Przygody: Eli Srebrna Strzała

   Wydawało mi się, że zemdleję. Było mi bardzo niedobrze, ale trzeba było pozałatwiać wszystkie sprawy. Sama nie zdawałam sobie chyba sprawy z porażki, jaka nastąpiła przed dłuższą chwilą. Miałam tylko nadzieję, że nie będzie z tego większych kłopotów, ale znając swoją naturę i otaczający mnie do tej pory świat, widziałam, że to dopiero początek czarnych dni. Zawaliłam na całej linii. Cholernie przykre. Mastius okazał się Czarnoksiężnikiem. Ja okazałam się słabą dziewczynką, która jest pod wpływem przyjaciela demona, a AstroGirl... Ona z kolei ma mocne kopniaki, mega genialną pelerynę, wtryniła czarodziejowi i zapewne poradziłaby sobie z Samuelem lepiej niż ja...

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 25 października 2012

Dnia dzisiejszego siedziałam sobie spokojnie i całkiem niesuperbohaterko nad Tym dziwnym uczuciem kombinując zawzięcie nad sceną, kiedy [spoiler] okaże się tak naprawdę [spoiler] podczas finałowej [spoiler] i [spoiler] [spoiler] jak [spoiler], ponieważ [cenzura] [spoiler], kiedy nagle ktoś wlazł mi przez okno do pokoju...
Popatrzyłam na faceta jak na idiotę, tj. tak jak w moim mniemamiu na człowieka włażącego gdziekolwiek oknem* patrzeć się powinno. Dlaczego oni wszyscy włażą mi do pokoju przez okno? Czy nie mieści im się w głowie, że posiadam też drzwi? Ja rozumiem, że jak przyjdzie taki Papa Smurf czy Wiosna, to im bliżej od strony ptaszków i sosenek, że oknem wchodzi mięciutka Panna Kot i że oknem wchodzę ja, ale żeby jakiś obcy koleś mi to właził?

Ksena Wojowniczka, Dziennik Superbohaterki 25.10.2012 Czwartek

Witam wszystkich, niestety osobiście nie przeżywam tak niesamowitych przygód jak reszta, więc nie będzie to tak ciekawe. Zostałam jedynie zaatakowana przez Różowego Króliczka, który uciekł z intergalaktycznego zoo lecz udało mi się go schwytać i już nikogo nie zaatakuje.
Jak to każdy młodociany superbohater muszę chodzić do szkoły a tam zamieszanie, bo w tym roku matura a nikomu się nie chce uczyć, więc nauczyciele na nas się wydzierają a jedna nawet zbija się z nas, lecz to nic bo stało się coś okropnego, lecz nie powiem już nic więcej o tym. Po prostu opisze wam co i jak się odbyło.

Myth, Dziennik Superbohatera 25.10.12 r Czwartek

- Jeśli szukasz tajemnicy koali wsiądź to opowiem Ci o tym.

Wsiadłem i moim oczom ukazała niezwykle piękna kobieta.
- Witam, nazywam się M...- nie zdążyłem dokończyć ponieważ mi przerwała.
- Wiem kim jesteś. Wiem po co tu przybyłeś. To było przewidziane wieki temu. Jesteś tu by nas wyzwolić ! - powiedziała dziwnie drżąc i drapiąc się po ramieniu
- No okej, ale w sensie że kogo i od czego ? -zapytałem całkowicie zdezorientowany.
- Nas, Feministyczny Ruch Ekstrawaganckich Tyberianek Klauzuli Aleksandryjskiej.

Ahaaa.... No tak, sprawa się wyjaśniła

- No dobrze ale w czym mam wam pomóc ? - zapytałem
- No to ty nie wiesz ? Masz zająć się Koalą i jego tajemnicą ! - powiedziała z szokiem i niedowierzaniem, jakby to co ona do mnie mówi powinno być mi bardzo dobrze znane... Poczułem się jak na matematyce, zaraz po usłyszeniu kosmicznego zadania i tekstu "to wy tego nie umiecie ? To przecież w podstawówce było". No ogólnie nie wiedziałem o co chodzi ale wolałem się nie odzywać, bo widziałem że świeżo robiony ma manicure, a jak by się na mnie rzuciła to mogła by sobie go uszkodzić i przez to się na mnie rzucić (dlaczego najpierw się na mnie rzuca a potem otrzymuje powód ? Bo mechanika kwantowa). Także usiadłem i się nie odzywałem. Aż do momentu gdy dotarliśmy do pewnej posiadłości, na której to posiadłości miała miejsce niezwykła impreza, same kobiety... Wszystkie topless... Jestem w raju.

Sektencja, Dziennik Superdetektywa 23 X 2012

Witajcie.

   Pod ostatnim postem dostałam wiadomość od niejakiej Semiramidy. To bardzo miło, że ktoś chce pomóc mi kształcić się jako detektyw, oraz, że proponuje mi robotę . Tylko szkoda, że tamta osoba nie podała mi kontaktu do siebie. Chyba, że ktoś sobie robi jaja. W każdym razie założyłam SPECJALNY, SUPERBOHATERSKI MEJL, na który możecie do mnie pisać! <Sektencja@wp.pl> - O, oto i on. I tak, gdy jest jakaś sprawa do rozwiązania, możecie ją zgłosić właśnie na niego!

Myth, Dziennik Superbohatera 23.10.12r Wtorek

"Pożar!", "Biblioteka płonie !", "Ratuj się kto może !" powszechnie słyszane głosy. Były też "Tyle wiedzy tyle bezcennych manuskryptów!", "Dlaczego wielki władca to zrobił?". No a cała sytuacja wygląda następująco, gmach wielkiej biblioteki Aleksandryjskiej płonie, została podpalona przez wielkiego władcę, ogólna panika, strach, krzyki, dym i zapach płonącego pergaminu roznoszą się po całej Aleksandrii. Ale kimże jest owy podpalacz ? Jakie są jego motywy działania ? Dlaczego Podpalacz biega po mieście z pochodnią i najbardziej znaną w ówczesnych czasach czyli Aleksandryjską wyrocznią Aleksandrą? Dlaczego ma na sobie strój hoplity z namalowanym "M" ? A przede wszystkim po co mu ten kurczak ?

Ale zaraz zaraz, przecież w poprzednim wpisie Myth wsiadł do jakiejś lektyki, a tu nagle podpala bibliotekę i biega z wyrocznią i kurczakiem po mieście, w dodatku mając na sobie stylizowaną zbroję i będąc nazywany Wielki Władca. O co kurde chodzi ? Czyżby zwariował ? Jak to wszystko wyjaśnić? Ah, tyle pytań, a jak brzmią odpowiedzi ? Otóż wszystko można wyjaśnić dwoma słowami, dowam słowami które brzmią : KOMPOT JABŁKOWY

Przygody: Eli Srebrna Strzała

- Że co?! - krzyknęłam zszokowana. Ten typ robił się coraz dziwniejszy.
- No, skarpety... - odpowiedział Mastius dość nieśmiało.
- Chłopie! - AstroGirl była coraz bardziej zniecierpliwiona. - Masz tu jeszcze dwanaście tych kryształowych główek! - patrzyła na czaszki. Chyba naprawdę zaczęły się jej podobać.
- A moje paznokcie? - zapytałam już całkiem skonsternowana. - Dostaną kataru...
   Bardzo lubiłam te skarpety... Te moje kochane bałwanki. Pamiętam gdy dostałam je na ostanie święta od swego Mistrza Sztuk Umysłu. Nie przeczę, że był lekkim dziwakiem, ale bardzo poczciwym i tyle co on ciekawostek mózgu nie przekazał mi żaden z Mistrzów Akademii Cienia.

Myth, Dziennik Superbohatera 22.10.12r Poniedziałek

Pewnie miliardy z was zastanawia się, obgryza paznokcie, gotuje ciasteczka - z ciekawości i irytacji spowodowanej niewiedzą co działo się ze mną w trakcie nad świetlnego skoku ze stratosfery w samych bokserkach w reniferki, gdy tuż przed kaktusem się teleportowałem i kilka sekund później pojawiłem się się w łóżku Monici Belluci.

Och już czuję jak ciekawość was zżera jak dżdżownica liść, no więc było tak że spadam sobie spadam  i nagle Atrogirl próbuje mnie wyhamować, lecz pojawia się przedziwny blask i nagle jebs! Uderzam o zimną zrobioną z białego marmuru posadzkę, gdy już podnoszę się i otrzepuje to widzę że zostałem otoczony... 72 hoplitów ma skierowane w moją stronę włócznię (czy umiem tak szybko liczyć ? Ależ skąd, ktoś ich podpisał). Uznałem że lepiej się nie ruszać i nie odzywać(choć dysponuje niezwykłymi zdolnościami lingwistycznymi, wolałem nie ryzykować powtórki z arabów na księżycu).
- Dajcie go tu ! - zabrzmiał kobiecy głos z oddali, rozejrzałem się po wielkim marmurowym gmachu, z obu stron pędziły masywne, zdobione kolumny. A u samego szczytu był wielki tron na którym siedziała młoda kobieta w czarnej tunice i glanach. Hoplici unieśli mnie za ramiona i ponieśli aż do wielkich schodów, kazali uklęknąć i na skinienie kobiety odeszli.
- Jestem Aleksandra, Wielka Wyrocznia Aleksandryjska, strażniczka Wielkiej Biblioteki Aleksandryjskiej, córka Aleksandra wielkiego i Aleksandra Macedońśkiego, kimże ty jesteś wędrowcze? W jakim celu tu przybyłeś i czym jest to niebieskie co opasa Twój tyłek ? - zapytała wyrocznia w wyraźną pogardą w głosie, chyba nie lubiła moich niebieskich bokserek w reniferki, albo może po prostu zazdrościła ?
- No ale zaraz zaraz, ty jesteś wyrocznią nie ? To ty nie powinnaś tego wiedzieć ? I nie powinnaś czasem przewidzieć tego że tu wpadnę ?
... Zapanowała niezręczna cisza ...

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 22 października 2012

No pacz, kolejna historia zaczyna zacierać się w odmętach pamięci, a ja zamiast ją ogarniać, zajmuję się FaceBookiem i basenem Narodowym...
No więc - na czym to skończyliśmy..?
A, na skarpetach. Stoimy na skarpetach.

Powtórzyłam sobie kwestię wyelegantowanego jegomościa w myślach, potem jeszcze parę razy, przy czym też rozważając, czy nie jest to czasem jakiś idiom, metafora czy innym skarpetniczy oksymoron.
Oddaj mi swoje skarpety. Intrygujące.
- Że co?! - krzyknęła Eli tymczasem.
- No, skarpety... - odpowiedział Mastius z takim typem nieśmiałego zdziwienia w głosie, jaki bez wątpienia zyskaliby terroryści, gdyby ktoś im próbował wyjaśnić, że milion dolarów i helikopter z pełnym bakiem przestały być pro.

Ksena Wojowniczka, Dziennik Superbohaterki 20.10.2012 Sobota

Więc... Od ostatniej relacji wiele się wydarzyło. Otóż na początek powiem że nauczyciele nas nie lubią i dają to po sobie poznać, po drugie zostałam ciocią klasową :D ( tak, koleżanka z klasy urodziła dziewczynkę, ale dane zastrzeżone ), po trzecie w piątek byłam na konkursie z matematyki i z wyników które dostaliśmy tego samego dnia wyszło, że zabrakło mi 1 punktu do wyróżnienia ( a o tym konkursie dowiedziałam się w czwartek ), ale to nic, w sumie cieszę się że nie przeszłam dalej bo nie chciało by mi się robić tych wszystkich zadań. Ale, ale to nudne zwyczajne sprawy, teraz przejdę do tych ciekawszych

Myth, Dziennik Superbohatera 20.10.12r Sobota

 WIELKI SKOK ZE STRATOSFERY
Skoczyłem ! Udało się ! Fantastyczny skok ze stratosfery w samych bokserkach ! Dokonałem tego ! Co prawda nie bez pewnych bocianich komplikacji i kaktusów, wszystkich ciekawych i chętnych poczytania o tym jakże fascynującym momencie zapraszam do kliknięcia tego tamtego przycisku który to magicznie służy do pokazywania reszty wpisu. :D

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 18 października 2012

Dobra, najpierw sprawy bieżące z kraju/świata/Wszechświata/Chłodnicy Dolnej:

• Stadion Narodowy zalany w trupa!
  Tak, proszę Państwa! Po wpisaniu prostej frazy stadion zalany, Woojek nie pozostawia nam wątliwości, że wydarzeniem, którym ostatnio żyje świat, nie jest bynajmniej kosmiczny skok Mytha w samych gaciach, choć niewątpliwie ma on podobną skalę.
  
  
  stąd, a jeśli jeszcze ci mało... A jeśli poza tym chcesz pooglądać...

Myth, Dziennik Superbohatera 17.10.12r Środa

No dobra, nie skoczyłem wczoraj, Pogoda nie pozwoliła, a poza tym podczas próbnego skoku lodówką zahaczyłem o przelatujący samolot strażacki i przypadkiem rozwaliłem mu klapy i wpadł w ruch wirowy i rozlał 50 000l wody nad Warszawą. Ups, to stadion był. Ups2 , zapomniałem zamknąć dachu. Ups3 prezerwatywy z helem pękły i obniża mi się lot ...

No ale koniec o nieudanym próbnym locie ! mówmy o tym co się stanie w sobotę (bo na sobotę przełożyłem mój skok) ! Bokserki już przygotowane, lodówka już się chłodzi, prezerwatywy pełne gazu, czuję że się uda !

A co dziś robiłem ? No przede wszystkim zamknąłem w razie czego za sobą dach, gdzie są moje skarpetki ? Wspominałem już że moje skarpetki mają problemy miłosne ? Bo zwykle były razem a teraz większość nie ma pary, to bardzo smutne.

Dziś nie opiszę jak to przed chwilą skończył mi się papier i jak to musiałem iść do sklepu z trolami i nie opiszę tego że niejaki Blachamen kradnie złom ze złomowisk, dziś poświecę wpis jednemu z pierwszych, pionierowi, przecieraczowi szlaków (nie taki w sensie w ubikacji co jest tylko taki w sensie odkrywca), najpierwszemu Polskiemu superbohaterowi, a mianowicie ASowi !

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 17 października 2012

Co to się stało...
Mignęło mi w pamięci parę obrazów. Jeszcze bez otwierania oczu wymacałam ręką coś kanciastego (był to oczywiście jeden ze schodków), podparłam się, podniosłam, złapałam drugą ręką za głowę, dopiero wtedy otworzyłam oczy i obwieściłam światu:
- Widziałam Elvisa.
- Serio? Elvisa? - popatrzyła jak na głupią. - A ja Michaela Jacksona.
Przez chwilę mrugałam i zastanawiałam się, czy Eli może mieć rację, a wizja mogłaby być wynikiem uderzenia w głowę czy innego eventu. Zastanawiałam się nad wieloma rzeczami, jak to, co tutaj właściwie robię (stan nieustalony), co robi to siano w moich włosach, co się stało zanim musiałam zbierać się z podłogi, kto to jest Sowa, dlaczego moje oczy patrzą na pomieszczenie, jakby miały klaustrofobię, a wreszcie (tu rzut oka w bok), czy rozmówczyni ma ochotę coś wiedzieć na powyższy temat (nie, wyglądało na to, że kulinaria to nie jej specjalność). Ona tymczasem rozkazała:
- Wstań. - Podaje rękę. - Idziemy do szefa złodziei.
- Nie no, to naprawdę był Elvis... Taki na biało, z dużą grzywką... Chyba że to jakiś Madox był...

Przygody: Eli Srebrna Starzała

   Miałyśmy już zejść, gdy nagle... Telefon. No dobra. Nie mój... To czyj? Zakładam, że AstroGirl. Prędzej czy później się tego spodziewałam. Na misje nie brałam telefonu. Zresztą służył mi tylko do grania w gry. Nie miałam z kim pisać, z kim rozmawiać. Szczerze mówiąc zainteresowało mnie, kto mógł dzwonić do mojej znajomej. Postanowiłam jej więc posłuchać...
- Kto... - mruknęła gniewnie. - A pan... Pan...
   W końcu zrobiła dziwną minę, a potem zaczęła myśleć. Następnie znów słuchała wypowiedzi dzwoniącego.
- Ojej... - powiedziała.
   Zawiesiła się znów słuchając. W końcu się odezwała.
- No tak, faktycznie, widziałam, jak... - Ta AstroGirl niezła jest... pomyślałam. Musi mieć ostre znajomości. - Ale myślałam, że to ktoś inny... Lol...