Blue Ghost, Dzienniki Superbohatera 13.V.2012

Trening, trening i jeszcze raz trening. Wczoraj władanie mieczem z Mistrzem Yodą, a dzisiaj techniki walki z Goku (którego jestem wielkim fanem i jest on moim wzorem do naśladowania). Rozpoczęło się od pobudki o dwunastej, potem jak to z Mistrzem Goku przed treningiem trzeba dobrze zjeść, więc wykonałem to zadanie. Po obfitym śniadaniu wyruszyliśmy w podróż do sali treningowej. Rozpoczeło się od prezentacji moich umiejętności, więc pokazałem mu technikę skoku i kamehameha (obok animacja), był pod wrażeniem. Powiedział, że moje umiejętności są bardzo duże i że on może nauczyć mnie jak narazie dwóch nowych technik, gdyż moja moc pozwala tylko na tyle, choć jest bardzo duża.

Kaio-ken – Polegała na nagłym podwyższeniu swojej siły ciosu i szybkości, jest niebezpieczna dla osób o małej mocy, gdyż słabe ciało nie zniesie tak dużej energii.

Genki–Dama – Polega ona na wytworzeniu wielkiej kuli energii, która zapożyczona jest od wszystkich istot żywych. Niestety, gdy wykonuję się ją, trzeba mieć ręce wzniesione ku górze, jest się wtedy podatnym na ciosy. Może wykonać ją tylko osoba o dobrym i czystym sercu.

Myth, Dziennik Superbohatera 12.05.12 sobota

Jedzenie ! pewnie wszyscy się zastanawiają nad tym co je taki typowy superbohater ? Przede wszystkim wszystko zależy od supermocy superbohatera i to co zwiększa jego moc. Taki Batman jego moc to kupa forsy - je zupę eskimosów, za to Supermen jako pozer jest uczulony na kryptonit (cienias hahahah!), więc je mleko sojowe i popija wodą w proszku do zrobienia której potrzebna jest woda (do tego Supermen[czyt. pozer] chodzi regularnie na aerobik loczka [pozer ma tylko jeden i to z przodu {a ja mam ich masę}] ). Przejdźmy teraz do Spidermana, on jako student/eksstudent nie je nic lub ewentualnie to co przyniesie mu jego dziewczyna albo jego ciocia - czyli odżywia się czymkolwiek 2 razy w tygodniu. A co z Hulkiem ? Hulk to w dzieciństwie miał niedobór żelaza (zzieleniał z zazdrości)i teraz je dużo żelaza żeby nadrobić ubytki w dzieciństwie, dlatego często zdarza mu się jeść trakcje kolejowe i zbrojenia budynków (łącznie z betonem, Hulk nazywa to sałatką). No tak, każdy odżywia się inaczej ...

Ale jest jeszcze uniwersalny kodeks żywieniowy :

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 12 maja 2012

Dziś będzie o reklamach. Między innymi.


stąd

Otóż jednymi z najpopularniejszych straszydeł telewizyjnych (zwłaszcza w porze obiadowej :E) są reklamy wszelakich i uroczych środków do czyszczenia. Zastanawiące jest, że w XXI wieku, w porze walk z niesprawiedliwością, karami śmierci, aborcją i eutanazją, wojnami i bezrobociem z takim spokojem mówi się o milionach bakterii, które zginą. Czy nie lepiej byłoby to, podobnie jak całe mnóstwo innych rzeczy, próbować rozwiązać drogą pokojową? Pertraktacje, warunki, demokracja?

Blue Ghost, Dzienniki Superbohatera 11 V 2012

Po pierwsze życzę powodzenia Mythowi w zbieraniu funduszy na „Czerwonego Kapturka”. Po drugie chce się wam pochwalić, złapałem Eeveego, tak mam pokemona ! Teraz sobie grzecznie śpi, czekam tylko na jego ewolucję w Jolteona, wtedy pomoże mi w niektórych misjach.
Dzisiaj nie miałem zamiaru wykonywać żadnych misji, gdyż jutro wyjeżdżam na trening do Mistrza Roshiego i odpoczywam.  

Do bazy wróciłem o 13:50, włączyłem muzykę i zasnąłem. Obudziłem się o 16, później nic nadzwyczajnego się nie zdarzyło, w necie znalazłem taki fajny obrazek, dokładnie opisuje to co dzieję się ze mną na niektórych lekcjach. Też tak macie ? 

Myth Dziennik Superbohatera 10.05.2012 czwartek

A więc jest plan żeby uzbierać fundusze na coś takiego :

Jest piękna :D Mówią na nią Jackson PDX Demmelition King,ale ja będę nazywał ją Czerwony Kapturek albo Ruda Laura albo HellGirl albo Scarlet albo coś równie niebywałego :D

Co muszę zrobić by ją mieć ? muszę zebrać jeszcze połowę, czyli jedynie 1000 zł.
Jaki mam plan ? no to otóż ...

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 11 maja 2012

Kiedy przeczytałam jeden z ostatnich wpisów wojowniczej Kseny Wojowniczki, w pierwszej chwili wpadłam w zazdrość, że to nie do mnie przylatują tacy cudaczni i kreatywni podróżnicy w czasie, jednak... nagle zaczęłam sobie coś przypominać.

Parę lat temu, kiedy nie prowadziłam jeszcze żadnego superbohaterskiego bloga, nie miałam superbohaterskich kolegów, peleryny ani szyldu, jednakże superbohaterką jakąś już tam byłam, spotkało mnie coś podobnego do tego, co opowiadała Ksenia. Po uratowaniu pewnego budynku od płonących ludzi zostałam zagadana przez pewnego nietypowego jegomościa w jeszcze bardziej nietypowym podejrzanie rozepchanym i kurczowo przytrzymywanym płaszczu:
- Witam cię, superbohaterko. Czy to ty nazywasz się AstroGirl?
- No tak - kiwnęłam w miarę grzecznie. Teraz miałam zapytać, co gościa boli, nie mogłam się jednak powstrzymać przed pytaniem. - A nie gorąco panu w takim długim skórzanym płaszczu?
- Słucham?
- No w tym, skórzanym... Płaszczu, rękawiczkach, kaloszach...
- Glanach.
- Jak zwał, tak zwał. No bo, jak pan widzi, mamy sierpień i jest 50 stopni w cieniu - trajkotałam widząc, jaki jest biegły w słowie mówionym. - Chyba że pan nie widzi, bo akurat przyleciał tu pan swoim wehikułem czasu i jest nie w temacie.
- Tak, to musisz być ty. Tylko prawdziwy superbohater mógł mnie przejrzeć - stwierdził z taką powagą, że aż się wybałuszyłam. - Jestem Człowiekiem Zegarem. Nie będę stać w cieniu, ponieważ zamierzam wyzwać cię na pojedynek, odbyć z tobą walkę i pokonać cię.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 10 maja 2012

Dzisiaj na radiowej Trójce czy czymś podobnym (nie wiem, mam słabo pooznaczane numerki na magnetofonie - pewna swego jestem jedynie na warsztacie taty, albo przy swoim walkmanie) leciało około 14:00 jakieś podsumowanie eliminacji kabaretowych czy czegoś podobnego.


Przykład magnetofonu z prawidłowo oznakowanym pasmem radiowym.
(A tak przy okazji - wiedzieliście, że kolega Sherlocka zajmuje się produkcją sprzętu grającego?)

Najpierw pokomentowali, że wybór był trudny i wymagający, a potem puścili jednego z najlepszych uczestników. Nieco pogubiłam się wtedy w znaczeniu słów trudny oraz najlepszy, bo gość (co prawda spokojnym i przekonującym głosem) po prostu opowiadał, jak tu się zabrać do podrywania kobiet.

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki 10.05.12 Czwartek

Dzisiaj chyba wreszcie opuścił mnie mój pech, który ostatnio cały czas mnie prześladował. Myślę tak, ponieważ dzisiejszego dnia nie wywróciłam się i na dodatek na praktykach zrobiłam dobrze pomiary :).

Na wspomnianych wyżej praktykach mamy za zadanie mierzyć wysokość, kąty, odległości i współrzędne danych punktów ( w końcu jestem w klasie geodezyjnej i muszę jakoś to umieć ). Gdy tak mierzyliśmy z klasą w parku miejskim, nagle pojawił się wielki facet w jakimś dziwnym lateksowym ubranku i powiedział:
- Ej mała. To ty jesteś Ksena Wojowniczka?
- Sorki, mówisz do mnie? Bo jakoś nie widzę tu kogoś, kto by nazywał się "mała", a wiesz, jeśli mówisz do mnie, to popełniasz błąd, bo ja nienawidzę, jak ktoś tak mnie nazywa - odpowiedziałam temu typkowi, który nie spodziewał się takiej odpowiedzi od osoby dwa razy mniejszej od niego.
- Sądząc po odpowiedzi to musisz być ty. Więc tu w okolicy podobno jesteś jedyną superbohaterką, bo nie chce mi się dalej jechać, by wyzwać na pojedynek innych twoich znajomych jak ten no.. jak mu było... Mysz? Miś?
- Zapewne chodzi panu o Mytha. Jeśli tak to on pewnie się wkurzy, że nazwał go pan Misiem czy Myszą. Hmm, a tak w ogóle, to z kim ma do czynienia?
- Nazywają mnie Maleństwo i chcę cię wyzwać na pojedynek i pokonam cię, nie ma innego wyjścia a bracia wreszcie będą mnie traktować równo ze sobą lub nawet jeszcze lepiej.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 9 maja 2012

Spałam dzisiaj dwuetapowo, tak więc i sny zrobiły się dwa. Najpierw zasnęłam przy pisaniu fanfika około 1:00 w nocy (tak, wiem, że to przesada - zwykle o tej porze się dopiero rozkręcam, a nie zasypiam :/ ), nic więc dziwnego, że w głowie zrobił mi się crossover Tego dziwnego uczucia, Doctora Who i Holistycznej Agencji Detektywistycznej. Noooo... OK, to jednak było trochę dziwne. Ale jednak zabawne, jak paru detektywów ganiało za okabelkowanymi ludźmi udającymi Daleków...
Nie, to wcale nie był spoiler, spokojnie.

Potem podziubałam jeszcze trochę i położyłam się spać tradycyjnie około 3:00 i do rana nawiedzało mnie... No właściwie trudno mi nawet powiedzieć, co. Coś jakby szkoła/akademik, choć wyglądało też jak internetowe forum dyskusyjne (tak, pokoje tak wyglądały). W licznych postach/ogłoszeniach na ścianach stały wypowiedzi zachęcające do komentowania i dyskusji. Jak zachęcały? Że ta szkoła jest po to stworzona i zasadą, na której się opiera, jest... wzór y + y' = c, gdzie y' to komentarze...
Hmm, tu chyba powinno być ostrzeżenie, że jak ktoś nie lubi matematyki, to nie powinien czytać dalej... No trudno. W każym razie zaskakująco dużo się tam działo, tyle że niestety nie akcji, którą byłoby łatwo zapamiętać, a głównie takich informacji i tekstów (spokojnie, już nie matematycznych). Z kimś rozmawiałam, coś opisywałam, ktoś mnie przekonywał...

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 8 maja 2012

Tak jak to (częściowo) zapowiedziałam we wczorajszym poście oto zdjęcia kwitnących bzów:





Co natomiast się tyczy aspektu zapachu oraz innych parametrów jak miękkość i delikatny szelest liści - wydawało się, że (jak to niegdyś opowiadałam) niemożliwością będzie oddanie tych walorów na internetowej kartce papieru.
Ale... coś mi się przypomniało.

Blue Ghost, Dzienniki Superbohatera 08 V 2012

Dzisiaj nasunęło mi się takie pytanie, czy tylko ja z superbohaterów lubię Harrego Pottera? Chyba tak, no cóż, każdy ma inny gust. Według mnie filmy i książki są dobre, ale nic nie pobije Gwiezdnych Wojen.
Ostatnio w necie znalazłem taki fajny obrazek, poznajecie ich ?

Dzisiaj podczas zajęć technicznych dostałem informację od mistrza Roshiego. Szykuje się coś strasznego, mój mistrz wyczuwa złe moce wokół nas. Dlatego już w piątek wyruszam do niego na kolejny trening. Podobno mają mnie uczyć również inni mistrzowie, ciekawe kto to będzie. Mam nadzieje, że ktoś dobry w swym fachu.

Ksena Wojowniczka, Dziennik superbohaterki, 08.05.12 Wtorek

Od razu z góry przepraszam, że wcześniej nie dodawałam wpisów lecz musiałam się pouczyć na praktyki bo mamy taką genialną nauczycielkę, która wymyśliła, że jeśli nie zaliczy się praktyk to nie zaliczy się też klasy i trzeba będzie powtarzać rok. Ale to nic, jakoś pójdzie ( przynajmniej mam taką nadzieję ).

Gdy dzisiaj przechodziłam się po moim mieście w poszukiwaniu jakichś ślicznych słodziutkich ubranek dla mojej bratanicy ( a kiedyś może mojej uczennicy ) natrafiłam na dziwną rzecz otóż przede mną pojawił się pewien człowiek w dziwnym płaszczu trzymanym tak jakby coś pod nim ukrywał. Gdy tak stał zaczęłam się denerwować bo zajął całe przejście i nie miałam jak przejść dalej i w pewnym momencie zrzucił płaszcz i ukazał wszystkim swój kostium a był to Człowiek Zegar i miała pewną umiejętność, której mu zazdrościłam już od momentu w którym o nim pierwszy raz usłyszałam, otóż umiał poruszać się w czasie jak nasz kochany Doktor, lecz nie miał TARDIS tylko gdy pomyślał o danym czasie i miejscu po prostu otwierał wir czasoprzestrzenny i przez niego przechodził.

Myth Dziennik Superbohatera 8.05.2012r Wtorek

Skąd się wzięła C-Lin-A ? Otóż jak zwykle idę sobie ulicą, wszystko ładnie pięknie i cudownie. Nagle słyszę wybuch ! Biegnę na miejsce a tam Pirat Rotter Brudnobrody ze swoją brudną kompanią na pokładzie Brudnej Perły niszczą fabrykę mydła, aby cały świat był tak brudny jak oni. No to co miałem zrobić ? Wskoczyłem na jakiś samochód, potem na jakąś szopę, gdy wdrapałem się na dach domu byłem wystarczająco wysoko by wskoczyć na pokład Brudnej perły. Biegnąc po dachu aktywowałem ochronę antyzarazkową (tak wypiłem actimelka). W momencie przeskakiwania zastanawiałem się jakim cudem Pirat Rotter Brudnobrody zaparkował Brudną Perłę w środku miasta... Ta myśl mnie zdekoncentrowała, nie wymierzyłem dokładnie i uderzyłem o burtę statku. Spadłem, na szczęście na żelazną armatę (pamiętajcie lepiej z wysokości 2 metrów upaść na żelazną armatę, niż opaść z 7 metrów na sklep ogrodniczy sprzedający wyłącznie kaktusy). Wczołgałem się cały obolały do środka, wyciągnąłem miecz i wybiegłem na pokład. Już miałem zaatakować Pirata Rottera Brudnobrodego gdy nagle ...

C-Lin-A, Dziennik Superbohaterki 8 Maja 2012

Dziękuję AstroGirl za przywitanie w zespole i już śpieszę z wyjaśnieniem, co to jest prokrastynacja, znana również jako syndrom studenta.

Internety pouczają, że polega to to na „patologicznym wręcz odwlekaniu czynności, na których prokrastynator powinien się skupić w danej chwili, na rzecz zajęć bardziej przyjemnych lub mniej kłopotliwych. Na przykład pisanie postu na bloga zamiast uczenia się o podbojach mongolskich. Ba, czasem nawet wytężone wpatrywanie się w białą ścianę jest ciekawsze. A potem mamy maj, a ja mam 3 zaległe sprawdziany, 2 zaległe prezentacje i 2 zaległe wypracowania. Jestem nawet posiadaczką takiej koszulki.

AstroGirl, Dzienniki Superbohaterki 7 maja 2012

Wiosna w pełni, ptaszki ćwierkają, słońce świeci, bzy kwitną (kto chce zdjęcie? ) i pachną (no, z próbkami zapachowymi będzie trudniej), pada ciepły deszcz, tylko z mojej perspektywy świat jakiś taki niewyraźny i rozmazany...
Najwyższy czas przyciąć grzywkę.

Dzisiaj mama, która nie jest superbohaterką, była na chwilę w mieście i w ramach deseru przywiozła mi i jej po jednej sajgonce z sosikiem, co mnie bardzo ucieszyło. Nie ucieszył mnie natomiast powód, dla którego mama, jak mi sama powiedziała, nie wzięła hamburgera. No bo właśnie - my w naszym domu najbardziej lubimy hamburgery (nie jakieś kebaby czy, broń Boże, gorące psy) i to w takiej jednej konkretnej budce hamburgerowo-jadłodajniowej, w której jedzonko jest lepsze niż w którejkolwiek budce czy restauracji gryfińskiej/szczecińskiej/warszawskiej. Więc: dlaczego jednak poszła gdzie indziej i wzięła sajgonki? Bo, niestety, okazało się, że prawdziwe hamburgery właśnie zniknęły z jadłospisu!