AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 25 grudnia 2011

A dziś dla Państwa - zagadka. Znaleźć 3 (słownie: 3) różnice pomiędzy dwoma poniższymi obrazkami:












Kilka milionów Polaków nie widzi żadnej, tak więc termin ustalam dopiero na następną gwiazdkę.

Odpowiedzi proszę nie nadsyłać, gdyż, jak to zauważył słynny myśliciel Stefan Friedmann, poczta i bez tego ma od cholery roboty.



Do posłuchania:

Myth , Dziennik Superbohatera 24.12.11 Sobota

Zgodnie z przewidywaniami ktoś próbował dokonać zamachu na Gwiazdkę ! Ale na szczęście Wróg został bardzo szybko wyeliminowany . Cały dzień minął bardzo szybko , ale jakoś tak ... nie było tej magii świąt , niby pełno ludzi w domu ale jednak jakoś tak zwykło się czułem , w święta tak być nie powinno . No dobra , był taki moment , gdzie dało się wyczuć ostatnią iskierkę magii świąt , to było jak wszyscy siedzieli w pokoju gościnnym (to było przed wieczerzą wigilijną) i oglądaliśmy jakąś komedię ze Szwarcenegerem który chciał zdobyć zabawkę jakiegoś superbohatera dla swojego syna i ma z tym drobne problemy - tak jakoś wtedy świątecznie się czułem .

Ze wszystkich wysłanych życzeń nie odpisała tylko jedna osoba ... czuje się strasznie objedzony i zmęczony pytaniami "masz już dziewczynę?" , przecież widać że jestem życiowym niedorajdą a oni się jeszcze pytają i wbijają ten bolesny , zardzewiały gwóźdź bezdziewczyństwa prosto w moje serce :) no cóż , od czego jest kochana rodzina :)

Apropopo wspomnień ze świąt to przypomniało mi się jak kilka lat temu (dokładnie 8) , podczas dobierania się do worka z prezentami młodszy brat (wtedy nie był bo ciemnej stronie) ściągnął mi przy całej rodzinie spodnie ... i akurat zostało mi zrobione zdjęcie , kiedyś widok mojego Superbohaterskiego półdupia był żenujący a teraz jak patrzę na to zdjęcie to mnie śmieszy :)

Piosenka dnia :

Dobranoc , Wesołych Świąt

Wesołych Świąt !

Jako naczelny Polski Superbohater chciałbym życzyć wam moi drodzy czytelnicy wszystkiego najlepszego, zdrowia, szczęścia, spokoju, spełnienia marzeń i jeszcze raz pieniędzy. Za to mojej przewyśmienitej wspólniczce Astrogirl życzę oprócz tego co wcześniej to jeszcze życzę aby jeszcze długo długo ze mną współpracowała i żeby zło z sekundy na sekundę było słabsze .

W razie czego napisałem wcześniej życzenia bo jak każdy wie , superzłoczyńcy szczególnie upodobali sobie czynienie zła w święta bo święta to taki świetny okres a oni chcą go zepsuć , ale ja na to nie pozwolę !

Wesołych Świąt
Myth

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 24 grudnia 2011

Jak dla mnie dzień poprzedzający wieczerzę Wigilijną jest idealnym momentem na składanie życzeń. Komu mi się przypomni.


Być może nie każdemu leży taka rola i za okresem życzenia bliższym i dalszym wszystkiego najlepszego nie szaleje, ponieważ już brakuje im pomysłów, czegoż to życzyć. Zdrowia? Pieniędzy? A może...



I w ten sposób przypomniałam sobie opowiadanie niejakiego Niżeja Podpisanego ze zbiorku Hasło niepoprawne z roku 2008 - Życzenia szpadel naj.

Nie ma to jak odrobinę czystej głupoty przed samymi Świętami



Nie było nic o szpadlu ani innych mądrych rzeczach, więc z braku laku wrzucam to :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 23 grudnia 2011

I znowu Wigilia, i znowu prezenty. Co rodzice kupią? Nie wiadomo, ale wiadomo, że i tak nie trafią. Bo pomimo że bywa to niekiedy drogie jak drukarka albo atlas do astronomii, to jednak już zawsze czegoś będzie tym prezentom brakowało.



Dawno dawno temu, jak byłam jeszcze bardzo malutką superbohaterką, rodzice trafili. Nie pamiętam za bardzo, żeby w pokoju było jakoś specjalnie kolorowo od choinki, lampek czy drącego się telewizora, może nawet trochę ciemnawo. No może jedynie w nocy, kiedy już zasypiałam spod drzwi prześwitywały pasy czegoś kolorowego, nie za bardzo wiadomo czego...

Ja i moja siostra dostałyśmy dwa duże kubki wypełnione dużymi misiowymi żelkami i owinięte błyszczącą folią. Kubki były bardzo proste, plastikowe i w duże grochy - ja otrzymałam zielony w czarne, a siostra niebieski w białe. Bardzo długo potem młodsza kilkuletnia dziewczynka kojarzyła mi się z tymi dwiema miękimi barwami.

Pamiętam, że rodzice uśmiechali się bardzo, kiedy nam je dawali. Zerkali to na siebie, to na nas i wyraźnie uroczystość bardzo ich bawiła. Mama była wtedy w moim wieku, miała puchate, jak zwykle malowane włosy i ze swoją gładką buzią wyglądała jak anioł. A tata był niemal jak z tych banalnych filmów romantycznych - drobny, ładnie uczesany i też skromnie uśmiechnięty...

Myślę, że oni jeszcze wtedy byli superbohaterami. Bo teraz już nie są...

AstroGirl, Extremalnie Koci Dodatek Nadzwyczajny 2011

Piszę to, ponieważ jestem uniesiona - odwiedziłam moją przyjaciółkę Kitinę, kocią superbohaterkę, która to zgłosiła się parę miesięcy temu do współpracy nad wzbogacaniem scenariusza, nad którym pracowało wspólnie paru narwańców z pewnego forum. Nie ma co ukrywać - niekiedy wpadałam na gg czy też osobiście, żeby pomóc jej ubrać daną myśl w słowa, znaleźć epitet, porównanie czy ogólenie poradzić sobie z niuansami ziemskiego języka. Nigdy nie musiałam jej jednak pomagać czy choćby sugerować pomysłów czy rozwiązań fabularnych - wkońcu losy króliczki Cyfrazy, o której to opowiada, zna osobiście i jako jej największa przyjaciółka pomagała jej dzielnie wyganiać kosmiczne roboto-żółwio-paskudy z jej ukochanej Carrotous! Wystarczyło sięgnąć pamięcią i już doprawadzała mnie do śmiechu lub płaczu ich wspólnymi przeżyciami. Wizje zniszczonych planet, bogatych królestw, niszczycielskich wojsk... Ja rozumiem, że to nie łatwe i nigdy nie oczekiwałabym takich cudów od zwykłej Ziemianki, która nigdy się z tym nie zetknęła (no, chyba że miałby się tym zająć Dukaj albo ja...), ale Kitina to zupełnie co innego! Oszalało na jej punkcie nie jedno forum i wystarczyło pisać dalej i dalej, przed czym zapalona panna rzadko się wahała...


No właśnie - dalej i dalej. Właśnie od niedawna zaczęło się dziać coś niedobrego zaprzeczającego takiemu podejściu. Otóż o ile, odkąd Kitinę znam, potrafiła mi ona przysłać trzy strony napisane tak, że nie mogłam przestać myśleć o świecie tam przedstawionym przez tydzień, a mogłam za to przez tydzień poprawiać jej zabawne błędy ortograficzne, o tyle teraz uparła się na przerabianie w kółko paru akapitów i w dalszą akcję się jej wciągnąć nie da :( Początkowo nabierałam się na wymijające rzeczy typu Mam dość swoich błędów ortograficznych, Jestem perfekcjonistką, Ten kawałek ciągle mi się nie podoba, ale dzisiaj nie wytrzymała wreszcie moich dopytywań i powiedziała: nie wie, co napisać dalej.

- Jak to? - Mówię. - To dlaczego nic mi nie mówisz, nic nie każesz pomóc ani mi ani kolegom z forum, tylko każesz wszystkim czekać bez sensu? Dlaczego dopiero teraz?

Generalne rozwiązanie całościowej historii jest, jakieś tam szkice są, ale brakuje jej tego najpilniejszego, tego, co dzieje się zaraz potem... I do tego te Dzieci Czasu! Tylko Cyfraza poznała ich osobiście, więc jak Kitina ma ładnie opisać, jakie relacje się wytworzyły, kiedy jej poobijana królicza przyjaciółka trafiła do ich księżycowej bazy? Jak ma ogarnąć ludzką psychologię i zachowania? Ja na to:

- Użyj swojej wyobraźni! Przecież to, w jaki sposób kiwałaś wrogów w kosmicznych eskapadach przeszło już do historii!



Kitina przestała wierzyć w swoje możliwości? To w takim razie kto powinien wierzyć? Jak ona nie będzie pisać, to kto? Kto oprócz niej (+ Sally McHill i Capitano Senseschi) ma takie pomysły, takie podejście do fabuły, takie zabawne podejście? Ej, no....



Dopiłam chakierską cherbatkę jej roboty i postawiłam samą z wyraźnym ciężarem czegoś pomiędzy poczuciem winy i wstydem, a sama odeszłam z oczami wielkimi jak carrotousiańskie ośmiozłotówki. No przecież pomogę, Kiciu, jak możesz w siebie wątpić?








P.S. Dodatek był [i]extremalnie[/i] koci, ponieważ uwagę moją zwróciło także zachowanie mojej mięciutkiej Kociej Rózi, która przez godzinę kręciła się po pokoju i wyczyniała wszystko nie wiadomo po co. Wkońcu zrozumiałam, że czekała niecierpliwie aż wreszcie pójdę spać (tudzież zasiądę do komputera na łóżku) i odstąpię jej ulubiony fotel.

Myth , Dziennik Superbohatera 23.12.11 Piątek

Dzisiejszego dnia post będzie szybciej niż zwykle, gdyż w prognozie pogody , ta ładna ruda Pani w spódniczce , co tak zawsze ugina się i macha rękoma (przed greenboxem na który później jest nakładana mapa) nie zapowiadała na dzisiejszy wieczór ataków kosmitów / terrorystów / wściekłych robotów / obrażonych koleżanek . Jest dziś przeddzień Wigilii ! (tak , zapomniałem o świętach , myślałem że są za tydzień) dzisiejszego dnia , nie wydarzyło się nic , no może poza przedwczesnymi życzeniami od Agnieszki i niezwykle niecnej próbie, niecnego wykorzystania moich nadludzkich mocy do niecnych celów , lecz w porę udało mi się zapobiec katastrofie , z resztą nie ważne bo nie było to nic ważnego.

"Zagadka Wojtusia"
Przypomniało mi się jak pewnego dnia, dawno dawno temu a konkretnie w środę . Kolega Wojtuś ni stąd ni zowąd zadał pytanie dlaczego "Rzeczpospolita Polska" to "Rzeczpospolita Polska" a nie "Polska" , nikt nie znał odpowiedzi i wszyscy zapomnieli , lecz dziś to oto pytanie mi się przypomniało i znalazłem odpowiedź (nie moja ale mojej cioci Wikipedii) :

Słowo rzeczpospolita oznacza rzecz publiczną (wspólną dla wszystkich) lub republikę i jest kalką łacińskiego zwrotu res publica. W kontekście poprawności językowej słowo Polska w nazwie oficjalnej jest przymiotnikiem, a nie rzeczownikiem (łac. Respublica Polona, a nie: Respublica Polonia), stąd prawidłowa forma dopełniacza to Rzeczypospolitej (Rzeczpospolitej) Polskiej (a nie: Polski)

A więc "Zagadka Wojtusia" zostaje uznana za rozwiązaną .

Jeśli wydarzy się coś co będzie warte uwagi to napiszę .
Piosenka dnia :

dobranoc :)

A jednak ! znów ta piosenka "from Sara with love" ! prześladuje mnie ! dzisiaj drugi raz , wczoraj i przedwczoraj też leciała..... wyczuwam nadchodzące niebezpieczeństwo !

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 22 grudnia 2011

Dziewięć, osiem, siedem, sześć...

Tak, tak, trwają przygotowania do jednej z najbardziej excytujących chwil w roku :)




stąd





A to posłuchania:

Myth , Dziennik Superbohatera 22.12.11 czwartek

Od 8:00 rano musiałem pojawić się na niezwykle ważnym spotkaniu na szczycie wewnątrz szkolnym najwyższej rangi , zebrały się najbardziej znaczące osoby w szkole, debatowaliśmy w wielu niezwykle ważnych sprawach wagi szkolnej. Tak , szykuje się dużo wytężonej pracy .

Dzień klasowych Wigilii . Idę wraz z kumplem , wchodzimy do klasy , a tam 10 osób i grają w tekkena 3 . Nikt zaopatrzenia nie przyniósł , wraz z obstawą poszedłem do sklepu ... i ten dylemat: wódka czy chipsy i cola ? - kupiliśmy chipsy i colę . Po drodze zahaczyliśmy o pobliskie gimnazjum , ale czas nas gonił więc byliśmy tylko chwileczkę . Wróciliśmy , połamaliśmy się opłatkiem obejrzeliśmy erotyczne piosenki o świętach , zjedliśmy , wypiliśmy i wróciliśmy do domu . A teraz uwaga , uwaga ! zagadałem do dziewczyny ! w sumie to razem ich było dwie ... no i nie zagadałem tylko rozmawiałem , całe 43 minuty ! nawet poczęstowała mnie ciasteczkami ! i w dodatku były smaczne ! No ale jak zwykle , musiałem o czymś zapomnieć i zapominałem o numerze telefonu :( .

Wiem że obiecałem łopatę/szpadel do otwierania mandarynek . ale kuzyn pożyczył , wiec w zamian , prezentuję "Kilof do otwierania mandarynek" , jest to podobnie jak łopato/szpadel wysoce technologicznie zaawansowany sprzęt Superbohatera , jest bardzo przydatny w tego typu akcjach (tzn. w otwieraniu mandarynek , jak ktoś nie lubi przebijać jakoś paznokciem to powinien być z niego zadowolony). Pamiętajcie , nie róbcie tego w domu , chyba że pod opieką dorosłych :)



Mam nadzieję że wam też się spodobało :)

Ostatnio w kuchni natężenie prądu spada bo widać jak żarówka świeci to mocniej to jaśniej , podejrzewam że kryje się za tym ktoś bardzo niedobry i zły i planuję przejąć władze nad światem i wykorzystuje do tego znaczne zasoby energetyczne .... albo (?) może coś jest nie tak z żarówką. Nie wiem sam , ale stawiał bym na kolejną apokalipsę zgotowaną przez jakiegoś świra .

Dobranoc :)

Myth , Dziennik Superbohatera 21.12.11 Środa

CO ?! to nie możliwe ! nie ! NIE !!! nie ! śnieg nie mógł spaść ! przecież osobiście odwoływałem zimę ! Dotarłem do szkoły , wykończony po walce z tym Oszołomem i graliśmy mecze 2 na 2 w mini siatkówkę - strasznie źle mi się grało . po kilku chwilach i momentach był angielski , była ...

BATALIA O PUNKTY !!!! Ja wraz z Hubertusem Bulajusem (na skutek serii niefortunnych zdarzeń mamy bardzo słabe średnie z angielskiego) walczyliśmy z resztą klasy o punkty , a ta grupa która zdobędzie najwięcej punktów na następnym sprawdzianie ma podniesioną ocenę o 0,5 w górę . Walka była zażarta ! walczyliśmy zażarcie , punkt za punkt , odpowiedź za odpowiedź . Po jakimś czasie liczyły się już tylko dwie drużyny , Moja i mojego wroga Rudego . To była niezapomniana potyczka , po podliczeniu punktów , okazało się że ...

jest remis ! po 1100 pkt. obie drużyny ! dziwne , na szczęście obie drużyny otrzymały przywileje zwycięzców . Wróciłem do Tajnej Siedziby , okazało się coś strasznego , zgubiłem mój łopato-szpadel do otwierania mandarynek ! a w dodatku jedna z koleżanek nie wiedziała co to łopato-szpadel do otwierania mandarynek . Szukałem go i szukałem i nie mogę znaleźć . A miałem genialny pomysł na nakręcenie poradnika "jak otwierać mandarynki łopato-szpadlem" , lecz z niezawinionych przeze mnie przyczyn łopato-szpadel do otwierania mandarynek zaginął/zagubił się/uciekł i nie mogę go teraz znaleźć :( ale obiecuję że jutro to zrobię , łopato-szpadel do otwierania mandarynek się znajdzie ! choćbym musiał użyć moich nadludzkich umiejętności .


Piosenka dnia :



To zmykam spać , dobranoc :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 21 grudnia 2011

No nie! A jednak, moje drogie Fanki, bijatyka jednak się odbyła. I kto wygrał? ;)

A ten taki skromny, nawet się nie chwali



Swoją drogą jest to istna zagadka (za-gatka? :E), dlaczego komixiarzom, odwzorowującym posturę i wygląd herosów, upatrzył się właśnie ten, jakże pocieszy, look z majtami na wierzchu...

Ale dobra, nie będę już drążyć tematu, bo i do mnie ten supergość może zawitać. A jak mi skopie choinkę, to...



Hmm, o czym można opowiedzieć tuż przed świętami i kolorowymi zabawami sylwestrowymi? Może o karnawale? Myślę o tym, kiedy tak zerkam niekiedy na swój pierścionek:







I właśnie na tym sztuczka polega - on NIE jest złoty! (Myślicie, że superbohaterki noszą prawdziwą biżuterię? A gdzie tam! U żadnego jubilera nie udało mi się znaleźć zniżki dla herosów!) Nie jest złoty, ale każdy się nabiera. Otóż jest to... wielce i powszechnie pogardzana błyskotka z automatów złotówkowych dla dzieci. Która się... wytarła i z posrebrzanej zrobiła miedziana :) A że i miedź i złoto w ostatecznym rozrachunku podobnie wyglądają...

Tak więc moja rada na Sylwestra i karnawał - przebrać się za księżniczkę/faraonkę/córę Billa Gatesa/super-mega-wyczesaną-kogoś przy pomocy obwieszenia się tego rodzaju właśnie biżuterią! I kto Wam powie, że nie wydaliście na podróbki 10 czy nawet 20 złotych per sztuka, a tylko złotówkę?

Z tym, że niestety jest to pomysł już chyba raczej nie na ten rok, bo złotówkowe błyskotki trzeba jeszcze wytrzeć. Chyba że ktoś dysponuje wehikułem czasu albo odpowiednio spreparowanym minutnikiem do jajek, to może sobie pozwolić.

Wypadałoby jednak znaleźć coś mocnego i na ten rok, bo, o ile mi wiadomo, Supermen znalazł sobie już coś dla siebie:







I znowu majty na wierzchu. Dobra, miałam się już nie nabijać. Ekhm, to się wytnie.



A tu jest piosenka, która spodobała się mnie i mojemu koledze, SuperInformatykowi, w pewnej restauracji. A zresztą - nie "w pewnej", tylko w Szczecinie na Mariackiej, co będę uniki robić, jak nie tylko muzykę mają fajną? :D

Myth , Dziennik Superbohatera 20.12.11 Wtorek

"Regiment baczność !" - słowa które pamiętam ze snu . Od samego poranka w powietrzu wisiało niebezpieczeństwo i niepokój . Siedziałem w szkole od 6:50 , a lekcje zaczynałem 9:05 . Ku mojemu niezwykłemu zdziwieniu na j.polskim pojawiło 5 osób , w tym ja . Dziwne zrządzenie losu ? chichot szatana ? dobre złego początki ? nie ważne :) bo dostałem 4+ z polskiego ! Jedynie w chwili obecnej stanu rzeczonego pozostaje mi jeszcze poprawić angielski , może być trudno ... może nawet boleć ... ale kto jak kto ale Superbohater podoła temu jakże ważnemu zadaniu

Po późniejszym 5 godzinnym nic nie robieniu w szkole wróciłem do Tajnej Siedziby , ni stąd ni zowąd przed moim domem ląduje (zostaje roztrząśnięta) ogromna 17 tonowa ciężarówka , spokojnie odchodzę od Centrum Dowodzenia , wyglądam przez okno patrzę na wrak wgieciony siłą pchnięcia w ziemię i sobie myślę "no to Pani Halina zadowolona nie będzie". Nagle moim oczom ukazał się Supermen , jego twarz wyrażała "ja ci dam mendo jedna ! z moich gaci i rajstop się śmiałeś ?" - kolejny oszołom ... chce być fajny i kochany przez ludzi i przez to pokazuje światu swoją bieliznę , ja tego nie rozumiem , kobieta to jeszcze ale facet ? co on jest homo ? nie wiadomo ?

To co miałem z tym Oszołomem zrobić ? Na spokojnie się przebrałem , przed wyjściem jeszcze dokończyłem herbatkę z cytrynką (tak prewencyjnie zwiększam swoje zasoby witaminy C w razie nadejścia zimy) , schodzę po schodach , wychodzę przed blok. Supermen ląduje , podchodzi do mnie takim bujanym krokiem i mówi "oddawaj mi moje czytelniczki dzieciaku !" , no jak on śmiał , obraził Moje czytelniczki (widać że płytki gość z niego) . No to się zdenerwowałem, przyłazi taki Oszołom , bałagan robi a potem trzeba sprzątać . Zapomniałem dodać że przed wyjściem z Tajnej Siedziby zabrałem z wysoce technologicznie zaawansowanej Szafki na Tajne Bronie kryptonit w płynie , każdy wie że Supermen ma totalnego świra na punkcie kryptonitu , po podaniu którego ma totalny odpał i myśli że umiera .

No to ja cyk ! Prosto w serce (jak ten serial :D ) , no i momentalnie bum ! leży i śpi ... No to stwierdziłem że pozbędę się Oszołoma na jakiś czas , wpakowałem go do rakiety (nie wspominałem ? mam koło garażu kort tenisowy i silos rakietowy , przyznam że kiepsko się gra w tenisa podczas wystrzeliwania rakiety ) i posłałem w głęboki kosmos .

Wróciłem do Tajnej Siedziby i zająłem się MythMobilem , przystosowałem go do Polskich dróg , nie ma jeszcze uzbrojenia i kaskadowych wirników prądu elektronów wstecznych dodatnich . Ale już ładnie wygląda :







DOBRANOC .

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 20 grudnia 2011

W jakimś piątkowoweekendowym Metrze z 9-11 grudnia pojawiła się (na samej okładce!) taka obserwacja:








I się bardzo z nimi zgadzam - to w jaki sposób dzieci odbierają świat i czułe są na nieszczere robienie na pokaz, jest niesamowite. Kiedyś, może ze dwadzieścia lat temu, kiedy rodzina spotykała w markecie Św. Mikołaja, zainteresowane było nim nie tylko dziecko, ale i sami rodzice. Mikołaj był wciąż taką kolorową nowością z (przereklamowanego, jak dzisiaj już wiemy) Zachodu, który był piękną wisienką na torcie wszystkich świątecznych wizyt u dawno niewidzianych krewnych, robienia ciast i strojenia mieszkań z czego się tylko miało. I to wszystko sprawiało frajdę rodzicom, która automatycznie udzielała się dziecku. Do tego mamie i tacie jakoś naprawdę zależało, żeby utrzymywać dziecko w błogiej nieświadomości istnienia takiego czegoś jak pieniądze i przysłaniać je legendą o jakimś niesamowitym podróżniku z zimnych krain, który nie musi się nimi przejmować.



Zamiast tego mamy dzisiaj obawy przed braniem wolnego na święta (bo wszędzie zwolnienia...), bieganie za prezentami pośród ogłuszającego kiczu i strojenie domu na amerykańską modłę, czyli tak, żeby "pokazać" sąsiadowi. A później spotyka się w sklepie Mikołaja (a w każdym większym jest pewnie co najmniej jeden) i sadza na kolana swoje dziecko. Po co? Nie po to, żeby dziecko miało kiedyś piękne rozmazane wspomnienia długobrodego staruszka z roześmianymi rodzicami w tle, ale żeby zrobić zdjęcie i pochwalić się nim znajomym na Facebooku.

A dziecko to czuje, wierzcie mi. Sama nim byłam, a że jestem superbohaterką, to mam wybitnie dobrą pamięć dziecięcych odczuć.



Ale i tak większość rodzin spędzi Wigilię przy karpiu z folii i Kewinie samym w domu.



A tutaj jeszcze coś w temacie:









No a tak nawiasem to ta mina dzieciaka wymiata.

Myth, Dziennik Superbohatera 19.12.11 poniedziałek

Poniedziałkowy poranek jak zwykle przywitał mnie nienaganną porcją ciężkich przeżyć . Jak zwykle w Tajnej Siedzibie panował ogromny bałagan , gdy już dostałem się do samochodu , tata odwiózł mnie na przystanek . Chwilę później otrzymuje sms od Renatki że na gg przesłała mi poprawioną wersję mojego listu , niestety siła oprogramowania chroniącego biblioteczne komputery jak i ograniczenie czasowe nie pozwoliło na wejście na gg . Więc oddałem starą wersję , pełną błędów , pociesza mnie fakt że list oddały tylko 2 osoby .

Za to na Wosie i Historii nauczyciel postanowił radośnie sprawdzić naszą wiedzę poprzez kartkówkę , prawdę mówiąc nie miałem nic przeciwko ponieważ dysonuje wystarczająca wiedzą z tego zakresu , bo ją przyswoiłem dzień wcześniej . Niestety w życiu Superbohatera a zwłaszcza Superbohatera tragicznego którym jestem ja, jest tak że jeśli wszystko idzie dobrze to można być pewnym że zaraz coś zacznie się knocić :) i tak było i tym razem . Za bardzo przejąłem się listem i zapomniałem o sprawdzianie z j.angielskiego , marnie widzę ocenę z tego sprawdzianu . Na pocieszenie mieliśmy lekcję matematyki z Baronem Zennonnem .

Wraz z kolegami w obliczu nieuchronnie zbliżających się dwóch lekcji z Tą której imienia nie wolno wypowiadać dokonaliśmy aktu kapitulacji . Wróciłem dumnie do domu na moim wysoce technologicznie zaawansowanym rowerze ponieważ zostawiłem go w piątek tam gdzie zdarza mi się go zazwyczaj zostawiać . W domu najsampierw zjadłem obiad a później podjąłem się iście heroicznego zadania ! poprawiłem wszystkie moje posty (ewentualnie zostało ich aż kilka) ... gdyby nie moje supermoce to nie poradził bym sobie .

Powoli przymierzam się do kupna/budowy MythMobilu , jak na razie mam projekt :








jutro prześlę bardziej szczegółowy projekt :)
Pozdrawiam :)

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 19 grudnia 2011

I co? Lada chwila Wigilia i tak dalej, a tu niejaki Mistrz Zuo wymyślił sobie teraz, że się uaktywni i coś zepsuje i będzie rządził światem. No ja nie mogę, jacy oni są wszyscy monotonni...



Każdy normalny szwarc charakter pojechałby czynić zamęt i tym podobne do stolicy, ale ten leń wymyślił, że mu zimno, więc został w Szczecinie. Tak planował odpalić wielki elektryczny hipnotyzer, który miałby zmusić wszystkich obywateli Polski (w praktyce to wschodniej Polski i zachodnich Niemiec, ale weź tu rozmawiaj z takim analfabetą...) do kupowania nieświeżych bułek z Biedronki po nieobniżonej cenie i udziału w konkursach teleaudio emitowanych około szóstej rano. No a takimi ludźmi to już można tylko manipulować.

Wszystkie jego pięćdziesiąt trzy zęby śmiały się do mnie, kiedy przybyłam w ostatniej chwili by go powstrzymać. No, powiedzmy, że w ostatniej chwili - najpierw musiał wygłosić expose o tym, jak długo był niedocenianym bandytą, jak często okładali go różni superbohaterowie i jak tata nie dawał mi kieszonkowego na cyrk. Z trudem pokonując senność wywołaną płomiennym monologiem zbliżyłam się pełna obaw do maszynerii, która siać miała zagładę. Z przemówienia z trudem wyłapałam wątki o osłonie ołowianej, stuznakowym haśle i czułości systemu na nieautoryzowany dotyk. Na szczęście Mistrz Zuo nie był w rzeczywistości sprytniejszy niż stadko otaczających go muszek i zapomniał zrobić czegoś z gniazdkiem, które zasilało elektronikę.

No cóż...



Słyszałam gdzieś, że każdy superbohater powinien mieć swojego stałego arcywroga. W sumie nie mam nic przeciwko, tyle że... jaki kraj, tacy arcywrogowie :(




Cytat dnia:


Ech, teraz gra mi w głowie Hakuna Matata, na przemian z Spróóóbuj szynkę...



Sugerowałam Mythowi pojedynek z Klarkiem Kentem... znaczy, ten: z Supermenem. Ale on na to, że nie będzie konkurował z facetem, który nie umie założyć gaci, jak należy. I słusznie - wkońcu nawet Mistrz Zuo to potrafi, a to o czymś świadczy.

Tak więc niestety, moje napalone koleżanki - na opis wielkiej walki herosów trzeba będzie jeszcze poczekać. Na razie pozostanie Wam jedynie czytanie moich ogryzków.



A na dziś: