Przygody: Eli Srebrna Starzała

   Miałyśmy już zejść, gdy nagle... Telefon. No dobra. Nie mój... To czyj? Zakładam, że AstroGirl. Prędzej czy później się tego spodziewałam. Na misje nie brałam telefonu. Zresztą służył mi tylko do grania w gry. Nie miałam z kim pisać, z kim rozmawiać. Szczerze mówiąc zainteresowało mnie, kto mógł dzwonić do mojej znajomej. Postanowiłam jej więc posłuchać...
- Kto... - mruknęła gniewnie. - A pan... Pan...
   W końcu zrobiła dziwną minę, a potem zaczęła myśleć. Następnie znów słuchała wypowiedzi dzwoniącego.
- Ojej... - powiedziała.
   Zawiesiła się znów słuchając. W końcu się odezwała.
- No tak, faktycznie, widziałam, jak... - Ta AstroGirl niezła jest... pomyślałam. Musi mieć ostre znajomości. - Ale myślałam, że to ktoś inny... Lol...

Ksena Wojowniczka, Dziennik Superbohaterki 15.10.2012 Poniedziałek

Hejoooo :D
Więc w mojej szkole dzisiaj było... dość fajnie że tak powiem ponieważ mieliśmy skrócone lekcje i na dodatek z żadnego przedmiotu nie pytali mnie ( heh farta mam bo chłopaki z mojej klasy dostali po 2 jedynki :D )
Aktualnie nie wykonuję żadnego superbohaterskiego czynu poza słuchaniem Bunny Kou śpiewającej live na KaraokePraty, ja niestety nie mam mikrofonu więc nie mogę dołączyć do śpiewania, a z chęcią bym pośpiewała z nimi :D

Myth, Dziennik Superbohatera 15.11.12r Poniedziałek

Felix ? FELIX ? Wszyscy się nim zachwycacie ... Nie podoba mi się to, dlatego ja SKACZĘ JUTRO ! Ale ja będę skakał bez skafandra ! I bez spadochronu ! W samych bokserkach ! TAK ! Dobrze przeczytaliście, Skoczę z wysokości 40km w samych bokserkach. Lecz nie będą to zwykłe bokserki, będą to niebieskie bokserki w reniferki !

Jak powszechnie wiadomo niebieskie bokserki w reniferki mają niezwykłe zdolności aerodynamiczne i izolacyjne, nie przewodzą wody, prądu, zimna, konia, ciepła i całej reszty. Ale cóż takiego zapewnia im tak wspaniałe parametry techniczne ? Otóż jak powszechnie wszyscy wiedzą jest to tak strasznie oczywisty fakt który wszyscy wiedzą więc nie muszę wspominać dlaczego tak właśnie jest a dlaczego nie na odwrót. No skoro wszystko jasne przejdę do szczegółów technicznych mojego skoku, niestety z powodu zbliżającej się studniówki i wyborów na Marsie mam okrojony budżet, dlatego wyspecjalizowany balon stratosferyczny został zamieniony na 9 prezerwatyw (idealny zamiennik - gumowy, rozciągliwy, odporny na tarcie), niestety helu do ich wypełnienia nam nie wystarczyło więc de facto tylko jedna z 9 prezerwatyw zawiera hel, 3 inne zawierają wodór (proszę się nie martwić łatwopalnością, nie będziemy ich podgrzewać.) a pozostałe 5 zawierają podgrzewane powietrze. Tytanowe linki też musiałem zastąpić czymś tańszym, sznurowadła świetnie będą spisywały się w ich roli. A jeśli chodzi a kapsułę to tu także musiałem pójść po kosztach - moja kapsuła będzie lodówką ustawioną na taczce, cały projekt wygląda mniej więcej tak :

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 15 października 2012

Jest taka pewna chwila w ciągu dnia, że człowiek (tudzież superbohater) się zatrzymuje, robi bilans i przychodzi refleksja.
Podczas gdy moja rudowłosa towarzyszka stała i mierzyła wzrokiem nieprzyjazną przestrzeń, ja zrobiłam sobie taki właśnie szybki przegląd ostatnich wydarzeń. Ktoś wpada do mnie przez dach, zaprezentował złoczyńcę, pozwolił zabrać mu swój wóz, dalej jakiś Samuel, podziemie, knajpa... I jeszcze wokół tego wszystkiego majaczyło staje takie dziwnie znajome uczucie niezadowolonej winy, której źródła mój aktualny stan psychiczny początkowo nie pozwalał mi zlokalizować.
A..! doszłam w końcu i tylko okalające nas zaflejtuszone pompatyczności powstrzymały mnie od barbarzyńskiego klepnięcia się w czoło. Ten gość, co chciał się zabić..!
No, ale poza tym, to nadal nie bardzo wiedziałam, gdzie i po co jestem, co jest grane i tak dalej. Rozumiecie, pół godziny po przebudzeniu nie godzi się wykładać człowiekowi (superbohaterowi) kluczowych zagadnień z teorii strun.

Przygody: Eli Srebrna Strzała

- Wcale miło nie jest. - Uśmiechnęłam się odpowiadając na jej ostatni komentarz. Chciałam jak najlepiej zaprezentować miejsce. Oczywiście zgodnie z jego przeznaczeniem. - Część mnie tu nienawidzi i mogłaby zabić...
   Zamilkłam na chwilę by moja droga koleżanka (na razie nie od kielicha) rozejrzała się po miejscu.
- Druga część to płotki i ci się mnie boją... - obwieściłam. - Przyjaciół... hm... jest tylko garstka.
   Spojrzałam na AstroGirl. Coś było nie halo...
- Co ty masz taką minę? - Zapytałam, a zaraz potem dodałam: - Nie gryź się, Lola. Szkoda zębów.
- Ja..? Lola? - palnęła na mnie, ale nie zwracałam na to uwagi. Miałyśmy inny cel. Kasyno Podziemia. Brudne miejsce. - Ty... Ty się lepiej nie zajmuj moimi minami, tylko rób coś z nimi, skoro mnie tu przyprowadziłaś!

Death Bride, Cyrograf Zemsty 14 X 2012

- Obudziłaś się.

- Moje życie oststnio polega na ciągłym budzeniu się w niezanych mi miejscach - odparłam, pocierając obolałą głowę. Popatrzyłam w koło... To nie było możliwe.

- Tak, syrenko. Jesteś w cholernych cladesjańskich lochach.

Spojrzałam na osobę, która do mnie mówiła. W ogólnie panującym półmroku jej płomienne włosy lśniły delikatnie, opadając na plecy. Wyglądała na jakieś dwadzieścia lat. Miała zmęczony, zachrypnięty głos. Uśmiechała się delikatnie.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 13 października 2012

A teraz przerwa na reklamy. Tak dla odmiany od przedwczorajszego.


stąd
Przerwa na KitKata.

Chciałabym w skrócie napisać o czymś, na co jeżdżę od czasu do czasu i co jest formalnoedukacyjnym spotkaniem grupowym, tyle że nie jest Koszalinem. Wielu docenianych nie tylko przeze mnie mężów i superbohaterów zwie toto szkołą zaoczną, jednak...

Myth, Dziennik Superbohatera 13.10.12r Sobota

 Jak już napisałem w poprzednim wpisie w 1912 wybrałem się w podróż wielkim liniowcem by zobaczyć USAnię i poznać USAńczyków. w trakcie podróżny poznałem Rołz, okłamałem ją że jestem artystą a ona podekscytowana tym faktem zechciała bym ją namalował, więc ją namalowałem, obraz o dziwo jej się spodobał i w nagrodę poszliśmy do kotłowni wyregulować ciśnienie w rurze. 14 razy regulowaliśmy ciśnienie. W ładowni oprócz szczurów znaleźliśmy coś bardzo niezwykle ciekawego, był to ogromny naszyjnik z jeszcze większym klejnotem tzw "Serce Oceanu". chciałem sprawdzić czy jest prawdziwy więc rzucałem nim o ścianę, okazał się prawdziwy, ale ściana okazała się trochę fałszywa, bo porobiły się dziury, ale wraz z Rołz zatkalismy je kaszanką. Potem poszliśmy na imprezę do przedziałów klasy pierwszej, przyznam że było oooooooooostro, skakanie po stołach, bujanie na żyrandolach, strzelanie do służby, karmienie ptaków, ryb i podróżnych podróżujących w III klasie, potem cała impreza przeniosła się na mostek kapitański ...

W tym momencie urywa mi się film ... Lecz z opowieści reszty imprezowiczów dowiedziałem się że znokautowałem kapitana, kazałem go związać i przejąłem kontrolę nad statkiem. Na horyzoncie zauważono biały obiekt więc podobno kazałem ostrzelać go z torped rufowych, ale że był to statek pasażerski i nie był uzbrojony to podobno wpadłem na pomysł by staranować biały obiekt. Pędziliśmy w jego kierunku z pełną prędkością i wtedy ...

Myth, Dziennik Superbohatera 12.10.12r Piątek

Oj była impreza urodzinowa ! Taka że łu hu hu ! Nic nie pamiętam. Ostatnia tak ostra impreza to w nocy z 14 na 15 Kwietnia 1912r była. No tak, pamiętam jak to było, tzn nie pamiętam. Ale za to chętnie opowiem co pamiętam.


Akurat wtedy przebywałem w Queenstown w Irlandii, chciałem dotrzeć do Junajted Stejts of Amerika (w skrócie Hamburgerland albo USA) i akurat jakiś statek akurat tam płynął ale nie miałem za bardzo budżetu, wiec postanowiłem pójść do kasyna i przegrać całą resztę. Idąc w stronę kasyna nagle wpadł na mnie jakiś chłopak (wyglądał jak Leonardo DiCaprio - to chyba ten od tych soków co się nazywają "Caprio"), podniósł się, przeprosił i pobiegł dalej. Lecz zgubił jakąś kartkę, były to bilety na ten rejs którym chciałem płynąć ! No to je tak capnąłem i udałem się do portu, nawet nie brałem żadnych rzeczy, bo nic nie miałem. Podczas wchodzenia na pokład zauważyłem bardzo ładną dziewczynę przypominającą Kate Winslet (ta chuda i ruda). Potem ona poszła do przedziałów pierwszej klasy a ja na dół do klasy 2.

Jednym słowem bród, smród, kaszanka i ubóstwo. W ogóle wszędzie, ale to wszędzie kaszanka ! Zupa z kaszanki, chleb z kaszanki z kaszanką, kaszanka z kaszanką, sok z kaszanki, polędwica z kaszanki, ciasto kaszankowe, ziemniaki i kaszanka. I wszędzie śmierdziało kaszanką, ciekawe dlaczego ?  Nie byłem w stanie wytrzymać smrodu tej kaszanki to pomyślałem że się przejdę, wlazłem na rynnę zęby wejść do pierwszej klasy i tam coś podjeść. Wspiąłem się, wchodzę do sali a tam kraby, krewetki, puddingi, torty bananowe, rzuciłem się na to wszystko i nagle zauważyłem ! KASZANKA ! Na stole, ktoś perfidnie postawił kaszankę na stole by spowodować u mnie odruch wymiotny. Wybiegłem z sali i zwymiotowałem za burtę.

- Orzygałeś moją sukienkę - powiedziała stojąca za balustradą piękna rudowłosa dziewczyna próbująca popełnić lada chwila samobójstwo.

Sektencja, Dziennik Superdetektywa 12 X 2012

Jaki tu spokój, na na na
Nic się nie dzieje, na na na na
Nikt się nie bawi, na na na
Wszyscy się nudzą, na na na na.

   Dokładnie tak, moi czytelnicy. Nic się nie dzieje. A właściwie dzieje się tyle, że sama nie wiem co się dzieje. Wasz detektyw sobie powolutku kona, ale jest to proces niezauważalny dla przeciętnego obserwatora. Swoją droga ja akurat poczyniłam dziwne obserwacje, a mianowicie, że liczba włosów na mej pustej główce zaczyna maleć. Jeśli ktokolwiek będzie chciał mnie znaleźć, niech szuka łysego detektywa. Zapewne tak będę wyglądać w przyszłości. Halołin. Mam bal w halołin! Idę, mają być tam złole - to wiecie. Mam nadzieję, że to chociaż rozwieję wszechogarniającą mnie beznadzieję.

Przygody: Eli Srebrna Strzała

- Cześć.
- Hela, Anthony - przywitałam się nowym słówkiem, które podłapałam od dość fajnej rasy kosmitów, a mianowicie Zaturis. Śmieszne stwory z długimi nosami jak u słoni, ale bardzo mądrzy. Myślę, że mają coś wspólnego z przemieszczaniem się galaktyki Andromedy nawiasem mówiąc.
- Musisz dziś lecieć na Ziemię. - oznajmił rzeczowym tonem - Mamy do złapania pewnego złodzieja...
- Złodzieja... - powtórzyłam jak echo. -Dlaczego nie dajesz mi większych zadań, Tony? To trwa już od dłuższego czasu. Czy coś się dzieje?
- Tak. Dzieje się. Z tobą.
   Spojrzałam na niego zbaraniała. Dobra...

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 11 października 2012

Silne podmuchy wiatru najpierw zmusiły ekipę do opóźnienia o blisko 5 godzin misję Stratos. Początkowo Felix Baumgartner miał wznieść się na próg kosmosu o 14:30. O 19:42 z centrum dowodzenia padał decyzja o odwołaniu misji. O odwołaniu misji!!!

A może się rozmyślił i nie chce się przyznać..?

Tak czy siak moja wczorajsza szeroko zakrojona akcja ratownicza (czyt. łapię za spadochron, tudzież za portki), że marzłam w tym ich centrum czegoś tam na wietrze kilka godzin (bo koniec końców wiało konkretnie), czekałam, truptałam trochę w miejscu, żeby mi było cieplej, a co do czego jak ogłosili tę radosną nowinę, że pogrzeb... tfu: próbę pobicia rekordu Guinnessa będzie trzeba odłożyć, to musiałam wracać do domu. I to drogą, którą znałam jedynie orientacyjnie, a którą po ciemku zupełnie zagubiłam. Jako że byłam w miejscu, gdzie tubylcy nie znali ani polskiego, ani angielskiego, ani nawet kaszubskiego, nie byli mi za bardzo w stanie pomóc w jej odnajdywaniu, tak że ostatecznie obudziłam się na kupce siana w jakiejś stodole, do której (i stodoły i kupki) dostałam się jedyną słuszną drogą, tj. przez dziurę w ścianie.

Myth, Dziennik Superbohatera 10.10.12r środa

STO LAT STO LAT !

Kto ma urodziny ?
Nasz blog ma urodziny ! :D
Już rok bronimy świata przed zagładą, wielu z nas nie dało rady (bo to różne komplikacje życiowe - tu się wygrało rejs dookoła czarnej dziury, albo przejadło się starymi hamburgerami z McDonald's za 2zł)ale zdecydowana większość nadal walczy (nawet nie wiecie jak niektórym przykro patrolować leżakiem plaże na Hawajach i jak potwornie ciężko leżeć, opalać się cały dzień i popijać drinki, będziemy walczyć, obiecuje że chodź ciągle pojawiają się jakieś niskobudżetowe potwory z wszelakich czeluści piekielno-toaletowych, chorzy psychicznie homogangsterzy, wielkie pizze i szalone wiertarki to my będziemy bronić was ziemniaków. Tzn Ziemian,będziemy też bronić każdą żywą formę życia (no może oprócz brukselki - brukselka to samo zło).

Wiem że moja wypowiedź koliduje z ekspose Premiera McDonalda no ale wszyscy wiemy że on zrobi wszystko by nabić sobie oglądalność, on wam nakłamie i mu oglądalność skoczy... A my tu, znaczy ja tu mówię prawdę, całą prawdę, tylko prawdę i mijam się z prawdą, wyprzedzam i omijam prawdę też. No ale McDonald jednak zanim naobiecuje wam to czego nie zrobi to mówi co zrobił, czyli minuta ciszy :) No ale co zrobiliśmy my przez ten rok ?

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 9 października 2012

Sektencja pisze po przedwczorajszym w komentarzu, że kompletnie nie wie, co się dzieje. Luzik - jak mówiłam, nie była to relacja na bieżąco, a jednak sama też nie zdążyłam ogarnąć, co się tam tak właściwie działo i jak to rozumieć, na szczęście zdążyłam się jakoś pozbierać, ogarnąć i przestać obwiniać się za to, że dirkowych książek jest, ile jest. Jak to powiedział pewien filozof - to wina Amelii. I samego zainteresowanego z całą pewnością też!

Anyway. Ponieważ 1TVP wyemitowało wczoraj coś lepszego niż sprzeddwutygodniowe* Trzy siostry (które może i były dobre, jeśli ktoś był zorientowany w czasach, kiedy Moskwa była stolicą życia towarzyskiego i tzw. inteligencji) restartując się powoli z wakacyjnego zastania, pomyślałam, że zasłużyli sobie, żeby ich nagrodzić poświęcenien uwagi w moich różowych wpisach (ja wiem, ja wiem - oni tu myszkują co wtorek, tylko im się komentarza zostawić nie chce).

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 7 października 2012

Jest dalej to, co było wczoraj, znaczy się, tak naprawdę, istotnie datowo, 6. września, czyli: znalazłam detektywa, który zapodział nam się na początku lipca i teraz byłam w fazie Jak to zrobić, że on jest nadal tu, a powinien być już tam, czyli ostatnio dłuższy wpis.

Patrzyłam, jak wściekły ciska papierosa gdzieś o chodnik i oddala się ociężałym biegnięciem gdzieś w głąb bardziej uczęszczanych ulic.
Chcesz, żebym wymyśliła coś innego? Proszę bardzo! przypomniałam sobie i po chwili podleciałam sobie spokojnie te pracowicie przebyte przez niego sto metrów i wylądowałam tuż obok wdzięcznie jak płatek róży.


Róża, czyli Panna Kot.