na Viście. Masakra.

Z zestrzeleniem tego helikoptera to też była bujda - owszem, wycelowałam, ale sam zainteresowany uprzedził mnie wpadając na druty wysokiego napięcia i spadając niezgrabnie. W sumie co się dziwić? O pustym żałądku prowadzić?

A oto jeden z nielicznych wartych uwagi momentów mojego epickiego wojowania:



W imieniu swoim i Mytha pragnę też przedstawić listę poległych:
Żołnierz nr 3 , Żołnierz nr 6 , Żołnierz nr 17 , Żołnierz nr 23 , Żołnierz nr 28 , Żołnierz nr 31

Od strony Łiskasów straty wynoszą 102,67 araba, 57,4 wrogiego żołnierza, 6 wynajętnych pseudosuperbohaterów, jednego insekta, jednego pana z maczugą i oczywiście obu zainteresowanych.

Podsumowując: tak, dzięki AstroDziewczynie i Mythowi wszyscy mogą znów spokojnie żyć, spać i jeść hotdogi. Czego nie mogę zagwarantować, jeśli chodzi o pokarm dla kotów...


stąd

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 10 stycznia 2012

Dzisiaj generalnie niewiele się działo - rano pozmywałam, zjadłam jajeczko z makaronem, posprzątałam tacie warsztat, wyściskałam Kocią Rózię, porobiłam sobie parę rysunków, późny obiad...

A nie, zaraz, nie! Nie mogę powiedzieć, żeby się dzisiaj tak kompletnie nic nie działo! Przecież stoczyłam dzisiaj niezłą wojnę! Otóż... udzielałam korepetycji z matematyki!
Dzisiaj wpadła do mnie koleżanka, że moje bohatersko matematyczne zdolności są teraz pilnie koniecznie potrzebne, bo córeczka przyjaciółki mojej mamy. Oficjalnie chodziło o graniastosłupy. Nie mylić z ostrosłupami. A nieoficjalnie...
Zapytałam Mytha, czy jego zdaniem 12-letni dzieciak powinien umieć rozróżniać kolejność wykonywania działań. No bo takowe szydło wyszło z worka, kiedy - już po przekonaniu dziewczynki do pewnych zasad obliczania powierzchni graniastosłupów (P_c dla figur z prostokątem w podstawie liczy się inaczej niż P_c z trójkątem), udowodnieniu, że podstaw jest więcej niż jedna i nieudanych próbach wyjaśnienia, że za pomocą H nie obliczymy pola podstawy - należało pododawać i powymnażać wszystkie cyferki. Niby jestem AstroGirl, ale taki kosmos, to mało kiedy oglądam.
Ciesz się że umie liczyć do 100, rzekł. No w sumie... ale dlaczego pisemnie? Nie wiem, jak wy, ale ja jeszcze nie widziałam reprezentanta homo sapiens, który 30 * 2 wykonuje pisemnie :D Mogła nie umieć mówić i pisać, kombinował dalej. No ba - na początku sama spytałam koleżanki, czy mała aby mówi po polsku. Odpowiedź twierdząca, więc jakaś szansa na nawiązanie kontaktu była. No ale jak okazało się, że kwadrat jest dla niej określeniem pasującym jedynie do wolnostojącej figury, to żałowałam, że nie zabrałam do jej domu flagi z napisem Ziemia.
No tak, okrutna jestem. Ale to jest prawie gimnazjum! I ona jutro pisze klasówkę z tego (a właściwie: dzisiaj). Zobaczy dane, że graniastosłup ma w podstawie prostokąt o wymiarach 2 i 3 cm, a także wysokość 4 i wykona Segmentation fault.
Nie, ja nie chcę na to patrzeć :(
Akcentem optymistycznym było skojarzenie z Królem Lwem, kiedy ona nie wiedziała, dlaczego ma w jednym miejscu przepisać znak plus, a nie mnożenie, a ja, niczym stary Rafiki: Przypatrz się...

Wreszcie około 20 pożegnałam się z jej rodzicami, uczesałam się, poleciałam na umówione miejsce, gdzie Myth zamierzał rozgromić braci Łiskasów, potem obejrzałam drugą połowę filmu Oko...

No generalnie nudy... I jak tu bloga pisać?

O, jeszcze jedno... Siadam sobie z tym smażonym jajeczkiem o 11:30 przed Polsatem, a tam kolejne serialowe paskudztwo z chachaniem w tle! No to ja się ledwo nauczyłam wymawiać tę głupią nazwę Panoptikum Roberta Ripleya, a oni już zdejmują! I ja nawet wiem, dlaczego: jak spodziewać się przyzwoitej oglądalności po czymś z takim tytułem? Bo oglądalność by była - rzeczy w stylu Światowe rekordy Guinessa przeważnie fajnie się trzymają. Więc: nie lepiej byłoby zostawić po angielsku, czyli Believe or not?
I teraz nawet trudno mi stwierdzić, czy inteligencja polskiej publiczności została przeceniona (straszenie panoptikami, paroksyzmami i paralotniami) czy niedoceniona (nieznajomość angielskiego).

Wracając do graniastych słupów...

Myth , Bitwa o bunkier Wiskasów

Bitwa o bunkier Wiskasów
Bitwa o Courscant ? nie ! Bitwa o Minas Tirith ? nie ! Bitwa o Pearl Harbor ? nie !
To była Bitwa o bunkier Wiskasów , gdy dojechałem na miejsce autobusem linii 665,5 już czekały 3 oddziały gromu i Astrogirl , razem ze mną było 62 ludzi i helikopter , skanery wykryły 100 form życia w bunkrze a główne korytarze bunkra przypominały nałożone na siebie trzy „X” – cos tym stylu „XXX”. Postanowiliśmy użyć mojego uszkodzonego, wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy do wytworzenia zasłony dymnej abyśmy mogli podejść do bunkra na tyle blisko aby użyć ładunków wybuchowych na bazie C5 zmieszanego z C4 i ziarnami kaktusa kalifornijskiego (tak naprawdę to była Tatrzańska odmiana Kaktusa Kalifornijskiego ale to szczegół) .

Z łatwością przedarliśmy się przez ścianę o grubości 3m . wraz z oddziałem gromu szturmowałem wschodnie wejście, a Astrogirl ze swoim oddziałem wejście północne. Trzeci oddział obstawił pozostałe wyjścia w razie ucieczki Wiskasów . w Ciągu pierwszej godziny walk straciłem połowę oddziału , lecz Wiskasowie i ich arabscy najemnicy odnieśli większe straty. W ciągu kolejnej godziny Astrogirl dostała się a raczej wyrznęła sobie i swojemu oddziałowi drogę pod środkową część bunkra, ale Wiskasowie byli tam silnie ufortyfikowani , pod 30 minutach dołączyliśmy do Astrogirl , niestety nie było szans żeby nawet podejść do drzwi , dlatego wysadziliśmy dach albo strop (4m grubości) , i wtedy zaczęła się prawdziwa jadka … wszędzie pełno krwi , widziałem jak Atrogirl trafiła Hanka Udasza Ila Wiskasa , w głowę …. Tzn z głowy nie zostało zbyt wiele (tak samo jak z tułowia) , wszędzie latały rakiety , resztki ludzi , pociski , bumboxy ! ludzie krzyczeli a najgłośniej Pani sprzątaczka …

W końcu Stanąłem oko w oko z Don Hedro Ila Wiskas … spojrzeliśmy na siebie , chwyciłem za miecz i pobiegłem w jego stronę , Don Hedro wyciągnął swoją złotą maczugę i pobiegł w moją stronę walczyliśmy dobre 10 minut już miałem wbić mu ostrze głowę gdy nagle zauważyłem że Astrogirl walczy z Kamerejem Dystynićem (owadopodobna istota plująca kwasem), i ma poważne problemy , więc ruszyłem czym prędzej i rzuciłem się na Kamereja Dystynića w tym czasie Astroigirl odsapnęła i popędził za uciekającym Don Hedro Ila Wiskasem. Kamerej Dystynić muszę przyznać , potężnym przeciwnikiem był … był , ponieważ popełnił jeden podstawowy błąd : „nie czyń zła” . A jak wiadomo zło gdy zwycięża się rozkojarza , wtedy wystarczy jedne skok i jedno celne cięcie i wróg ginie śmiercią bolesną .

Astrogirl oczywiście dopadła Don Hedri Ila Wiskasa (tzn zestrzeliła helikopter który ukradł zespołowi Gromu ) a ja wraz z pozostałymi żołnierzami zajęliśmy się łapaniem arabów najemników , których potem zabrała policja . Tak więc świat jest znów bezpieczny :) Dzięki Mythowi i Astrogirl :) Złoczyńcy ! Strzeżcie się !

Myth , Dziennik Superbohatera 10.01.12 Wtorek

Ten wpis będzie na szybko bo jeszcze muszę zdać relację ze szturmu na Bazę Wiskasów (zepsuję wam zabawę i napiszę że przeżyłem) , więc pominę nudne fakty jak to że znów gdzieś mi mignęła Dark Lady a Baron Zennonn dał mi ocenę niedostateczną na semestr , pominę też moje rozmyślania nad tym jaki jestem sentymentalny i jak bardzo seria filmów animowanych "Toy Story" - otóż tak ! nie wyrzucam starych zabawek , albo oddaje je kuzynowi albo wynoszę na strych ... tak wiem dziwne . Pomijam fakt że musiałem wracać pieszo ponieważ na akcje szturmowania bunkru dostałem się przy użyciu mojego wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy który niestety przypadkowo uległ zniszczeniu ...

Wyobraźcie sobie , co ludzie musieli pomyśleć widząc uzbrojonego Superbohatera wchodzącego do autobusu któremu jednocześnie dymi jego wysoce technologicznie zaawansowany osobisty silnik odrzutowy wysokiej mocy i grzebie sobie w awaryjnym otworze używanym w razie nagłej chęci oddania moczu , gdyż nie wpadł na pomysł że przyda mu się portfel który był w spodniach które były ukryte pod pancerzem bojowym (w portfelu były bilety , a jedyny sposób na szybkie wydobycie portfela to przez awaryjny otwór używany w razie nagłej potrzeby oddania moczu) . Pomijam fakt pisania kartkówki (na żadne pytanie nie znałem odpowiedzi ale i tak dostałem 1 punkt) i to że zapomniałem o czymś o czym miałem pamiętać i ciągle nie mogę sobie przypomnieć :)

Piosenka dnia (taka o pewnym innym superbohaterze) :



dobranoc

Myth , Dziennik Superbohatera 09.01.12 Poniedziałek

Nie poszedłem do szkoły , ale to nic , od momentu gdy otworzyłem oczy ciężko pracowałem w Centrum Dowodzenia i się opłaciło się , zlokalizowałem miejsce w którym ulokowana jest kryjówka rodziny Ila Wiskas . Tak jak podejrzewałem są to stare bunkry , jutro dokonamy szturmu . Będę wspomagany przez trzy oddziały Gromu i jeszcze czekam za odpowiedzią od Astrogirl , bo ona tak strasznie zapracowana, to nie wiem czy znajdzie czas aby mi pomóc .

Projekt mojego wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy jest już na ukończeniu, ale niestety wizualnie nie wygląda zbyt zachęcająco (prawdopodobnie będę siedział całą noc i go kończył) więc go nie pokażę teraz , ale jestem pewien ze go użyję w jutrzejszej akcji . W końcu rzadko kiedy mam szansę walczyć z 3 metrowym, plującym kwasem, owadopodobnym stworem z rosji i rodziną mafijną która ma w swoich szeregach 40 ciężko uzbrojonych najemników z krajów arabskich których tyrani upadli .
Podejrzewam ze to nie będzie kaszka z mleczkiem , bułka z masłem też nie (na dżem to nie ma co liczyć) . Porównał bym to do inwazji na Normandię będąc uzbrojonym w gwizdki na kaczki i prawego laczka/kapcia w kształcie różowego kotka .

Ale nie wolno zapominać że zwykli Superbohaterowie już nie w takich sytuacjach sobie radzili , np taki KorniszonMen ściągnął kota z drzewa przy pomocy zepsutej wtyczki i wiatraczka od komputera , wolę nie mówić co się stało ... Powiem tylko że właścicielka nie byłą zadowolona z tego że kot nie miał sierści... ale w sumie to jej wina , nie musiała 40 lat temu sadzić tego drzewa na które uciekł kot . W sumie KorniszonMen też nie jest bez winy , mógł wejść na to ogromne drzewo i ściągnąć kota ale on wolał podłączyć wiatraczek do zbyt silnego prądu i rzucać w kota i drzewo , no cóż ... ale przynajmniej kotkowi latem nie jest gorąco , a poza tym cała spraw miała szczęśliwe zakończenie , kotka wzięli do reklamy a KorniszonMen nie musiał płacić odszkodowania za zdewastowanie połowy ulicy i 40 letniego drzewa (o kocie nie wspominając).







Piosenka dnia :


Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 9 stycznia 2012

     magnetofon (lub walkman dla bardziej wymagających rodziców)
     wolne 6 metrów kwadratowych
  + brak intruzów w najbliższym towarzystwie
__________________________________________
  = ..?

Otóż jest to mój prywatny projekt, czyli minidyskoteka na stojaka :p Projekt być może nie dla każdego, ponieważ wiem, że nie każdy dysponuje walkmanem/radiem z możliwością szybkiego przeskakiwania pomiędzy kanałami wedle upodobania, a przecież na mało którym kanale lecą w kółko piosenki dyskotekowotaneczne, które do experymentu będą nam niezbędne. Istnieją jednak proste sposoby dla obejście wyżej wymienionych, chociażby jedna zdarta kaseta/płyta/komputerowa lista Ubibionych na komputerze z dopasowanym do naszych potrzeb zestawem utworów i, w razie konieczności czy zachcianki, słuchawki.

A więc: jak to działa? Musimy przede wszystkim upewnić się, czy wszystkie nasze trzy elementy działają. O ile jednak 6 metrów to absolutne maximum i spokojnie można je zmniejszyć do dajmy na to 3m² (to tak jak z Windowsem XP - oficjalnie potrzebuje aż 64 MB RAM, a tymczasem...), o tyle trzecia zmienna jest bardziej wymagająca, bo dane na jej temat trzeba wręcz aktualizować w trakcie przeprowadzania akcji (bo się nagle wścibski braciszek, który nie jest superbohaterem, będzie przechodził akurat do łazienki i co będzie?).

Kiedy już wszystko gra uruchamiamy dźwięk - komputerem, magnetofonem, telefonem: w zależności od możliwości. Po czym wstajemy, ustawiamy się pośrodku wolnego kwadratu (z punktu drugiego), zamykamy oczy i zaczynamy poruszać się w rytm muzyki udając z całego serca, że jesteśmy na niesamowitej imprezie w kupce przyjaciół obserwowani przez cudną płeć przeciwną. Poruszamy się, tańcujemy, wywijamy, czym popadnie. Możemy również pośpiewywać i zanucać, jednakże wysoce rozwinięty talent wokalny nie jest wskazany.

Zalecane dla superbohaterów zamieszkujących na wsi zabitej dechami i przysypanej piachem, którym rodzice nie pozwalają po 22:00 oddalać od domu na odległość większą niż 200 km.

Przy tym mi się fajnie tańczyło przykładowo:

Myth , Dziennik Superbohatera 08.01.12 Niedziela

ŁO ło ło ! wstałem z lekkim trudem (napisał bym że w Tajnej Siedzibie był bałagan ale to już chyba wiadomo) , ogarnąłem się i kontynuowałem moje rozmyślania/dywagacje na temat pewnej piosenki :


Czy jest ktoś w stanie wytłumaczyć mi dlaczego ten oto facet który kochał swoją dziewczynę
(a ona jego) , zabił ją kamieniem ? jak tak można ? przecież to jest takie.... takie..... nieludzkie. Nie rozumiem tego , tak robią dorośli ? to jest miłość ? romantyczność ? Boże , to takie trudne , powinny być do tego jakieś poradniki czy coś . Albo dlaczego jak jest równouprawnienie to dziewczyna nie zagada do faceta ? tylko facet musi .... to jest niesprawiedliwe .

Byłem dziś na tym całym WOŚPie . Nie wypowiem się czy jestem za czy przeciw , ale powiem że poza dziewczyną w czerwonym płaszczu którą widziałem osiem razy i wpychaniu pod parasol obcym człowiekom to nic mi się nie podobało , były jakiś rapery ... nie rozumiałem co śpiewają tzn mówią tzn przeklinają , wszyscy machali prawymi rękoma , skakali i krzyczeli, ktoś mnie macał po tyłku . A ja stałem w bezruchu i myślałem "co ja tutaj kurwa robię" . No cóż , mogło być gorzej .

Piosenka dnia : (cały dzień mi szumiała w uszach)


dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 8 stycznia 2012

Odkryłam talent u mojej mamy (pomimo że raczej nie jest superbohaterką). Otóż choćby siedziała w domu nawet cały dzień, to ZAWSZE około 30 sekund przed tym, jak ma odezwać się jej telefon, ona akurat w stanie i wyjdzie poza zasięg jego dźwięku. No tak, ja wiem, że 99,99% ludzi XXI nosi telefon ze sobą, ale moja mama widocznie ma w sobie coś superbohaterskiego, bo robić tego nie lubi. Bo taki mutant dotykowy z tego Samsunga, że on jej się sam będzie dotykał w jej kieszeni i dzwonił do kogo popadnie, więc lepiej nie. Telefon leży sobie więc błogo przez cały dzień i tylko czeka, by wyczuć moment, kiedy jego właścicielka się oddali. W sumie racja - ciężko rozsądzić, czy to talent czy zwykłe prawa Murphiego. W każdym razie, kiedy się nad tym nie zastanawiałam, sądziłam, że prawa Murphiego mają miejsce wtedy, kiedy ja się podczas takiego dzwonienia zastanawiam, czy telefon odebrać. Bo jeśli nie będę zdecydowana i odczekam dwie minuty dając mu szansę, żeby przestał dzwonić, to on z tej szansy nie skorzysta. Jeśli zerwę się wtedy lub po pięciu sekundach od rozpoczęcia procesu wydawania dźwięku, to... możecie się domyślić.
No ale w sumie po co chcieć przerywać takie dzwonienie, skoro to temat z MacGyvera? :D

Poza tym oboje moi rodzice mają niesamowitą superbohaterską odwagę - bodajże w piątek sami zaproponowali, że obejrzą ze mą Latający Cyrk Monty Pythona! Ja to uwielbiam, ale z nich jestem dumna, kiedy wytrzymali dwa całe odcinki. I to jeszcze nic! Moja mama wzięła się za czytanie fragmentu mojego opowiadania fanfikowego To dziwne uczucie - przeczytała dzielnie całe 12 stron :o Do czego to nie zmusi człowieka Telewizja Polska...

Może nawet zabiorę ich następnym razem na misję ratowania świata? Choć nie wiem, czy by się nie zanudzili. Dzisiaj bowiem napatoczył mi się przerażający i garbaty Baron Śmierci. Tak, dzisiaj! Nikt mu nie powiedział, że w dzień święty trzeba świecić, a nie pracować! Tak, to był żart, ale on taki ciemny... No tu w zasadzie nie ma o czym opowiadać - jego złowieszcza działalność sprowadzała się przez kilka godzin do tego, że latał po Biedronce i straszył ludzi. A właściwie usiłował straszyć ludzi, bo jak w okolicach świąt po sklepie lata ktoś ubrany na czerwono, to się zaraz każdy ekscytuje, że Mikołaj, a nie ucieka. Nawet nie pomogło, jak zaczął wymachiwać bułką - cóż z tego, że takim biedronicznym pieczywem można zabić?
No to później (kiedy już dorarłam) wdrapał się na najbliższy "najwyższy wieżowiec" (w praktyce na tę Biedronkę) i...spróbował zrobić to, co zawsze robią czarne charaktery po wdrapaniu się na najwyższy wieżowiec - czyli polecieć. Ale dlaczego nikt mu wcześniej nie powiedział, że to tego nie wystarczy peleryna i fajna ksywka..?

Ostatnio koleżanka zgłosiła mi się, że mogłaby zostać złym antycharakterem (czy jak to tam najdostojniej ująć). Powiem Wam, że jak tak dalej pójdzie, to ją wezmę na etat.

Jeśli chodzi o Udasza wel Whiskasa, to ja nie wiem. Koło chałupy mojej nie łaził, z budynku Biedronity nie skakał, więc nie widziałam. Może majstrował coś z kolegą ze szkolnej ławki, Mikserem don Pedigree.

W ramach dalszego podsumowywania nieco odległych już dni minionego tygodnia przypomnę wszystkim, że w piątek oprócz Monty Pythona był jeszcze Król Lew (powtarzany chyba nawet dzisiaj). Padł tam kawałek z najmocniejszą ripostą, jaką znam:

- Ja się nie muszę zastanawiać, co to jest to tam w górze, bo ja wiem. Świetliki. Świetliki, które się przykleiły do tego tam granatowego w górze.
- Ooooo. Więc to nie są płonące kule gazowe oddalone o miliony mil?
- Czy tobie wszystko kojarzy się z gazami?

Ciekawe, jak było w oryginale.

I właśnie a propos tych kul gazowych przypomniało mi się, że co do czego ani nie przyponiałam o patrzeniu w niego od 1. do 5. stycznia :( Pomijając, że pogoda w całej Polsce była jaka była (no a polscy superbohaterowie pomimo że są superbohaterami, to innej nie mają), ale przypomnieć bym mogła. Może ja i Myth mamy jakiegoś wielbiciela w Bangladeszu i u niego byłoby niebo jak należy?
A teraz co? Czekać i to do kiedy! Do 16 kwietnia na Lirydy! Ponad trzy miesiące!
Początek seansu o 23.

A teraz na koniec, wracając do tematu motywów dźwiękowych mamy telefonu:




Co prawda nie jest to ta wersja, którą pokochałam, ale... łapiecie, o co mi chodzi :)

PS. Jak donosi TeleExpress mamy dzisiaj dzień jazdy w metrze bez spodni. Zastanawiam się, czy liczyłoby się jeżdżenie autobusem z tyłkiem owiniętym gazetą Metro...