AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 21 stycznia 2012

Czytam sobie ostatni post Mytha, potem wracam do poprzedniejszego, potem jeszcze dla pewności... To w końcu pisuje do niego „S” czy „P”?
Hmm, a może to ktoś o inicjale PS, np. Paweł Sobczak?


stąd

W takim razie już mu przestaję zazdrościć.

Dzisiaj Dzień Babci, więc cały dzień przesiedziałam... dokładnie, u babci. Co prawda nie jestem pewna, czy to czasem nie ta właśnie popisywała się wczoraj na Harleyu, ale babć się nie wybiera.

Kiedy wreszcie wróciłam (około 17:30), kontynuowałam wspieranie ożywienia, jakie chwilowo dotknęło nasz wspólny forumowy komix o organizacji Dzieci Czasu, w skrócie CoT od Children of Time (do którego współtworzyła między innymi Kitina i o czym pisałam jakiś czas temu). Najpierw, bodajże 7. stycznia, Sally McHill nakreśliła swoją wizję tego, jak do organizacji trafiłam ja, czyli jak pewnego dnia padła im połowa komputerów i ktoś musiał przyjechać do bazy (na Księżycu!), żeby je naprawić. Dlaczego nie napisałam tego sama? Cóż, nie mam zbyt dobrej wyobraźni i zaraz gubię się w tym, co nie jest rzetelnymi faktami, tymczasem... nie należałam nigdy do tej organizacji - bardzo więc jestem wdzięczna Sally, że wyimaginowała niezbędne sytuacje :)
Potem, tj. wczoraj - ja jej przysłałam drobne (po przemyśleniu) poprawki wzbogacające obraz mojej osoby wraz z wymyśloną ostatnio akcją napędową całej historii, czyli obroną planety Juniserl (w rzeczywistości ta potęga nigdy nie potrzebowała obrony, no ale jak fikcja to fikcja :D ). No i do tego w momencie, gdy wysłałam swoje opowiadanie, to jednocześnie odebrałam opis historii o ataku Xiritów na Zlot Fanów Fantastyki pióra Oliviera Piotrowskiego wraz z elementami jego życiorysu. Wczoraj pierwszą część, a dzisiaj resztę.
No i dzisiaj zamierzam ogarnąć tę resztę, zopiniować, a do tego dokładniej poskładać opowiadanie zaczęte przez Sally McHill. Ciekawe czy tam radę.
W każdym razie wczoraj udało mi się przeczytać dwa opowiadania Niessamowitego Profesora - aż mnie zaskoczył, jak dobrze mu poszło O.o
Chętnie przeczytam pozostałe.

Jak dowiedziałam się dzisiaj z 1TVP - będzie nowy Kloss, znaczy: nowa Stawka większa niż życie, a dokładniej (nowy tytuł): Stawka większa niż śmierć. Świeżo upieczony reżyser (czy tam scenarzysta - nigdy ich nie rozróżniam) cieszy się, że będzie pełna realizmu, a główny bohater stanie się dla nas bardziej prawdziwy. Rzucił jakieś porównanie, ale mnie bardziej skojarzył się wymęczo... znaczy: wyprodukowana niedawno przez kogoś nowa wersja serialu Janosik, czemu w sumie zapomniany już przeze mnie przykład nie zaprzeczał. Rzecz ma być oglądalna już pierwszej połowie tego roku, choć nie jest mi wiadome, czy w postaci serialu czy filmu pełnometrażowego. Kolejną rzeczą, z której cieszy się "reżyser" jest ściągnięcie na ekran Stanisława Mikulskiego (tytułowy Hans Kloss) oraz Emila Karewicza (jego najsłynniejszy, choć nie jedyny, przeciwnik Hermann Brunner alias Ta Świnia). Główną rolę zagra Tomasz Kot.
Boże.

W każym razie - wracając do Dnia Babci i innych, o wiele przyjemniejszych rzeczy, zadedykuję coś:

Myth , Dziennik Superbohatera 20.01.12 Piątek

Nie czuję się samotny ! tzn przeważnie ... i nie bambuska ! tylko Bambus !
Zanim udałem się do szkoły ustawiłem komputery w Centrum Dowodzenia aby szukały tajemniczego "P" i udałem się do szkoły , Po dotarciu do szkoły okazało się że nie mamy pierwszej lekcji (a to oczywiste że jak nie ma pierwszej lekcji to nie opłaca się iść na 8 pozostałych), obmyśliliśmy wraz z kolegami genialny plan że po następnej lekcji idziemy pochodzić po galerii handlowej a potem wracamy na dwie ostatnie lekcje. Potem rozmawialiśmy o wprowadzeniu ACTA i zamknięciu Megaviedeo i Megaupload . Jestem całkowicie przeciw blokowaniu internetu ! a dla cierpiących po utracie Megaupload , proszę bardzo : Nowy Adres Megaupload
A tu jeszcze filmik o ACTA (musimy z tym walczyć!):


Oczywiście plan nie wypalił ale i tak jako szef kółka filmowego nagrywałem dyrektora i nie byłem na większości lekcji, niestety musiałem iść na lekcje z tą której imienia nie wolno wypowiadać i nie wolno rzucać się jej w oczy ... ale nie było tak źle jak oczekiwałem , miała dobry humor (jak kubek kawy wyciągnięty z mikrofalówki wsadzonej w inną mikrofalówkę ), potem wróciłem do domu ....

5 minut po wejściu do domu przyszedł ksiądz z kolędą ... chciałbym mieć to nagrane jak wchodzą ministranci i śpiewają kolędę . Ksiądz posiedział 5 minut i sobie poszedł a ja wróciłem do ważnych spraw tzn wróciłem do rozmowy z dziewczyną z którą wziąłem ślub w Las Vegas .

"P" znów się skontaktował , w momencie gdy wyjawił swoje imię komputery znalazły inne ślady jego tożsamości w internecie i głowie robo-centaura budowlanego . No więc "P" ma na imię "Purinsesu" co z japońskiego znaczy "księżniczka" więc "P" to nie On tylko Ona ! Nazywanie siebie księżniczką wynika pewnie z tego że ma zawyżony poziom własnej wartości oraz że jest to jeden z przykładów mizantropii . Właśnie napisała taka wiadomość :

Jestem na ściance idioto

Podejrzewam że jest ona równie niebezpieczna co plastikowa figurka czarnej krowy w kropki bordo :)


Piosenka na dziś (od jasia):


dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 20 stycznia 2012

Dzisiaj generalnie dzień mailowointernetowy - zaległe wiadomości, czytanie...

Generalnie nudy. Aż tu nagle patrzę - w mojej skrzynce mailowej pojawił się email:

Mamy zdjęcia Twojej Babci na motorze??

Od jakiegoś Piotrka. A w środku zdjęcie:



Nie no, super - nie dość, że jedna z moich babć robi sobie eskapady na motocyklu, to jeszcze dowiaduję się tego od jakiegoś "Piotrka" :(

Były też jednak także przyjemniejsze rzeczy. Jak (heh, znowu ten Doctor) 22 mash-upy z bohaterami Doctora Who:


Masakra. Nawet jak ktoś nie kojarzy, o co kaman, to i tak się niekiedy musi uśmiechnąć :D

Odebrałam także zaległe maile od Profesora Niessamowitego - on jest na serio niesamowity! Skarży się na brak czasu i niepokojącą niepłodność twórczą, a w praktyce w ciągu dziesięciu dni mojego nie odpowiadania wysłał mi aż trzy maile, a w nich... 6 opowiadań. LoL XD
Polecił mi też pewien artykuł (będący z kolei odpowiedzią na moje skarżenie się, że nie umiem znaleźć pracy, ale nie bardzo liczę, że pomoże mi w tym szkoła).
Zabawne, jak bardzo tamte badania potwierdziły moje przypuszczenia. Wy też macie tak, że niekiedy wiecie coś pół życia, aż tu nagle jakiś uniwersytet/zespół naukowców/najnowsza maszyna licząca/znajomy superbohater przeprowadza rzetelne badania i potwierdza wszystko co do joty?

No i do tego wszystkiego dochodzi niezmiennie miękka Kocia Dama. Heh, nic dziwnego, że Myth czuje się samotny, skoro nie ma w domu żadnego kota, a tylko jakiegoś bambuska :p

Hmm, ale jak czytam jego ostatnie posty... Dlaczego o jego uwagę starają się jacyś superzłoczyńcy, a o moją nie? Jestem zazdrosna :( Też bym chciała, żeby pisywał do mnie wiadomości jakiś fajny tajemniczy geniusz zła...

Myth , Dziennik Superbohatera 19.01.12 Czwartek

Znów nie dotarłem do szkoły ... Ratowanie świata jest ważniejsze ! a tym bardziej że nie chciało mi się wstawać rano , ale podniosłem się i dokończyłem budować moją steampunkową maszynę a potem przystąpiłem do budowanie jej odpowiednika wykonanego z elementów dostępnych w latach '80 i '90 czyli telewizory kineskopowe i odtwarzacz VHS . Później poszedłem spać (ponieważ był to środek nocy [8:30]) i miałem dziwny sen . Śniło mi się że była jakaś impreza i nagle ktoś porwał mojego kolegę i wciągnęli go przez balkon w jakimś bloku i wrzucili to czegoś co wyglądało jak pralkoniszczarka i zmieliła ona mojego kolegę i nagle grawitacja na całej planecie stała się dwa razy silniejsza , nie mogłem się poruszać swobodnie i gdy obudziłem się o 12:30 i wszystko mnie bolało.

A jeśli chodzi o ratowanie świata to dziś ograniczyłem się do przeczytania gazety i uzyskaniu z niej informacji o tym że policja ciągle odnosi sukcesy ! złapali nieletniego który przechodził na czerwonym świetle oraz są na tropie mężczyzny który ukradł rosół ! razem z garnkiem ! to oburzające … W biały dzień , ukraść zupę z parapetu i to w dodatku razem z garnkiem !

Aha i otrzymałem wiadomość od "S" to od ta osoba prawdopodobnie przejęła kontrolę nad robo-centaurem budowlanym i dokonała zniszczeń , a o to treść wiadomości :

Jestem najprawdziwszym geniuszem zła i świat kiedyś będzie mój. Wystarczy tylko manipulować ludźmi jak marionetkami. Ludzie są w większości głupcami. Nie wiedzą co dla nich dobre. Zawsze kiedyś wybiorą zło. A zło, no cóż *uśmiecha się szatańsko* zło jest moje.
To mój plan superbohaterze, panować nad ludźmi. Powinno pójść łatwo, co?

P

Nie ma powodów do obaw będę walczył z każdym przejawem działań "S"


piosenka dnia :

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 19 stycznia 2012

Siostra wróciła z akademika i pierwsze, co zrobiła po zasięgnięciu informacji u mamy, było danie po kilka klapsów swoim szczurkom, bo wyłaziły. Nie no, nazywanie głupią jednocześnie mojej siostry i tej grzecznej choć nie pojętnej do bólu dziewczynki, którą uczę, to naprawdę szczera obraza dla tej drugiej. Na okreśkanie głupoty powinno być zdecydowanie co najmniej dziesięć odmiennych określeń.

Wczoraj w nocy leciało kilka serii moich ulubionych niemieckich piosenek z genialnie unowocześnioną wersją A night like this na końcu, co spowodowało przejście mojego mózgu w sferę, w której jeśli już czasami trafi do niej w ciągu dnia, to uważa ją za bezprzyszłościową i, pomimo że z niej nie wychodzi, to raczej traktuje jako zabawę. A teraz był tak nie przytomny, że nie chciało mu się ani wychodzenia ani zabawy.

Nawiedzały mnie jednocześnie dwie rzeczy, w zasadzie jedna przepychała drugą. Jedna to wspomnienie maila, którego kiedyś napisałam do jednego z radyj w ramach odpowiedzi na pytanie Czym się radio różni od innych mediów?, które rzucili na antenie. Napisałam, bo wyjątkowo radio traktowałam i traktować będę - zresztą przy jakim innym medium mój mózg może odwiedzać takie dziwne stany świadomości? Że mogę zamknąć oczy i słuchać, że mogę zamiatać warsztat i słuchać, spacerować z walkmanem czy cokolwiek. A jeszcze jak się trafi coś fajnego niewiadomo kiedy i gdzie, np. taki kabarecik o pierwszej w nocy albo fragment opowiadania podczas oczekiwania do lekarza? O opowiadaniach radiowych szczególnie dużo się rozpisałam - chyba z 20% wszystkiego, tj. jakieś dwa zdania! I poszło.
Co prawda nie usłyszałam cytowań swoich wypowiedzi na antenie, ale... pan z radia okazał się być tak nadspodziewanie miły, że odpisał. Że dziękuje i tak dalej, ale z tymi opowiadaniami radiowymi to sprawa nie tak prosta, bo nie tania i nie łatwa. Może mu nawet coś odpisałam. Ale prędzej nie, bo czuję się w jakiś sposób dłużna. Opowiadania radiowe...
I tak to wczoraj moje myśli zrobiły zdecydowany myk w tamte strony (ostatnimi czasy robiły go coraz częściej, ale ze zdecydowaniem zauważalnie mniejszym) i zaczęłam sobie wyobrażać, jak tym razem wysyłam do nich maila z propozycją napisania czegoś specjalnie dla nich. Bo ja wiedzą niektórzy, pisać bardzo lubię, tylko że czytelników coś niewielu. A gdyby tak dla radia się zaproponować, choćby i z ceną bardziej symboliczną niż sensowną? Widzę w myślach, jak najpierw wysyłam jedno z opowiadań, jak pracownicy radia się zachwycają, jak każdy z nich czyta z niedowierzaniem całe kilkanaście stron. A potem wybierają sobie temat, przedział wiekowy, ilość odcinków. Potem ja rozsyłam kilku osobom ze znajomego forum prośbę, żeby podrzucili mi parę pomysłów, bo przecież będę w radiu i może też by chcieli... No jak ja lubię, kiedy mnie ponosi - heeeh...
A pomysł mam taki, który podsunęła mi nazwa, która mi się szalenie spodobała - Inspector Spacetime, którą ktoś wymyślił, żeby nie wskazywać palcem na Doctora Who. I głównego bohatera już wymyśliłam, i fabuła już poszła swoją drogą :D
Tylko... kiedy ja znajdę na to czas? Postanowiłam dzisiaj już na przytomnie, że napiszę do nich (a czemu nie? ;) ) najwcześniej, kiedy skończę pisać To dziwne uczucie

No i była jeszcze druga rzecz, która mi ostro tamtego wieczoru łaziła po głowie. Ale jak się zastanowię, kto by chciał czytać o tym, jak znowu wyobrażam sobie, jak robię wycieczkę do siedzimy BBC i przypadkiem spotykam Paula McGanna?
Napiszę tylko, że na serio jestem zdumiona, że tak mocno mi się ta fascynacja utrzymuje, skoro pierwszy raz trafiłam na film z nim ponad rok temu. Porównując do innych przypadków bzika na czyimś punkcie (Carl Sagan, Douglas Adams, Jacek Dukaj...) powinnam już dawno zaledwie uśmiechać się na myśl o nim! A tymczasem... los znowu płata mi figla.

A potem jeszcze leciało na Trójce genialne coś z Przyszedłem tu naprawiać gaz w refrenie Ciekawe, czy uda mi się to znaleźć gdzieś w internecie...

Dziś dzień natomiast dalszy ciąg czytania Angory. Oczywiście nie jest ona aktualna, co jak się niespodziewanie okazało, posiada zalety. Mianowicie jeszcze ze cztery, pięć miesięcy temu po wszystkich mediach i gazetach świata szalał (i słusznie) pewien niepowtarzalny temat:



I niech mi teraz ktoś wyjaśni, co z nim tak nagle przycichło? Neutrina przestały już latać tak szybko?
Tak nawiasem: mnie najbardziej przekonuje teoria, czy raczej fakt, że przecież nie była to prędkość w próżni! A w innych ośrodkach nigdy nie wiadomo - podobno nawet światło potrafi przekroczyć magiczną barierę 300 000km/s w odpowiednich warunkach...

Tadeusz Żeleński jako mistrz riposty:

Znał czy nie znał Musset polską komedię, przełożoną lichą prozą na francuski i wydaną w jakimś zbiorze? Przychylając się do tego, że znał, nasz uczony pisze (polszczyzną znowusz co prawda zbyt... polonistyczną): „Natomiast bodaj że prawie by stwierdzić można, że e r. 1835, w dobie swej intensywnej twórczości dramatycznej, Musset tak dobrze jakby chyba nie mógł nie znać wydawnictwa zbiorowego, poświęconego właśnie arcydziełom teatru europejskiego”
(...)
„Bodaj że prawie by stwierdzić można, że tak dobrze jakby chyba nie mógł nie znać...” Ten cytat należałoby wyryć jako godło w naszych seminariach polonistycznych.

Przepraszam, że szanowni czytelnicy trafili akurat w okres mojej twórczości, kiedy fascynuję się Obrachunkami fredrowskimi, ale kiedy trafiłam na to tę perłę, to się dosłownie popłakałam ze śmiechu XD

Nie znalazłam tego z gazem Trudno - pozostało mi jeszcze parę niemieckich, jak ta:

Myth , Dziennik Superbohatera 18.01.12 Środa

Bardzo pracowity/nudny dzień rozpoczęty WFami i 2 lekcjami z przebiegłym Baronem Zennonnem , później spędziłem specjalizację na 3 godzinnym nic nie robieniu . Ale za to an religii Graliśmy w mafię - zabijaliśmy mafiozów :) to było całkiem ciekawe ... Wróciłem do Tajnej Siedziby , zjadłem obiad w Centrum dowodzenia i nagle otrzymałem wiadomość od niejakiej Niena'y .

Niena ma złowieszczy sekretny plan przejęcia kontroli nad światem, jest to trochę dziwne gdyż pochwaliła mi się tym, a Superzłoczyńczynie nie informują zazwyczaj superbohaterów o tym że mają złowieszczy sekretny plan przejęcia kontroli nad światem ale cóż nawet w tej branży można natrafić na jakieś odstępstwa od normy , o ile supermoce można uznać za normę . Niena niestety szybko się ulotniła i nie zdobyłem więcej informacji na temat tej jakże intrygującej wiadomości ale spróbuję jutro prześledzić sygnał i wytropić nową Superłoczyńczynie .

Od godziny 17:00 do Teraz (czyli 23:00) pracowałem nad pewną maszyną według projektu Leonarda Vinciego (nie będę mówił "da" jak russowie ...) , to tak jakby steampunkowy telewizor z funkcją odtwarzania filmów przy pomocy płyty winylowej , długo by tłumaczyć ... to jak frytki z majonezem w średniowieczu :) albo dinozaur na rowerze ...

Piosenka dnia :


Dobranoc.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 18 stycznia 2012

Chyba za dużo dzisiaj czytałam Angory, bo strasznie niewiele dzisiaj się działo. Jak ja nie lubię swojego powolnego tempa czytania :(

Gadałam ostatnio z Super Informatykiem - tak jak myślałam, niestety, nie ogarnął w czasie tematu Javy. Tu projekty, tam praca, pomijając że w niedzielę, jak każdy superbohater czuł się padnięty po tygodniu pracy. Poradziłam systematyczność - nie zabieraj się do pisania o 23:00, tylko poświęć na to co najmniej ze cztery wcześniejsze dni, chociażby żeby pomyśleć, jakie kwestie chcesz poruszyć.
Ale z systematycznością jest taki problem, że musi być systematyczna.

Już myślałam, że nic się dziś bardziej pozytywnego nie zdarzy, a tu proszę - Nieposkromiona odpisała! Już się martwiłam, że jedną z moich znajomych superbohaterek na dobre odcieli od komputera czy coś, bo to już były dobre dwa tygodnie, jak ja napisałam do niej i ona nigdy nie omieszkała mi nie odpisać, a tu ciągle cisza. Ale jest, jest, odpowiedziała na mojego maila dopytującego, czy wszystko dobrze. Co prawda nadal trochę nieszczęśliwa i stawiająca opór całemu światu (skutecznie!), ale jednak odpisała. No to wszystko dobrze.

Filmowy cytat-uzupełnienie taty:

- Ma pani prawo jazdy?
- Tak.
- To proszę zjeżdżać.

Ponadto znów zajmowałam się trochę dzieckiem koleżanki mojej mamy. Teraz ma zestaw zadań na po feriach (a mają je od 16 do 29 stycznia). Co prawda nie zawierały graniastosłupów, ale po przerobieniu takiego:

Akademia Krakowska została założona w 1364 r. Za ile lat ta najstarsza polska uczelnia będzie obchodziła 700 urodziny?

...doszłam do wniosku, że powinnam chyba zrobić jej zdjęcie na pamiątkę, bo nieczęsto trafia się 12-letni dzieciak, który nie ogarnia nawet matematycznego związku rocznicy z datą oryginalną.

Do tego doszło mi jeszcze wspomnienie tego, co wyrabia mysz... znaczy: szczur siostry pod jej nieobecność i posunęłam się do głębszego przeanalizowania pojęcia głupota, ponieważ mianowanie nim jednocześnie grzecznego acz nieco wrzaskliwego dzieciaka bez talentów rozumieniowych oraz inteligentnej w zasadzie a bezczelnej nastolatki (w porywach do kobiety) wydało mi się trochę nie na miejscu i postanowiłam zastanowić się nad elementami łączącymi.
W znaczeniu oryginalnym głupota stanowi oczywiście pojęcie przeciwstawne do mądrości. Jednak jak się zastanowić, to mądrość możemy rozmienić zarówno na wiedzę (posiadane informacje), inteligencję (umiejętność rozumowania), no i mądrość samą w sobie, czyli... hmm, coś co mnie się kojarzy z doświadczeniem i co jest jakby połączeniem dwóch poprzednich. To pierwsze wydaje się niegroźne - w końcu jeśli czegoś nie wiemy, zawsze możemy improwizować. Bardziej więc przeszkadza to, co w tej improwizacji jest potrzebne, czyli właśnie ten drugi typ mądrości - umiejętność trafnego zanalizowania sytuacji i zachowania się odpowiednio do niej. Inteligentny musi być ratownik, kiedy ma ułamki sekund na myślenie, a tymczasem budynek się zawala na dziesiątki mieszkających w nim ludzi, inteligentny musi być gość pracujący nad wizerunkiem firmy, kiedy trzeba wyprzedzić konkurencję i oczarować klienta. Rzecz jasna, jest to ten typ mądrości, który najbardziej cenię i który mierzę... poczuciem humoru, umiejętnością rzucenia błyskotliwej riposty. Testy IQ? A co nam powie o człowieku to, z jaką łatwością, na podstawie kilku obrazków, znajduje miejsce dla czerwonego kwadratu na ostatnim z nich? Może kiedy robimy ten test za pierwszym razem to tak - dowiemy się czegoś o sobie. Ale potem to już jest tylko schemat, w którym połapie się każdy komputer z jakąś tam sztuczną inteligencją. Tak więc: potem zdobywamy wiedzę, które bardzo pomaga naszej inteligencji analizującej - czyli mamy trzeci typ.
Patrząc pod tym kątem widać od razu, do jakiej kategorii można zaliczyć ową nieudaną szóstoklasistkę. Książkowy brak inteligencji i do tego idąca za nią odporność na wiedzę :( Ale co zrobić z moją siostrą, która na zwierzętach zna się niby dużo lepiej niż ja, a nie wie, że zasłonięcie otworu szczurzej klatki zaledwie lekką plastikową doniczką nie jest najlepszym pomysłem? Ba! I jeszcze weźmy jej spróbujmy zwrócić uwagę!
Po namyśle wydaje mi się, że kluczowym zdaniem jest to niby. Bo najniebezpieczniejsi dla światowego pokoju i całej reszty są nie tyle głupcy, co głupcy, którzy myślą, że nie są głupcami. Niejaki profesor Olejniczak z naszego wydziału mawiał, że są cztery rodzaje pracowników: pracowity mądry, leniwy mądry, pracowity głupi i leniwy głupi - jak już powiedziałam, problem jest nie tyle z lenistwem, które w najgorszym wypadku marnuje nam siłę roboczą, co z zestawem pracowity głupi. Bo to ktoś, kto umie zrobić coś raczej tylko źle i, co gorsza, zrobi to! Pal licho ze wszystkimi osobami, które pomimo swoich niedostatków rozumowych orientują się, że najlepszym wyjściem dla nich jest ciche usunięcie się na bok i zostawienie miejsca dla takich, którzy naprawdę rozumieją sytuację i znają rozwiązania - najgorsi są ludzie, którzy cokolwiek by nie zrobili, uważają się za najmądrzejszych - mam wrażenie, że takie coś dotyczy zarówno siostry, co i tamtej małej. Choćby takie zapieranie się ja tam jestem za głupi na matematykę i bycie dumnym z tego, że się nie wie, na czym polegają funkcje trygonometryczne. Chodzi o to, żeby wiedzieć, że są też ludzie, którzy to wiedzą, mieć dla nich szacunek i pozwolić sobie je wyjaśnić - a nuż jednak nie jesteśmy tak głupi? W osobach niemądrych, ale skromnych i potrafiących słuchać i podziwiać też jest coś z mądrości.

No i tym pogodnym akcentem kończę :)
Hmm... dir /o:-d "Moje dokumenty\Moja muzyka" | more... Niech będzie to:



LoL, ciekawe, skąd ja to w ogóle wytrzasnęłam..?

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 17 stycznia 2012

Jak dzisiaj około szesnastej włączyłam komputer to ten pasek jeżdżacy z lewej do prawej podczas uruchamiania się Windowsa wydawał mi się tak śmigać... Niby rano coś tam robiłam, niby później nawet odkurzałam, ale taka zrobiłam się nagle ospała, że myślałam, że zaraz zasnę.

Zerkam przez okno i jedyne, co widzę, co plątanina gałęzi orzechowoświerkowych bez jednego listka na niebie białoszarym jak bluzki nie prane w Perwolu. Jako superbohaterce niekiedy chciało mi się sprawdzać, kiedy kończą się te chmury mleka, wyskakiwałam z domu i leciałam sobie w górę i leciałam... Jejciu, jakie to było nudne Xq Jak mało co! Już na pierwszym kilometrze traciło się widoczność i to nie tylko w górę, więc do oglądania było nie więcej niż przez okienko samolotu (chociaż tam zdarzało się czasami, że do okienka zaglądał jakiś przystojny superbohater...). I do tego strasznie zimno. To takiego wełnianego kostiumu superbohaterki to nawet kurtki niedołączają i zaraz chce się wracać. A jak się człowiek postawi, że jednak nie chce, to wylatuje z tych chmur dziesiątki kilometrów nad powierzchnią i... nadal w dole nic nie widzi. Tylko niebo bardziej rozgwieżdżone niż zwykle, bo atmosfery mniej.

Ja tam lubię chmury, ale wolę kiedy jest ich tylko troszkę, tak mniej niż więcej. Co to wtedy można wyczyniać z aparatem o zachodzie słońca!



Nie minął jeszcze tydzień odkąd numer 119119 poinformował mnie radośnie, że pakiet internetowy 7 Non Stop został aktywowany na kolejny okres, a mnie już zostało na koncie tylko 6600kb! Aż się zdziwiłam - zanim odkryłam tę ofertę (czy skromniej: zanim Simplus ją w ogóle utworzył) potrafiłam się mieścić przez dobre dwa tygodnie w 50MB :D Ale to trzeba chcieć - zwłaszcza normalnym trybem wciąż pożyczając modem iPlus od siostry, która nie jest superbohaterką. No ale za to sama możliwość wejścia na Internet po "jakiś drobiazg", w zasadzie kiedy tylko się chce, była nie do ocenienia... Świat się zmienił odkąd 19 października odkryłam, co trzeba zrobić, żeby mój Ericsson przyłączony do laptopa zachowywał się jak modem :)

A teraz już nie trzeba kombinować - Internet jest Non Stop. Dosłownie! Jak Simplus deklarował, że ani grosza nawet po wyczerpaniu limitu (100MB!), tak też zrobił! Każdy należący do tej sieci (choć nie orientuje się, jak jest z tzw. 36,6) otrzymuje przyzwoicie szybcie połączenie z Internetem w zakresie tych pierwszej w miesiącu setki mega, a po zużyciu tychże ma nieco przycinaną szerokość pasma, ale nadal może sobie surfować po sieci. Czyli przykładowo dla moich zawrotnych mocy bezprzewodowych dostępnych na wsi - spada z 6KB/s do 4. Tylko nie śmiać się z tych cyferek - nie każdy ma kilka MB per s XD W każdym razie modem iPlus (płatny około 30 czy 40zł, na pewno nie 7!) nigdy nie wyciągał u mnie powyżej 20KB/s. Do tego niekiedy strasznie rwie, co zdarza się o wiele rzadziej w przypadku telefonu, który przecież sam jest "naturalną" anteną.
Jak dla mnie cudowne!

Podsumowując: jeśli ktokolwiek ma wątpliwości, czy brać ten pakiet, czy aby na pewno po wykończeniu limitu jakoś nie urąbią, czy nie zafundują jakiegoś innego picu na wodę - powiadam BRAĆ! i to szybko! Bo o ile Simplus obiecał nieskończone pakiety internetowe, o tyle nie obiecał nieskończonych pakietów cierpliwości dla tych innowatorów, którzy zamiast ograniczać się do możliwości telefonicznych, bez pardonu uruchomią sobie na laptopie Torrenta. Być może wtedy nasza kochana sieć spostrzeże swój błąd i zmieni zdanie :(
Wklikujemy *136*11*13# i zaczynamy zabawę!

Myth , Dziennik Superbohatera 17.01.12 Wtorek

Nie mogłem zasnąć całą noc a w dodatku nigdzie nikogo nie było . Cały dzisiejszy dzień był też jakoś taki byle jaki , no poza faktem że szambo koło mojego bloku wywaliło .... i teraz śmierdzi . Widziałem całą eskadrę wyspecjalizowanych szambonurków który ta wskakiwał żeby załagodzić kryzys . Nie udało im się , ciągle śmierdzi (tzn udało im się odkorkować zakorkowane cośtam ale i tak śmierdzi). Nie chciał bym się chwalić ale chyba wiem czemu się zatkało i wybiło, podejrzewam że złowrodzy sąsiedzi z dołu mają w domu hodowlę owcokrów (wygląda jak mała krowa z futrem owcy i daje mleko) .

Podejrzewam że gdy golili owcokrowy z futra to futro spuszczali w kibelku :) i to spowodowało zatamowanie odpływu ścieków . W sumie powinienem coś z tym zrobić , ale pracuję nad filmem i nic mi się nie chce a poza tym mają całą eskadrę wyspecjalizowanych szambonurków więc oni się tym zajmą. A ja zajmę się zwykłym ratowaniem świata . Lecz poza tym że odkurzając wnętrze jednego z komputerów w Centrum Dowodzenia znalazłem widelec nie stało się nic ciekawego , ale ostatnio wspomniałem o Radiogłowych to może o nich opowiem .

"Radiogłowi Łupieżcy"
Jakoś w październiku zeszłego roku gdy rzadko dodawałem posty, wraz z Mickiem i Jasiem posilaliśmy się w KFC , robiliśmy zawody kto więcej wypije z kubeczków z dolewki . Nagle s klepie z gadżetami obok pojawiła się zgraja Radiogłowych (zdjęcie obok), rozglądali się po sklepie i nagle wyciągnęli broń i sterroryzowali sprzedawców, zabrali elektronikę i zaczęli uciekać, a my jak to na praworządnych obywateli przystało ruszyliśmy za nimi (dodam że 11 kubeczków pepsi robi swoje, na szczęście mieliśmy tylko 3 postoje w ubikacji [byliśmy ja bolidy F1 zjeżdżające do pitstopu , tylko że oni tam tankują a my się pozbywaliśmy płynów ]), gdy w końcu ich dopadliśmy tzn. gdy skończyła im się amunicja i musieli przejść do walki wręcz wtedy przyparli nas do muru (ale się liczy że ich dopadliśmy). I zaczęła się bójka , Jasió pochwycił dwóch za głowy i cisnął nimi w dwóch następnych, w tym czasie Micek wykończył trzech innych stosując metody walki kijem hokejowym a ja pochwyciłem coś co miałem pod ręką i ruszyłem na herszta bandy Radiogłowych , już miałem zadać cios lecz okazało się że to kot ...

więc go wypuściłem zrobiłem unik przed ciosem maczetą, wyrwałem maczetę i rzuciłem nią w jednego z uciekających Radiogłowych . Wtedy Wódz Radiogłowych wyprowadził swój śmiercionośny cios w moim kierunku ale na szczęście Micek sparował jego atak swoim kijem hokejowym a Jasió rzucił innym Radiogłowym w wodza Radiogłowych. Gdy Herszt Radiogłowych był zdezorientowany udało mi się przekręcić przełącznik włączenia/wyłączenia na jego głowie i dzięki temu dało nam się go pojmać ... a potem wróciliśmy do KFC.

Piosenka na dziś :


Dobranoc.

Myth , Dziennik Superbohatera 16.01.12 Poniedziałek

Rano miałem nieprzyjemną sprzeczkę z mieszkającym w pobliskich kanałach Aligatorostrusiem (zdjęcie obok), paskudne stworzenia, głowa i nogi Aligatora a reszta strusia . Z pokonaniem go nie było najmniejszego problemu, jako iż jest po części strusiem a strusie jak się je przestraszy to chowają głowę w piasek , a że po sylwestrze została mi jeszcze jedna petarda to jej użyłem , zetknąłem się z Aligatorostrusiem na betonowym chodniku, no cóż ... piasku tam nie i odgłos wybuchu spowodował odruch bezwarunkowy u Aligatorostrusia i stworek sam siebie ogłuszył. Niby wygrałem ale nadwyrężyłem rękę , tę w której coś mi strzeliło wczoraj . Więc zostałem w domciu , ponicnierobiłem , obejrzałem jakiś film , posłuchałem muzyki i tak mi zleciał cały dzień . aha ! Astrogirl wysłała mi trochę informacji o włamywaniu się na strony internetowe i przejmowaniu kont administratorów . A potem zająłem się pracą nad nowym filmem i robieniem jakichś mało ciekawych rzeczy bo już ich nie pamiętam .


"Keczupowy Szmugiel"

Byłem też dzisiaj na niezwykle tajnej misji ... nie mogę powiedzieć gdzie , ale mogę powiedzieć że Słowacki Ruch Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) próbował przerzucać przez granicę nielegalne rzeczy, nie mogę powiedzieć jakie ale mogę powiedzieć jaki mieli plan . Brali nielegalny towar i dla niepoznaki przerzucali go do Polski, tzn. najpierw przemycali go do Finlandii, z Finlandii do Szwecji , ze Szwecji do Polski i z Polski do Czech ... tak , też zauważyłem że ten podstępny plan musiał wykreować jakiś podstępny kryminalista z Słowackiego Ruchu Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) , jak na razie udało mi się powstrzymać przemyt nielegalnych rzeczy które w przyszłości mogły spowodować ZŁE rzeczy . Większość przemytników z organizacji Słowackiego Ruchu Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) została pojmana i została deportowana na Słowację gdzie oczekuje na skazanie . Czyli sprawa zamknięta .

piosenka dnia :

Nie żeby coś ale osobiście znam Jamesa i Żuka Rewolwerowca . A z Radiogłowymi to walczyłem dawno temu i poprzysięgli mi zemstę :)

Dobranoc

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 16 stycznia 2012

Śmieszny początek dnia. Od samego rana szukałam Mythowi... kodu wirusów. Bo mu potrzebny program włamujący się do komputera. Jak się dopytałam, czy chodzi o złamanie hasła, czy SQL injection bardziej i przetrzepanie bazy, czy przejęcie praw administratora, czy zrobienia z komputera posłusznego zombie, to mówi, że wszystko na raz. Że niby nagrywa filmik i potrzebuje kawałek kodu, który będzie na ekranie imitował włamanie do systemu. Ta, wszyscy superbohaterowie tak mówią.

W każdym razie całkiem ciekawe strony można było znaleźć. Poza odświerzeniem sobie Niebezpiecznika i takiego jednego, chętnie w wolnej chwili poczytam sobie jeszcze to. Kociej Rózi, która lubi opierać się futrem o otwory, którymi wentylatorki laptopowe wypychają ciepłe powietrze, też się podobało.



A w starym Metrze (z 20 grudnia 2011) znalazłam ciekawy ranking o zdjęciach najczęściej wyszukiwanych w Internecie. Moją uwagę przyciągnął jednak nie Justin Bibier i pewien Bogu ducha winny policjant, ale... 241543903. Nie, nie jest to telefon do gosposi Bibiera, ale pewien kod, którym pewna grupa ludzi umyśliła sobie podpisywać zdjęcia ilustrujące... jak wkładają głowę do lodówki. Nic, tylko uruchomić Google Images i sprawdzić. Niesamowite, prawda?

Tylko jednego nie mogę pojąć z tymi lodówkami - po co oni te głowy stamtąd wyjmowali..?

A do posłuchania, zwłaszcza śniesznie reagujące z pierwszym tematem:



A w zasadzie wcale nie reagujące. Nawet lepiej.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 15 stycznia 2012

Dzisiaj cały dzień byłam od separowana od mojego ukochanego Czarusia, nie muszę więc tłumaczyć dlaczego dopiero teraz. Siostra (ona nie jest superbohaterką) potrzebowała mojego laptopa, bo nie chciało jej się kopiować tego, co już na nim zapisała, na jeden z tych nieszczęsnych gratów, które niestety nadal nie działały lepiej niż wczoraj (ale na szczęście również nie gorzej).
Teraz mam go już ze sobą z jakieś pół godziny i z lekkim smutkiem uświadomiłam sobie, że NetMeter mi się wyzerował :( Najpierw, zaraz po uruchomieniu Windowsa wyskoczył dziwny komunikat, że NetMeter ma coś z jakimś handlerem z logami. Patrzę do niego - a on nie ma już żadnych informacji o dokonanych dotychczas przesyłach i poborach internetowych bitów! Niby nic, w końcu do niczego nie były mi potrzebne i raczej jeśli już to interesowałam się wyłącznie tym, co mi się przesłało dzisiaj, ale... Te informacje zbierały się już ponad dwa lata, mogłam zerknąć, jak wiele giga już mi się przewinęło przez ten czas, ile udawało mi się ściągnąć np. na praktykach w Warszawie, kiedy napadło mnie na ściąganie trzeciej i czwartej serii ukochanego Doctora Who i tak... smutno jakoś :(

Chyba jestem jeszcze bardziej sentymentalna niż Myth.
A siostra mówi, że nic a nic nie wie. No co jak co, ale ona na pewno nie jest superbohaterką Xq

No dobra, teraz coś na bardziej wesoło - patrzcie, co kiedyś znalazłam w TeleŚwiecie Cyfrowym (z dni 16.12.2011 - 29.12.2011):




Konkurs! Nie ma to jak konkurs na zbadanie swojego ilorazu inteligencji! Jednakże, o ileż pasjonujące jest sprawdzanie, czy nasz numer telefonu wykazuje odpowiednie relacje, o tyle ja proponuję zadanie znalezienia numeru telefonu (polskiego), który do danej tabelki pasować nie będzie.

Bo zgodnie z moją wiedzą, to chyba tylko Rumuni mieliby na to szansę - ich numery potrafią zaczynać się od jedynki. No ale Rumuni pewnie mają własne sposoby na defraudowanie pieniędzy :)

A rano znów do ucha przypałętało mi się radio. I co ciekawego usłyszałam? Że ludzie rozpływają się nad delikatnością i słodyczą niejakiej Adele, a tymczasem ona niedawno dawała koncert. No i wyszło szydło z worka, że klnie już na powitanie, wrzeszczy i robi pomiędzy piosenkami monologii dłuższe niż same piosenki. Boże... Owszem, wychodziła mi bokiem cała ta jej cukierkowość i nie lubiłam jej osoby już za samo takie ubóstwiające podejście innych, ale że to tylko tani zabieg marketingowy i tak naprawdę na scenie zachowuje się jak jakiś przysłowiowy wieśniak
Jednak się nie spodziewałam. Najwyraźniej ku ogólnemu poklaskowi rośnie nam kolejna Amy Winehouse, której prowadzenie się i podejście do fanów będzie cacy, bo przecież ona ma talent, tylko towarzystwo źle na nią wpływa...

Tu jedyna znana piosenka samej zainteresowanej (jako że nic nie mam do samej piosenki):

Myth , Dziennik Superbohatera 15.01.12 Niedziela

Od samego rana czułem sobotę... ale to nie sobota ! to jest niedziela ! to niemożliwe żebym jutro szedł do szkoły , nie odzyskałem sił po starciu z robo-centaurem . Ucierpiał także mój Pancerz Bojowy wykonany z aerożelu połączonego z włóknem węglowym , ale teraz mam nowy :) całkowicie nowy zrobiony z włókna Kotareżyńskiego (ściśle tajny metal syntetyczny oparty o budowę atomową rubinów ) . oto filmik prezentujący wygląd pancerza :


A tak poza tym moi rodzice robili Definitywny Porządek ze "starymi pierdołami" ! to nie są stare pierdoły ! to jest moje dzieciństwo ! moje zabawki !moje książki ! moje karty pokemon ! moje rysunki ! zdjęcia mojej byłej dziewczyny ! to do cholery nie są stare pierdoły ! to są miliardy wspomnień , dobrych wspomnień . Jak oni mogli chcieć się tego pozbyć , to jak wyrzucić część mnie . udało mi się uratować te najcenniejsze rzeczy ... ale spora cześć trafiła na makulaturę albo do śmieci . :(

Podczas transportu jednej z szafek coś strzeliło mi w ręce i boli , ale jako że jestem superbohaterem to się nie poddaje :) trzymam się kupy jak żuk gnojarz swojej okrągłej kupy kupy .

piosenka dnia :


dobranoc .

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 14 stycznia 2012

Dzisiaj, jak Boga kocham, chyba równe pół dnia (czyli tej jaśniejszej części doby) poświęciłam na przeglądanie posiadanych przez siebie odcinków MacGyvera. Aż dziwne ile tych z pierwszej serii nie pamiętam! Chyba z dziesięciu! Z jedenastu przejrzanych. Nieźle.

Potem obchodziliśmy urodziny mamy - ciasto smakowało, wino od taty nawet słodkie, a książka, którą kupiłam, podobała się :)

Niestety, impreza szybko się skończyła - mama nie lubi balowania, a poza tym moja siostra (ona nie jest superbohaterką) zwierzyła mi się z problemu. Otóż, ja się niedawno cieszę na blogu, że jej chłopak zamienia wodę w wino sprawiając, że działają komputery, które ludzie z własnej nieprzymuszonej woli wynosili na złom, a tu się okazuje, że on już wszystkie trzy (jeden od nas/jej + dwa "znalezione") zdążył popsuć i siostra musiała przenieść się z robotą do szkoły na mojego laptopa! Tak więc pozostałe pół dnia przesiedziałam przy tych trzech różnorodnych i jednorodnie rozkręconych komputerach oraz przy nie przypisanych do nich równomiernie pięciu dyskach i próbowałam COŚ zrobić.
Po około godzinie irytowania się niezupełnie nieznajomymi komunikatami biosowymi, przeskakiwaniu po jego ustawieniach i zamienianiu co chwilę tego, co wkładałam w dyski, stwierdziłam zdecydowanie, że potrzebuję Mastera (ej, ale nie chodzi mi o tego gościa!). No bo ja mu na wszystkie secendary i slave'y daję None, a on mi przy każdym rodzaju wetknięcia DISK BOOT FAILURE, INSERT SYSTEM DISK AND PRESS ENTER, pomimo że dysk siedzi (naprzemiennie w różnych miejscach w zależności od chwili). Potrzebuję zrobić ze Slave'a Mastera. Zaraz, kurce, jak to się robiło? Coś się przestawiało, przesuwało... Nie, chyba myli mi się z dyskietką. Kojarzy mi się osiem jakichś drucików, punkcików (no ja chyba nie umiem zacząć od innej liczby XD ). Tylko co...
Doszłam, że jest jakaś szansa, że niezbędne elementy powodujące przemianę, że tak powiem, Niewolnika we Władcę mogą leżeć gdzieś na podłodze. Problem w tym, że podłoga mieszkającej parę pokojów ode mnie pary to taki kosmos, że się pierścień Saturna chowa (za Jowisza na przykład). Czarnych okruszków wielkości tego, co nazwałam roboczo "zastawką" (bo sobie innej nazwy nie przypomniałam) było całe mrowie i po dziesięciu minutach postanowiłam poszukać ich gdzie indziej - w jednym z tych mniej używanych przeze mnie trzech dyskach (bo siostrze bardzo zależało na uzyskaniu na Pulpicie zawartości jednego z nich, a ja natomiast nie miałam nic przeciwko uruchomieniu takiego z etykietką 500GB). I pomogło! Były, nawet kilka! I podłączyłam, i POMOGŁO! Windows załadował się do końca, działał i uśmiechał się do mnie! Zwyczajnie, jak rzadko coś sobie umyśliłam, zaplanowałam rozwiązanie i to rozwiązanie pomogło! To dopiero święto!
Pochwaliłam się nawet już siostrze, która spoglądała zmęczonym wzrokiem zza ekranu Czarusia (zmęczenie brało się zapewne z niedoboru myszki) i wróciłam przekładać "zastawki" do tego dysku, co trzeba. I wiecie, już nawet się BIOS ucieszył, już przepchnął, że nie HDD coś tam failed i nie od razu instert bootable coś tam, press enter and odsuń się, ale...

Verifying DMI Pool Data.............

I tyle go widzieli. Znaczy: stał, nie wyłączał się, ale już nie reagował na pogodne machanie mu ręką przed oczami.

Jak dowiedziałam się z obserwacji na pięciu dyskach i dwóch z trzech komputerach (jeden nie kontaktował i pomimo że buczał, nie ukazywał nic na ekranie) możliwości było kilka:
- weryfikacja zacina się (40% ankietowanych);
- weryfikacja przechodzi i Windows ładuje się jak Bóg przykazał (20% ankietowanych);
- dysk jest failure i trzeba z niego zrobić Mastera, ale wyrzucić przez okno (20% ankietowanych);
- dysk z Windowsem nie zawiera Windowsa, czyli Nie znaleziono pliku ntldr - w końcu każdy ma jakieś problemy (20% ankietowanych);

Nie było więc tak, jak sugerowali na większości forów internetowych, które odwiedziłam (#1, #2 i #3), że mamy do czynienia z zepsutym BIOSem, płytą główną, kośćmi jakimiś tam i wystarczy je wyrzucić - przecież inne dyski działały!

Spodobała mi się jednak teoria z reserowaniem BIOSu i danych DMI. Tego drugiego niestety nie udało mi się znaleźć (jak na złość oba komputery miały tego sam rodzaj BIOSu :/ ), ale tego drugiego będę się domagać.

Otrzymałam wczoraj wieści od pannicy, którą uczyłam matematyki (ale tylko pośrednio, bo gadała nie ze mną, a z moją mamą) - niestety, 1. Dzisiaj przyszły do mnie koleżanki, komentując własne wrażenia i spostrzeżenia dotyczące jej małego rozumki i byłyśmy zgodne - jeśli ona ma dostać dwójkę, to najpierw będzie musiała się dostać na studia Xq

Jak się zastanowić, to w sumie zaczęłam dzień (czyli pierwszą godzinę doby 14. stycznia) nie od MacGyvera, ale od Obrachunków fredrowskimi i fragmentu pt. Szczęście Anieli - dokładnie tym, o których wspominałam tutaj. No abstrahując od całej jego bombastyczności - jak ten Żeleński pisze! Jak on cudownie wyłapuje bawole błędy, które robią nawet profesorowie z wiedzy o Fredrze i przedstawia je tak, że się młody człowiek cieszy z nich i facepalma robi (z czego drugiego szanowny krytyk lat lewno powojennych przewidzieć szansy nie miał :D). Się dowiadujemy, że w pierwszej połowie lat xx połowa miłośników teatru uważała Gucia ze Ślubów panieńskich za uosobienie patriotyzmu i wyniosłości, a Anielę za jakiś odpowienik Oleńki sienkiewiczowej czy Zosi mickiewiczowej. I poznajemy inne teatry, francuskich autorów i inne niesamowite rzeczy, jakby to było wczoraj, jakby to Paweł Felis pisał o wczorajszej premierze. I to jeszcze jakim stylem! Rajciu..!

Ale zejdźmy na ziemię. Nie, nie, to nie będzie najlepsze określenie - mam na myśli te meteoryty, które ruscy mieli na nas pozrzucać. Polatałam sobie trochę wczoraj w okolicach stratosfery i nic, dzisiaj i przedwczoraj też nic! Tylko jakaś puszka mi przeleciała przed nosem - jeszcze sobie mogłam krzywdę zrobić. Niepotrzebnie ten kij baseballowy dźwigałam ze sobą. I zmarzłam niepotrzebnie.
No ale... Co będzie jak jednak nagle zaczną spadać? Lepiej nie ryzykować - w końcu połowa świata na mnie liczy (druga połowa - na Mytha ;) ).

Pomyślałam sobie, że jest to odpowiedni moment i miejsce na to, aby przypomnieć Super Informatykowi o tym, co sobie niedawno postanowił, a więc...
Ej, Artur, i co z tym pisaniem o Javie???
Tak się składa, że koledze spodobała się koncepcja pisania bloga - zamierza szerzyć wiedzę o jedynej i właściwej Javie (zwłaszcza w postaci EE) i, ażeby postanowienie to łatwiej doprowadzić do skutku, wyznaczył sobie deadline'a, dokładnie niedziela 23:59.
Ciekawi mnie, na ile jest to deadline symboliczny, żeby się zagonić do roboty, a na ile praktyczny

A teraz piosenka. Nie nadała mi się tak, że mogłabym ją nucić, ale ją lubię.



O, a pod wieczór opowiadałam o swoich wrażeniach, jakie robiły na mnie reklamy, które dostałam od GlobalTestMarkt. Jak tak czytam te swoje uniesienia:

Jest po prostu piękna - wystylizowana, bijąca urodą krajów skandynawskich (o co tak często pytacie), pełna wdzięku i kolorów, nieco dzika, a jednocześnie poważna, chłodna i spokojna. Może ilustrować jednocześnie dzień z życia codziennego, jak i baśniowy obrazek, modelkę, jak i kobietę śpieszącą do pracy. Jest w niej wszystko włącznie z uciekającą chwilą, do tego idealnie wyważone, wręcz chce się na nią patrzeć i poczuć zimno tego jeziora za panią. Kiedy więc wreszcie dociera się myślą do butów, przechodzą na nie wszystkie te skojarzenia i już nie widzimy tylko zwykłych butów.

...to myślę sobie, że chyba za poważnie traktuję ankietę, za którą dostanę jakieś półtora dolara.

Myth , Dziennik Superbohatera 14.01.12 Sobota

No wiec ten jakże piękny lekko ośnieżony poranek nie przyniósł niczego ciekawego poza drobną próbą przejęcia kontroli nad internetem, ale to nawet nie musiałem się z domu tzn Tajnej Siedziby ruszać . Potem pouczyłem się do egzaminu na prawo jazdy i gdy skończyłem miałem sobie obejrzeć jakiś film lecz nagle zostałem poproszony o pomoc , otóż ktoś przeprogramował prototypowego robo-centaura budowlanego i sieje on zniszczenie (dodam że kilka dni temu ktoś nieznajomy ostrzegał mnie przed centaurem):

"Bunt Robo-Centaura"
Dziś około 14:00 na jednym z placów budowy rozpoczęto ostatnią fazę testów prototypowego modelu robo-centaura budowlanego , były to końcowe próby przed wprowadzeniem go do produkcji masowej . Około godziny 15:34 ktoś przeją kontrolę nad robotem . Robot zaczął niszczyć remontowany stadion i sprzęt budowlany (koparki, betoniarki, Toi-toie, dźwigi itd.) . Wiadomość otrzymałem o 15:45 , na miejscu byłem o 16:00 . Przyznam że spodziewałem się że będzie wielki, ale nie że będzie wielkości 10 piętrowego bloku . Nie naprawiłem jeszcze plecaka odrzutowego więc musiałem poradzić sobie z nim na własnych nogach . Chwyciłem za granaty ukryte w moim płaszczu i biegnąc w kierunku zbuntowanego robota ustawiłem je w tryb wybuchu po kontakcie z obiektem , rzuciłem z całej siły ...

Boooom ! Robo-lachówa lekko powgniatana , ale tak poza tym to nie ruszony . W takich momentach żałuje że nie noszę ze sobą karabinu tylko zwykły pistolecik . Robo-centaur pogalopował w moim kierunku , każdy jego robo-krok powodował silne wstrząsy co utrudniało mi ucieczkę. Wystrzelałem w niego cały magazynek , zanim zdążyłem wymienić na drugi poczułem potężny cios zadany wielkimi i metalowymi robo-szczypcami . Przeleciałem dobre 15 metrów , i wylądowałem na czyimś balkonie . Pukam do drzwi balkonowych jednocześnie odwracając się i sprawdzając gdzie jet to robo-cholerstwo . Do drzwi podeszła starsza Pani , jak mnie zobaczyła to się chyba odrobinkę przestraszyła (kto by się nie zdziwił widząc obitego superbohatera na swoim balkonie [dodam ze balkon był na 8 piętrze], i proszącego o wpuszczenie go do domu) . Ale mnie wpuściła , poczęstowała bigosem własnej produkcji i obejrzeliśmy ostatnie 4 minuty Powrotu Jasia Fasoli . Podziękowałem i ruszyłem dalej walczyć z tym przebrzydłym mechanicznym centaurem .

















Oczywiście winda była zepsuta , więc musiałem 8 pięter pieszo iść . Okropna sprawa . Gdy wyszedłem z bloku nagle z za innego bloku wyskoczył robo-centaur przy okazji niszcząc zaparkowane nieopodal mnie auto . Spojrzał na mnie i zastygł na chwilę , zrobiłem krok w jego stronę i powiedziałem "Dobry robocik, chodź położymy cię spać" . Wnet niespotykanie szybkim robo-chwytem złapał mnie robo-szczypcami i rzucił ! Mijając kolejny blok zdołałem złapać się anteny (tzn uderzyłem w nią ) co skutkowało lądowaniem na dachu tego bloku . O mało co nie spadłem, ponieważ droga hamowania skończyła się na krawędzi dachu (przyznam że pierwszy raz w życiu udało mi się zrobić dziesięciokrotne salto w bok). Wstałem , otrzepałem się , zauważyłem że mój metalowy robo-przyjaciel biegnie aby dalej uczyć mnie latać .

Gdy robo-centaur podszedł do bloku i zaczął wdrapywać się na dach na którym stałem ja . Zazwyczaj roboty tak jak kiedyś rycerze mają najsłabsze punkty przy robo-szyi i robo-zgięciach . Wycelowałem w robo-szyję i skoczyłem niczym Tome Cruise w Mission Impossible gdy musiał wykraść tajne danie z rządowego komputera umieszczonego w pokoju nafaszerowanymi czujnikami dźwięku i podłogę która wykrywała minimalny nacisk , skoczyłem tak jak on tylko nie miałem lin, kolegi który trzyma linę , szybu wentylacyjnego i pomieszczenia naszpikowanego sensorami ale za to miałem pod sobą komputer , tylko że taki większy i ma cztery nogi i ogromne mechaniczne szczypce - ale wciąż to komputer i wciąż jestem jak spadający Tom Cruise . Trafiłem prawie idealnie tylko 2 m w bok , na szczęście w robo-ramię a nie gdzieś w powietrze . Wdrapałem się na górę robo-ramienia i podbiegłem do robo-szyi. Wbiłem miecz i odciąłem robo-głowę robo-centaurowi . Robo-cielsko zaczęło się odrywać od bloku i spadać , tuż przed uderzeniem o ziemię odskoczyłem i upadłem prosto w kontener na śmieci ...

Gdy się z tego wszystkiego wygrzebałem , pobiegłem do zniszczonego robota . Na miejscu okazało się że robo-cielsko ulegnie samozniszczeniu ! Miejscowa policja już zaczęła ewakuację ludności , nie zauważyli że opisu autodestrukcji robo-centaura na jego ramieniu , okazało się że robot jest w pełni biodegradowalny , ucieszyłem się :) już miałem się zbierać, ale przypomniało mi się że dysk twardy też ulegnie zniszczeniu , więc pobiegłem znów do robota . Ale ten już zaczął się rozkładać , zdołałem uratować jedynie robo-głowę , niestety dysk twardy znajdował się w robo-klatce piersiowej , Co prawda awaryjny był w głowie ale też uległ poważnym zniszczeniom , jedyne co udało się odzyskać o osobie kontrolującej robo-centaura , to jedna literka : "S"
Nic poza tym , nie można wyśledzić sygnału ani nie wiadomo jak w ogóle osobnik ten miał dostęp do robo-centaura . Oficjalnie sprawę buntu robo-centaura uważam za zamkniętą , lecz sprawca pozostaje nieznany . Dodam że straty szacowane są na 1 000 000 zł za robota i 6 000 000 zł za skutki działania robota .



Dobranoc .