Myth , Dziennik Superbohatera 22.01.12 Niedziela

Nie mogłem zasnąć do 4:00 w nocy tzn nad ranem, obudziłem się o 8:00 i byłem wyspany ... aha no i dzień dziadka ! Więc chciałbym pozdrowić mojego kochanego najlepsieszego dziadka na świecie i tego dziadka którego niestety nie miałem okazji poznać i pozdrawiam też dziadków którzy nie są moimi dziadkami :) Od samego rana zajmowałem się "Analizą Sytuacji" (czyt. nic ciekawego nie robiłem) potem oglądałem jakieś filmy o tak mi dzień zleciał . Ale przejdźmy do tego co wydarzyło się wczoraj i nie miałem sił opisać tego co się wydarzyło :


"Siedmiu mechanicznych Krasnali, Księżniczka i Macocha"
Zacznę od drobnego wprowadzenia, każdy zna tą historię ... Jest sobie królestwo, królowa umiera przychodzi wredna macocha i próbuje zabić piękną księżniczkę , wysyła myśliwego żeby ją zabił ale ten tego nie robi, potem księżniczka spotyka 7 krasnoludków którzy jej pomagają . Macocha dwa razy próbuje zabić księżniczkę i jej się nie udaje . Za trzecim razem krasnoludki znajdują księżniczkę gdy leży prawie martwa po zjedzeniu jabłka, krasnoludki pakują ją do szklanej trumny i nagle przychodzi książę, całuję księżniczkę, macosze pęka serce i wszyscy żyją długo i szczęśliwie ...
Ale czy to prawda ? otóż nie ! to tylko bajka !

<- Tak zostali przedstawieni w bajce 7 Krasnoludków i Królewna Śnieżka




Rzeczywistość jest zupełnie inna - jest brutalna, dziwna, deszczowa i zagmatwana. Za dwoma górami, za dwoma lasami i za wytwórnią sera w tubce jest kraina tzn. miasto a w nim panuje dobry Król tzn. Prezydent ale niech będzie Król, jakiś czas temu zmarła mu żona i pozostała mu tylko 17 letnia córka, interesowało ją środowisko emo dlatego przefarbowała włosy na czarno, jakiś czas temu królem zainteresowała się pewna 22 letnia kobieta, król od razu wziął ją za żonę ... przez jakiś czas wszyscy żyli szczęśliwie aż księżniczka osiągnęła 18 rok życia i uciekła ze starym motocyklistą o imieniu Rokokosz.

Rodzina królewska wysłała swojego najlepszego śledczego który miał na imię Leszek (dlatego koledzy nazywali go "Leśniczy"). Podczas postoju na stacji benzynowej Księżniczka pokłóciła się z Rokokoszem o to który batonik sojowy jest smaczniejszy i poszła w stronę lasu. A Rokokosz z rozpaczy wjechał motorem w 500 letni dąb została po nim wielka miazga z częściami od motoru . Gdy Leśniczy przybył na miejsce wypadku w całym tym krwawym miszmaszu znalazł młode serce które mogło należeć tylko do młodej osoby (nie wiedział że Rokokosz miał 26 zawałów serca i 3 przeszczepy serca z czego ostatni od 18 letniego łyżwiarza). Leśniczy wziął serce i zawiózł je Królowi i jego żonie, Królewna została uznana za martwą .

Tymczasem Księżniczka zabłądziła w lesie, ale nie martwiła się bo zabrała portfel Rokokoszowi . Błądziła przez kilka godzin aż natrafiła na ukrytą w lesie plantację marihuany. Plantacja należała do Siedmiu Mechanicznych Krasnoludków sp. z o.o. . Nad głównymi drzwiami widniała tabliczka z napisem "Kopalnia", odchyliła drzwi zrobiła krok naprzód , potknęła się o coś i upadła. Okazało się że potknęła się o śpiącego mechanicznego krasnoludka . 3 sekundy później w jej stronę zostały skierowane silne reflektory i została otoczona przez 5 mechanicznych krasnoludków uzbrojonych w AK-47, związali ją i zaprowadzili do gabinetu szefa mechanicznych krasnoludków. Księżniczka opowiedziała swoją historię i mechaniczne krasnoludki zaproponowały że Księżniczka zamieszka u nich w zamian za to że będzie prała ich brudne, cuchnące skarpety i robiła im ich ulubioną zupę z karaluchów aby po powrocie z plantacji mogli się najeść.
<- tak w rzeczywistości wygląda Królewna Śnieżka

W zamku Macocha zebrała najtęższe umysły miasta i rozkazała zbudować uniwersalny lokalizator księżniczek. Pan Czesiu i jego pies Burek zaproponowali wystrzelenie satelity w kosmos ale niestety budowa trwała by zbyt długo, Pan Mirek zaproponował wielgachne urządzenie jak te z najnowszego Batmana które na podstawie sygnałów z telefonu podsłuchiwał wszystkich ludzi, niestety to też był za drogi pomysł. Nagle pojawił się łysawy facet w okularkach, mówił o sobie Steve J. zaproponował niezwykle ciekawy gadżet : lustro podłączane do ipada , Macosze spodobał się ten pomysł i od razu wprowadziła go w życie. I-lustro natychmiast zlokalizowało Księżniczkę.

Macocha kilkukrotnie próbowała spotkać się z Księżniczką lecz niestety siedmiu mechanicznych krasnoludków tak bardzo pokochało Księżniczkę i jej zupę z karaluszków że nie pozwalali Macosze spotkać się z Księżniczką. Pewnego dnia listonosz przyniósł paczkę dla siedmiu mechanicznych krasnoludków, nie zdążyli jej rozpakować bo dziś śpieszyli się na plantację z powodu zaczynających się zbiorów. A Księżniczka jako że była bardzo ciekawska i lubiła pchać palce tam gdzie nie wolno to otworzyła przesyłkę. W pudełku było 7 podpisanych jabłek dla każdego z siedmiu mechanicznych krasnoludków. A że Księżniczka była niegrzeczną dziewczynką zjadła jedno jabłuszko , poczuła zawroty głowy, mdłości i umarła ...
Gdy siedmiu mechanicznych krasnoludków wróciło do domu znaleźli martwą Księżniczkę , włożyli ciało do jednego ze szklanych, hermetycznie zamykanych pojemników do przenoszenia marihuany. I zwrócili się do mnie z prośbą o pomoc.

Siedzę sobie spokojnie w Centrum Dowodzenia i nagle pod mój blok podjeżdżają 2 czarne BMW z przyciemnionymi szybami. Z jednej z nich wychodzi niska postać i wchodzi do klatki, słyszę jak biegnie po schodach więc zakładam mój wielofunkcyjny płaszcz i sięgam po hełm . Słyszę nerwowe pukanie do drzwi, otwieram a tam jeden z siedmiu mechanicznych krasnoludków, mówi że księżniczka nie żyje i że potrzebują mojej pomocy bo na świecie już nie ma prawdziwych królewiczów tylko sami zniewieściali i tacy co słuchają justina b. Założyłem buty i zbiegliśmy po schodach, wsiadłem do jednego z samochodów i odjechaliśmy. Podejrzewam że wszyscy byli nieźle naćpani, a jednemu z siedmiu mechanicznych krasnoludków który siedział obok mnie tak trzęsły się mechaniczne ręce że zgubił 3 śrubki. Po 40 minutach dojechaliśmy do lasu i domu siedmiu mechanicznych krasnoludków . Wszedłem do środka i pierwsze co rzuciło mi się w oczy to 500 kg marihuany w paczkach oraz fotele i poduszki wypchane marihuaną.

Podszedłem do pojemnika w którym była zamknięta Księżniczka, była naprawdę niesamowicie piękna, jej cudowne rysy twarzy były niczym gwiazdy w rozgwieżdżoną noc, jej cera była gładka jak cera kobiety z idealnie gładką cerą a jej ciało miało idealne wymiary ... rozmarzyłem się ... Jeden z siedmiu mechanicznych krasnoludków powiedział że mam ją pocałować to ożyje, że tylko tak mogę ją uratować i tylko ja mam na tyle krystalicznie dobre serce że tylko mój pocałunek ją wskrzesi. No to pomyślałem "czemu nie ?", otwarłem pojemnik i ręka jej się zsunęła i zauważyłem że nie goliła się pod pachami , trochę mi to obrzydziło piękno tej sytuacji ale pomyślałem że muszę się przełamać. Zbliżam twarz do jej twarzy, no i czuję że jej z ust śmierdzi ! i to tak okropnie ! pytam jednego z siedmiu mechanicznych krasnoludków dlaczego jej tak śmierdzi z ust a on odpowiada że przez ostatnie dwa miesiące jadła tylko zupę z karaluszków, to już mi całkiem obrzydziło tą akcję ratowania Księżniczki ...

Ale tak dziwnie się na mnie gapili więc cmoknąłem ją w policzek i oznajmiłem że nie da się nic zrobić, że jest całkowicie martwa, wszystkich siedmiu mechanicznych krasnoludków zaczęło płakać, któryś otworzył wódkę i kazał mi pić. Odłożyłem butelkę na podłogę, ale się przewróciła lecz tego nie zauważyłem. Podszedłem do opakowania z księżniczką i razem z 3 mechanicznymi krasnoludkami chwyciliśmy za nie i chcieliśmy wynieść ją na zewnątrz, niestety poślizgnąłem się na mojej butelce i opakowanie z Księżniczką uderzyło o ziemię i spowodowało u niej odruch wymiotny, zwymiotowała zjedzone zatrute jabłko i ożyła ! Na początku nie widziała gdzie jest a potem chyba wszystko zrozumiała, bo się tak szczerze uśmiechnęła i biegła w moją stronę żeby chyba mnie pocałować ale w momencie skoku w moje ramiona zauważyłem że w zębach miała nóżkę karalucha, zrobiłem unik i wleciała do domu (na szczęście zapomniałem zamknąć drzwi) . Przed upadkiem uratowało ją siedmiu mechanicznych krasnoludków łapiąc w ostatniej chwili, wszyscy zaczęli skakać i się cieszyć. Nagle ...

Pojawiła się Macocha, przyleciała na motolotni na której było napisane "Miotła", wyskoczyła i rzuciła się na Królewnę i zaczęły się ściskać i całować ... i to tak bardzo obscenicznie (zdjęcie obok). Siedmiu mechanicznych krasnoludków zastygło niczym kamień a ja się gapiłem i cieszyłem. Wtedy stało się jasne że Królewna uciekła z domu bo Król nie pochwalał jej homoseksualizmu, a Macocha (też homoseksualistka) wyszła za mąż za Króla tylko po to by być blisko swojej ukochanej czyli Księżniczki. A Macocha myślała że siedmiu mechanicznych krasnoludków przetrzymuje Księżniczkę dlatego próbowała ich zabić a przez to że Królewna zjadła jabłko to umarła, ale tylko do momentu aż ja ją uratowałem :)
Macocha wraz z Księżniczką wskoczyły do motolotni i odleciały do Holandii. A ja zostałem sam z siedmioma mechanicznymi krasnoludkami które "lekko" się zdenerwowały tzn. totalnie ześwirowały zaczęły krzyczeć, warczeć i walić we wszystko co się da. W ciągu 10 minut dom był zrównany z ziemią, połowa lasu była wycięta a plantacja spalona .



















Gdy już zrównały z ziemią cały las zaatakowały mnie, na szczęście nie zniszczyli magazynu z marihuaną, a ja na szczęście miałem zapalniczkę więc zrobiłem sobie zasłonę dymną. Zasłona dymna była tak skuteczna że siedmiu mechanicznych krasnoludków nie było w stanie walczyć ... więc zapakowałem ich do BMW i zawiozłem do więzienia . No i dzięki mnie kolejny Happy End :) Księżniczka żyje i znalazła swoją wielką miłość, handlarze narkotyków trafili do więzienia, w miejscu wykarczowanego lasu zostanie postawione nowe osiedle i centrum handlowe, a chmura marihuany trafiła do atmosfery więc spodziewajcie się tęczowego deszczu . Czyli podsumowując sprawa rozwiązana .

Piosenka dnia :


Dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 22 stycznia 2012

Pomimo że już nie jest sobota, obiecałam sobie napisać coś o filmie Szósty zmysł. Reklamowali toto jako utwór obsypany Oskarami i innymi rzeczami, więc wspólnie z mamą postanowiłam sprawdzić na czym ten fenomen polega. Niezraziłyśmy się nawet kiedy przed połową filmu przyszło nam walczyć z bezwzględną sennością (podziwiam moją mamę - ona nie dysponowała telefonem surfującym po internecie). Wreszcie - jest! Końcówka! Utalentowany psycholog, który przez dobre półtorej godziny filmu prawił dziecku morały o radzeniu sobie z wewnętrznymi lękami i zewnętrznymi duchami (miał dar widzenia, jak biegają mu po domu), nagle uświadamia sobie, że... sam już nie żyje! Dziwił się, że własna żona go nie zauważa, a tu taki myk! Aż się z mamą podniosłyśmy i przysunęłyśmy do telewizora. Podejrzewam wręcz, że gdyby nie brak reklam na 1TVP, to byśmy pewnie były gotowe pomyśleć, że to już się inny film zaczął, bo nam jakoś sentymentalna opowieść o nieszczęśliwej parze niekoniecznie pasowała do widoku faceta wijącego się z bólu na ścianie (dla ducha nie ma różnicy, czy to ściana, podłoga czy drzwi lodówki).
Aż wyobraziłam sobie tych zaskoczonych w kinie ludzi, którzy nagle budzą się, przecierają oczy, z ekscytacją budzą swoich sąsiadów mówiąc Ej, Zenek, chyba się rozkręca!, jak nagle salę kinową ogarnia fala zaciekawienia fabułą, jak zdenerwowane szepty przemykają pośród ciągnących się wciąż pochrapywań...

A potem zachwycone Oskary, Złote Globy, Palmy, Kaczki i Gołębie. No ba! W takiej euforii, to ja bym była w stanie i Nobla wręczyć! Niech się lepiej teraz reżyserzy, scenarzyści i cała reszta zastanowią, czy naprawdę jest sens obmyślania i dopieszczania całości filmu. Może do szczęścia wystarczy tylko pięć minut z zaskoczenia?

Podobnie było z filmem Prestiż, ale tam przynajmniej był Tesla :)

A teraz wyimek z kabaretu, który był jakoś po pięciu minutach po tamtych udanych pięciu minutach filmu:

Jesteś piękna jak wejście perkusji w Stairway to Heaven.
Artur Andrus cytujący pierwsze zdania, jakie wymieniły ze sobą przyszłe małżeństwa.

I to się nazywa komplement pod wpływem impulsu! Żeby nie było - oto wspomniana piosenka:



Jak będę miała normalny internet pozwalający korzystać z multimediów więcej niż raz dziennie to sobie kiedyś też posłucham :)


No dobrze, teraz sprawy bieżące - wczoraj był Dzień Babcia, a już dzisiaj jest Dzień Dziadka! Podobnie jak wczoraj zrobić miałam a niepomyślałam (pewno przez tę moją zakręconą babcię, która i tak nie jest superbohaterką), a jak Myth nie zapomniał, składam wszystkim świętującym jak najlepsze życzenia i żeby doczekali nie tylko wnuków, ale też i prawnuków i innych prapra... będąc zawsze docenianymi i szanowanymi :)

Dzisiaj otrzymałam ciekawą wiadomość. Co prawda nie od jakiegoś przysto... znaczy: groźnego geniusza zła, ale on zaznajomionej Hiper Babci:

Przyjeć STOP Potrzebuję pomocy superbohatera (czy tam superbohaterki) STOP W domu spokojnej starości znowu pojawili się kosmici STOP No wiesz STOP Dziadek właśnie odlatuje STOP Całuję Was Babcia STOP

Owszem, wiem, o co chodzi - ciekawym zbiegiem okoliczności leciał dzisiaj film Kokon (czyżby rocznica jakaś?), w którym w basenie sąsiadującym z pewnym domem spokojnej starości zalęgli się kosmici. Pensjonariuszom ów domu zdarzyło się w nim wykąpać i w ten sposób odkryli niesamowitą moc wody zasilanej kosmiczną energią. Potem, po różnych kolejach losu udaje im się zaprzyjaźnić z kosmitami i ostatecznie tamci postanawiają zabrać ich ze sobą w kosmos gdzie będą uczyć i nauczać.
Tak więc film oficjalnie był sci-fi, ale tylko oficjalnie, bo jak wiadome jest każdemu superbohaterowi rzecz jest raczej na faktach. W 1907 ufolutki naprawdę zadomowiły się w niektórych ziemskich basenach (oraz sufitach supermarketów, ale mniejsza z tym) i naprawdę niektórzy zaczęli sobie za ich pomocą obniżać swój odczuwalny wiek. No a potem kosmici naprawdę uznawali Ziemian za ciekawy materiał do obserwacji i proponowali wspólną podróż do miejsca wiecznej szczęśliwości.
Nie, nie wiem, czy faktycznie było tam tak szczęśliwie - mnie nie chcieli zabrać, nawet kiedy próbowałam dorabiać sobie brodę. Nadmiarów psychologicznej persfazji co do ofia (?) również nie udało się stwierdzić.

No w każdym razie historia co jakiś czas wyraziście się powtarza, bo pojawiają się niekiedy doniesienia o dziwnych zniknięciach pań i panów po 50-tce i tak też było tym razem. Przynajmniej częściowo.

Kiedy przyleciałam na miejsce szybko pojęłam, że najwyraźniej jestem jedyną osobą, która wydarzeń z 1907 nie widziała na własne oczy. Był to w sumie dobry pomysł - jak widać po moich powyższych opisach wspomnieni kosmici nie są zbytnio orginalni i zawsze posługują się tym samym schematem, czyli przylecieć, zasiedlić, odlecieć z pełnymi kieszeniami. Najlepiej więc sprawdzali się weterani, którym dzięki ich doświadczeniu i wieloletnym samodzielnym obserwacjom nie trzeba było niczego tłumaczyć, tylko po prostu na widok UFO robili, co trzeba. Zobaczyłam na miejscu (Połwysep Helski, szerokości []) parunastu unoszących się nad powierzchnią morza specjalnie wyszkolonych starszych superbohaterów i superbohaterek, z których każdy był wyposażony w specjalnie specjalistyczną super broń (robiącą coś superspecjalistycznego, co by kosmitom bardzo źle wpłynęło na niestrawność) i każdy działał według specjalnie wyspecjalizowanego planu, nie mówiąc o kilku towarzyszących im specjalnych helikopterach, okrętach, latających czołgach i takich tam. Wszyscy czekali w specjalnym miejscu i wypatrywali paru specjalnych rzeczy, bez których nie obejdą się kosmici, tj. pojawienie się pojazdu matki, który przejmie teleportacyjnie nadpływający statek właśnie od brzegu statek.

Stałam przez chwilę zmieszana w powietrzu jak kołek nieporadnie czekając na instrukcje. Jedyną specjalistyczną rzeczą, jaką posiadałam, był chyba mój dowód tożsamości, który w dodatku został sam w domu (stroje superbohaterów nie mają kieszeni, wiecie?), więc czułam się trochę nie na miejscu.

- Łap Józka! - Usłyszałam nagle przygłuszony odległością krzyk i niespodziewanie od Hiper Babci. Miała na myśli oczywiście swojego 88-letniego męża, ale nie wskazywała na jacht będącą głównym obiektem zainteresowania tamtych herosów, tylko kawałeczek dalej...

Kawałek dalej kręciła się łódeczka z wymachującym rękami i wykrzykującym coś w stylu Ej! Zabierzcie mnie! starszym mężczyzną. Jak teraz zaobserwowałam - próbował on zepchnąć z trasy czy nawet przewrócić pojazd oficjalnych pasażerów chcąc zająć ich miejsce w strumieniu teleportacyjny obcych!
Zaraz, zaraz, ale czy nie lepiej byłoby, gdyby on jeden zamiast...

- Szybko! - Babcia zauważyła, że nadal latam w kółko. - Nie chcą go zabrać po dobroci, to sam się wciska.
- Eee? - Zapytałam po głębokim namyśle przekrzykując nagły wybuch odgłosów karabinów i bomb miniatomowych. Na mgnienie spojrzałam w górę, gdzie właśnie ogromne niebieskoszare coś wyrzuciło z siebie biały słup światła.
- W 1908 roku wywalili go z powrotem - wyjaśniła podlatując bliżej - bo ograł w kasynie wszystkich zielonych.
- Ograł ich z zielonych..? - Nie dosłyszałam.
- Ograł ZIELONYCH! - Wrzasnęła mi prosto w ucho, aż zastanowiłam się, czy ma naprawdę aż tyle lat, na ile wygląda. - Banknoty mają różowe.
- Ooo...
- Ale nadal próbuje się tam dostać!
- Dlaczego?
Tu chwila zastanowienia.
- Mówił coś kiedyś, że źle gotuję.
- Aaaa...

Pozostało mi grzecznie kiwnąć i polecieć po Józka. Chwyciłam jego łódkę jedną ręką niczym kelner tacę i odstawiłam na bezpieczny suchy ląd gdzieś na wydmach w okolicach Sopotu. Po drodze zdążyłam się domyślić, że nie będzie on zbyt zachwycony zdecydowanymi planami swojej żony, więc po bezpiecznym ułożeniu drewnianego pojazdu na piasku odleciałam jeszcze szybciej niż po niego poleciałam...

Po dobrym kilometrze przesuwania się wzdłuż lądu zatrzymałam się i zaczęłam z zaciekawieniem wpatrywać w błękitne duże coś nad morzem zastanawiając się, czy wreszcie, tym razem, udało im się powstrzymać nieziemskie plany i zatrzymać starszych na Ziemi. Moja nadzieja nieco skurczyła się, kiedy zobazyłam jak śmiesznym łukiem leci z lednego miejsca w inne jakaś rakietka i wybucha nieporadnie w powietrzu, a potem nieśpiesznie niebieski statek podnosi się i błyskiem oddala. No tak - pomyślałam - w końcu Hiper Babcia wspominała coś o zaawansowanej katarakcie kilku z walecznych superbohaterów. Tyle że skleroza dowódcy nie pozwoliła im ogarnąć, którzy to...

Chciałam, żeby na tą okazję było coś od Pet Shop Boys... I nie mogłam się zdecydować, ale ostatecznie padło na:

Myth , Dziennik Superbohatera 21.01.12 Sobota

No wiec tak jak Astrogirl zauważę że dziś Dzień Babci , chciałbym pozdrowić moją kochaną najlepsieszą babcię na świecie i tą babcię której niestety nie miałem okazji poznać i pozdrawiam też babcie które nie są moimi babciami :) A teraz przejdę do relacji z dzisiejszego dnia .

Od samego rana zostałem poproszony przez jednego z detektywów o pomoc w śledztwie ale to było zwykle zabójstwo to tam kiedy indziej opiszę , Potem pojawiło się u mnie 7 Mechanicznych Krasnoludków bo widzieli jak zła Królowa porwała im Księżniczkę ... lecz okazało się że Księżniczka i Królowa to homoseksualistki i razem uciekły do Holandii a biednych 7 Mechanicznych Krasnoludków popadło w mechaniczna depresję i zaczęło okazywać swoje Mechaniczne niezadowolenie dewastując pobliski las i kopalnię złota ale o tym opowiem jutro jak ich złapię :/

A teraz coś co mi się bardzo podoba "World War Web" ktoś tak skomentował dzisiejsze poczynania Anonymouse. W momencie gdy to piszę padło już 160 stron rządowych w 24h , akurat jest już kilkanaście minut po ataku na onet , onet jeszcze stoi ale oni mają świetny sprzęt to może trochę potrwać . Ale to jest właśnie świetne ! Ludzie walczą o swoje prawa !

piosenka dnia :


dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 21 stycznia 2012

Czytam sobie ostatni post Mytha, potem wracam do poprzedniejszego, potem jeszcze dla pewności... To w końcu pisuje do niego „S” czy „P”?
Hmm, a może to ktoś o inicjale PS, np. Paweł Sobczak?


stąd

W takim razie już mu przestaję zazdrościć.

Dzisiaj Dzień Babci, więc cały dzień przesiedziałam... dokładnie, u babci. Co prawda nie jestem pewna, czy to czasem nie ta właśnie popisywała się wczoraj na Harleyu, ale babć się nie wybiera.

Kiedy wreszcie wróciłam (około 17:30), kontynuowałam wspieranie ożywienia, jakie chwilowo dotknęło nasz wspólny forumowy komix o organizacji Dzieci Czasu, w skrócie CoT od Children of Time (do którego współtworzyła między innymi Kitina i o czym pisałam jakiś czas temu). Najpierw, bodajże 7. stycznia, Sally McHill nakreśliła swoją wizję tego, jak do organizacji trafiłam ja, czyli jak pewnego dnia padła im połowa komputerów i ktoś musiał przyjechać do bazy (na Księżycu!), żeby je naprawić. Dlaczego nie napisałam tego sama? Cóż, nie mam zbyt dobrej wyobraźni i zaraz gubię się w tym, co nie jest rzetelnymi faktami, tymczasem... nie należałam nigdy do tej organizacji - bardzo więc jestem wdzięczna Sally, że wyimaginowała niezbędne sytuacje :)
Potem, tj. wczoraj - ja jej przysłałam drobne (po przemyśleniu) poprawki wzbogacające obraz mojej osoby wraz z wymyśloną ostatnio akcją napędową całej historii, czyli obroną planety Juniserl (w rzeczywistości ta potęga nigdy nie potrzebowała obrony, no ale jak fikcja to fikcja :D ). No i do tego w momencie, gdy wysłałam swoje opowiadanie, to jednocześnie odebrałam opis historii o ataku Xiritów na Zlot Fanów Fantastyki pióra Oliviera Piotrowskiego wraz z elementami jego życiorysu. Wczoraj pierwszą część, a dzisiaj resztę.
No i dzisiaj zamierzam ogarnąć tę resztę, zopiniować, a do tego dokładniej poskładać opowiadanie zaczęte przez Sally McHill. Ciekawe czy tam radę.
W każdym razie wczoraj udało mi się przeczytać dwa opowiadania Niessamowitego Profesora - aż mnie zaskoczył, jak dobrze mu poszło O.o
Chętnie przeczytam pozostałe.

Jak dowiedziałam się dzisiaj z 1TVP - będzie nowy Kloss, znaczy: nowa Stawka większa niż życie, a dokładniej (nowy tytuł): Stawka większa niż śmierć. Świeżo upieczony reżyser (czy tam scenarzysta - nigdy ich nie rozróżniam) cieszy się, że będzie pełna realizmu, a główny bohater stanie się dla nas bardziej prawdziwy. Rzucił jakieś porównanie, ale mnie bardziej skojarzył się wymęczo... znaczy: wyprodukowana niedawno przez kogoś nowa wersja serialu Janosik, czemu w sumie zapomniany już przeze mnie przykład nie zaprzeczał. Rzecz ma być oglądalna już pierwszej połowie tego roku, choć nie jest mi wiadome, czy w postaci serialu czy filmu pełnometrażowego. Kolejną rzeczą, z której cieszy się "reżyser" jest ściągnięcie na ekran Stanisława Mikulskiego (tytułowy Hans Kloss) oraz Emila Karewicza (jego najsłynniejszy, choć nie jedyny, przeciwnik Hermann Brunner alias Ta Świnia). Główną rolę zagra Tomasz Kot.
Boże.

W każym razie - wracając do Dnia Babci i innych, o wiele przyjemniejszych rzeczy, zadedykuję coś:

Myth , Dziennik Superbohatera 20.01.12 Piątek

Nie czuję się samotny ! tzn przeważnie ... i nie bambuska ! tylko Bambus !
Zanim udałem się do szkoły ustawiłem komputery w Centrum Dowodzenia aby szukały tajemniczego "P" i udałem się do szkoły , Po dotarciu do szkoły okazało się że nie mamy pierwszej lekcji (a to oczywiste że jak nie ma pierwszej lekcji to nie opłaca się iść na 8 pozostałych), obmyśliliśmy wraz z kolegami genialny plan że po następnej lekcji idziemy pochodzić po galerii handlowej a potem wracamy na dwie ostatnie lekcje. Potem rozmawialiśmy o wprowadzeniu ACTA i zamknięciu Megaviedeo i Megaupload . Jestem całkowicie przeciw blokowaniu internetu ! a dla cierpiących po utracie Megaupload , proszę bardzo : Nowy Adres Megaupload
A tu jeszcze filmik o ACTA (musimy z tym walczyć!):


Oczywiście plan nie wypalił ale i tak jako szef kółka filmowego nagrywałem dyrektora i nie byłem na większości lekcji, niestety musiałem iść na lekcje z tą której imienia nie wolno wypowiadać i nie wolno rzucać się jej w oczy ... ale nie było tak źle jak oczekiwałem , miała dobry humor (jak kubek kawy wyciągnięty z mikrofalówki wsadzonej w inną mikrofalówkę ), potem wróciłem do domu ....

5 minut po wejściu do domu przyszedł ksiądz z kolędą ... chciałbym mieć to nagrane jak wchodzą ministranci i śpiewają kolędę . Ksiądz posiedział 5 minut i sobie poszedł a ja wróciłem do ważnych spraw tzn wróciłem do rozmowy z dziewczyną z którą wziąłem ślub w Las Vegas .

"P" znów się skontaktował , w momencie gdy wyjawił swoje imię komputery znalazły inne ślady jego tożsamości w internecie i głowie robo-centaura budowlanego . No więc "P" ma na imię "Purinsesu" co z japońskiego znaczy "księżniczka" więc "P" to nie On tylko Ona ! Nazywanie siebie księżniczką wynika pewnie z tego że ma zawyżony poziom własnej wartości oraz że jest to jeden z przykładów mizantropii . Właśnie napisała taka wiadomość :

Jestem na ściance idioto

Podejrzewam że jest ona równie niebezpieczna co plastikowa figurka czarnej krowy w kropki bordo :)


Piosenka na dziś (od jasia):


dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 20 stycznia 2012

Dzisiaj generalnie dzień mailowointernetowy - zaległe wiadomości, czytanie...

Generalnie nudy. Aż tu nagle patrzę - w mojej skrzynce mailowej pojawił się email:

Mamy zdjęcia Twojej Babci na motorze??

Od jakiegoś Piotrka. A w środku zdjęcie:



Nie no, super - nie dość, że jedna z moich babć robi sobie eskapady na motocyklu, to jeszcze dowiaduję się tego od jakiegoś "Piotrka" :(

Były też jednak także przyjemniejsze rzeczy. Jak (heh, znowu ten Doctor) 22 mash-upy z bohaterami Doctora Who:


Masakra. Nawet jak ktoś nie kojarzy, o co kaman, to i tak się niekiedy musi uśmiechnąć :D

Odebrałam także zaległe maile od Profesora Niessamowitego - on jest na serio niesamowity! Skarży się na brak czasu i niepokojącą niepłodność twórczą, a w praktyce w ciągu dziesięciu dni mojego nie odpowiadania wysłał mi aż trzy maile, a w nich... 6 opowiadań. LoL XD
Polecił mi też pewien artykuł (będący z kolei odpowiedzią na moje skarżenie się, że nie umiem znaleźć pracy, ale nie bardzo liczę, że pomoże mi w tym szkoła).
Zabawne, jak bardzo tamte badania potwierdziły moje przypuszczenia. Wy też macie tak, że niekiedy wiecie coś pół życia, aż tu nagle jakiś uniwersytet/zespół naukowców/najnowsza maszyna licząca/znajomy superbohater przeprowadza rzetelne badania i potwierdza wszystko co do joty?

No i do tego wszystkiego dochodzi niezmiennie miękka Kocia Dama. Heh, nic dziwnego, że Myth czuje się samotny, skoro nie ma w domu żadnego kota, a tylko jakiegoś bambuska :p

Hmm, ale jak czytam jego ostatnie posty... Dlaczego o jego uwagę starają się jacyś superzłoczyńcy, a o moją nie? Jestem zazdrosna :( Też bym chciała, żeby pisywał do mnie wiadomości jakiś fajny tajemniczy geniusz zła...

Myth , Dziennik Superbohatera 19.01.12 Czwartek

Znów nie dotarłem do szkoły ... Ratowanie świata jest ważniejsze ! a tym bardziej że nie chciało mi się wstawać rano , ale podniosłem się i dokończyłem budować moją steampunkową maszynę a potem przystąpiłem do budowanie jej odpowiednika wykonanego z elementów dostępnych w latach '80 i '90 czyli telewizory kineskopowe i odtwarzacz VHS . Później poszedłem spać (ponieważ był to środek nocy [8:30]) i miałem dziwny sen . Śniło mi się że była jakaś impreza i nagle ktoś porwał mojego kolegę i wciągnęli go przez balkon w jakimś bloku i wrzucili to czegoś co wyglądało jak pralkoniszczarka i zmieliła ona mojego kolegę i nagle grawitacja na całej planecie stała się dwa razy silniejsza , nie mogłem się poruszać swobodnie i gdy obudziłem się o 12:30 i wszystko mnie bolało.

A jeśli chodzi o ratowanie świata to dziś ograniczyłem się do przeczytania gazety i uzyskaniu z niej informacji o tym że policja ciągle odnosi sukcesy ! złapali nieletniego który przechodził na czerwonym świetle oraz są na tropie mężczyzny który ukradł rosół ! razem z garnkiem ! to oburzające … W biały dzień , ukraść zupę z parapetu i to w dodatku razem z garnkiem !

Aha i otrzymałem wiadomość od "S" to od ta osoba prawdopodobnie przejęła kontrolę nad robo-centaurem budowlanym i dokonała zniszczeń , a o to treść wiadomości :

Jestem najprawdziwszym geniuszem zła i świat kiedyś będzie mój. Wystarczy tylko manipulować ludźmi jak marionetkami. Ludzie są w większości głupcami. Nie wiedzą co dla nich dobre. Zawsze kiedyś wybiorą zło. A zło, no cóż *uśmiecha się szatańsko* zło jest moje.
To mój plan superbohaterze, panować nad ludźmi. Powinno pójść łatwo, co?

P

Nie ma powodów do obaw będę walczył z każdym przejawem działań "S"


piosenka dnia :

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 19 stycznia 2012

Siostra wróciła z akademika i pierwsze, co zrobiła po zasięgnięciu informacji u mamy, było danie po kilka klapsów swoim szczurkom, bo wyłaziły. Nie no, nazywanie głupią jednocześnie mojej siostry i tej grzecznej choć nie pojętnej do bólu dziewczynki, którą uczę, to naprawdę szczera obraza dla tej drugiej. Na okreśkanie głupoty powinno być zdecydowanie co najmniej dziesięć odmiennych określeń.

Wczoraj w nocy leciało kilka serii moich ulubionych niemieckich piosenek z genialnie unowocześnioną wersją A night like this na końcu, co spowodowało przejście mojego mózgu w sferę, w której jeśli już czasami trafi do niej w ciągu dnia, to uważa ją za bezprzyszłościową i, pomimo że z niej nie wychodzi, to raczej traktuje jako zabawę. A teraz był tak nie przytomny, że nie chciało mu się ani wychodzenia ani zabawy.

Nawiedzały mnie jednocześnie dwie rzeczy, w zasadzie jedna przepychała drugą. Jedna to wspomnienie maila, którego kiedyś napisałam do jednego z radyj w ramach odpowiedzi na pytanie Czym się radio różni od innych mediów?, które rzucili na antenie. Napisałam, bo wyjątkowo radio traktowałam i traktować będę - zresztą przy jakim innym medium mój mózg może odwiedzać takie dziwne stany świadomości? Że mogę zamknąć oczy i słuchać, że mogę zamiatać warsztat i słuchać, spacerować z walkmanem czy cokolwiek. A jeszcze jak się trafi coś fajnego niewiadomo kiedy i gdzie, np. taki kabarecik o pierwszej w nocy albo fragment opowiadania podczas oczekiwania do lekarza? O opowiadaniach radiowych szczególnie dużo się rozpisałam - chyba z 20% wszystkiego, tj. jakieś dwa zdania! I poszło.
Co prawda nie usłyszałam cytowań swoich wypowiedzi na antenie, ale... pan z radia okazał się być tak nadspodziewanie miły, że odpisał. Że dziękuje i tak dalej, ale z tymi opowiadaniami radiowymi to sprawa nie tak prosta, bo nie tania i nie łatwa. Może mu nawet coś odpisałam. Ale prędzej nie, bo czuję się w jakiś sposób dłużna. Opowiadania radiowe...
I tak to wczoraj moje myśli zrobiły zdecydowany myk w tamte strony (ostatnimi czasy robiły go coraz częściej, ale ze zdecydowaniem zauważalnie mniejszym) i zaczęłam sobie wyobrażać, jak tym razem wysyłam do nich maila z propozycją napisania czegoś specjalnie dla nich. Bo ja wiedzą niektórzy, pisać bardzo lubię, tylko że czytelników coś niewielu. A gdyby tak dla radia się zaproponować, choćby i z ceną bardziej symboliczną niż sensowną? Widzę w myślach, jak najpierw wysyłam jedno z opowiadań, jak pracownicy radia się zachwycają, jak każdy z nich czyta z niedowierzaniem całe kilkanaście stron. A potem wybierają sobie temat, przedział wiekowy, ilość odcinków. Potem ja rozsyłam kilku osobom ze znajomego forum prośbę, żeby podrzucili mi parę pomysłów, bo przecież będę w radiu i może też by chcieli... No jak ja lubię, kiedy mnie ponosi - heeeh...
A pomysł mam taki, który podsunęła mi nazwa, która mi się szalenie spodobała - Inspector Spacetime, którą ktoś wymyślił, żeby nie wskazywać palcem na Doctora Who. I głównego bohatera już wymyśliłam, i fabuła już poszła swoją drogą :D
Tylko... kiedy ja znajdę na to czas? Postanowiłam dzisiaj już na przytomnie, że napiszę do nich (a czemu nie? ;) ) najwcześniej, kiedy skończę pisać To dziwne uczucie

No i była jeszcze druga rzecz, która mi ostro tamtego wieczoru łaziła po głowie. Ale jak się zastanowię, kto by chciał czytać o tym, jak znowu wyobrażam sobie, jak robię wycieczkę do siedzimy BBC i przypadkiem spotykam Paula McGanna?
Napiszę tylko, że na serio jestem zdumiona, że tak mocno mi się ta fascynacja utrzymuje, skoro pierwszy raz trafiłam na film z nim ponad rok temu. Porównując do innych przypadków bzika na czyimś punkcie (Carl Sagan, Douglas Adams, Jacek Dukaj...) powinnam już dawno zaledwie uśmiechać się na myśl o nim! A tymczasem... los znowu płata mi figla.

A potem jeszcze leciało na Trójce genialne coś z Przyszedłem tu naprawiać gaz w refrenie Ciekawe, czy uda mi się to znaleźć gdzieś w internecie...

Dziś dzień natomiast dalszy ciąg czytania Angory. Oczywiście nie jest ona aktualna, co jak się niespodziewanie okazało, posiada zalety. Mianowicie jeszcze ze cztery, pięć miesięcy temu po wszystkich mediach i gazetach świata szalał (i słusznie) pewien niepowtarzalny temat:



I niech mi teraz ktoś wyjaśni, co z nim tak nagle przycichło? Neutrina przestały już latać tak szybko?
Tak nawiasem: mnie najbardziej przekonuje teoria, czy raczej fakt, że przecież nie była to prędkość w próżni! A w innych ośrodkach nigdy nie wiadomo - podobno nawet światło potrafi przekroczyć magiczną barierę 300 000km/s w odpowiednich warunkach...

Tadeusz Żeleński jako mistrz riposty:

Znał czy nie znał Musset polską komedię, przełożoną lichą prozą na francuski i wydaną w jakimś zbiorze? Przychylając się do tego, że znał, nasz uczony pisze (polszczyzną znowusz co prawda zbyt... polonistyczną): „Natomiast bodaj że prawie by stwierdzić można, że e r. 1835, w dobie swej intensywnej twórczości dramatycznej, Musset tak dobrze jakby chyba nie mógł nie znać wydawnictwa zbiorowego, poświęconego właśnie arcydziełom teatru europejskiego”
(...)
„Bodaj że prawie by stwierdzić można, że tak dobrze jakby chyba nie mógł nie znać...” Ten cytat należałoby wyryć jako godło w naszych seminariach polonistycznych.

Przepraszam, że szanowni czytelnicy trafili akurat w okres mojej twórczości, kiedy fascynuję się Obrachunkami fredrowskimi, ale kiedy trafiłam na to tę perłę, to się dosłownie popłakałam ze śmiechu XD

Nie znalazłam tego z gazem Trudno - pozostało mi jeszcze parę niemieckich, jak ta:

Myth , Dziennik Superbohatera 18.01.12 Środa

Bardzo pracowity/nudny dzień rozpoczęty WFami i 2 lekcjami z przebiegłym Baronem Zennonnem , później spędziłem specjalizację na 3 godzinnym nic nie robieniu . Ale za to an religii Graliśmy w mafię - zabijaliśmy mafiozów :) to było całkiem ciekawe ... Wróciłem do Tajnej Siedziby , zjadłem obiad w Centrum dowodzenia i nagle otrzymałem wiadomość od niejakiej Niena'y .

Niena ma złowieszczy sekretny plan przejęcia kontroli nad światem, jest to trochę dziwne gdyż pochwaliła mi się tym, a Superzłoczyńczynie nie informują zazwyczaj superbohaterów o tym że mają złowieszczy sekretny plan przejęcia kontroli nad światem ale cóż nawet w tej branży można natrafić na jakieś odstępstwa od normy , o ile supermoce można uznać za normę . Niena niestety szybko się ulotniła i nie zdobyłem więcej informacji na temat tej jakże intrygującej wiadomości ale spróbuję jutro prześledzić sygnał i wytropić nową Superłoczyńczynie .

Od godziny 17:00 do Teraz (czyli 23:00) pracowałem nad pewną maszyną według projektu Leonarda Vinciego (nie będę mówił "da" jak russowie ...) , to tak jakby steampunkowy telewizor z funkcją odtwarzania filmów przy pomocy płyty winylowej , długo by tłumaczyć ... to jak frytki z majonezem w średniowieczu :) albo dinozaur na rowerze ...

Piosenka dnia :


Dobranoc.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 18 stycznia 2012

Chyba za dużo dzisiaj czytałam Angory, bo strasznie niewiele dzisiaj się działo. Jak ja nie lubię swojego powolnego tempa czytania :(

Gadałam ostatnio z Super Informatykiem - tak jak myślałam, niestety, nie ogarnął w czasie tematu Javy. Tu projekty, tam praca, pomijając że w niedzielę, jak każdy superbohater czuł się padnięty po tygodniu pracy. Poradziłam systematyczność - nie zabieraj się do pisania o 23:00, tylko poświęć na to co najmniej ze cztery wcześniejsze dni, chociażby żeby pomyśleć, jakie kwestie chcesz poruszyć.
Ale z systematycznością jest taki problem, że musi być systematyczna.

Już myślałam, że nic się dziś bardziej pozytywnego nie zdarzy, a tu proszę - Nieposkromiona odpisała! Już się martwiłam, że jedną z moich znajomych superbohaterek na dobre odcieli od komputera czy coś, bo to już były dobre dwa tygodnie, jak ja napisałam do niej i ona nigdy nie omieszkała mi nie odpisać, a tu ciągle cisza. Ale jest, jest, odpowiedziała na mojego maila dopytującego, czy wszystko dobrze. Co prawda nadal trochę nieszczęśliwa i stawiająca opór całemu światu (skutecznie!), ale jednak odpisała. No to wszystko dobrze.

Filmowy cytat-uzupełnienie taty:

- Ma pani prawo jazdy?
- Tak.
- To proszę zjeżdżać.

Ponadto znów zajmowałam się trochę dzieckiem koleżanki mojej mamy. Teraz ma zestaw zadań na po feriach (a mają je od 16 do 29 stycznia). Co prawda nie zawierały graniastosłupów, ale po przerobieniu takiego:

Akademia Krakowska została założona w 1364 r. Za ile lat ta najstarsza polska uczelnia będzie obchodziła 700 urodziny?

...doszłam do wniosku, że powinnam chyba zrobić jej zdjęcie na pamiątkę, bo nieczęsto trafia się 12-letni dzieciak, który nie ogarnia nawet matematycznego związku rocznicy z datą oryginalną.

Do tego doszło mi jeszcze wspomnienie tego, co wyrabia mysz... znaczy: szczur siostry pod jej nieobecność i posunęłam się do głębszego przeanalizowania pojęcia głupota, ponieważ mianowanie nim jednocześnie grzecznego acz nieco wrzaskliwego dzieciaka bez talentów rozumieniowych oraz inteligentnej w zasadzie a bezczelnej nastolatki (w porywach do kobiety) wydało mi się trochę nie na miejscu i postanowiłam zastanowić się nad elementami łączącymi.
W znaczeniu oryginalnym głupota stanowi oczywiście pojęcie przeciwstawne do mądrości. Jednak jak się zastanowić, to mądrość możemy rozmienić zarówno na wiedzę (posiadane informacje), inteligencję (umiejętność rozumowania), no i mądrość samą w sobie, czyli... hmm, coś co mnie się kojarzy z doświadczeniem i co jest jakby połączeniem dwóch poprzednich. To pierwsze wydaje się niegroźne - w końcu jeśli czegoś nie wiemy, zawsze możemy improwizować. Bardziej więc przeszkadza to, co w tej improwizacji jest potrzebne, czyli właśnie ten drugi typ mądrości - umiejętność trafnego zanalizowania sytuacji i zachowania się odpowiednio do niej. Inteligentny musi być ratownik, kiedy ma ułamki sekund na myślenie, a tymczasem budynek się zawala na dziesiątki mieszkających w nim ludzi, inteligentny musi być gość pracujący nad wizerunkiem firmy, kiedy trzeba wyprzedzić konkurencję i oczarować klienta. Rzecz jasna, jest to ten typ mądrości, który najbardziej cenię i który mierzę... poczuciem humoru, umiejętnością rzucenia błyskotliwej riposty. Testy IQ? A co nam powie o człowieku to, z jaką łatwością, na podstawie kilku obrazków, znajduje miejsce dla czerwonego kwadratu na ostatnim z nich? Może kiedy robimy ten test za pierwszym razem to tak - dowiemy się czegoś o sobie. Ale potem to już jest tylko schemat, w którym połapie się każdy komputer z jakąś tam sztuczną inteligencją. Tak więc: potem zdobywamy wiedzę, które bardzo pomaga naszej inteligencji analizującej - czyli mamy trzeci typ.
Patrząc pod tym kątem widać od razu, do jakiej kategorii można zaliczyć ową nieudaną szóstoklasistkę. Książkowy brak inteligencji i do tego idąca za nią odporność na wiedzę :( Ale co zrobić z moją siostrą, która na zwierzętach zna się niby dużo lepiej niż ja, a nie wie, że zasłonięcie otworu szczurzej klatki zaledwie lekką plastikową doniczką nie jest najlepszym pomysłem? Ba! I jeszcze weźmy jej spróbujmy zwrócić uwagę!
Po namyśle wydaje mi się, że kluczowym zdaniem jest to niby. Bo najniebezpieczniejsi dla światowego pokoju i całej reszty są nie tyle głupcy, co głupcy, którzy myślą, że nie są głupcami. Niejaki profesor Olejniczak z naszego wydziału mawiał, że są cztery rodzaje pracowników: pracowity mądry, leniwy mądry, pracowity głupi i leniwy głupi - jak już powiedziałam, problem jest nie tyle z lenistwem, które w najgorszym wypadku marnuje nam siłę roboczą, co z zestawem pracowity głupi. Bo to ktoś, kto umie zrobić coś raczej tylko źle i, co gorsza, zrobi to! Pal licho ze wszystkimi osobami, które pomimo swoich niedostatków rozumowych orientują się, że najlepszym wyjściem dla nich jest ciche usunięcie się na bok i zostawienie miejsca dla takich, którzy naprawdę rozumieją sytuację i znają rozwiązania - najgorsi są ludzie, którzy cokolwiek by nie zrobili, uważają się za najmądrzejszych - mam wrażenie, że takie coś dotyczy zarówno siostry, co i tamtej małej. Choćby takie zapieranie się ja tam jestem za głupi na matematykę i bycie dumnym z tego, że się nie wie, na czym polegają funkcje trygonometryczne. Chodzi o to, żeby wiedzieć, że są też ludzie, którzy to wiedzą, mieć dla nich szacunek i pozwolić sobie je wyjaśnić - a nuż jednak nie jesteśmy tak głupi? W osobach niemądrych, ale skromnych i potrafiących słuchać i podziwiać też jest coś z mądrości.

No i tym pogodnym akcentem kończę :)
Hmm... dir /o:-d "Moje dokumenty\Moja muzyka" | more... Niech będzie to:



LoL, ciekawe, skąd ja to w ogóle wytrzasnęłam..?

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 17 stycznia 2012

Jak dzisiaj około szesnastej włączyłam komputer to ten pasek jeżdżacy z lewej do prawej podczas uruchamiania się Windowsa wydawał mi się tak śmigać... Niby rano coś tam robiłam, niby później nawet odkurzałam, ale taka zrobiłam się nagle ospała, że myślałam, że zaraz zasnę.

Zerkam przez okno i jedyne, co widzę, co plątanina gałęzi orzechowoświerkowych bez jednego listka na niebie białoszarym jak bluzki nie prane w Perwolu. Jako superbohaterce niekiedy chciało mi się sprawdzać, kiedy kończą się te chmury mleka, wyskakiwałam z domu i leciałam sobie w górę i leciałam... Jejciu, jakie to było nudne Xq Jak mało co! Już na pierwszym kilometrze traciło się widoczność i to nie tylko w górę, więc do oglądania było nie więcej niż przez okienko samolotu (chociaż tam zdarzało się czasami, że do okienka zaglądał jakiś przystojny superbohater...). I do tego strasznie zimno. To takiego wełnianego kostiumu superbohaterki to nawet kurtki niedołączają i zaraz chce się wracać. A jak się człowiek postawi, że jednak nie chce, to wylatuje z tych chmur dziesiątki kilometrów nad powierzchnią i... nadal w dole nic nie widzi. Tylko niebo bardziej rozgwieżdżone niż zwykle, bo atmosfery mniej.

Ja tam lubię chmury, ale wolę kiedy jest ich tylko troszkę, tak mniej niż więcej. Co to wtedy można wyczyniać z aparatem o zachodzie słońca!



Nie minął jeszcze tydzień odkąd numer 119119 poinformował mnie radośnie, że pakiet internetowy 7 Non Stop został aktywowany na kolejny okres, a mnie już zostało na koncie tylko 6600kb! Aż się zdziwiłam - zanim odkryłam tę ofertę (czy skromniej: zanim Simplus ją w ogóle utworzył) potrafiłam się mieścić przez dobre dwa tygodnie w 50MB :D Ale to trzeba chcieć - zwłaszcza normalnym trybem wciąż pożyczając modem iPlus od siostry, która nie jest superbohaterką. No ale za to sama możliwość wejścia na Internet po "jakiś drobiazg", w zasadzie kiedy tylko się chce, była nie do ocenienia... Świat się zmienił odkąd 19 października odkryłam, co trzeba zrobić, żeby mój Ericsson przyłączony do laptopa zachowywał się jak modem :)

A teraz już nie trzeba kombinować - Internet jest Non Stop. Dosłownie! Jak Simplus deklarował, że ani grosza nawet po wyczerpaniu limitu (100MB!), tak też zrobił! Każdy należący do tej sieci (choć nie orientuje się, jak jest z tzw. 36,6) otrzymuje przyzwoicie szybcie połączenie z Internetem w zakresie tych pierwszej w miesiącu setki mega, a po zużyciu tychże ma nieco przycinaną szerokość pasma, ale nadal może sobie surfować po sieci. Czyli przykładowo dla moich zawrotnych mocy bezprzewodowych dostępnych na wsi - spada z 6KB/s do 4. Tylko nie śmiać się z tych cyferek - nie każdy ma kilka MB per s XD W każdym razie modem iPlus (płatny około 30 czy 40zł, na pewno nie 7!) nigdy nie wyciągał u mnie powyżej 20KB/s. Do tego niekiedy strasznie rwie, co zdarza się o wiele rzadziej w przypadku telefonu, który przecież sam jest "naturalną" anteną.
Jak dla mnie cudowne!

Podsumowując: jeśli ktokolwiek ma wątpliwości, czy brać ten pakiet, czy aby na pewno po wykończeniu limitu jakoś nie urąbią, czy nie zafundują jakiegoś innego picu na wodę - powiadam BRAĆ! i to szybko! Bo o ile Simplus obiecał nieskończone pakiety internetowe, o tyle nie obiecał nieskończonych pakietów cierpliwości dla tych innowatorów, którzy zamiast ograniczać się do możliwości telefonicznych, bez pardonu uruchomią sobie na laptopie Torrenta. Być może wtedy nasza kochana sieć spostrzeże swój błąd i zmieni zdanie :(
Wklikujemy *136*11*13# i zaczynamy zabawę!

Myth , Dziennik Superbohatera 17.01.12 Wtorek

Nie mogłem zasnąć całą noc a w dodatku nigdzie nikogo nie było . Cały dzisiejszy dzień był też jakoś taki byle jaki , no poza faktem że szambo koło mojego bloku wywaliło .... i teraz śmierdzi . Widziałem całą eskadrę wyspecjalizowanych szambonurków który ta wskakiwał żeby załagodzić kryzys . Nie udało im się , ciągle śmierdzi (tzn udało im się odkorkować zakorkowane cośtam ale i tak śmierdzi). Nie chciał bym się chwalić ale chyba wiem czemu się zatkało i wybiło, podejrzewam że złowrodzy sąsiedzi z dołu mają w domu hodowlę owcokrów (wygląda jak mała krowa z futrem owcy i daje mleko) .

Podejrzewam że gdy golili owcokrowy z futra to futro spuszczali w kibelku :) i to spowodowało zatamowanie odpływu ścieków . W sumie powinienem coś z tym zrobić , ale pracuję nad filmem i nic mi się nie chce a poza tym mają całą eskadrę wyspecjalizowanych szambonurków więc oni się tym zajmą. A ja zajmę się zwykłym ratowaniem świata . Lecz poza tym że odkurzając wnętrze jednego z komputerów w Centrum Dowodzenia znalazłem widelec nie stało się nic ciekawego , ale ostatnio wspomniałem o Radiogłowych to może o nich opowiem .

"Radiogłowi Łupieżcy"
Jakoś w październiku zeszłego roku gdy rzadko dodawałem posty, wraz z Mickiem i Jasiem posilaliśmy się w KFC , robiliśmy zawody kto więcej wypije z kubeczków z dolewki . Nagle s klepie z gadżetami obok pojawiła się zgraja Radiogłowych (zdjęcie obok), rozglądali się po sklepie i nagle wyciągnęli broń i sterroryzowali sprzedawców, zabrali elektronikę i zaczęli uciekać, a my jak to na praworządnych obywateli przystało ruszyliśmy za nimi (dodam że 11 kubeczków pepsi robi swoje, na szczęście mieliśmy tylko 3 postoje w ubikacji [byliśmy ja bolidy F1 zjeżdżające do pitstopu , tylko że oni tam tankują a my się pozbywaliśmy płynów ]), gdy w końcu ich dopadliśmy tzn. gdy skończyła im się amunicja i musieli przejść do walki wręcz wtedy przyparli nas do muru (ale się liczy że ich dopadliśmy). I zaczęła się bójka , Jasió pochwycił dwóch za głowy i cisnął nimi w dwóch następnych, w tym czasie Micek wykończył trzech innych stosując metody walki kijem hokejowym a ja pochwyciłem coś co miałem pod ręką i ruszyłem na herszta bandy Radiogłowych , już miałem zadać cios lecz okazało się że to kot ...

więc go wypuściłem zrobiłem unik przed ciosem maczetą, wyrwałem maczetę i rzuciłem nią w jednego z uciekających Radiogłowych . Wtedy Wódz Radiogłowych wyprowadził swój śmiercionośny cios w moim kierunku ale na szczęście Micek sparował jego atak swoim kijem hokejowym a Jasió rzucił innym Radiogłowym w wodza Radiogłowych. Gdy Herszt Radiogłowych był zdezorientowany udało mi się przekręcić przełącznik włączenia/wyłączenia na jego głowie i dzięki temu dało nam się go pojmać ... a potem wróciliśmy do KFC.

Piosenka na dziś :


Dobranoc.

Myth , Dziennik Superbohatera 16.01.12 Poniedziałek

Rano miałem nieprzyjemną sprzeczkę z mieszkającym w pobliskich kanałach Aligatorostrusiem (zdjęcie obok), paskudne stworzenia, głowa i nogi Aligatora a reszta strusia . Z pokonaniem go nie było najmniejszego problemu, jako iż jest po części strusiem a strusie jak się je przestraszy to chowają głowę w piasek , a że po sylwestrze została mi jeszcze jedna petarda to jej użyłem , zetknąłem się z Aligatorostrusiem na betonowym chodniku, no cóż ... piasku tam nie i odgłos wybuchu spowodował odruch bezwarunkowy u Aligatorostrusia i stworek sam siebie ogłuszył. Niby wygrałem ale nadwyrężyłem rękę , tę w której coś mi strzeliło wczoraj . Więc zostałem w domciu , ponicnierobiłem , obejrzałem jakiś film , posłuchałem muzyki i tak mi zleciał cały dzień . aha ! Astrogirl wysłała mi trochę informacji o włamywaniu się na strony internetowe i przejmowaniu kont administratorów . A potem zająłem się pracą nad nowym filmem i robieniem jakichś mało ciekawych rzeczy bo już ich nie pamiętam .


"Keczupowy Szmugiel"

Byłem też dzisiaj na niezwykle tajnej misji ... nie mogę powiedzieć gdzie , ale mogę powiedzieć że Słowacki Ruch Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) próbował przerzucać przez granicę nielegalne rzeczy, nie mogę powiedzieć jakie ale mogę powiedzieć jaki mieli plan . Brali nielegalny towar i dla niepoznaki przerzucali go do Polski, tzn. najpierw przemycali go do Finlandii, z Finlandii do Szwecji , ze Szwecji do Polski i z Polski do Czech ... tak , też zauważyłem że ten podstępny plan musiał wykreować jakiś podstępny kryminalista z Słowackiego Ruchu Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) , jak na razie udało mi się powstrzymać przemyt nielegalnych rzeczy które w przyszłości mogły spowodować ZŁE rzeczy . Większość przemytników z organizacji Słowackiego Ruchu Obrony Keczupu z Alp (w skrócie S.R.O.K.A.) została pojmana i została deportowana na Słowację gdzie oczekuje na skazanie . Czyli sprawa zamknięta .

piosenka dnia :

Nie żeby coś ale osobiście znam Jamesa i Żuka Rewolwerowca . A z Radiogłowymi to walczyłem dawno temu i poprzysięgli mi zemstę :)

Dobranoc

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 16 stycznia 2012

Śmieszny początek dnia. Od samego rana szukałam Mythowi... kodu wirusów. Bo mu potrzebny program włamujący się do komputera. Jak się dopytałam, czy chodzi o złamanie hasła, czy SQL injection bardziej i przetrzepanie bazy, czy przejęcie praw administratora, czy zrobienia z komputera posłusznego zombie, to mówi, że wszystko na raz. Że niby nagrywa filmik i potrzebuje kawałek kodu, który będzie na ekranie imitował włamanie do systemu. Ta, wszyscy superbohaterowie tak mówią.

W każdym razie całkiem ciekawe strony można było znaleźć. Poza odświerzeniem sobie Niebezpiecznika i takiego jednego, chętnie w wolnej chwili poczytam sobie jeszcze to. Kociej Rózi, która lubi opierać się futrem o otwory, którymi wentylatorki laptopowe wypychają ciepłe powietrze, też się podobało.



A w starym Metrze (z 20 grudnia 2011) znalazłam ciekawy ranking o zdjęciach najczęściej wyszukiwanych w Internecie. Moją uwagę przyciągnął jednak nie Justin Bibier i pewien Bogu ducha winny policjant, ale... 241543903. Nie, nie jest to telefon do gosposi Bibiera, ale pewien kod, którym pewna grupa ludzi umyśliła sobie podpisywać zdjęcia ilustrujące... jak wkładają głowę do lodówki. Nic, tylko uruchomić Google Images i sprawdzić. Niesamowite, prawda?

Tylko jednego nie mogę pojąć z tymi lodówkami - po co oni te głowy stamtąd wyjmowali..?

A do posłuchania, zwłaszcza śniesznie reagujące z pierwszym tematem:



A w zasadzie wcale nie reagujące. Nawet lepiej.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 15 stycznia 2012

Dzisiaj cały dzień byłam od separowana od mojego ukochanego Czarusia, nie muszę więc tłumaczyć dlaczego dopiero teraz. Siostra (ona nie jest superbohaterką) potrzebowała mojego laptopa, bo nie chciało jej się kopiować tego, co już na nim zapisała, na jeden z tych nieszczęsnych gratów, które niestety nadal nie działały lepiej niż wczoraj (ale na szczęście również nie gorzej).
Teraz mam go już ze sobą z jakieś pół godziny i z lekkim smutkiem uświadomiłam sobie, że NetMeter mi się wyzerował :( Najpierw, zaraz po uruchomieniu Windowsa wyskoczył dziwny komunikat, że NetMeter ma coś z jakimś handlerem z logami. Patrzę do niego - a on nie ma już żadnych informacji o dokonanych dotychczas przesyłach i poborach internetowych bitów! Niby nic, w końcu do niczego nie były mi potrzebne i raczej jeśli już to interesowałam się wyłącznie tym, co mi się przesłało dzisiaj, ale... Te informacje zbierały się już ponad dwa lata, mogłam zerknąć, jak wiele giga już mi się przewinęło przez ten czas, ile udawało mi się ściągnąć np. na praktykach w Warszawie, kiedy napadło mnie na ściąganie trzeciej i czwartej serii ukochanego Doctora Who i tak... smutno jakoś :(

Chyba jestem jeszcze bardziej sentymentalna niż Myth.
A siostra mówi, że nic a nic nie wie. No co jak co, ale ona na pewno nie jest superbohaterką Xq

No dobra, teraz coś na bardziej wesoło - patrzcie, co kiedyś znalazłam w TeleŚwiecie Cyfrowym (z dni 16.12.2011 - 29.12.2011):




Konkurs! Nie ma to jak konkurs na zbadanie swojego ilorazu inteligencji! Jednakże, o ileż pasjonujące jest sprawdzanie, czy nasz numer telefonu wykazuje odpowiednie relacje, o tyle ja proponuję zadanie znalezienia numeru telefonu (polskiego), który do danej tabelki pasować nie będzie.

Bo zgodnie z moją wiedzą, to chyba tylko Rumuni mieliby na to szansę - ich numery potrafią zaczynać się od jedynki. No ale Rumuni pewnie mają własne sposoby na defraudowanie pieniędzy :)

A rano znów do ucha przypałętało mi się radio. I co ciekawego usłyszałam? Że ludzie rozpływają się nad delikatnością i słodyczą niejakiej Adele, a tymczasem ona niedawno dawała koncert. No i wyszło szydło z worka, że klnie już na powitanie, wrzeszczy i robi pomiędzy piosenkami monologii dłuższe niż same piosenki. Boże... Owszem, wychodziła mi bokiem cała ta jej cukierkowość i nie lubiłam jej osoby już za samo takie ubóstwiające podejście innych, ale że to tylko tani zabieg marketingowy i tak naprawdę na scenie zachowuje się jak jakiś przysłowiowy wieśniak
Jednak się nie spodziewałam. Najwyraźniej ku ogólnemu poklaskowi rośnie nam kolejna Amy Winehouse, której prowadzenie się i podejście do fanów będzie cacy, bo przecież ona ma talent, tylko towarzystwo źle na nią wpływa...

Tu jedyna znana piosenka samej zainteresowanej (jako że nic nie mam do samej piosenki):