czwartek, 12 stycznia 2012

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 12 stycznia 2012



Dzisiaj - dzień w mieście. Najpierw do sklepu z wełenką (szalik robię :]) i dowiedzenie się, że otwierają dopiero od 10 (a była dziewiąta coś), w związku z tym pójście do książkowego po prezent dla mamy (która co prawda nie jest superbohaterką) i dowiedzenie się, że mogłam pójść najpierw właśnie tutaj, bo było od 9 (a było około 10:20). Potem pogapiłam się z kolegą Super Informatykiem na zegarki koperty w Carrefourze (sprawy superbohaterów, nie pytajcie XD), aż wreszcie bohatersko ruszyłam w drogę powrotną, tj. na stację autobusem 75. Gdzie oczywiście też musiałam zrobić trasę podobną do krzywej Coriolisa, zanim zdecydowałam, czy jadę pociągiem czy autobusem.

A, jeszcze w tym Carrefourze zaopatrzyłam się bardziej na mamine urodziny za dwa dni - masło, jajka, cytryna, banany i sok z banana (całkiem jak z tym ogórkiem), bo będę robić krem do ciasta. Zrobiły furorę w ostatnie święta (tak, tamte święta, ale nic nie wspominałam, bo zajęłam się robieniem kremów). Mama zażyczyła sobie czekoladowy, ale to już jest, więc zrobimy jeszcze bananananowy (na podstawie anananasowego).
Dziękuję wszystkim, którzy zamieścili te cuda w Internecie! Inaczej nikt nigdy by mnie nie nauczył, bo mama nie lubi eksperymentowania z takimi delikatnymi rzeczami :)

Wełenki natomiast nie udało mi się kupić - nawet nie próbowałam wracać już do tamtego sklepu, bo nie dopatrzyłam, ile mam w portfelu i ledwo starczyło mi na pociąg (tak, ostatecznie to był pociąg). Nie wiem, co tak przeciążyło: karta do Simplusa kosztowała 10zł, książka - tylko 32... Chyba że to ten bilet na koncert Thomasa Andersa za 90zł, ale nie uprzedzajmy faktów.
I żartowałam z tym szalikiem - włóczka potrzebna mi do czego innego. Jak to, do czego? Wy myślicie, że ja ten swój kostium z lateksu mam? :p

Istna eksplozja skojarzeń z Doctorem Who! Najpierw jakiś koleś kojarzący mi się z Rassilonem, potem nazwa Orbis, w której ja upatruję imię planety, na której chciał zamieszkać Ósmy w 1 i 2 epizodzie trzeciej audioserii, a którą normalni ludzie kojarzą z jakimś biurem turystycznym (ej! TRADIS ma to samo - uwzieliście wy się ). Perełką okazał się natomiast... fragment jednej z recenzji Tomasza Żeleńskiego (zwanego samego przez się Boyem):



Bombastycznych! A większość fanów rzeczonego serialu dałoby sobie ręce poobcinać, że słowo to pierwszy raz poszło w eter jako tłumaczenie angielskiego bomboloo (czy jakoś tak), które palnął Jedenasty w 2011 (nomen omen)! Ależ mi śmiesznie było w pociągu :D

Dodam jeszcze tylko, że oryginalne wydanie Obrachunków Fredrowskich pochodzi z 1956r. Po prostu więcej słów nie trzeba.

Co tam jeszcze... Mówią w telewizji o kłótniach lekarzy i aptekarzy z politykami - doprawdy, jak ponad trzydziestoletni ludzie mogą się tak zachowywać? Kiedy podobny cyrk zdarza się na poziomie wydziału, to już jest paranoja, a tak, jak potrzebujący ludzie nie mogą dostać leków..? Dalej: Małysz znowu się połamał... O! Super! Niech wraca do Polski i weźmie sobie jakieś leki na receptę! Tylko patrzeć, jak szybko by się wszystko naprawiło, żeby celebryta nie musiał czekać :/
O, jest coś ciekawego! Jakiś ruski statek nie doleciał do Marsa i właśnie ulega rozpadowi nad naszą planetą - jazda, Myth, trzeba sobie przypomnieć, jak się grało w baseball!

Wieści z matematycznego frontu nadal brak. Poza tym, że to najprawdopodobniej nie była "klasówka", tylko próbny egzamin kończący gimnazjum. Nieeee, to chyba nie możliwe. Przecież do tego nie wystarczą jej same graniaste słupy. Do tego potrzebny jest rozum.
Boże, co z tym dzieciakiem będzie? Niech rodzice wyślą ją natychmiast do Anglii! Albo do Ameryki - tam mogłaby nawet od razu iść do koledżu.

A wieczorem słuchałam Roya Orbisona (rozplątywałam przy nim włóczkę, co zajęło mi chyba tyle, ile spędziłam w mieście Xq):



Było co prawda sporo lepszych, ale nie na Wrzucie, a kaseta nie ma łączności z komputerem na tyle dobrej, żeby brać pod uwagę jakieś inne metody prezentowania muzyki.

środa, 11 stycznia 2012

Myth , Dziennik Superbohatera 11.01.12 Środa

No tak ! Znowu wpadłem na Dark Lady ! to takie niepokojące ... są dwa wyjścia z autobusu , ja wysiadam przednim ona tylim ale i tak wpadamy na siebie pośrodku ... ciągle . Jak by tego było mało nie poszedłem na WFach gdyż mi się nie chciało i wraz z kumplem siedzieliśmy w bibliotece . Później lekcje z Baronem Zennonnem - spałem ... tzn nie spałem ale bardzo chciało mi się spać . Ogólnie cały dzień czułem się jak telefon i ser .... czyli jakoś nie tak :/

Po lekcjach widziałem "17" i laskę od Led Zeppelin . Wróciłem do Tajnej Siedziby , dalej czułem się jak telefon i ser , zrobiłem szybko opis scenorysu i wraz z Bambusem przeszukujemy internet w poszukiwaniu jakichś śladów działań złoczyńców , póki co nic nie znaleźliśmy ...

Piosenka dnia :


Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 11 stycznia 2012



Kolega Super Informatyk po przeczytaniu posta o wojnie z Wiskasami pyta się, co z tym kaktusem kalifornijskim i jego ziarnami - sam posiada kaktusa i chciałby poszerzyć doświadczenia. Tak sobie myślę, że skoro Myth ma tego swojego bambusa, to pewnie by się dogadali.

Nie licząc komentowania wydarzeń dnia wczorajszego atrakcje tego dnia zaczęły się od tego, że smażyłam dzisiaj ryby na obiad i tata nazwał mnie smażycielem - całkiem nieźle brzmi.

A potem oglądaliśmy Fanthomasa. Mój protest wzbudziła scena, kiedy około dwudziestu świadków, oglądając proponowane przez policję szkice włosów, ust i nosów, zdecydowanie ustalała Nie, nie takie, krótsze i ciemniejsze, z pewnością, i szersze. W sumie z włosami to się jeszcze mogę zgodzić, ale dokładny opis nosa? ust? Kolejny przykład, że filmowcy uznali coś za oczywiste (tak jak ten słynny motyw otwierania kłódki za pomocą spinki do włosów Xq). Już się przyzwyczaiłam, że nie mają pojęcia o psychologii i prawach prawdopodobieństwa, ale odrobinę wyobraźni i umiejętności wczuwania się mogliby mieć. No sami tak spróbujcie! I to nie z jakimś przypadkowo widzianym przechodniem, ale z kimś kogo dobrze znacie, na przykład z własnym rodzicem. Czy umielibyście z pamięci powiedzieć, czy Wasza mama ma wązki czy szeroki nos? Czy długi czy krótki? Jeśli nie miał jakichś szczególnych znaków rozpoznawczych jak pieprzyk wielkości rodzynka albo trzecia dziurka, to wątpię. Sama rysuję i czasami staram się odtworzyć twarz najdokładniej jak to potrafię, ale raczej nie umiem się obejść bez zerkania na oryginał co 3 sekundy. Wtedy to ja mogę powiedzieć, czy ktoś ma odstające uszy, długie usta czy nietypowe kości policzkowe. Są oczywiście satyrycy i portretowcy - talenty, który namalują wszystko z głowy, ale nie oczekujmy takich rzeczy od przypadkowych ludzi!

Zgodnie z wczorajszym zapewnianiem przyszła do mnie znowu córeczka przyjaciółki mamy i poświęceniu niezbędnych minut farmie naszych kózek i baranków zabrała się nieśpiesznie do skrótowego relacjonowania dzisiejszych przeżyć. No generalnie zrozumiałam, że połowę jakoś tam zrobiła, parę przypominało te z liczeniem pola całkowitego, które robiłyśmy, w tym niestety conajmniej jedno zawierało trójkąt. I, drugie niestety, w jednym zadaniu z rysowaniem figur na osiach współrzędnych, które tak bardzo lubi, na pewno zrobiła błąd, bo mówi, że jej krzywo ten "kopnięty kwadrat" wyszedł.
Spodziewam się, że mój wczorajszy post nie zdołał w pełni oddać ogromu, który dzieli moją małą przyjaciółkę od poziomu przypisanej jej szóstej klasy (powinna na początek nauczyć się w czwartej odróżniać równoległobok od deltoidu, a przynajmniej przestać nazywać ten ostatni "latawcem"). W każdym razie nie jestem pewna, czy ta dwója, do której tak tęskno jej i jej mamie, jest w zasięgu jej umysłu.
Podsumowując: jeśli ona zaliczy tę klasówkę, to ja od jutra zaczynam leczyć dotykiem.

Wyrwane z czasu, przestrzeni i kontekstu:
Defragmentowałaś kiedyś kota?
Super Informatyk o kocie




AstroGirl, Bitwa o bunkier Wiskasów



Hmm, wygląda na to, że wczorajsza akcja miała dla Mytha dużo większe znaczenie niż dla mnie. Wydawało się, że ot, kolejna akcja ujęcia szwarc charakterów, jednak... Whiskasowie mieli najwyraźniej ostro z nim na pieńku.

W sumie mogłam się tego spodziewać już po naszej rozmowie przeprowadzonej dzień wcześniej (znaczy: dziewiątego) przy pomocy popularnego komunikatora:


Myth:
cześć
wygląda na to że policja namierzyła Whiskasów

AstroGirl:
O, to jaki masz plan?
Co oni mają ciekawego do obrony?

Myth:
no on ma
arabów najemników
wielkiego robala
i siedzi w bunkrze
jak zdobyć bunkra ?

AstroGirl:
Najlepiej jakimś podstępem, nie? :)
Wypłoszyć czy jakoś inaczej zrobić w konia
Ja tam preferuję minimalizm
Tylko muszę mieć na to pomysł

Myth:
a jak chcesz go pojmać ?

AstroGirl:


Myth:
ja robię wszystko z rozmachem
pojmę go łapiąc go w bunkrze
w którym się ufortyfikował

AstroGirl:
No bo ja na razie nie mam poglądu na całą sytuację

Myth:
możęmy go zabić

AstroGirl:
Też jakieś wyjście
Ale w więzieniu będzie się źle prezentował wtedy

Myth:
ok
to ty go zabijesz
a ja robala i jego brata

AstroGirl:
Ja?
Ja tylko kurę umiem oskubać i wypatroszyć

Myth:
zobacz
to nie będzie wcale takie trudne
Przykładowo będą zasłony dymne, aby saperzy mogli blisko podejść pod atakowane obiekty. Do tworzenia przejść w zasiekach będą specjalne materiały wybuchowe. GROM wykorzysta miotacze ognia

AstroGirl:
Czyli rozumiem, że ty to wszystko planujesz zwyczajnie roz***?

Myth:
rozwalamy główne wejśice
obstawiajac przy okazji awaryhne
i wbiegamy
ja lecę
pa

AstroGirl:
Ooo


To nie tak, że ja się boję! Znaczy: ja generalnie jestem wyjątkowo tchórzliwą superbohaterką, ale tam miało być tyle ludzi, tyle wojska, tyle wojowania, że uznałam, że raczej nie ogarnę. Co prawda w ogarnianiu byłam już tego dnia nieco wprawiona (patrz: nauka matematyki), ale...
No w każdym razie zjawiłam się przy umówionym wejściu, jak to Myth sobie życzył. Myślałam, że szybko dojedzie, bo pomimo chłopak nie potrafi latać, a tego swojego MythMobilu jeszcze nie skończył, to coś wspominał ostatnio o tym odrzutowym plecaku. Co do czego jednak w okolicy zdążyło zrobić się tłoczno od GROMu, militariów i innych posiłków i już miałam wracać pieszo do domu, kiedy brakujący superbohater wreszcie wkroczył. O co chodzi pojęłam jako tako właśnie dostrzegając go jako ciemną strużkę dymu sączącą się z nadjeżdżającego autobusu numer 665,5.
Potem robiłam za tło - Myth bawił się elektroniką i jakąś odmianą kaktusa kalifornijsko-tatrzańskiego, robił jeszcze większe ilości dymu swoim plecakiem...
Jak tak czytam ten jego wpis, to zdaje mi się, że od momentu przedzierania się przez ścianę o grubości 3m, to coś się Mythowi pogląd na sytuację rozjechał. Ten mur wcale nie miał aż trzech metrów - po prostu kiedy już rozwalił te pustaki to stracił orientację w labiryncie, w efekcie czego musiał rozbijać nie jedną ścianę a z 6, i to była właśnie główna przyczyna całej demolki. W ciągu pierwszej godziny walk? To myśmy tam pół dnia walczyli? Przecież ja jeszcze na film zdążyłam... Prawdziwa jadka? To chyba od momentu, kiedy rozwaliłam lodówkę jednego z Łiskasów. Wszędzie keczup! Przynajmniej wpłyniemy pozytywnie na gospodarkę polską, bo wszystko trzeba będzie produkować jeszcze raz. I nie trafiłam Udasza w głowę, tylko w hotdoga! Czy on myśli, że ja nie mam serca? No dobra, dla hotdoga nie miałam. A wtedy gość się naprawdę wściekł. I wyciągnął... no, ten... no to, z długą nogą na trzech lufach. Czy odwrotnie...

A że Pani Sprzątaczka wrzeszczała, to tak. Też bym tak wrzeszczała, gdybym miała to wszystko posprzątać :( Podejrzewam też jednak, że nie tyle była to sprzątaczka, co zakamuflowany robot T1000 z miotaczem ultraczęstotliwościowym. Na Viście. Masakra.

Z zestrzeleniem tego helikoptera to też była bujda - owszem, wycelowałam, ale sam zainteresowany uprzedził mnie wpadając na druty wysokiego napięcia i spadając niezgrabnie. W sumie co się dziwić? O pustym żałądku prowadzić?

A oto jeden z nielicznych wartych uwagi momentów mojego epickiego wojowania:



W imieniu swoim i Mytha pragnę też przedstawić listę poległych:
Żołnierz nr 3 , Żołnierz nr 6 , Żołnierz nr 17 , Żołnierz nr 23 , Żołnierz nr 28 , Żołnierz nr 31

Od strony Łiskasów straty wynoszą 102,67 araba, 57,4 wrogiego żołnierza, 6 wynajętnych pseudosuperbohaterów, jednego insekta, jednego pana z maczugą i oczywiście obu zainteresowanych.

Podsumowując: tak, dzięki AstroDziewczynie i Mythowi wszyscy mogą znów spokojnie żyć, spać i jeść hotdogi. Czego nie mogę zagwarantować, jeśli chodzi o pokarm dla kotów...


stąd



AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 10 stycznia 2012



Dzisiaj generalnie niewiele się działo - rano pozmywałam, zjadłam jajeczko z makaronem, posprzątałam tacie warsztat, wyściskałam Kocią Rózię, porobiłam sobie parę rysunków, późny obiad...

A nie, zaraz, nie! Nie mogę powiedzieć, żeby się dzisiaj tak kompletnie nic nie działo! Przecież stoczyłam dzisiaj niezłą wojnę! Otóż... udzielałam korepetycji z matematyki!
Dzisiaj wpadła do mnie koleżanka, że moje bohatersko matematyczne zdolności są teraz pilnie koniecznie potrzebne, bo córeczka przyjaciółki mojej mamy. Oficjalnie chodziło o graniastosłupy. Nie mylić z ostrosłupami. A nieoficjalnie...
Zapytałam Mytha, czy jego zdaniem 12-letni dzieciak powinien umieć rozróżniać kolejność wykonywania działań. No bo takowe szydło wyszło z worka, kiedy - już po przekonaniu dziewczynki do pewnych zasad obliczania powierzchni graniastosłupów (Pc dla figur z prostokątem w podstawie liczy się inaczej niż Pc z trójkątem), udowodnieniu, że podstaw jest więcej niż jedna i nieudanych próbach wyjaśnienia, że za pomocą H nie obliczymy pola podstawy - należało pododawać i powymnażać wszystkie cyferki. Niby jestem AstroGirl, ale taki kosmos, to mało kiedy oglądam.
Ciesz się że umie liczyć do 100, rzekł. No w sumie... ale dlaczego pisemnie? Nie wiem, jak wy, ale ja jeszcze nie widziałam reprezentanta homo sapiens, który 30 * 2 wykonuje pisemnie :D Mogła nie umieć mówić i pisać, kombinował dalej. No ba - na początku sama spytałam koleżanki, czy mała aby mówi po polsku. Odpowiedź twierdząca, więc jakaś szansa na nawiązanie kontaktu była. No ale jak okazało się, że kwadrat jest dla niej określeniem pasującym jedynie do wolnostojącej figury, to żałowałam, że nie zabrałam do jej domu flagi z napisem Ziemia.
No tak, okrutna jestem. Ale to jest prawie gimnazjum! I ona jutro pisze klasówkę z tego (a właściwie: dzisiaj). Zobaczy dane, że graniastosłup ma w podstawie prostokąt o wymiarach 2 i 3 cm, a także wysokość 4 i wykona Segmentation fault.
Nie, ja nie chcę na to patrzeć :(
Akcentem optymistycznym było skojarzenie z Królem Lwem, kiedy ona nie wiedziała, dlaczego ma w jednym miejscu przepisać znak plus, a nie mnożenie, a ja, niczym stary Rafiki: Przypatrz się...

Wreszcie około 20 pożegnałam się z jej rodzicami, uczesałam się, poleciałam na umówione miejsce, gdzie Myth zamierzał rozgromić braci Łiskasów, potem obejrzałam drugą połowę filmu Oko...

No generalnie nudy... I jak tu bloga pisać?

O, jeszcze jedno... Siadam sobie z tym smażonym jajeczkiem o 11:30 przed Polsatem, a tam kolejne serialowe paskudztwo z chachaniem w tle! No to ja się ledwo nauczyłam wymawiać tę głupią nazwę Panoptikum Roberta Ripleya, a oni już zdejmują! I ja nawet wiem, dlaczego: jak spodziewać się przyzwoitej oglądalności po czymś z takim tytułem? Bo oglądalność by była - rzeczy w stylu Światowe rekordy Guinessa przeważnie fajnie się trzymają. Więc: nie lepiej byłoby zostawić po angielsku, czyli Believe or not?
I teraz nawet trudno mi stwierdzić, czy inteligencja polskiej publiczności została przeceniona (straszenie panoptikami, paroksyzmami i paralotniami) czy niedoceniona (nieznajomość angielskiego).

Wracając do graniastych słupów...



wtorek, 10 stycznia 2012

Myth , Bitwa o bunkier Wiskasów

Bitwa o bunkier Wiskasów
Bitwa o Courscant ? nie ! Bitwa o Minas Tirith ? nie ! Bitwa o Pearl Harbor ? nie !
To była Bitwa o bunkier Wiskasów , gdy dojechałem na miejsce autobusem linii 665,5 już czekały 3 oddziały gromu i Astrogirl , razem ze mną było 62 ludzi i helikopter , skanery wykryły 100 form życia w bunkrze a główne korytarze bunkra przypominały nałożone na siebie trzy „X” – cos tym stylu „XXX”. Postanowiliśmy użyć mojego uszkodzonego, wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy do wytworzenia zasłony dymnej abyśmy mogli podejść do bunkra na tyle blisko aby użyć ładunków wybuchowych na bazie C5 zmieszanego z C4 i ziarnami kaktusa kalifornijskiego (tak naprawdę to była Tatrzańska odmiana Kaktusa Kalifornijskiego ale to szczegół) .

Z łatwością przedarliśmy się przez ścianę o grubości 3m . wraz z oddziałem gromu szturmowałem wschodnie wejście, a Astrogirl ze swoim oddziałem wejście północne. Trzeci oddział obstawił pozostałe wyjścia w razie ucieczki Wiskasów . w Ciągu pierwszej godziny walk straciłem połowę oddziału , lecz Wiskasowie i ich arabscy najemnicy odnieśli większe straty. W ciągu kolejnej godziny Astrogirl dostała się a raczej wyrznęła sobie i swojemu oddziałowi drogę pod środkową część bunkra, ale Wiskasowie byli tam silnie ufortyfikowani , pod 30 minutach dołączyliśmy do Astrogirl , niestety nie było szans żeby nawet podejść do drzwi , dlatego wysadziliśmy dach albo strop (4m grubości) , i wtedy zaczęła się prawdziwa jadka … wszędzie pełno krwi , widziałem jak Atrogirl trafiła Hanka Udasza Ila Wiskasa , w głowę …. Tzn z głowy nie zostało zbyt wiele (tak samo jak z tułowia) , wszędzie latały rakiety , resztki ludzi , pociski , bumboxy ! ludzie krzyczeli a najgłośniej Pani sprzątaczka …

W końcu Stanąłem oko w oko z Don Hedro Ila Wiskas … spojrzeliśmy na siebie , chwyciłem za miecz i pobiegłem w jego stronę , Don Hedro wyciągnął swoją złotą maczugę i pobiegł w moją stronę walczyliśmy dobre 10 minut już miałem wbić mu ostrze głowę gdy nagle zauważyłem że Astrogirl walczy z Kamerejem Dystynićem (owadopodobna istota plująca kwasem), i ma poważne problemy , więc ruszyłem czym prędzej i rzuciłem się na Kamereja Dystynića w tym czasie Astroigirl odsapnęła i popędził za uciekającym Don Hedro Ila Wiskasem. Kamerej Dystynić muszę przyznać , potężnym przeciwnikiem był … był , ponieważ popełnił jeden podstawowy błąd : „nie czyń zła” . A jak wiadomo zło gdy zwycięża się rozkojarza , wtedy wystarczy jedne skok i jedno celne cięcie i wróg ginie śmiercią bolesną .

Astrogirl oczywiście dopadła Don Hedri Ila Wiskasa (tzn zestrzeliła helikopter który ukradł zespołowi Gromu ) a ja wraz z pozostałymi żołnierzami zajęliśmy się łapaniem arabów najemników , których potem zabrała policja . Tak więc świat jest znów bezpieczny :) Dzięki Mythowi i Astrogirl :) Złoczyńcy ! Strzeżcie się !

Myth , Dziennik Superbohatera 10.01.12 Wtorek

Ten wpis będzie na szybko bo jeszcze muszę zdać relację ze szturmu na Bazę Wiskasów (zepsuję wam zabawę i napiszę że przeżyłem) , więc pominę nudne fakty jak to że znów gdzieś mi mignęła Dark Lady a Baron Zennonn dał mi ocenę niedostateczną na semestr , pominę też moje rozmyślania nad tym jaki jestem sentymentalny i jak bardzo seria filmów animowanych "Toy Story" - otóż tak ! nie wyrzucam starych zabawek , albo oddaje je kuzynowi albo wynoszę na strych ... tak wiem dziwne . Pomijam fakt że musiałem wracać pieszo ponieważ na akcje szturmowania bunkru dostałem się przy użyciu mojego wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy który niestety przypadkowo uległ zniszczeniu ...

Wyobraźcie sobie , co ludzie musieli pomyśleć widząc uzbrojonego Superbohatera wchodzącego do autobusu któremu jednocześnie dymi jego wysoce technologicznie zaawansowany osobisty silnik odrzutowy wysokiej mocy i grzebie sobie w awaryjnym otworze używanym w razie nagłej chęci oddania moczu , gdyż nie wpadł na pomysł że przyda mu się portfel który był w spodniach które były ukryte pod pancerzem bojowym (w portfelu były bilety , a jedyny sposób na szybkie wydobycie portfela to przez awaryjny otwór używany w razie nagłej potrzeby oddania moczu) . Pomijam fakt pisania kartkówki (na żadne pytanie nie znałem odpowiedzi ale i tak dostałem 1 punkt) i to że zapomniałem o czymś o czym miałem pamiętać i ciągle nie mogę sobie przypomnieć :)

Piosenka dnia (taka o pewnym innym superbohaterze) :



dobranoc

poniedziałek, 9 stycznia 2012

Myth , Dziennik Superbohatera 09.01.12 Poniedziałek

Nie poszedłem do szkoły , ale to nic , od momentu gdy otworzyłem oczy ciężko pracowałem w Centrum Dowodzenia i się opłaciło się , zlokalizowałem miejsce w którym ulokowana jest kryjówka rodziny Ila Wiskas . Tak jak podejrzewałem są to stare bunkry , jutro dokonamy szturmu . Będę wspomagany przez trzy oddziały Gromu i jeszcze czekam za odpowiedzią od Astrogirl , bo ona tak strasznie zapracowana, to nie wiem czy znajdzie czas aby mi pomóc .

Projekt mojego wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy jest już na ukończeniu, ale niestety wizualnie nie wygląda zbyt zachęcająco (prawdopodobnie będę siedział całą noc i go kończył) więc go nie pokażę teraz , ale jestem pewien ze go użyję w jutrzejszej akcji . W końcu rzadko kiedy mam szansę walczyć z 3 metrowym, plującym kwasem, owadopodobnym stworem z rosji i rodziną mafijną która ma w swoich szeregach 40 ciężko uzbrojonych najemników z krajów arabskich których tyrani upadli .
Podejrzewam ze to nie będzie kaszka z mleczkiem , bułka z masłem też nie (na dżem to nie ma co liczyć) . Porównał bym to do inwazji na Normandię będąc uzbrojonym w gwizdki na kaczki i prawego laczka/kapcia w kształcie różowego kotka .

Ale nie wolno zapominać że zwykli Superbohaterowie już nie w takich sytuacjach sobie radzili , np taki KorniszonMen ściągnął kota z drzewa przy pomocy zepsutej wtyczki i wiatraczka od komputera , wolę nie mówić co się stało ... Powiem tylko że właścicielka nie byłą zadowolona z tego że kot nie miał sierści... ale w sumie to jej wina , nie musiała 40 lat temu sadzić tego drzewa na które uciekł kot . W sumie KorniszonMen też nie jest bez winy , mógł wejść na to ogromne drzewo i ściągnąć kota ale on wolał podłączyć wiatraczek do zbyt silnego prądu i rzucać w kota i drzewo , no cóż ... ale przynajmniej kotkowi latem nie jest gorąco , a poza tym cała spraw miała szczęśliwe zakończenie , kotka wzięli do reklamy a KorniszonMen nie musiał płacić odszkodowania za zdewastowanie połowy ulicy i 40 letniego drzewa (o kocie nie wspominając).







Piosenka dnia :


Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 9 stycznia 2012



     magnetofon (lub walkman dla bardziej wymagających rodziców)
     wolne 6 metrów kwadratowych
  + brak intruzów w najbliższym towarzystwie
__________________________________________
  = ..?

Otóż jest to mój prywatny projekt, czyli minidyskoteka na stojaka :p Projekt być może nie dla każdego, ponieważ wiem, że nie każdy dysponuje walkmanem/radiem z możliwością szybkiego przeskakiwania pomiędzy kanałami wedle upodobania, a przecież na mało którym kanale lecą w kółko piosenki dyskotekowotaneczne, które do experymentu będą nam niezbędne. Istnieją jednak proste sposoby dla obejście wyżej wymienionych, chociażby jedna zdarta kaseta/płyta/komputerowa lista Ubibionych na komputerze z dopasowanym do naszych potrzeb zestawem utworów i, w razie konieczności czy zachcianki, słuchawki.

A więc: jak to działa? Musimy przede wszystkim upewnić się, czy wszystkie nasze trzy elementy działają. O ile jednak 6 metrów to absolutne maximum i spokojnie można je zmniejszyć do dajmy na to 3m2 (to tak jak z Windowsem XP - oficjalnie potrzebuje aż 64 MB RAM, a tymczasem...), o tyle trzecia zmienna jest bardziej wymagająca, bo dane na jej temat trzeba wręcz aktualizować w trakcie przeprowadzania akcji (bo się nagle wścibski braciszek, który nie jest superbohaterem, będzie przechodził akurat do łazienki i co będzie?).

Kiedy już wszystko gra uruchamiamy dźwięk - komputerem, magnetofonem, telefonem: w zależności od możliwości. Po czym wstajemy, ustawiamy się pośrodku wolnego kwadratu (z punktu drugiego), zamykamy oczy i zaczynamy poruszać się w rytm muzyki udając z całego serca, że jesteśmy na niesamowitej imprezie w kupce przyjaciół obserwowani przez cudną płeć przeciwną. Poruszamy się, tańcujemy, wywijamy, czym popadnie. Możemy również pośpiewywać i zanucać, jednakże wysoce rozwinięty talent wokalny nie jest wskazany.

Zalecane dla superbohaterów zamieszkujących na wsi zabitej dechami i przysypanej piachem, którym rodzice nie pozwalają po 22:00 oddalać od domu na odległość większą niż 200 km.

Przy tym mi się fajnie tańczyło przykładowo:




Myth , Dziennik Superbohatera 08.01.12 Niedziela

ŁO ło ło ! wstałem z lekkim trudem (napisał bym że w Tajnej Siedzibie był bałagan ale to już chyba wiadomo) , ogarnąłem się i kontynuowałem moje rozmyślania/dywagacje na temat pewnej piosenki :


Czy jest ktoś w stanie wytłumaczyć mi dlaczego ten oto facet który kochał swoją dziewczynę
(a ona jego) , zabił ją kamieniem ? jak tak można ? przecież to jest takie.... takie..... nieludzkie. Nie rozumiem tego , tak robią dorośli ? to jest miłość ? romantyczność ? Boże , to takie trudne , powinny być do tego jakieś poradniki czy coś . Albo dlaczego jak jest równouprawnienie to dziewczyna nie zagada do faceta ? tylko facet musi .... to jest niesprawiedliwe .

Byłem dziś na tym całym WOŚPie . Nie wypowiem się czy jestem za czy przeciw , ale powiem że poza dziewczyną w czerwonym płaszczu którą widziałem osiem razy i wpychaniu pod parasol obcym człowiekom to nic mi się nie podobało , były jakiś rapery ... nie rozumiałem co śpiewają tzn mówią tzn przeklinają , wszyscy machali prawymi rękoma , skakali i krzyczeli, ktoś mnie macał po tyłku . A ja stałem w bezruchu i myślałem "co ja tutaj kurwa robię" . No cóż , mogło być gorzej .

Piosenka dnia : (cały dzień mi szumiała w uszach)


dobranoc :)

niedziela, 8 stycznia 2012

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 8 stycznia 2012



Odkryłam talent u mojej mamy (pomimo że raczej nie jest superbohaterką). Otóż choćby siedziała w domu nawet cały dzień, to ZAWSZE około 30 sekund przed tym, jak ma odezwać się jej telefon, ona akurat w stanie i wyjdzie poza zasięg jego dźwięku. No tak, ja wiem, że 99,99% ludzi XXI nosi telefon ze sobą, ale moja mama widocznie ma w sobie coś superbohaterskiego, bo robić tego nie lubi. Bo taki mutant dotykowy z tego Samsunga, że on jej się sam będzie dotykał w jej kieszeni i dzwonił do kogo popadnie, więc lepiej nie. Telefon leży sobie więc błogo przez cały dzień i tylko czeka, by wyczuć moment, kiedy jego właścicielka się oddali. W sumie racja - ciężko rozsądzić, czy to talent czy zwykłe prawa Murphiego. W każdym razie, kiedy się nad tym nie zastanawiałam, sądziłam, że prawa Murphiego mają miejsce wtedy, kiedy ja się podczas takiego dzwonienia zastanawiam, czy telefon odebrać. Bo jeśli nie będę zdecydowana i odczekam dwie minuty dając mu szansę, żeby przestał dzwonić, to on z tej szansy nie skorzysta. Jeśli zerwę się wtedy lub po pięciu sekundach od rozpoczęcia procesu wydawania dźwięku, to... możecie się domyślić.
No ale w sumie po co chcieć przerywać takie dzwonienie, skoro to temat z MacGyvera? :D

Poza tym oboje moi rodzice mają niesamowitą superbohaterską odwagę - bodajże w piątek sami zaproponowali, że obejrzą ze mą Latający Cyrk Monty Pythona! Ja to uwielbiam, ale z nich jestem dumna, kiedy wytrzymali dwa całe odcinki. I to jeszcze nic! Moja mama wzięła się za czytanie fragmentu mojego opowiadania fanfikowego To dziwne uczucie - przeczytała dzielnie całe 12 stron :o Do czego to nie zmusi człowieka Telewizja Polska...

Może nawet zabiorę ich następnym razem na misję ratowania świata? Choć nie wiem, czy by się nie zanudzili. Dzisiaj bowiem napatoczył mi się przerażający i garbaty Baron Śmierci. Tak, dzisiaj! Nikt mu nie powiedział, że w dzień święty trzeba świecić, a nie pracować! Tak, to był żart, ale on taki ciemny... No tu w zasadzie nie ma o czym opowiadać - jego złowieszcza działalność sprowadzała się przez kilka godzin do tego, że latał po Biedronce i straszył ludzi. A właściwie usiłował straszyć ludzi, bo jak w okolicach świąt po sklepie lata ktoś ubrany na czerwono, to się zaraz każdy ekscytuje, że Mikołaj, a nie ucieka. Nawet nie pomogło, jak zaczął wymachiwać bułką - cóż z tego, że takim biedronicznym pieczywem można zabić?
No to później (kiedy już dorarłam) wdrapał się na najbliższy "najwyższy wieżowiec" (w praktyce na tę Biedronkę) i...spróbował zrobić to, co zawsze robią czarne charaktery po wdrapaniu się na najwyższy wieżowiec - czyli polecieć. Ale dlaczego nikt mu wcześniej nie powiedział, że to tego nie wystarczy peleryna i fajna ksywka..?

Ostatnio koleżanka zgłosiła mi się, że mogłaby zostać złym antycharakterem (czy jak to tam najdostojniej ująć). Powiem Wam, że jak tak dalej pójdzie, to ją wezmę na etat.

Jeśli chodzi o Udasza wel Whiskasa, to ja nie wiem. Koło chałupy mojej nie łaził, z budynku Biedronity nie skakał, więc nie widziałam. Może majstrował coś z kolegą ze szkolnej ławki, Mikserem don Pedigree.

W ramach dalszego podsumowywania nieco odległych już dni minionego tygodnia przypomnę wszystkim, że w piątek oprócz Monty Pythona był jeszcze Król Lew (powtarzany chyba nawet dzisiaj). Padł tam kawałek z najmocniejszą ripostą, jaką znam:
- Ja się nie muszę zastanawiać, co to jest to tam w górze, bo ja wiem. Świetliki. Świetliki, które się przykleiły do tego tam granatowego w górze.
- Ooooo. Więc to nie są płonące kule gazowe oddalone o miliony mil?
- Czy tobie wszystko kojarzy się z gazami?

Ciekawe, jak było w oryginale.

I właśnie a propos tych kul gazowych przypomniało mi się, że co do czego ani nie przyponiałam o patrzeniu w niego od 1. do 5. stycznia :( Pomijając, że pogoda w całej Polsce była jaka była (no a polscy superbohaterowie pomimo że są superbohaterami, to innej nie mają), ale przypomnieć bym mogła. Może ja i Myth mamy jakiegoś wielbiciela w Bangladeszu i u niego byłoby niebo jak należy?
A teraz co? Czekać i to do kiedy! Do 16 kwietnia na Lirydy! Ponad trzy miesiące!
Początek seansu o 23.

A teraz na koniec, wracając do tematu motywów dźwiękowych mamy telefonu:




Co prawda nie jest to ta wersja, którą pokochałam, ale... łapiecie, o co mi chodzi :)

PS. Jak donosi TeleExpress mamy dzisiaj dzień jazdy w metrze bez spodni. Zastanawiam się, czy liczyłoby się jeżdżenie autobusem z tyłkiem owiniętym gazetą Metro...

sobota, 7 stycznia 2012

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 7 stycznia 2012



No i stało się - podążając za wczorajszym nazewnictwem choinka została rozłożona i uproszczona. Usunęłam z niej kolejno wszystkie elementy składowe pozostawiając pustą strukcturę danych. No aż się serce kraje.

Na szczęście reszta dnia zleciała już bardziej pozytywnie - do mnie i do Mytha wpadła Cyfraza. Miała problem jak ująć w słowach jedną z wielu operacji odparć wrogich armii żółwiej rasy. Bo to była kapitalna akcja, owszem - nikt nie zginął, cała planeta uratowana, minimum broni poszło, niewiele komputerów uszkodzonych, chyba że chodzi o systemy wroga, gigantyczna armia przerażających Żółwii uciekająca w podskokach... Tyle że to była tak nieogarnięta akcja, że Cyfraza pamięta tylko krzyk na ich widok, parę krótkich rozkazów, gwiazdy w oczach podczas lotu przez ich na chwilę osłabioną osłonę i wreszcie błyski mrugających lampek, kiedy już dobrała się do ich komputera. A tu nagle każą jej to zrelacjonować. Zrelacjonować co? pyta się króliczka i łapie za głowę i przychodzi do nas. Więc wspólnie zadecydowaliśmy, że trzeba potraktować rzecz artystycznie. No więc tak... podział zespołu na hakerów, ostrzał wrogiego statku... Porównywanie potencjału dwu armii, typów statków, ilości hakerów, przewidywanie ruchów przeciwnika...
Później Cyfraza podrapała się w głowę i stwierdziła, że to chyba nie ta batalia była, ale ostatecznie jej się podobało XD

Tyle było akcji, emocji, sprzeczek i dochodzenia do prawdy, ale nie, jak znam Mytha, on się pewnie nie będzie chwalił takimi prozaizmami - stawiam, że wspomni tylko coś o jakimś bambusie. Coś tam o nim nawijał, że gapi się na ekran...
A, no tak, oczywiście, przecież już jest XD

Chłopak mojej siostry to ma szczęście (pomimo że nie jest superbohaterem) - przechodzi się po śmietnisku i znajduje działający komputer. Ale jaki komputer! Znaleźć komputer działający na zasadzie, że wymienisz mu połowę wewewnętrza i wyczyścisz z trawy to jedno, a znaleźć komputer w kartonie i po tym wnosić, że działa to zupełnie co innego! I to jaki komputer! 500GB dysków! Wejścia na dwie płyty, karty SD, do tego USB z przodu i nawet dyskietki 3,5 cala! I ani odrobinki kurzu!
Się chłopak mojej siostry (dlaczego zawsze mam ochotę napisać mojej dziewczyny..?) zdumiał wielce, bo podłączył, maszyna ruszyła itd., itp. Jedyne schody pojawiły się przy właściwym wchodzeniu w system, bo... Windows XP nie był aktywowany. Czyli że co - jakieś dziecko wyrzuciło komputer, bo się po miesiącu MicroSoft upomniał o swoje? ^n

W sumie... niektórzy śmią mówić, że taka blokada windowsowa jest nie do przebicia, że w ciągu miesiąca po instalacji komputer można łatwo shakować hakować, ale kiedy minie ten legendarny miesiąc, uratuje nas tylko format. A ja powiem Wam coś, czego nie usłyszycie nigdzie indziej - można usunąć konieczność aktywacji XP po 30 dniach za pomocą zamocnego programiku AntiWPA3, owszem ;) I nie potrzebujemy do tego żadnych linuxów wgranych wcześniej na płyty czy innego skakania po BIOSach - najwyraźniej MicroSoft shakował się już sam, ponieważ wystarczy tryb awaryjny. Nie dorzucę jednak słowa zwykły, bo zwykły podlega prawom zakazów windowsowych - po odklikaniu niezbędnej serii F8 należy wybrać opcję Tryb awaryjny z wierszem poleceń. Przerażające, że nie będzie klikajnych okienek, a tylko ten czarny paskudny wiersz poleceń? No cóż, niektórzy potrafiliby wywołać programik już z linii poleceń - w końcu on jest właśnie taki wierszopoleceniowy A jeśli ktoś nie potrafi, to co za problem - wpisujemy w tajemniczym czarnym okienku polecenie explorer (tak, okienka w Windowsie nazywają się tak jak ta zua dziurawa niebieska przeglądarka; wpisanie polecenia nautilus nie da zamierzonego efektu). Explorer zajmuje należne sobie miejsce na liście zadań i robi co należy, a my dostajemy w zamian tradycyjny przypadek trybu awaryjnego. I możemy spokojnie wyklikać co trzeba.
Chłopak mojej siostry nawet mi zapłacił. No ale bez jaj - to nie ja, tylko projektanci dodali mu dawno dawno temu opcję autohakingu..!

Heh, nie mogę, że przez cały okres świąt, czyli mniej więcej od 23 grudnia do 6 stycznia padało! Tylko padało! I teraz też pada! Ej no, ani płatka śniegu :/
Na pocieszenie - najpiękniejsza piosenka o deszczy, jaką znam:




Myth , Dziennik Superbohatera 07.01.12 Sobota

To nie jest dzień dla superbohatera ! co za nudy , siedziałem i nudziłem się potwornie aż nagle przypomniało mi się że miałem mojemu bambusowi w listopadzie wymienić wodę , w sumie to przypomniało mi się że mam w ogóle bambusa ! Mo ale się jak dotąd nie skarżył ... to chyba nic mu nie jest . Mój bambus ma na imię Bambus , pochodzi z pola bambusowego w bambusowym kraju słynącym z hodowli tego jakże zacnego gatunku rośliny, czyli bambusa . Bambus jest trochę nieśmiały , rzadko kiedy się odzywa , jest zielony i zakręcony , ogólnie to świetny słuchacz , pewnie nie każe mi dać mu spokoju z gadaniem do niego przez to że jest tak dobrze wychowany . Mój Bambus jest najlepszym z bambusów wśród bambusów . A oto zdjęcie mojego genialnego, najlepsiejszego bambusowego Bambusa :




















Przygotowałem pierwszy projekt mojego wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy , na razie nie jest zbyt szczegółowy, ale projekt przewiduje że w porównaniu do plecaka odrzutowego człowieka rakiety będize on mniejszy, wydajniejszy, efektowniejszy i efektowniejszy oraz że łatwiej będzie się nim sterować , a oto on :















Koleżanka hakerka włamała się do tajnych rosyjskich serwerów tajnych służb rosyjskich, i zdobyła informacje na temat Kamereja Dystynića , niestety nie dysponujemy żadnymi jego zdjęciami, jutro koleżanka przeszuka resztę serwerów tajnych służb oraz portale społecznościowe typu psiapsiele.pl naszaekipa.pl wysprzatajswojdom.com headshot.com itd.



a tymczasem , dobranoc :D

piątek, 6 stycznia 2012

Myth , Dziennik Superbohatera 06.01.12 Piątek

Cały czas wydawało mi się że dziś sobota ... od momentu jak obudziłem się o 14:00 czułem się totalnie sobotnio , nawet bałagan w tajnej siedzibie był totalnie sobotni , potem pobawiłem się z kuzynem , następnie zrobiłem rysunek przedstawiający logo mojego zespołu rockowego i wyszło mi całkiem nieźle .

Skontaktowałem się z moimi anonimowymi informatorami w sprawie Ila Wiskasów , otóż podobno Don Hedro Ila Wiskas wraz bratem Hankiem Udaszem Ila Wiskas ukrywają się gdzieś w okolicach powojennych bunkrów (jest tam do dziś nie do końca zbadana sieć tuneli) , dowiedziałem się też że osobnik który dokonał ataku na więzienie w którym znajdował się Hank Udasz Ila Wiskas pochodzi z Nowosybirska , nazywa się Kamerej Dystynić skontaktowałem się z rosyjskimi władzami i poprosiłem o dokumentację na jego temat , ale niestety odmówiono mi , będę musiał poprosić znajomą hakerkę aby kolejny raz włamała się na ich serwery.


Właśnie jestem po oglądnięciu filmu "Człowiek Rakieta"/"Rocketeer" - on jest przewyśmienity ! no po prostu .... to jest mój idol ! albo nie , jednak nie , nie jest moim idolem . Ale ogólnie facet to nieźle skończył , nowy samolot , dziewczyna , odrzutowy plecak (/"jetpack") ja to bym tak chciał też .... i ten odrzutowy plecak ! przydał by mi się taki, bym sobie latał ... jutro zacznę proces projektowania mojego wysoce technologicznie zaawansowanego osobistego silnika odrzutowego wysokiej mocy :)

a tymczasem muszę posprzątać Centrum Dowodzenia , dobranoc :D

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 6 stycznia 2012



Witam w święto, które jeszcze do niedawno świętem nie było. Czyli które niczym matura z matematyki, czasami jest, a czasami go nie ma.
Anyway.

Pomyślałam sobie, że uczcimy to może wspomnieniem o (w dodatku jeszcze dla poniektórych trwających) Świętach Bożego Narodzenia. I choinkach. Tak, tak - dla niektórych mogą być nie mniej przerażające niż struś.

A na koniec dla odmiany chwilowy powrót do klimatów apokaliptycznych:

U Piotrka to się fajnie na strych wchodzi. Idziesz, idziesz i nagle kończy się wszystko.
Tata o schodach u Piotrka.


Czy o czymś zapomniałam? Nie, chyba nie... Znaczy: z całą pewnością, ale przypomnę sobie o tym punktualnie w chwili ukazywania się posta :D
W każdym razie miłego leniuchowania w nadmiarowo przedłużony weekend ;)

Pomyślałam sobie, że nie mam nic ani o choinkach, ani o czymś świątecznym, kiedy przecież... nadała mi się Moja dumka. O królach przecie!